Sukta 30

Mantra 1

क्व स्य वीरः को अपश्यदिन्द्रं सुखरथमीयमानं हरिभ्याम् । यो राया वज्री सुतसोममिच्छन्तदोको गन्ता पुरुहूत ऊती ॥

എവിടെയുണ്ട് ആ വീരൻ—ഹരിത അശ്വങ്ങളോടുകൂടി സുഖരഥത്തിൽ വരുന്നതായ ഇന്ദ്രനെ ആരാണ് കണ്ടത്? സമൃദ്ധിയുടെ റായയോടെ, വജ്രധാരി, സുതസോമം ആഗ്രഹിച്ച്, ആ ഗൃഹത്തിലേക്ക് വരുന്നു—പുരുഹൂത, അനവധി പ്രാവശ്യം ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടവൻ—ഞങ്ങളുടെ രക്ഷാ-സഹായത്തിനായി.

Mantra 2

अवाचचक्षं पदमस्य सस्वरुग्रं निधातुरन्वायमिच्छन् । अपृच्छमन्याँ उत ते म आहुरिन्द्रं नरो बुबुधाना अशेम ॥

ഞാൻ താഴോട്ടു നോക്കി അവന്റെ പാദചിഹ്നമായ പഥം കണ്ടു—ഉഗ്രനായ സ്ഥാപകന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള വരവ് അന്വേഷിച്ചു. ഞാൻ മറ്റുള്ളവരോടു ചോദിച്ചു; അവർ എനിക്കു പറഞ്ഞു: ‘ഇന്ദ്രനെ നാം പ്രാപിക്കട്ടെ’ എന്നു ജാഗരിതരായ നരന്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ചു.

Mantra 3

प्र नु वयं सुते या ते कृतानीन्द्र ब्रवाम यानि नो जुजोषः । वेददविद्वाञ्छृणवच्च विद्वान्वहतेऽयं मघवा सर्वसेनः ॥

ഇപ്പോൾ പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്മേൽ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ചെയ്ത കൃത്യങ്ങളെ ഞങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു—നീ ഞങ്ങളെ അനുഭവിപ്പിക്കുകയും സ്വീകരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തവയെ. അജ്ഞൻ അറിയട്ടെ; ജ്ഞാനി കേൾക്കട്ടെ: ഈ മഘവൻ സർവ്വസേനയോടെ മുന്നോട്ടു വഹിക്കുന്നു.

Mantra 4

स्थिरं मनश्चकृषे जात इन्द्र वेषीदेको युधये भूयसश्चित् । अश्मानं चिच्छवसा दिद्युतो वि विदो गवामूर्वमुस्रियाणाम् ॥

ജന്മം മുതൽ തന്നെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ മനസ്സിനെ സ്ഥിരമാക്കി; ഒരുത്തൻ മാത്രമായിട്ടും നീ അനേകരോടും യുദ്ധത്തിനായി ഉത്സുകൻ. മിന്നൽപോലെ ദീപ്തമായ നിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ കല്ലിനെയും പിളർത്തി, ഉസ്രിയാ—പ്രകാശമുള്ള പശുക്കൾ (ജ്ഞാനകിരണങ്ങൾ)—അവയുടെ വിശാലമായ ആവരണം കണ്ടെത്തി.

Mantra 5

परो यत्त्वं परम आजनिष्ठाः परावति श्रुत्यं नाम बिभ्रत् । अतश्चिदिन्द्रादभयन्त देवा विश्वा अपो अजयद्दासपत्नीः ॥

നീ പരമനും പരാത്പരനും ആയി ജനിച്ചപ്പോൾ—ദൂരസ്ഥമായ പരാവതിയിൽ ‘ശ്രുത്യം’ (ശ്രവണഗോചരമായ) നാമം ധരിച്ചപ്പോൾ—അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനെ ഭയപ്പെട്ടു. ഇന്ദ്രൻ ദാസന്റെ ബന്ധനത്തിലായിരുന്ന എല്ലാ അപഃ (ജലധാരകൾ)യും ജയിച്ചു; ദാസപത്നികളായി പിടിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ജലധാരകളെ മോചിപ്പിച്ചു.

Mantra 7

वि षू मृधो जनुषा दानमिन्वन्नहन्गवा मघवन्त्संचकानः । अत्रा दासस्य नमुचेः शिरो यदवर्तयो मनवे गातुमिच्छन् ॥

നീ വൈരങ്ങളെ ചിതറിച്ചു; സ്വഭാവത്താൽ തന്നെ ദാനത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഹേ മഘവൻ, ഉണർന്നു പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ നീ ഗവാം (ഗോവുകൾ)യെ ഹനിച്ചു/ജയിച്ചു. ഇവിടെ ദാസനായ നമുചിയുടെ ശിരസ് നീ തിരിച്ചു മാറ്റി—മനുവിന്നായി ഗതിമാർഗം തേടി, മനുഷ്യന് മുന്നോട്ട് പോകാൻ വഴി തുറന്നു.

Mantra 8

युजं हि मामकृथा आदिदिन्द्र शिरो दासस्य नमुचेर्मथायन् । अश्मानं चित्स्वर्यं वर्तमानं प्र चक्रियेव रोदसी मरुद्भ्यः ॥

കാരണം, ഹേ ഇന്ദ്ര, അപ്പോൾ നീ എന്നെ യുജ് (യോജിത സഹചാരി) ആക്കി—ദാസനായ നമുചിയുടെ ശിരസ് നീ മഥിച്ചു തകർത്തപ്പോൾ. സ്വര്യ (സ്വർഗ്ഗലക്ഷ്യ)മായ കല്ലും, ചലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതും—ചക്രംപോലെ നീ മരുৎമാർക്കായി രോദസീ (ഇരു ലോകങ്ങൾ)യെ ചലനത്തിലാക്കി; അവരുടെ വിശാല പ്രവർത്തനം വിടുതൽ ചെയ്തു.

Mantra 9

स्त्रियो हि दास आयुधानि चक्रे किं मा करन्नबला अस्य सेनाः । अन्तर्ह्यख्यदुभे अस्य धेने अथोप प्रैद्युधये दस्युमिन्द्रः ॥

കാരണം ദാസൻ സ്ത്രീകളിൽ (അബലശക്തികളിൽ) നിന്നുതന്നെ ആയുധങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയതുപോലെ; യഥാർത്ഥ ബലമില്ലാത്ത അവന്റെ സേന എനിക്കെന്തു ചെയ്യും? ഉള്ളിൽ അവന്റെ രണ്ടു ധേനുക്കളുടെ (പാൽധാരകളുടെ) അടയാളം തെളിഞ്ഞു; പിന്നെ ഇന്ദ്രൻ ദസ്യുവിനെതിരെ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നേറി.

Mantra 10

समत्र गावोऽभितोऽनवन्तेहेह वत्सैर्वियुता यदासन् । सं ता इन्द्रो असृजदस्य शाकैर्यदीं सोमासः सुषुता अमन्दन् ॥

ഇവിടെ ചുറ്റുമെല്ലാം ഗാവുകൾ ‘ഹേഹെ’ എന്നു മുഴക്കി കൂട്ടമായി ചേർന്നു, വത്സങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരുന്നപ്പോൾ. നന്നായി പിഴിഞ്ഞ സോമങ്ങൾ അവനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തികളായ ശാകങ്ങളാൽ അവയെ ഒന്നാക്കി മോചിപ്പിച്ചു.

Mantra 11

यदीं सोमा बभ्रुधूता अमन्दन्नरोरवीद्वृषभः सादनेषु । पुरंदरः पपिवाँ इन्द्रो अस्य पुनर्गवामददादुस्रियाणाम् ॥

തവിട്ടുനിറമുള്ള, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സോമബലങ്ങൾ അവനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചപ്പോൾ, വൃഷഭൻ സദനങ്ങളിൽ ഗർജിച്ചു. പുരന്ദരനായ ഇന്ദ്രൻ പാനം ചെയ്ത്, ഉഷ്രിയ—ഉഷസ്സിന്റെ ദീപ്തമായ ഗാവുകളെ—വീണ്ടും തിരികെ നൽകി.

Mantra 12

भद्रमिदं रुशमा अग्ने अक्रन्गवां चत्वारि ददतः सहस्रा । ऋणंचयस्य प्रयता मघानि प्रत्यग्रभीष्म नृतमस्य नृणाम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, രുശമാക്കൾ നിസ്സംശയം ഈ ഭദ്രകർമ്മം ചെയ്തു—ഗവാംയുടെ നാലായിരം (കിരണങ്ങൾ/ധനങ്ങൾ) ദാനം ചെയ്ത്. ഋണഞ്ചയന്റെ ഒരുക്കിയ ദാനങ്ങൾ—ആ മഘാനി—മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായവന്റെ പ്രസാദമായി ഞങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.

Mantra 13

सुपेशसं माव सृजन्त्यस्तं गवां सहस्रै रुशमासो अग्ने । तीव्रा इन्द्रमममन्दुः सुतासोऽक्तोर्व्युष्टौ परितक्म्यायाः ॥

ഹേ അഗ്നേ, രുശമാക്കൾ എന്നെ സുന്ദരരൂപം ഇല്ലാതെ വീട്ടിലേക്കയക്കുന്നില്ല—ആയിരങ്ങളായ ഗവാം (കിരണങ്ങൾ/ധനങ്ങൾ) സഹിതം (അയക്കുന്നു). ശക്തിയായി പിഴിഞ്ഞ സോമരസങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ അത്യന്തം ആനന്ദിപ്പിച്ചു—ചുറ്റി ഓടുന്ന പരിതക്മ്യാ-രാത്രിയുടെ വ്യൂഷ്ടി-ഉഷസ്സിൽ.

Mantra 14

औच्छत्सा रात्री परितक्म्या याँ ऋणंचये राजनि रुशमानाम् । अत्यो न वाजी रघुरज्यमानो बभ्रुश्चत्वार्यसनत्सहस्रा ॥

ചക്രവത്ഭ്രമിക്കുന്ന പരിതക്മ്യാ-രാത്രി പ്രകാശിച്ചു—രുശമാക്കളുടെ രാജാവായ ഋണഞ്ചയനോടു ബന്ധപ്പെട്ടവൾ. ജയശീലമായ വേഗവാനായ അശ്വത്തെ അഭിഷേകത്തോടെ തിളക്കിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ബഭ്രു നാലായിരം (കിരണങ്ങൾ/ധനങ്ങൾ) നേടി.

Mantra 15

चतुःसहस्रं गव्यस्य पश्वः प्रत्यग्रभीष्म रुशमेष्वग्ने । घर्मश्चित्तप्तः प्रवृजे य आसीदयस्मयस्तम्वादाम विप्राः ॥

ഹേ അഗ്നേ, രുശമന്മാരുടെ ഇടയിൽ ഞങ്ങൾ ഗവ്യമായ പശുധനത്തിൽ നിന്ന് നാലായിരം (പശുക്കൾ) ലഭിച്ചു. തുറന്ന സ്ഥലത്ത് തപിച്ചിരുന്ന ഘർമവും—ഇരുമ്പുകൊണ്ടുണ്ടായതു—അതിനെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങൾ വിപ്രന്മാർ (ഋഷികൾ) പ്രസ്താവിക്കുന്നു (സിദ്ധിച്ച കര്‍മ്മത്തിന്റെ ചിഹ്നമായി).