Sukta 33

Mantra 1

महि महे तवसे दीध्ये नॄनिन्द्रायेत्था तवसे अतव्यान् । यो अस्मै सुमतिं वाजसातौ स्तुतो जने समर्यश्चिकेत ॥

മഹത്തായ മഹിമയ്ക്കായി, മഹത്തായ തവസ്സിനായി, മനുഷ്യരിൽ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഞാൻ മഹത്തായ സ്തുതി ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു—അതവ്യാൻ, അതായത് അതിക്രമിക്കാനാവാത്ത ബലത്തിനായി. മനുഷ്യരിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ, വാജസാതി—വിജയ-സമൃദ്ധിയുടെ നേടലിൽ—യാചകനു സുമതി (ശുഭബുദ്ധി) ഉണർത്തുന്നവൻ, സമരത്തിൽ സമര്യ—രണവീരൻ—എന്നായി അറിയപ്പെടുന്നു.

Mantra 2

स त्वं न इन्द्र धियसानो अर्कैर्हरीणां वृषन्योक्त्रमश्रेः । या इत्था मघवन्ननु जोषं वक्षो अभि प्रार्यः सक्षि जनान् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ ദീപ്തമായ അർക്കങ്ങൾ (സ്തുതി-മന്ത്രങ്ങൾ) കൊണ്ട് ധ്യാനസ്ഥനായി, നിന്റെ രണ്ടു ഹരികൾ (അശ്വ-ശക്തികൾ) എന്നവയുടെ വൃഷണ്യ യോക്ത്രം—ബലവത്തായ നുകം—കെട്ടുന്നത്. പിന്നെ, ഹേ മഘവൻ, ഇങ്ങനെ തന്നെയും സന്തോഷമുള്ള അനുജോഷത്തിൽ, ഞങ്ങളെ നിന്റെ വക്ഷസ്സിൽ ചുമന്ന് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോ; പ്രാര്യ (ആകാംക്ഷി) ജനങ്ങളെ വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്ക.

Mantra 3

न ते त इन्द्राभ्यस्मदृष्वायुक्तासो अब्रह्मता यदसन् । तिष्ठा रथमधि तं वज्रहस्ता रश्मिं देव यमसे स्वश्वः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ബ്രഹ്മം (വാണി/മന്ത്രം) ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ദുഷ്‌യുക്ത പ്രേരണകൾ ഞങ്ങളിൽ നിന്നല്ല. വജ്രഹസ്തനേ, നീ രഥത്തിന്മേൽ നിലകൊൾക; ഹേ ദേവാ, സുവശ്വനേ, നീ രശ്മി (കുതിരലഗാം) പിടിച്ച് ശക്തികളെ ശരിയായ ഗതിയിലേക്കു നിയന്ത്രിക്ക.

Mantra 4

पुरू यत्त इन्द्र सन्त्युक्था गवे चकर्थोर्वरासु युध्यन् । ततक्षे सूर्याय चिदोकसि स्वे वृषा समत्सु दासस्य नाम चित् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഉക്തങ്ങൾ (സ്തുതിഗീതങ്ങൾ) അനേകം; വിശാല നിലങ്ങളിൽ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോഴും നീ ഗവ് (ഗോവുകൾ—പ്രകാശശക്തികൾ)ക്കായി ഇടം ഒരുക്കി. നീ സൂര്യനുവേണ്ടിയും അവന്റെ സ്വന്തം ഓകസ് (നിവാസം)യിൽ സ്ഥലം കൊത്തി ഉണ്ടാക്കി; വൃഷഭനായി, സമത്സു (സംഘർഷങ്ങളിൽ) നീ ദാസ (അന്ധകാരവൻ)ന്റെ നാമം പോലും വീഴ്ത്തുന്നു.

Mantra 5

वयं ते त इन्द्र ये च नरः शर्धो जज्ञाना याताश्च रथाः । आस्माञ्जगम्यादहिशुष्म सत्वा भगो न हव्यः प्रभृथेषु चारुः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളും ആ പുരുഷന്മാരും—നിന്റെ പുതുതായി ജനിച്ച ശർധ (സൈന്യം)യും എത്തിയ രഥങ്ങളും—അഹിശുഷ്മ സത്വ (സർപ്പനാശക ബലം) ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ. ഭഗനെപ്പോലെ, ഹവ്യ (അർപ്പണം)ക്കു ഇഷ്ടനീയനായി, നീ പ്രഭൃതേഷു (അർപ്പണങ്ങളിൽ) കൃപാലുവായിരിക്ക; ദാനത്തിൽ മനോഹരനും സുന്ദരനും ആയിരിക്ക.

Mantra 6

पपृक्षेण्यमिन्द्र त्वे ह्योजो नृम्णानि च नृतमानो अमर्तः । स न एनीं वसवानो रयिं दाः प्रार्यः स्तुषे तुविमघस्य दानम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ തന്നെയാണ് തേടപ്പെടേണ്ടതും പൂരിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതും; കാരണം നിനക്കുള്ളിലാണ് ബലവും നരവീര്യത്തിന്റെ മഹിമകളും—ഹേ നൃതമ, മനുഷ്യനെ സത്കർമ്മത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനേ, അമർത്ത്യനേ. അതുകൊണ്ട്, വസുക്കളാൽ സമൃദ്ധനായി, ഞങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോൾ റയി—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—നൽകുക; ഞാൻ, പരിശ്രമശീലനായ ആര്യൻ, തുവിമഘന്റെ വിശാല-ഉദാര ദാനത്തെ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 8

उत त्ये मा पौरुकुत्स्यस्य सूरेस्त्रसदस्योर्हिरणिनो रराणाः । वहन्तु मा दश श्येतासो अस्य गैरिक्षितस्य क्रतुभिर्नु सश्चे ॥

പൗരുകുത്സ്യനായ വീരൻ ത്രസദസ്യുവിന്റെ ആ സ്വർണ്ണമയ, ആനന്ദോന്മുഖ ശക്തികൾ എന്നെ വഹിക്കട്ടെ; അവന്റെ പത്ത് ശ്വേത അശ്വങ്ങൾ എന്നെ കൊണ്ടുപോകട്ടെ; ഈ പർവ്വതനിവാസിയായ അധിപന്റെ ക്രതു-ശക്തികളോടു ഞാൻ ഇപ്പോൾ സംയുക്തനാകട്ടെ.

Mantra 9

उत त्ये मा मारुताश्वस्य शोणाः क्रत्वामघासो विदथस्य रातौ । सहस्रा मे च्यवतानो ददान आनूकमर्यो वपुषे नार्चत् ॥

മാരുതാശ്വന്റെ ആ ചുവന്ന, ദൃഢഇച്ഛയുള്ള ദാതാക്കൾ വിധഥത്തിന്റെ രാത്രി-ദാനത്തിൽ എന്നെ വഹിക്കട്ടെ. ച്യവതാനൻ എനിക്ക് സഹസ്രം നൽകി, ആര്യനെ തന്റെ മുൻനിരയിൽ പ്രകാശിപ്പിച്ചു—രൂപസൗന്ദര്യത്തിനായി ഉയർത്തപ്പെട്ട സ്തുതിഗീതം പോലെ.

Mantra 10

उत त्ये मा ध्वन्यस्य जुष्टा लक्ष्मण्यस्य सुरुचो यतानाः । मह्ना रायः संवरणस्य ऋषेर्व्रजं न गावः प्रयता अपि ग्मन् ॥

ധ്വനി, ലക്ഷ്മണ്യ എന്നീ നാമങ്ങളോട് പ്രിയരായ ആ ദീപ്തന്മാർ, ശുഭപ്രകാശത്തോടെ മുന്നേറി, എന്നെ വഹിക്കട്ടെ. സംവരണ ഋഷിയുടെ ധനമഹിമയാൽ അവർ അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി—പശുക്കൾ വ്രജത്തിലേക്ക് (കാളിവാടത്തിലേക്ക്) സന്നദ്ധമായി, ശരിയായ വലയത്തിലേക്ക് നയിക്കപ്പെട്ട് പ്രവേശിക്കുന്നതുപോലെ.