Sukta 34

Mantra 1

अजातशत्रुमजरा स्वर्वत्यनु स्वधामिता दस्ममीयते । सुनोतन पचत ब्रह्मवाहसे पुरुष्टुताय प्रतरं दधातन ॥

സ്വധാ (സ്വ-നിയമം)യുടെ പാത പിന്തുടരുക; ഹേ അജരാ, സ്വർവതീ—സ്വർഗീയ പ്രകാശസമ്പന്നമായ ശക്തിയേ, ‘അജാതശത്രു’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന അത്ഭുത-കർതാവായ (ദസ്മ) അവനിലേക്കു മുന്നേറുക. സോമം പിഴിഞ്ഞു, പാകമാക്കുക; ബ്രഹ്മവാഹസനായി—വാക്ക്/ബ്രഹ്മം വഹിക്കുന്ന, പുരുഷ്ടുതനായ—അവനു കൂടുതൽ വേഗമുള്ള അഗ്രപ്രേരണ സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 2

आ यः सोमेन जठरमपिप्रतामन्दत मघवा मध्वो अन्धसः । यदीं मृगाय हन्तवे महावधः सहस्रभृष्टिमुशना वधं यमत् ॥

സോമംകൊണ്ട് തന്റെ ജഠരം നിറച്ച്, മധുരമായ അന്ധസ് (രസം)കൊണ്ട് ആനന്ദിച്ച ആ ദാനശൂരൻ മഘവൻ—പ്രതിരോധിക്കുന്ന ‘മൃഗ’ത്തെ വധിക്കുവാൻ ആയിരം ധാരകളുള്ള ആയുധം തേടിയപ്പോൾ, ഉശനാ ഋഷി അവനുവേണ്ടി ആ വധ-ശക്തിയെ നിശ്ചയിച്ചു.

Mantra 4

यस्यावधीत्पितरं यस्य मातरं यस्य शक्रो भ्रातरं नात ईषते । वेतीद्वस्य प्रयता यतंकरो न किल्बिषादीषते वस्व आकरः ॥

അച്ഛനെയും അമ്മയെയും പോലും വധിച്ചവൻ; അവന്റെ മുമ്പിൽ സഹോദരനും പ്രതിരോധിച്ച് നില്ക്കാത്തവൻ—അവൻ തന്നെയാണ് ഈ സത്തയുടെ മുന്നോട്ടു അമർത്തപ്പെടുന്ന ശക്തികളെ അറിയുന്നത്. ആത്മപ്രയത്നത്തെ ശാസനയോടെ യോജിപ്പിക്കുന്നവൻ കുറ്റാരോപണത്തെ ഭയപ്പെടുന്നില്ല; അവൻ വസുക്കളുടെ ഖനിയായി, സമൃദ്ധിയുടെ ആകരമായി മാറുന്നു.

Mantra 5

न पञ्चभिर्दशभिर्वष्ट्यारभं नासुन्वता सचते पुष्यता चन । जिनाति वेदमुया हन्ति वा धुनिरा देवयुं भजति गोमति व्रजे ॥

അഞ്ചുകൊണ്ടോ പത്തുകൊണ്ടോ വെറും പിടിത്തം മാത്രം അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; അസുന്വത് (സോമം പിഴിയാത്തവൻ)നോടു അവൻ ചേർന്നുനിൽക്കുകയില്ല—പുറമേ പുഷ്ടനായവനോടുപോലും അല്ല. അവൻ ജ്ഞാനത്താൽ ജയിക്കുന്നു—അല്ലെങ്കിൽ അതേ ധുനി (ഓടിപ്പിക്കുന്ന ബലം)കൊണ്ട് അവൻ അടിച്ചുതകർക്കുന്നു; ദേവയു (ദേവനെ തേടുന്നവൻ)നു വ്രജത്തിൽ ഗോമതി പ്രകാശമുള്ള കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളെ അവൻ വിഭജിച്ചു നൽകുന്നു.

Mantra 6

वित्वक्षणः समृतौ चक्रमासजोऽसुन्वतो विषुणः सुन्वतो वृधः । इन्द्रो विश्वस्य दमिता विभीषणो यथावशं नयति दासमार्यः ॥

ഭേദകമായ കൗശലത്തോടെ, ഋതുക്കളുടെ സംഗമത്തിൽ അവൻ ചക്രത്തെ ചലിപ്പിച്ചു—അസുന്വത (പിഴിയാത്തവൻ)നിൽ നിന്ന് വേറിട്ടവൻ, സുന്വത (പിഴിയുന്നവൻ)നെ വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഇന്ദ്രൻ സർവ്വത്തിന്റെ ദമിതാ, ഭീഷണമായ പരാക്രമം ഉള്ളവൻ; ദാസ (അന്ധ സേവകസ്വഭാവം)യെ അവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നയിക്കുന്നു, എന്നാൽ ആര്യ (ഉന്നതമായി പരിശ്രമിക്കുന്ന) ശക്തി മുന്നേറുന്നു.

Mantra 7

समीं पणेरजति भोजनं मुषे वि दाशुषे भजति सूनरं वसु । दुर्गे चन ध्रियते विश्व आ पुरु जनो यो अस्य तविषीमचुक्रुधत् ॥

അവൻ പണിയിൽ നിന്നു അന്വേഷകനുവേണ്ടി ഒളിപ്പിച്ച ഭോജന-ആനന്ദം തുരത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു; ദാനം ചെയ്യുന്നവനു സുനരം—ബലവും ദീപ്തിയും നിറഞ്ഞ—വസു വിഭജിച്ചു നൽകുന്നു. ദുർഗ്ഗമ വഴികളിലും സർവ്വ ജനസമൂഹം നിലനിൽക്കുന്നു—അവന്റെ തവിഷി (പരാക്രമശക്തി)ക്കെതിരെ ക്രോധിച്ചിട്ടില്ലാത്തവൻ ഏവനും.

Mantra 8

सं यज्जनौ सुधनौ विश्वशर्धसाववेदिन्द्रो मघवा गोषु शुभ्रिषु । युजं ह्यन्यमकृत प्रवेपन्युदीं गव्यं सृजते सत्वभिर्धुनिः ॥

മഘവനായ ഇന്ദ്രൻ, വിശ്വശർധസാവായി—സർവ്വസേനകളോടുകൂടെ—ശുഭ്രമായ ഗോവുകളിൽ (കിരണങ്ങളിൽ) ഇടയിൽ രണ്ടു സുസമ്പന്ന ജനസമൂഹങ്ങളെ കണ്ടറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ ഒരുത്തനെ മറ്റൊരുത്തന്റെ യുഗസഖനാക്കി. ധുനി—ഓടിച്ചുകൊണ്ടു കുലുക്കുന്നവൻ—തന്റെ സത്വങ്ങളാൽ മേലോട്ടു ദീപ്തമായ ഗവ്യം (കിരണ-ധേനുക്കൾ) വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു.

Mantra 9

सहस्रसामाग्निवेशिं गृणीषे शत्रिमग्न उपमां केतुमर्यः । तस्मा आपः संयतः पीपयन्त तस्मिन्क्षत्रममवत्त्वेषमस्तु ॥

ഞാൻ സഹസ്രസാമനായ അഗ്നിവേശിയെ സ്തുതിക്കുന്നു—ശത്രുവിജയി, ഹേ അഗ്നി, ആര്യാന്വേഷകന്റെ അനുപമ കേതു (ധ്വജ-ചിഹ്നം). അവനുവേണ്ടി സംയതമായ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) പൂർണ്ണതയിൽ പുഷ്ടിയാർജിക്കട്ടെ; അവനിൽ ക്ഷത്രം (സ്വരാജ്യ-ബലം) അമവത്ത്വേ—പ്രബല ദീപ്തിയിൽ—വീര്യവാനാകട്ടെ.