Sukta 83

Mantra 1

अच्छा वद तवसं गीर्भिराभिः स्तुहि पर्जन्यं नमसा विवास । कनिक्रदद्वृषभो जीरदानू रेतो दधात्योषधीषु गर्भम् ॥

ഈ പ്രേരിത ഗീരുകളാൽ മഹാതവസ്വി (ശക്തിമാൻ)നെ അഭിമുഖീകരിച്ച് വിളിച്ചുപറയുക; നമസ്കാരത്തോടെ പർജന്യനെ സ്തുതിച്ച് അവനെ സമീപത്തേക്ക് വിളിക്ക. ഗർജ്ജിച്ച്, വേഗദാനശക്തിയുള്ള വൃഷഭൻ ഔഷധികളിൽ രേതസ് (ജീവബീജം) സ്ഥാപിക്കുന്നു—പൃഥ്വീ-പ്രകൃതിയിൽ വളർച്ചയുടെ ഗൂഢഗർഭം.

Mantra 2

वि वृक्षान्हन्त्युत हन्ति रक्षसो विश्वं बिभाय भुवनं महावधात् । उतानागा ईषते वृष्ण्यावतो यत्पर्जन्यः स्तनयन्हन्ति दुष्कृतः ॥

അവൻ വൃക്ഷങ്ങളെ പ്രഹരിക്കുന്നു; രക്ഷസ്സുകളായ അന്ധകാരശക്തികളെയും സംഹരിക്കുന്നു. അവന്റെ മഹായുധത്തിന് മുന്നിൽ സർവ്വഭുവനവും വിറയ്ക്കുന്നു. ഇടിമുഴക്കത്തോടെ പർജന്യൻ ദുഷ്കൃത്യകരരെ അടിച്ചമർത്തുമ്പോൾ, കുറ്റമില്ലാത്തവരും പോലും കുലുങ്ങുന്നു.

Mantra 3

रथीव कशयाश्वाँ अभिक्षिपन्नाविर्दूतान्कृणुते वर्ष्याँ अह । दूरात्सिंहस्य स्तनथा उदीरते यत्पर्जन्यः कृणुते वर्ष्यं नभः ॥

രഥസാരഥി ചാട്ടുകൊണ്ട് കുതിരകളെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ അവയെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു; മഴയുടെ ദൂതന്മാരെ അവൻ തുറന്നുവെച്ച് പ്രകടമാക്കുന്നു. ദൂരത്ത് നിന്ന് സിംഹത്തിന്റെ ഗർജ്ജനമെന്നപോലെ ഇടിമുഴക്കം ഉയരുന്നു—പർജന്യൻ മഴഭാരിതമായ മേഘത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുമ്പോൾ.

Mantra 4

प्र वाता वान्ति पतयन्ति विद्युत उदोषधीर्जिहते पिन्वते स्वः । इरा विश्वस्मै भुवनाय जायते यत्पर्जन्यः पृथिवीं रेतसावति ॥

മുന്നോട്ട് വാതങ്ങൾ വീശിത്തുടങ്ങുന്നു; മിന്നലിന്റെ ദീപ്തശക്തികൾ ചാടിപ്പായുന്നു. ഔഷധികൾ മുളച്ച് ഉണരുന്നു; സ്വർഗ്ഗം തന്റെ സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞുയരുന്നു. പർജന്യൻ പൃഥിവിയിലേക്കു തന്റെ സൃഷ്ടിബീജം പെയ്യുമ്പോൾ, സർവ്വഭുവനത്തിനും പോഷകശക്തി ജനിക്കുന്നു.

Mantra 5

यस्य व्रते पृथिवी नन्नमीति यस्य व्रते शफवज्जर्भुरीति । यस्य व्रत ओषधीर्विश्वरूपाः स नः पर्जन्य महि शर्म यच्छ ॥

ആരുടെ വ്രതം (നിയമം) പ്രകാരം ഭൂമി വണങ്ങി വിളവ് നൽകുന്നുവോ; ആ വ്രതം പ്രകാരം കഠിന-ഖുരങ്ങളുള്ള ശക്തികൾ ഹങ്കിൽ മുന്നേറുന്നുവോ; ആ വ്രതം പ്രകാരം സർവ്വരൂപമായ ഔഷധികൾ (വനസ്പതികൾ) തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്നുവോ—ആ പർജന്യൻ ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ ശർമം (ശാന്തിയും ആശ്രയവും) നൽകട്ടെ.

Mantra 6

दिवो नो वृष्टिं मरुतो ररीध्वं प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङेतेन स्तनयित्नुनेह्यपो निषिञ्चन्नसुरः पिता नः ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ദിവത്തിൽ നിന്നുള്ള വൃഷ്ടി ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുക്കുവിൻ; വൃഷണ (ബലവാൻ) അശ്വത്തിന്റെ ധാരകളെപ്പോലെ പ്രവാഹങ്ങളെ ഒഴുകുവിൻ. ഈ സ്തനയിത്നു (ഇടിമുഴക്കം) സഹിതം ഇവിടെ വരിക; അപഃ (ജലം) ചൊരിഞ്ഞുകൊണ്ട്, ഹേ അസുര, ഞങ്ങളുടെ പിതൃതുല്യ രക്ഷകനാകുക.

Mantra 7

अभि क्रन्द स्तनय गर्भमा धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिं सु कर्ष विषितं न्यञ्चं समा भवन्तूद्वतो निपादाः ॥

ഹേ സ്തനയ (ഇടിമുഴക്കം), ഉച്ചത്തിൽ ഗർജ്ജിക്ക; കർമ്മത്തിന്റെ ഗർഭത്തെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് സ്ഥാപിക്ക. ജലവാഹക രഥത്തിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്ക. തുറന്ന ചർമച്ചാക്കിനെ, താഴോട്ടു തിരിഞ്ഞതിനെ, നന്നായി വലിക്ക—ഉയർന്ന നിലവും താഴ്ന്ന നിലവും സമമായി ജലത്തോടെ നിറയട്ടെ.

Mantra 8

महान्तं कोशमुदचा नि षिञ्च स्यन्दन्तां कुल्या विषिताः पुरस्तात् । घृतेन द्यावापृथिवी व्युन्धि सुप्रपाणं भवत्वघ्न्याभ्यः ॥

മഹത്തായ കോശത്തിൽ നിന്നു മേലോട്ടു പകർന്നു ഒഴുക്കുക; മുൻവശത്ത് തുറന്ന കുള്യകൾ (ചാലുകൾ) ഒഴുകി പുറപ്പെടട്ടെ. ഘൃതം (ശുദ്ധരസം) കൊണ്ടു ദ്യാവാ-പൃഥിവി (ആകാശവും ഭൂമിയും) അഭിഷേകം ചെയ്യുക; അഘ്ന്യാ—അഹത, പരിശുദ്ധ ഗോമഹാശക്തികൾക്കു സൂപ്രപാനം, പരിപൂർണ്ണ പാനം ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 9

यत्पर्जन्य कनिक्रदत्स्तनयन्हंसि दुष्कृतः । प्रतीदं विश्वं मोदते यत्किं च पृथिव्यामधि ॥

ഹേ പർജന്യ, നീ വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജ്ജിച്ചു, സ്തനയനത്തോടെ (ഇടിമിന്നലോടെ) ദുഷ്കൃതം—കുകൃത്യവും അയോഗ്യവും—അടിച്ചമർത്തുന്നു. അതിന്റെ പ്രതികരണമായി ഈ സർവ്വലോകവും ആനന്ദിക്കുന്നു—ഭൂമിയിൽ ഉള്ളതെല്ലാം.

Mantra 10

अवर्षीर्वर्षमुदु षू गृभायाकर्धन्वान्यत्येतवा उ । अजीजन ओषधीर्भोजनाय कमुत प्रजाभ्योऽविदो मनीषाम् ॥

നീ മഴ പെയ്തു; മഴയെ ദൃഢമായി പിടിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നായി ഉയർത്തി, വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളും കടന്നുപോകുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നായി. പോഷണത്തിനായി ഔഷധികളെ നീ ജനിപ്പിച്ചു; പിന്നെ തലമുറകൾക്കായി—പ്രജകൾക്കായി—ഏതു മണീഷ (പ്രേരിത ബോധം) നീ കണ്ടെത്തി?