Sukta 59

Mantra 1

प्र वः स्पळक्रन्त्सुविताय दावनेऽर्चा दिवे प्र पृथिव्या ऋतं भरे । उक्षन्ते अश्वान्तरुषन्त आ रजोऽनु स्वं भानुं श्रथयन्ते अर्णवैः ॥

സുവിതായ ദാവനെ—ശുഭഗമനത്തിനും ദാനത്തിനും—നിങ്ങൾ മുന്നോട്ടു സ്പള്ക്രന്ത്, ചാടിപ്പുറപ്പെട്ടു; ഞാൻ ദിവേയും പൃഥിവ്യായും അർച്ചാ കൊണ്ടുവരുന്നു, ഋതം ഭരേ—ഋതത്തെ വഹിച്ച്. നിങ്ങളുടെ അശ്വങ്ങൾ ഉക്ഷന്തേ—ബലത്തോടെ വീർപ്പുമുട്ടുന്നു; അവ റജഃ, പ്രകാശമയ അന്തരീക്ഷങ്ങളിൽ, അന്തരു‍ഷന്തേ—വേഗത്തിൽ പായുന്നു; പിന്നെ അനുഃ സ്വം ഭാനും, തങ്ങളുടെ തന്നെ കിരണപഥത്തിൽ, അർണവൈഃ—പ്രവാഹങ്ങളാൽ—ബന്ധങ്ങൾ അഴിച്ചു, മഹാപ്രവാഹങ്ങളെ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

अमादेषां भियसा भूमिरेजति नौर्न पूर्णा क्षरति व्यथिर्यती । दूरेदृशो ये चितयन्त एमभिरन्तर्महे विदथे येतिरे नरः ॥

ഏഷാം ഭിയസാ—അവരുടെ ഭയഭക്തിയുടെ പ്രഭാവത്തിൽ—ഭൂമിരേജതി, ഭൂമി നടുങ്ങുന്നു; പൂർണാ നൗരിവ—നിറഞ്ഞ കപ്പൽപോലെ—വ്യഥിര്യതീ, ഇളകിമറിയുമ്പോൾ, ക്ഷരതി—ഒഴുകി കവിഞ്ഞുപോകുന്നു. ദൂരേദൃശഃ—ദൂരദർശികളായ—ഈ നരഃ, ഈ വീരർ, ഏമഭിഃ—തങ്ങളുടെ പാഞ്ഞുകയറ്റങ്ങളാൽ—ചിതയന്ത, ശ്രദ്ധിക്കുന്നു; പിന്നെ മഹേ വിദഥേ—മഹാ വിദഥത്തിൽ—അന്തര്യേതിരേ, അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു—ഋതം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ആന്തരിക സഭയിലേക്കു.

Mantra 3

गवामिव श्रियसे शृङ्गमुत्तमं सूर्यो न चक्षू रजसो विसर्जने । अत्या इव सुभ्वश्चारवः स्थन मर्या इव श्रियसे चेतथा नरः ॥

പ്രകാശമുള്ള ഗോക്കൂട്ടങ്ങളുടെ പരമോന്നത ശൃംഗംപോലെ, റജസ്‌ (അന്തരിക്ഷം) എന്ന വിസ്താരങ്ങൾ വിമോചിതമാകുമ്പോൾ സൂര്യന്റെ നേത്രംപോലെ—നിങ്ങൾ അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു; അതി (വേഗവാൻ) അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ ദീപ്തരും സുന്ദരഗാമികളും. യുവയോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ, ഹേ നരഃ (മരുത്തുകൾ), നിങ്ങൾ ശ്രീ (ഐശ്വര്യ-തേജസ്) ലക്ഷ്യമാക്കി ഉണരുന്നു.

Mantra 4

को वो महान्ति महतामुदश्नवत्कस्काव्या मरुतः को ह पौंस्या । यूयं ह भूमिं किरणं न रेजथ प्र यद्भरध्वे सुविताय दावने ॥

ഹേ മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളിൽ ആര് മഹതാം മഹാന്തി (മഹാന്മാരുടെ മഹാകർമ്മങ്ങൾ) പ്രാപിക്കുന്നു—ആര് കാവ്യ (പ്രേരിത ജ്ഞാനം) പ്രാപിക്കുന്നു, ആര് പൗംസ്യ (പുരുഷാർത്ഥ-വീര്യം) പ്രാപിക്കുന്നു? കാരണം, നിങ്ങൾ സുവിതായ (ശുഭഗതി/നല്ല പാത)ക്കും ദാവനെ (ദാനം)ക്കും വേണ്ടി മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ, കിരണം ചിതറുന്നതുപോലെ ഭൂമിയെ നിങ്ങൾ കുലുക്കുന്നു.

Mantra 5

अश्वा इवेदरुषासः सबन्धवः शूरा इव प्रयुधः प्रोत युयुधुः । मर्या इव सुवृधो वावृधुर्नरः सूर्यस्य चक्षुः प्र मिनन्ति वृष्टिभिः ॥

അരു‍ഷ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള) അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ, സബന്ധവഃ (ബന്ധുക്കൾ) ആയി കൂട്ടിക്കെട്ടപ്പെട്ടവർ; ശൂരന്മാരെപ്പോലെ പ്രയുധഃ (ആക്രമണത്തിന് സജ്ജർ) അവർ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെന്ന് പോരാടുന്നു. യുവയോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ സുവൃധഃ (ശുഭവൃദ്ധിയുള്ള) നരഃ അവർ വളരുന്നു; അവരുടെ വൃഷ്ടിഭിഃ (മഴകളാൽ) സൂര്യസ്യ ചക്ഷുഃ (സൂര്യന്റെ നേത്രം) മങ്ങിക്കുന്നു—മറഞ്ഞ പ്രകാശം വീണ്ടും വിമോചിതമാകുവാൻ.

Mantra 6

ते अज्येष्ठा अकनिष्ठास उद्भिदोऽमध्यमासो महसा वि वावृधुः । सुजातासो जनुषा पृश्निमातरो दिवो मर्या आ नो अच्छा जिगातन ॥

അവരിൽ ജ്യേഷ്ഠനും ഇല്ല, കനിഷ്ഠനും ഇല്ല; അവർ ഉദ്ഭിദഃ—ബന്ധനങ്ങളെ പൊട്ടിച്ച് പുറത്തെടുക്കുന്നവർ; മധ്യമില്ലാത്തവർ; മഹിമയാൽ അവർ എല്ലാടവും വ്യാപിച്ചു. ജന്മത്തിൽ സുജാതർ, പൃശ്നിയുടെ പുത്രന്മാർ, ദ്യൗവിന്റെ യുവ മർയ്യർ—ഞങ്ങളുടെ ആഹ്വാനത്തോട് ചേർന്ന് ഞങ്ങളിലേക്കു, ഇവിടെ, വരിക.

Mantra 7

वयो न ये श्रेणीः पप्तुरोजसान्तान्दिवो बृहतः सानुनस्परि । अश्वास एषामुभये यथा विदुः प्र पर्वतस्य नभनूँरचुच्यवुः ॥

ക്രമബദ്ധമായി പറക്കുന്ന പക്ഷികളെപ്പോലെ അവർ തങ്ങളുടെ ബലത്തോടെ മഹാദ്യൗവിന്റെ കരയുടെ അറ്റങ്ങൾ ചുറ്റി വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു. അവരുടെ അശ്വങ്ങൾ ഇരുവഴികളും അറിയുന്നു, അവർ അറിയുന്നതുപോലെ; പർവതത്തിൽ നിന്നുള്ള മേഘസമൂഹങ്ങളെ മുന്നോട്ട് തള്ളി അവർ ഇളക്കി വിട്ടു.

Mantra 8

मिमातु द्यौरदितिर्वीतये नः सं दानुचित्रा उषसो यतन्ताम् । आचुच्यवुर्दिव्यं कोशमेत ऋषे रुद्रस्य मरुतो गृणानाः ॥

ഞങ്ങളുടെ ആസ്വാദനത്തിനായി ദ്യൗവും അദിതിയും അളന്നു തരട്ടെ; അനേകദാനങ്ങളാൽ ചിത്രിതമായ ഉഷസ്സുകൾ ഒരുമിച്ച് പരിശ്രമിക്കട്ടെ. ഋഷി പാടിപ്പുകഴ്ത്തിയ രുദ്രന്റെ ഈ മരുৎകൾ ദിവ്യ കോശത്തെ ഇളക്കി സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു.