Sukta 53

Mantra 2

ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः । कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह ॥

രഥങ്ങളിൽ നില്ക്കുന്ന ഇവരെ—ആരെങ്കിലും കേട്ടിട്ടുണ്ടോ, അവർ എങ്ങനെ നീങ്ങി? അവർ ആരുടെ അടുക്കലേക്ക് പാഞ്ഞുപോയി? സുദാസനെ അനുഗമിച്ച്, പോഷകശക്തികളുള്ള ജലങ്ങളും, കൂടെ പെയ്യുന്ന മഴകളും, ഒഴുകിപ്പുറപ്പെടുന്നു.

Mantra 3

ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे । नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि ॥

അവർ എന്നോട് പറഞ്ഞു: ‘ആനന്ദാവേശത്തിൽ തങ്ങളുടെ പ്രകാശങ്ങളോടും പലവിധ ശക്തികളോടും കൂടി സമീപിച്ചവർ—പുരുഷന്മാർ, യുവവീരന്മാർ, നിർമലർ—ഇവരെ കാണുക; അങ്ങനെ തന്നെ സ്തുതിക്കുക.’

Mantra 4

ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु । श्राया रथेषु धन्वसु ॥

അഞ്ജിഷു—വേഗശക്തികളിൽ—ഇരിക്കുന്നവർ, വാശീഷു—ഘോഷങ്ങളിൽ—ഇരിക്കുന്നവർ, സ്വഭാനു (സ്വയം പ്രകാശമുള്ളവർ) ആയവർ; സ്രക്ഷു—ഹാരമാലകളിൽ—, രുക്മേഷു—സ്വർണാഭരണങ്ങളിൽ—, ഖാദിഷു—ദീപ്തമായ അലങ്കാരങ്ങളിൽ—; രഥങ്ങളിൽ ശ്രായമാന (മഹിമയോടെ) നിലകൊള്ളുന്നവർ, ധന്വസു—വിശാല പാതകളിൽ—സഞ്ചരിക്കുന്നവർ.

Mantra 5

युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः । वृष्टी द्यावो यतीरिव ॥

നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ, നിശ്ചയമായും, ഞാൻ എന്റെ ആനന്ദം സ്ഥാപിക്കുന്നു, ഹേ മരുതുകളേ, ജീരദാനവ (വേഗദാനകർ)മാരേ. യാത്രികരെപ്പോലെ, മഴകൾ ആകാശങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 6

आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः । वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः ॥

ദാശുഷേ—ദാനകർത്താവിന്റെ—അരികിലേക്ക് ഇവർ വരുന്നു: നരഃ (വീരർ), സുദാനവഃ (സുദാതാക്കൾ), ബലവാന്മാർ; ദിവഃ കോശം—സ്വർഗീയ നിധി—താഴേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു. അവർ പർജന്യനെ മോചിപ്പിക്കുന്നു; രോദസീ—ഇരു ലോകങ്ങൾ—വിശാലമായി തുറക്കുന്നു; ധന്വനാ—വിശാല പാതയിലൂടെ—വൃഷ്ടയഃ (മഴകൾ) മുന്നേറുന്നു.

Mantra 7

ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा । स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः ॥

തതൃദാനാഃ—ഭേദിച്ചു മുന്നേറുന്ന—നദികൾ ക്ഷോദസാ രജഃ മഥിച്ച്, പാലുതരുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ പ്ര ഒഴുകുന്നു. വഴിയിൽ വിയർപ്പോടെ ഓടുന്ന കുതിരകളെപ്പോലെ, വിമോചനേ—അഴിച്ചുവിടുമ്പോൾ—ആ ഉഗ്രവേഗശക്തികൾ വേർപിരിഞ്ഞ് തിരിയുന്നു.

Mantra 8

आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत । माव स्थात परावतः ॥

ഹേ മരുതോ, ദിവത്തിൽ നിന്നു, അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നു, സമീപത്തിൽ നിന്നുമെല്ലാം വരുവിൻ. പരാവതഃ—ദൂരദേശത്ത്—അകലെ നിന്നു നിൽക്കരുത്.

Mantra 9

मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् । मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः ॥

രസാ, അനിതഭാ, കുഭാ, ക്രുമു—ഈ പ്രവാഹങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഗതിയെ ക്ഷീണിപ്പിക്കരുത്; സിന്ധു നിങ്ങളെ പിന്നോട്ടു തിരിക്കരുത്; പുരീഷിണീ—സമൃദ്ധ—സരയു നിങ്ങളുടെ ചുറ്റും തടസ്സമായി നില്ക്കരുത്. ഞങ്ങൾക്കായി, തീർച്ചയായും, നിങ്ങളുടെ സുമ്ന—കൃപാപ്രസാദം—ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 10

तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् । अनु प्र यन्ति वृष्टयः ॥

നിങ്ങളുടെ രഥങ്ങളുടെ ആ തീവ്രസംഘത്തെ—പ്രവർത്തിയിൽ സദാ പുതുമയുള്ള മരുৎഗണത്തെ—അനുസരിച്ച് മഴധാരകൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.

Mantra 11

शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः । अनु क्रामेम धीतिभिः ॥

അവരുടെ ശർധം-ശർധം, വ്രാതം-വ്രാതം, ഗണം-ഗണം—ഓരോ സംഘം, ഓരോ വ്രാതം, ഓരോ കൂട്ടം—സുശസ്തിഭിഃ (ശ്രേഷ്ഠസ്തുതികളാൽ)യും ധീതിഭിഃ (പ്രകാശിത ചിന്തകളാൽ)യും ഞങ്ങൾ അനുഗമിക്കട്ടെ; പടിപടിയായി അവരുടെ മുന്നേറ്റത്തോട് പാദം ചേർത്ത്.

Mantra 12

कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः । एना यामेन मरुतः ॥

ഇന്ന് മരുതർ ആരുടെ അടുക്കലേക്ക് പ്ര യയുഃ—ഏത് സുജാത (സുജന്മനായ)വന്റെ അടുക്കലേക്ക്, ഏത് രാതഹവ്യ (യഥാവിധി അർപ്പിച്ച ഹവിയുടെ വഹകൻ)വന്റെ അടുക്കലേക്ക്? അവരുടെ ഈ യാമേന—ഈ ഗമനത്താൽ, ഈ മുന്നേറ്റപഥത്താൽ—ആരെയാണവർ തേടുന്നത്?

Mantra 13

येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् । अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम् ॥

കുഞ്ഞിനും സന്തതിക്കും വേണ്ടി നിങ്ങൾ വഹിക്കുന്ന അക്ഷയമായ വർദ്ധനയുടെ വിത്ത്—അതുതന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ദയവായി നൽകുക. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ നിന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്ന രാധസ് (ദാന-കൃപ)—സകലജീവിതത്തെയും വ്യാപിക്കുന്ന സൗഭാഗ്യം, സമഗ്രമായ അസ്തിത്വത്തെ വിശാലമാക്കുന്ന ഭാഗ്യം—അത് ഞങ്ങൾക്ക് ദത്തമാക്കുക.

Mantra 14

अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः । वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह ॥

നിങ്ങളുടെ സ്വസ്തികൾ (രക്ഷകൾ) കൊണ്ടു നിന്ദയും കുറ്റാരോപണവും ഞങ്ങൾ അതിക്രമിക്കട്ടെ; ദോഷവും വളഞ്ഞ അരാതി (കപടവൈരം)യും തള്ളിക്കളയട്ടെ. ഹേ ആപഃ (ജലദേവിമാരേ), ശാന്തിയും വിശാലമായ ആനന്ദവും മഴയായി പെയ്ത് ഔഷധസമമായ ചികിത്സ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ മരുതഃ, ആ ഐക്യത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 15

सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः । यं त्रायध्वे स्याम ते ॥

ഹേ നരോ മരുതഃ, നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കുന്ന ആ മർത്ത്യൻ സുദേവൻ (ദേവകൃപയാൽ സമൃദ്ധൻ) ആകുന്നു; ആനന്ദത്തിൽ വിശാലനാകുന്നു; വീര്യത്തിൽ സുവീരനാകുന്നു. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അത്തരം രക്ഷിതരാകട്ടെ—ഞങ്ങൾ അതുതന്നെയാകട്ടെ.

Mantra 16

स्तुहि भोजान्त्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे । यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः ॥

ഈ സ്തുതികാരന്റെ മുന്നേറുന്ന യാത്രാമാർഗ്ഗത്തിൽ, ഹേ കാമിനേ, ദാനശീല ഭോജന്മാരെ സ്തുതിക്ക; മേയാൻ പുല്ലിനായി മുഴങ്ങുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ. നീ ഉള്ളിടത്തുനിന്ന്—പൂർവ്വസഖാക്കളെപ്പോലെ അവരെ അനുഹ്വാനിക്ക; നിന്റെ ഗിരാ (വാണി)കൊണ്ട് അവരെ പാടി ഉച്ചരിക്ക, മരുৎ-ശക്തികളെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.