Sukta 16

Mantra 1

बृहद्वयो हि भानवेऽर्चा देवायाग्नये । यं मित्रं न प्रशस्तिभिर्मर्तासो दधिरे पुरः ॥

പ്രകാശമുള്ള ഭാനുവന്തനോടു—ദേവത്വസ്വരൂപനായ അഗ്നിയോടു—വിശാലമായ ബലത്തിന്റെ സ്തുതി പാടുവിൻ. മർത്ത്യർ പ്രശംസാഭരിതമായ സ്തുതികളാൽ അവനെ മിത്രനെപ്പോലെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ചു—യാത്രയുടെ നേതാവായി, വഴിയുടെ രക്ഷകനായി.

Mantra 2

स हि द्युभिर्जनानां होता दक्षस्य बाह्वोः । वि हव्यमग्निरानुषग्भगो न वारमृण्वति ॥

കാരണം അവൻ പ്രകാശശക്തികളോടുകൂടെ ജനങ്ങളുടെ ഹോതൃ—ദക്ഷതയും പ്രജ്ഞയും എന്ന ഭുജങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതൻ. അഗ്നി ഹവ്യം ക്രമാനുസൃതമായി വിഭജിക്കുന്നു; ഭഗനെപ്പോലെ ആഗ്രഹ്യമായ വേലി/ആവരണം തുറന്ന്—ആനന്ദത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും പങ്ക് മോചിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 3

अस्य स्तोमे मघोनः सख्ये वृद्धशोचिषः । विश्वा यस्मिन्तुविष्वणि समर्ये शुष्ममादधुः ॥

ഈ സ്തോമത്തിൽ, മഘവൻ (ഉദാരദാതാവ്) എന്നവന്റെ സഖ്യതയിൽ, വൃദ്ധശോചിഷ് (വർധിക്കുന്ന തേജസ്സുള്ള) ശക്തികൾ വിശാലമായി മുഴങ്ങുന്ന ആര്യയിൽ അവരുടെ മുഴുവൻ ശൗര്യബലം ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു—സമരത്തിന് ആവശ്യമായ ശുഷ്മം (പരാക്രമം) അന്തർവീരൻ ധരിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 4

अधा ह्यग्न एषां सुवीर्यस्य मंहना । तमिद्यह्वं न रोदसी परि श्रवो बभूवतुः ॥

അപ്പോൾ തീർച്ചയായും, ഹേ അഗ്നേ, അവരുടെ സുവീര്യം (സത്യവീര്യം) എന്നതിന്റെ ഉദാരപ്രവാഹത്താൽ, അതേ യഹ്വ (വേഗത്തിൽ മേലോട്ടുയരുന്ന) ജ്വാല തന്നെ ശ്രവസ് (കീർത്തി) ആയി ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ ചുറ്റി മൂടുന്നു—കർമ്മത്തിന്റെ സിദ്ധമായ പ്രതിധ്വനിപോലെയുള്ള യശസ്.

Mantra 5

नू न एहि वार्यमग्ने गृणान आ भर । ये वयं ये च सूरयः स्वस्ति धामहे सचोतैधि पृत्सु नो वृधे ॥

ഇപ്പോൾ വരിക, ഹേ അഗ്നേ; സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന നീ ഇഷ്ടമായ വാര്യ (സമൃദ്ധി) ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക. ഞങ്ങളും ആ സൂരയഃ (പ്രകാശിത നേതാക്കൾ), സ്വസ്തി (വിശാല ക്ഷേമം)യിൽ ഞങ്ങളുടെ ധാമം സ്ഥാപിക്കുന്നവർ—ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്ക; പൃത്സു (യുദ്ധങ്ങളിൽ) ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വർദ്ധിച്ചുകൊള്ളുക.