Sukta 82

Mantra 1

तत्सवितुर्वृणीमहे वयं देवस्य भोजनम् । श्रेष्ठं सर्वधातमं तुरं भगस्य धीमहि ॥

സവിതൃവിൽ നിന്നു ഞങ്ങൾ അതിനെ—ദേവന്റെ ഭോജന (ഭോജന), പോഷകാനുഭവം—ഞങ്ങള്ക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ശ്രേഷ്ഠം, സർവധാതമ (എല്ലാം ധരിക്കുന്ന), ത്വരിതവും ശക്തിമയവും ആയ ഭഗന്റെ പൂർണ്ണത—അതിൽ ഞങ്ങൾ ചിന്തയെ സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 2

अस्य हि स्वयशस्तरं सवितुः कच्चन प्रियम् । न मिनन्ति स्वराज्यम् ॥

സ്വയം-യശസ്സുള്ള സവിതൃവിന് പ്രിയമായത് എന്തായാലും—അതിനെ ആരും കുറയ്ക്കുകയില്ല; അവന്റെ സ്വരാജ്യം, അവന്റെ അന്തർസാർവഭൗമാധികാരം, അഖണ്ഡമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 4

अद्या नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् । परा दुष्ष्वप्न्यं सुव ॥

ഇന്ന്, ഹേ ദേവ സവിതഃ, ഞങ്ങൾക്കായി പ്രജാസമ്പന്നവും വളർച്ച നിറഞ്ഞതുമായ സൗഭാഗ്യം പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ; ദുഷ്സ്വപ്നമായ അശുഭ സ്വപ്നത്തെ ദൂരെയാക്കി തള്ളുക.

Mantra 5

विश्वानि देव सवितर्दुरितानि परा सुव । यद्भद्रं तन्न आ सुव ॥

ഹേ ദേവ സവിതരേ, എല്ലാ ദുരിതങ്ങളെയും—അപകർമ്മങ്ങളെയും വഴിതെറ്റലുകളെയും—ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് ദൂരെയാക്കി പ്രേരിപ്പിക്കേണമേ; ഭദ്രമായത് എന്തോ, അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രേരിപ്പിച്ച് സ്ഥാപിക്കേണമേ.

Mantra 8

य इमे उभे अहनी पुर एत्यप्रयुच्छन् । स्वाधीर्देवः सविता ॥

ഈ രണ്ടു അഹനീ (പകൽ-രാത്രി)കളുടെ മുമ്പിൽ ക്ഷീണമില്ലാതെ, മുറിവില്ലാത്ത മുന്നേറ്റത്തോടെ പോകുന്നവൻ—സ്വാധീ (സ്വനിയമിത പ്രജ്ഞ)യുള്ള ദേവൻ സവിതൃ.

Mantra 9

य इमा विश्वा जातान्याश्रावयति श्लोकेन । प्र च सुवाति सविता ॥

ഈ എല്ലാ ജനനങ്ങളെയും ഭവങ്ങളെയും ശ്ലോകം (പ്രേരിത വാക്ക്)കൊണ്ട് ശ്രവ്യമാക്കുകയും, അവയെ പ്രകടതയിലേക്കു മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—സവിതൃ.