Sukta 56

Mantra 1

अग्ने शर्धन्तमा गणं पिष्टं रुक्मेभिरञ्जिभिः । विशो अद्य मरुतामव ह्वये दिवश्चिद्रोचनादधि ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഇന്ന് ഞാൻ മരുതുകളുടെ തിരക്കേറിയ ഗണത്തെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു—ഏകതയിൽ കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞ, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളാൽ ദീപ്തമായ—ദിവ്യമായ രോചന ലോകത്തിൽ നിന്നുപോലും ഇറങ്ങിവരുന്നവരെ. അവർ നമ്മുടെ മനുഷ്യ സമൂഹത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി യജ്ഞത്തിന്റെ യുക്തഗതിയെ ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 2

यथा चिन्मन्यसे हृदा तदिन्मे जग्मुराशसः । ये ते नेदिष्ठं हवनान्यागमन्तान्वर्ध भीमसंदृशः ॥

നീ ഹൃദയത്തിൽ എന്തു ഉദ്ദേശിക്കുന്നുവോ, അതിലേക്കു തന്നെ എന്റെ ആശകൾ സത്യമായി എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. നിനക്കു ഏറ്റവും സമീപമായി വന്നിരിക്കുന്ന ആ ഹവന-ആഹ്വാനങ്ങളെ—ഹേ ഭീമദർശനനേ—വളർത്തുക; അങ്ങനെ ആ വിളി നിന്റെ ശക്തിക്കുള്ള ഉറച്ച വഴിയായി മാറട്ടെ.

Mantra 3

मीळ्हुष्मतीव पृथिवी पराहता मदन्त्येत्यस्मदा । ऋक्षो न वो मरुतः शिमीवाँ अमो दुध्रो गौरिव भीमयुः ॥

വിളവുനൽകുന്ന ശക്തിയാൽ സമൃദ്ധമായ ഭൂമി അടിയേറ്റ് കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ, അങ്ങനെ ഉന്മേഷം നിറഞ്ഞ ഉല്ലാസം ഞങ്ങളിലേക്കു പാഞ്ഞുവരുന്നു. ഹേ മരുത്തുകളേ, നിങ്ങളുടെ ഉഗ്രബലം കരടിപോലെ—അടക്കമില്ലാത്തത്, കാളപോലെ തള്ളിപ്പായുന്നത്, ആക്രമണത്തിൽ ഭയങ്കരം.

Mantra 4

नि ये रिणन्त्योजसा वृथा गावो न दुर्धुरः । अश्मानं चित्स्वर्यं पर्वतं गिरिं प्र च्यावयन्ति यामभिः ॥

അവർ ശക്തിയാൽ താഴേക്ക് തള്ളിവിടുന്നു—തടഞ്ഞുനിർത്താനാകാത്ത കന്നുകാലികളെപ്പോലെ. ആകാശം തേടുന്ന കല്ലിനെയും, പർവ്വതത്തെയും, ഗിരിയെയും പോലും—തങ്ങളുടെ യാത്രകളാൽ/ഗതികളാൽ അവർ ഇളക്കിമാറ്റുന്നു. അതുപോലെ ഞങ്ങളിലെ ഉറച്ച പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നീക്കി പാതയെ ചലിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

उत्तिष्ठ नूनमेषां स्तोमैः समुक्षितानाम् । मरुतां पुरुतममपूर्व्यं गवां सर्गमिव ह्वये ॥

ഇപ്പോൾ എഴുന്നേൽക്കുക—സ്തോത്രങ്ങളാൽ നന്നായി ഉജ്ജീവിതരായ ഇവരോടൊപ്പം. ഞാൻ മരുത്തുകളെ—അത്യധികവും അപൂർവവും—ഗോവുകളുടെ (കിരണങ്ങളുടെ) സർഗ്ഗംപോലെ, പ്രകാശശക്തികളുടെ മോചനപ്രവാഹംപോലെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 6

युङ्ग्ध्वं ह्यरुषी रथे युङ्ग्ध्वं रथेषु रोहितः । युङ्ग्ध्वं हरी अजिरा धुरि वोळ्हवे वहिष्ठा धुरि वोळ्हवे ॥

നിശ്ചയമായും, അരുഷീ (രുദ്രവർണ്ണ) അശ്വികളെ രഥത്തിൽ യോജിപ്പിക്കുവിൻ; രഥങ്ങളിൽ രോഹിത (ചുവപ്പ്) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കുവിൻ. ധുരി (യോക്)യിൽ വേഗമുള്ള ഹരി (കപില/ബേ) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കുവിൻ—നിങ്ങളെ വഹിക്കുവാൻ; ധുരിയിൽ ശ്രേഷ്ഠ വഹകർയെ യോജിപ്പിക്കുവിൻ—നിങ്ങളെ വഹിക്കുവാൻ.

Mantra 7

उत स्य वाज्यरुषस्तुविष्वणिरिह स्म धायि दर्शतः । मा वो यामेषु मरुतश्चिरं करत्प्र तं रथेषु चोदत ॥

ഇതാ ഈ അരുഷ (രുദ്രവർണ്ണ), വാജ്യ (വിജയ/പുരസ്കാര-വാഹക), തുവിഷ്വണി (മഹാനാദമുള്ള) ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—കണ്ണിനു ദൃശ്യമാകുന്നവൻ. ഹേ മരുതുകളേ, യാത്രകളിൽ അവൻ നിങ്ങളെ ദീർഘം വൈകിപ്പിക്കരുതേ; രഥങ്ങളിൽ അവനെ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 8

रथं नु मारुतं वयं श्रवस्युमा हुवामहे । आ यस्मिन्तस्थौ सुरणानि बिभ्रती सचा मरुत्सु रोदसी ॥

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ശ്രവസ്യുമാ (വിജയകര ശ്രവണവും പ്രകാശമാന യശസ്സും ഉള്ള) മരുത-രഥത്തെ ആഹ്വാനിക്കുന്നു. അതിൽ രോദസീ—ദ്യൗഃയും പൃഥിവിയും—മരുതുകളോടൊപ്പം ഒന്നായി നിലകൊള്ളുന്നു, തങ്ങളുടെ സുരണാ (ദിവ്യാനന്ദങ്ങൾ/വരങ്ങൾ) ധരിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 9

तं वः शर्धं रथेशुभं त्वेषं पनस्युमा हुवे । यस्मिन्त्सुजाता सुभगा महीयते सचा मरुत्सु मीळ्हुषी ॥

നിങ്ങളുടെ ആ ശർധം (മരുത്-ഗണം) രഥത്തിൽ ശുഭ്രമായി ദീപ്തമായും, തേജസ്സോടെ, വേഗത്തോടെ, യജ്ഞത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആനന്ദത്തിനായി ആകാംക്ഷയോടെ—അതിനെ ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളിലേക്കു വിളിക്കുന്നു. അതിൽ സുസജാതയും സുഭാഗയും ആയ ശക്തി മഹിമയിൽ വളരുന്നു—മരുതുകളോടൊപ്പം ചേർന്ന, ദാനത്തിൽ ഉദാരയായ അവൾ.