Mandala 9
मण्डल 9
The Soma Mandala
Ang Mandala 9, ang Soma Mandala, ay buong inialay kay Soma Pavamāna, ang piniga na soma na nagdadalisay sa sarili habang tumataagos sa salaming gawa sa lana (pavitra) patungo sa mga banga para sa sakripisyo. Sa buong mga himno nito, pinupuri si Soma bilang isang sinag na, sa sarili gumagalaw na agos na nagiging linaw na kinalalangisan, na nagpapasigla kay Indra at nagpapanatili sa mga diyos, mga pari, at kaayusan ng ritwal. Ang tula ay paulit-ulit na nag-uugnay ng pagdadalisay sa pagbabago: mula sa hilaw na katas ng halaman patungo sa maningning, mabisang inumin na nagpupuklas ng inspiradong pananalita, lakas, at tagumpay. Sa dalawang anuvāka, ipinapakita ng koleksyon ang patuloy na liturhikal na pananaw sa pagyayari, pagkikinang, at pagpapalakas ng soma bilang sentral na makina ng yajña. Buong mandala na inialay lamang kay Soma Pavamāna (walang halo ng pamamahagi ng diyos). Liturhikal na pokus sa siklo ng pagpiga ng soma: pagpiga, pagyayari (pavitra), pagdaloy, at pag-aalay. Siksik, paulit-ulit na mga refrain at pormulayong imahen na angkop sa ritwal na pagbigkas habang nagdadalisay. Mga palatandaang metapora: soma bilang tumatakbong ilog/kabayo/toro, na nagiging 'hari' (ginto) at sinag. Malakas na ugnayan ng kinalalangisan ng soma sa pagpapalakas kay Indra at pagpapanatili ng cosmic/rta. Gumagana bilang ritwal na 'aklat ng serbisyo' para sa mga kantang pavamāna sa loob ng sakripisyo ng soma.
Suktas in Mandala 9
Sukta 1
Sukta 9.1
Ang pasimulang himno ng aklat ng Soma Pavamāna ay tumatawag kay Soma habang siya ay pinipiga at sinasala, hinihiling na siya ay dumaloy sa isang lubos na tamis, nakapagpapalakas na agos para sa pag-inom ni Indra. Ang mga talata ay sinusundan ang paglilinis ni Soma sa salaan, ang kanyang pagiging malinaw tungo sa makislap na kapangyarihan, at ang nagreresultang pag-agos ng mapagtagumpay na kapangyarihan ni Indra na sumisira ng mga balakid (vṛtra) at nagdadala ng kasaganaan.
Sukta 2
Sukta 9.2
Ang RV 9.2 ay isang Soma Pavamāna na himno kung saan hinihikayat ng seer si Soma na dumaloy sa salaan (pavitra), na nagiging maliwanag, makapangyarihan, at angkop para sa handog. Habang pinadadalisay si Soma, inaanyayahan siyang "pumasok kay Indra," na nagpapalakas sa banal na kabayanihan, tagumpay, at gawaing pang-sakripisyo. Ang himno ay nagtatapos sa pagpapuri kay Soma bilang ang sinaunang panloob na Sarili ng yajña, ang mahalagang kapangyarihang nagpapaging epektibo ang handog.
Sukta 3
Sukta 9.3
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa piniga na Soma bilang isang imortal, may pakpak na kapangyarihan na nagmamadali sa mga vat at paninirahan, pagkatapos ay sumisid sa tubig upang madalisay. Habang dumadaloy si Soma sa tuloy-tuloy na agos, siya ay pinupuri sa paglikha ng nagpapalakas na mga impluso (iṣaḥ) at pagpapamahagi ng mga kayamanan sa nag-aalay, na nag-uugnay sa ritwal na kadalisayan sa kasaganaan at inspiradong enerhiya.
Sukta 4
Sukta 9.4
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa pagdalisay na Soma habang siya ay pinipiga at sinasala, na humihingi sa kanya na manalo nang paulit-ulit, makamit ang dakilang katanyagan, at baguhin ang mga sumasamba sa mas mabuti at mas maliwanag na kalagayan. Ang paulit-ulit na sabing "athā no vasyasas kṛdhi" ay nagpapaligiran sa bawat panalangin: mahabang buhay at pananaw sa Araw, maliwanag na yaman, at nagpapanatiling kasaganaan sa pamamagitan ng kalooban at tulong ni Soma.
Sukta 5
Sukta 9.5
Ang Soma Pavamāna na himno na ito ay nagpapuri sa sariling-nagpapadalisay na Soma habang siya ay tinutunaw sa kinang at kapangyarihan, gumagalaw sa gawain ng pagdadalisay at ginigising ang mahahalagang enerhiya. Ipinapakita nito si Soma bilang isang makapangyarihan, nagbibigay-kasiyahang puwersa na ang pagpapakita ay nagpapalit-palit tulad ng Gabi at Bukang-liwayway, at nagtatapos sa pamamagitan ng pag-anyaya sa mga diyos sa Soma-alay na ginawang makapangyarihan ng svāhā-sigaw.
Sukta 6
Sukta 9.6
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagdiriwang sa masaya at makapangyarihang daloy ni Soma sa pamamagitan ng mga filter na gawa sa lana habang siya ay pinadalisay para sa mga diyos at ginawang angkop para sa handog. Ipinapakita nito si Soma bilang isang makapangyarihang "toro" at isang mabilis na kabayo, na dinadalisay ng mga ahensya ng ritwal, na nagbubunga ng inspiradong pananalita at ang nakalalasing na kaligayahan na lalong hinihiling ni Indra.
Sukta 7
Sukta 9.7
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nagdiriwang ng mga patak ng Soma habang sila'y naglalakbay sa itinakdang landas ng Ṛta, na nagiging sinaglagan habang nililinis sa pamamagitan ng salaan. Ipinapakita nito si Soma bilang isang may malay, kayumangging kapangyarihan na "umuuupo" matapos ang paglilinis, habang ang kaisipan ng mang-aawit na inspirado ay lumiliko sa kanya sa paglilingkod. Ang himno ay nagiging panalangin para sa pinag-isang tagumpay: kayamanan, tamis, katanyagan, at pangmatagalang kayamanan, na sinusuportahan ng Langit at Lupa.
Sukta 8
Sukta 9.8
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa mga sariwang purified na Soma-streams habang sila ay dumadaloy patungo sa minamahal na pagnanais ni Indra, na nagpapatibay sa kanyang vīrya (heroic power) at nagdudulot ng divine exhilaration. Ito ay inilalarawan si Soma bilang isang mabilis at makapangyarihang purifier, na inilabas para sa kasiyahan ng mga diyos, na nagiging pagkain para sa mga tao bilang progeny, vitality, at fulfillment.
Sukta 9
Sukta 9.9
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay pumupuri sa piniga at dumadaloy na Soma bilang isang liwanag na seer-power na gumagalaw sa dalawang realm at nagiging angkop sa mga diyos sa pamamagitan ng paglilinis. Ito ay nag-uugnay sa Soma na linaw na agos sa inspired speech, right order (ṛta), at Indra's victorious law, at nagtatapos sa pamamagitan ng paghingi ng lasting fame, lakas, katalinuhan, at svah (ang liwanag na mundo).
Sukta 10
Sukta 9.10
Ang Soma Pavamāna hymn na ito ay nagdiriwang ng sarili-natutulak na daloy ng purified Soma-stream habang ito ay pinipiga, naaayos, at pinapaandar patungo sa rāyī (kasaganaan, yaman, kabuuan ng pagkatao). Habang nagiging maliwanag ang Soma, ang hymn ay nag-uugnay ng kanyang daloy sa solar radiance (Vivasvat), pagpapala ng Bukang-liwayway (Uṣas, Bhaga), at isang nakatagong heavenly station na napagmasdan ng inner eye ng seer, na nagpapahiwatig na ang ritual purification ay sumasalamin sa isang pag-ahon ng kamalayan.
Sukta 11
Sukta 9.11
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay tumatawag sa purified Indu na awitin habang siya ay dumadaloy sa mga filter, nagmamadali patungo sa mga diyos at ginagawang accessible ang mga kapangyarihang diyos. Ito ay nagpupuri sa tamis at nagpapalakas na lakas ng Soma at humihingi sa kanya ng yaman, lakas ng bayani, at mapagpalang samahan, lalo na sa pakikipag-isa kay Indra.
Sukta 12
Sukta 9.12
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa mga piniga na Soma-drops habang sila ay dumadaloy sa purifier patungo sa upuan ng Ṛta (kosmikong orden), na nagiging pinakamatamis at luminous para sa pagpapalakas ni Indra. Ito ay naglalarawan sa paglilinis ni Soma sa mga jar at sa pamamagitan ng filter, at nagtatapos sa isang panalangin na ang purified Indu ay magtatag sa mananamba ng isang self-sustaining, thousand-rayed abundance (rayi).
Sukta 13
Sukta 9.13
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa sariling nagpapadalisayang Soma habang ito ay dumadaloy sa woolen strainer sa "isang libong agos," na nagiging angkop para sa mga diyos. Ito ay lalong nagpapakita ng linaw na esensya ni Soma bilang handog na inihahandog para kay Vāyu at Indra, na humihiling na ang dumadaloy na Indu-forces ay magdala ng sagana na yaman, matibay na lakas, at pagkatalo sa mga kalaban. Ang hymn ay nagtatapos sa paninirahan ni Soma sa "sinapupunan ng Ṛta," na nagtatag ng kadalisayan, tamang kaayusan, at maliwanag na pananaw.
Sukta 14
Sukta 9.14
Ang hymnong Soma Pavamāna na ito ay nagpapuri sa purified Soma bilang isang kapangyarihang parang seer na gumagalaw sa mga kosmikong tubig, nagdadala ng inspired speech at nagpapabanaag sa mga langit at lupa. Sa paulit-ulit na paglilinis, ang Soma ay nagiging radiant, nananalo ng mga "baka" (mga sinag/illumining powers), at inaanyayahan na pumunta sa sacrificer na nagdadala ng vasu, mga kayamanan ng liwanag, lakas, at kagalingan.
Sukta 15
Sukta 9.15
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa purified Soma na dumadaloy sa mga filter, nagkikinang na may maliwanag na sinag, at patungo sa "bukas na parang" ni Indra ng mapagwawaging kapangyarihan. Ipinapakita nito ang paglilinis ni Soma bilang isang ritwal na kilos at isang kosmiko-espirituwal na proseso: ang maliwanag na inumin ay nagiging lakas, kagalakan, at panloob na sandata na naglilinis ng daan para sa tagumpay at tamang kilos.
Sukta 16
Sukta 9.16
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa piniga na Soma habang ito ay tumutulos mula sa mga bato at dumadaan sa salansang yaring gawa sa lana, na nagiging isang maliwanag, nakalalasing na diwa na angkop para sa mga diyos. Ito ay nag-uugnay sa mabilis na daloy ng Soma sa paggising ng panloob na lakas, lalo na ang lakas ni Indra, at sa pagtalas ng kaisipan at lakas-buhay sa sumasamba.
Sukta 17
Sukta 9.17
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagdiriwang sa pinipisang Soma habang ito ay nagmamadali tulad ng isang ilog, sinisira ang mga balakid at nagpapadalisay sa sarili sa pamamagitan ng salaan sa daan patungo sa mga diyos. Pinupuri si Soma sa pag-akyat sa lampas ng "tatlong maliwanag na sakop," na nagningning na may tulad-sa-araw na impluso na nagtutulak ng liwanag at sigla pasulong. Ang himno ay nagtatapos sa pag-imbita sa matamis, makapangyarihang agos na umupo sa ibinahaging espasyo ng ritwal, maganda para sa ṛta (katotohanan/kaayusan) at angkop para sa pag-inom ng mga diyos.
Sukta 18
Sukta 9.18
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay pumupuri kay Soma habang siya ay pinipiga at dinadalisay sa pamamagitan ng salaan, na gumagalaw mula sa pinagmumulan sa bundok patungo sa mga sisilyang inihanda para sa sakripisyo. Ang bawat taludtod ay bumabalik sa paulit-ulit na parirala na "madeṣu sarvadhā asi," na tumutunay sa laganap na presensya ni Soma sa bawat mataas na kalagayan at sagradong katuwaan. Ang layunin ng hymn ay parehong ritwal (paglalaan sa dumadaloy na Soma) at espiritwal (pagtawag sa kalinawan, lakas, at kasaganaan sa pamamagitan ng dalisay na esensya).
Sukta 19
Sukta 9.19
Ang maikling himno ng Soma-pavamāna na ito ay nagpupuri sa Soma habang siya ay dinadala sa paglilinis sa pamamagitan ng salaan, na humihiling sa kanya na dalhin ang "maliwanag na kayamanan" mula sa langit at lupa. Pinaghalo nito ang larawan ng sakripisyo (ang dumadaloy, linaw na inumin at ang kanyang nagpapalakas na kapangyarihan) na may isang praktikal na kahilingan: ang purified na lakas ni Soma ay dapat ding sumakop sa mga kaaway, maging malapit man o malayo.
Sukta 20
Sukta 9.20
Ang maikling Gāyatrī na himalay na ito ay nagpapuri kay Soma Pavamāna habang siya ay dumadaloy sa balahibong sala (pavitra), isang tulad ng mangangawilang agos na inihanda para sa kasiyahan ng mga diyos. Ang makata ay humihiling sa purified Soma na lampasan ang lahat ng sumasalungat na puwersa at dalhin ang matibay na yaman (dhruva rayi), pagkain/sigla ng paglago (iṣ), at makabayong lakas (suvīrya) sa himalay at sa buhay ng nagsasakripisyo.
Sukta 21
Sukta 9.21
Ang maikling Pavamāna na himno ay pumupuri sa mga agos ng Soma habang bumabagos ang mga ito sa salaan, na nagiging maliwanag, makapangyarihan, at angkop para sa kasiyahan at tagumpay ni Indra. Ang mga talik ay binibigyang-diin ang paglilinis na kilos ng Soma, ang kapangyarihan nitong makamtan ang liwanag ng "sun-world" (svar) at mga kayamanan, at ang kakayahan nitong pumukaw ng inspiradong pag-iisip (mati) mula sa Totoo (sat). Sa ritwal at sa panloob na kahulugan, ang himno ay nagdiriwang ng linaw na kasiyahan bilang pampasigla ng lakas na katulad ni Indra at maliwanag na kaalaman.
Sukta 22
Sukta 9.22
Ang Soma Pavamāna hymn na ito ay nagpupuri sa piniga na Soma bilang mabilis, dumadagundong na agos na umaalon tulad ng mga karo, na nagdadala ng lakas, kasaganaan, at inspiradong pananaw sa nagsasakripisyo. Binibigyang-diin nito ang kapangyarihan ng Soma sa paglilinis at paglilinaw, na dumadaan sa salaan, nagiging "malinaw na nakikita," at nagigising ang dhī (inspiradong pag-iisip). Pinupuri rin ang Soma bilang tagapagbalik ng nakatagong yaman mula sa mga Paṇi at bilang isa na nagpapatibay sa "hinataing sinulid," na sumasagisag sa pagpapatuloy ng rito at realizasyon.
Sukta 23
Sukta 9.23
Ang Soma Pavamāna hymn na ito ay nagpupuri sa mabilis at pulos-pulong Soma habang siya ay dinadalisay at pinapaandar, nagpupukaw sa tula na nagpapakasiyahan at nagtatag ng lakas sa nagsasakripisyo. Si Soma ay ipinagdiriwang bilang tagapagdala ng kapangyarihan ni Indra: kapag umiinom si Indra ng mga kasiyahang ito, paulit-ulit niyang nilalampasan ang mga pwersang Vṛtra ng hadlang, habang si Soma ay nagpoprotekta rin sa sumasamba sa masasamang salita at pag-atake.
Sukta 24
Sukta 9.24
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay pumupuri kay Soma habang siya ay nagmamadaling dumadaloy sa tubig at mga pansala, naglilinis sa kanyang sarili at nagiging karapat-dapat sa rito. Ito ay humihiling sa purified Soma na pasayahin at palakasin ang mga tao, na magtagumpay para sa mga mamamayan, at na itaboy ang masamang pananalita at kadiliman sa pamamagitan ng kanyang maliwanag, tamis, at piniga na esensya.
Sukta 25
Sukta 9.25
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nananalangin kay Soma na linisin ang kanyang sarili sa pamamagitan ng salaan (pavitra) at maging ang nakapagpapalakas na inumin para sa mga Diyos, lalo na ang mga Maruts at Vāyu. Habang siya ay sinusala, si Soma ay pinupuri bilang ang tagatupad ng kinasasabik na katalinuhan (dakṣa) na sumasaklaw sa "lahat ng anyo" at gumagalaw patungo sa saklaw kung saan ang mga imortal ay nananahan. Ang layunin ng himno ay parehong ritwal, ang paglalaan ng piniga na Soma para sa alay, at mistikal, na naglalarawan sa pag-akyat ni Soma sa maningning na sinapupunan ng banal na awit (arka).
Sukta 26
Sukta 9.26
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay pumupuri sa sagradong inumin habang ito ay nililinis at pinapaandar sa pamamagitan ng inspiradong paningin ng seer, na inilalarawan bilang nililinis "sa kandungan ni Aditi," ang walang hanggang kosmikong kaayusan. Ang Soma ay itinutuloy na nakadamit sa solar na liwanag (Vivasvat) at pinupuri bilang ang hindi nabibigong panginoon ng Vāc (sagradong pananalita), na sa huli ay itinutuloy sa katuwaahan na para kay Indra. Ang layunin ng himno ay parehong ritual, na nagpapadalisay sa pagpiga at pagsala ng Soma, at mapagnilay, na nag-uugnay ng paglilinis sa katotohanan, pananalita, at kosmikong kabuuan.
Sukta 27
Sukta 9.27
Ang maikling himalayong Pavamāna na ito ay nagpapuri sa Soma habang siya ay dumadaloy sa tagapaglinis (pavitra), na nagiging maliwanag at makapangyarihan sa pamamagitan ng paglilinis. Bilang inspiradong "kavi," itinataboy ni Soma ang kasukal-sukalan at pinsala, hinahanap ang maliwanag na "kawan" (mga sinag/yaman), at nagmamadali sa kalagitnaang rehiyon patungo kay Indra upang palakasin ang mapagpalang gawain ng mga diyos.
Sukta 28
Sukta 9.28
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay pinapaandar ng mga kamay at kapangyarihan ng tao, na tumatakbong paroo't parito sa woolen filter upang maging isang linis at piniling agos para sa mga diyos. Si Soma ay ipinagdiriwang bilang lubos na marunong at bilang panginoon ng isipan, isang tulad ng torong lakas na pinapaandar ng "sampung magkakaugnay na kapangyarihan," na pumupuno sa mga sisilyang inihanda para sa alay. Ang hymno ay nagtatapos sa hindi matatalong paglilinis na agos ni Soma na nagdadala ng pagkabayani mula sa diyos at sumisira sa nakasasamang, bulaang pananalita (aghaśaṃsa).
Sukta 29
Sukta 9.29
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpapuri kay Soma bilang ang makapangyarihang, sariling-pumipiping agos na ang umaagos na kislap ay sumusunod sa mga Diyos at nagpapatibay sa gawaing banal. Ito ay humihingi kay Soma na manalig ng "kayamanan" (kapwa sa lupa at sa langit), na palayasin ang pagkapoot at panloob na pagtutol, at magdala ng maliwanag na kapangyarihan (dyumat śuṣma) para sa tagumpay at pagtataas.
Sukta 30
Sukta 9.30
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dumadaloy sa salaan sa makapangyarihang agos, nagiging malinis at binubuhay ang nagpapahiwatig na pananalita (vāc) sa mga sumasamba. Ito ay sumusunod sa ritwal na kilos ni Soma mula sa pagdaloy ng pagdadalisay hanggang sa kanyang "paguupo" sa mga vat, na nagtatapos sa isang malinaw na utos na pindutin ang pinakamatamis na Soma para kay Indra, upang ang banal na host ay makapasok sa kasayahan at lakas.
Sukta 31
Sukta 9.31
Ang maikling himalayong Pavamāna na ito ay nagpapuri kay Soma habang siya ay "sumusulong" sa gawain ng pagdadalisay, na gumagalaw bilang buhay na mga agos na nagdudulot ng gising at may malay na yaman (cetaná rayí). Ito ay humihiling kay Soma na magpakalakas ng tinipong lakas mula sa lahat ng direksyon at na dumalo sa kapulungan ng vāja (mapagwaging lakas), na nagtatapos sa isang panalangin para sa pagkakaibigan ni Indu bilang panginoong nagpapanatili ng pagkakabuo at ng mga mundo.
Sukta 32
Sukta 9.32
Ang maikling himalang Soma Pavamāna ay nagpapuri sa piniga na Soma habang ito ay dumadaloy nang may nakapagpapalakas na kapangyarihan, pumapasok sa ritwal na pagpupulong at nagdudulot ng katanyagan, inspiradong pandinig, at pagpapalaki sa mga patron at mang-aawit. Pinupuri si Soma bilang isang maliwanag na puwersa na nagliliwanag sa parehong mga mundo, tumatakbo tulad ng isang mabilis na nilalang, at sa huli ay "umuuupo" sa sinapupunan ng Ṛta (kosmikong kaayusan). Ang himala ay nagtatapos sa isang direktang kahilingan na si Soma ay magtatag ng maliwanag na kaluwalhatian, nanalo ng paglago, katalinuhan (medhā), at pangmatagalang kilala (śravas) sa mga sumasamba.
Sukta 33
Sukta 9.33
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay pumupuri kay Soma sa kanyang maraming agos habang siya ay nililinis at pinapaandar tulad ng mga alon ng tubig, na matibay na sumusulong tulad ng mga baka. Ito ay nag-uugnay sa panlabas na ritwal ng pagsasala at pagbubuhos sa panloob na paglilinaw, ang 'kayumanggi' na lakas ni Soma, ang pagbangon ng inspiradong pananalita, at ang pagkakaloob ng malawak, apat na kasaganaan.
Sukta 34
Sukta 9.34
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay pinipiga, nililinis, at pinapaagos sa matatag na agos, na nilalabag ang mga paglaban sa pamamagitan ng likas na lakas. Ito ay nag-uugnay sa panlabas na rito ng pagsasala sa panloob na inspirasyon: ang Soma ay nagiging tagapaglinis at tagapagpukaw sa makabayaning kaligayahan ni Indra, habang ang mga hymn mismo ay dumadaloy patungo sa kanya tulad ng huni ng isang baka.
Sukta 35
Sukta 9.35
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nananawagan sa dalisay na Soma na umagos patungo sa mga nagsasakripisyo sa isang malakas na agos, na nagdadala ng malawak na rayi (kasaganaan) at ang kaalaman ng Liwanag. Ipinapakita nito si Soma (Indu) bilang isang pwersang nagtutulak pasulong na nagpapalakas sa seer para sa mapagtagumpay na kilos habang itinataguyod ang mga nilalang sa dharma sa pamamagitan ng kanyang paglilinis na pangako.
Sukta 36
Sukta 9.36
Ang maikling himalang Pavamāna na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay pinakakawalan mula sa pagpiga, pumapasok sa balahibong pansala, at dumadaloy sa kambal na mangkok, na nagiging dalis at pinagkakalooban ng kapangyarihan para sa mga diyos. Ang mga talata ay nagpupuri sa kanyang maayos at katotohanang-hanap na daloy (ṛta), ang kanyang pampalakas na lakas, at ang kanyang pag-akyat patungo sa langit na sakop, na nagdudulot ng sigla, liwanag, at kabayanihan sa nag-aalay.
Sukta 37
Sukta 9.37
Ang maikling himalayong Pavamāna na ito ay nagpapuri kay Soma habang siya'y sariwang piniga at tumatakbong sa salaan patungo sa mga bangâ, angkop na inumin ng mga diyos. Si Soma ay ipinagdiriwang bilang isang banal na tagapagdala ng katotohanan at tagapaglinis na sumisira sa mga masasamang kapangyarihan at, kasama ang mga kauriang liwanag na pwersa, nagpapakita ng liwanag, na nagtatapos sa kanyang nagpapalakas na kaloob kay Indra.
Sukta 38
Sukta 9.38
Ang maikling Pavamāna na himno ay pumupuri kay Soma habang siya ay pinipiga at dinadalisay, na dumadaloy pasulong na parang isang makapangyarihang toro-karosa patungo sa kasaganaan at lakas. Ang mga talata ay nakatuon sa mabilis na kilos ni Soma patungo sa sangkatauhan at sa kanyang malapit na paglapit sa "minamahal na sinapupunan", ang paninirahan kung saan siya nagiging angkop para sa handog at pag-inom. Ang layunin nito ay gawing sagrado ang daloy ng pagdadalisay at imbitahan ang nagpapalakas at bumubuhay na kapangyarihan ni Soma sa ritwal.
Sukta 39
Sukta 9.39
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay nagpapuri kay Soma bilang ang mabilis, sariling nagniningning na agos na nililinis sa pamamagitan ng salaan at dinadala sa banal na antas kung saan ang mga diyos ay nagpapatibay ng walang hanggang Katotohanan. Ipinapakita nito ang pagbababa at pagbuhos ni Soma na parang isang makapangyarihang alon ng ilog, at nagtatapos sa kanyang pagluklok sa 'sinapupunan ng Ṛta', ang maayos na katotohanan na nagpapanatili ng sakripisyo at sansinukob.
Sukta 40
Sukta 9.40
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dinadalisay sa pagpiga at pag-sala, na lumalampas sa lahat ng mga pwersang kalaban at "pinalamutian" ng mga inspiradong kaisipan. Ang makata ay humihingi sa maliwanag na Indu na dalhin ang dyumna (maliwanag na kapangyarihan ng tagumpay), libu-libong nagpapakain na mga impluso (iṣaḥ), at isang "dobleng sumusuportang" kasaganaan na nagpapanatili ng kapakanang pangmundo at panloob na pag-angat.
Sukta 41
Sukta 9.41
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpupuri kay Soma sa kanyang tumatakbong, dalisay na anyo habang siya ay mabilis na dumadaan sa salaan, na inaalis ang "itim na balat" ng kalituhan at nagpapakita ng maliwanag, walang pagod na kapangyarihan. Ito ay humihingi kay Soma na tumungo sa mga nagsasakripisyo ng sagana na kabuhayan, baka, gintong kintab na liwanag, kabayo, at mapagtagumpay na lakas, at ang yakapin sila ng mapagpayapang proteksyon. Ang layunin ng himno ay ritwal (pagpapalakas ng soma-pressing) at espiritwal (paglilinaw ng kamalayan sa pamamagitan ng rasa ni Soma).
Sukta 42
Sukta 9.42
Ang maikling Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpupuri sa kayumanggi Soma habang siya ay pinipiga at dinadalisay sa pamamagitan ng salaan, na inilalarawan bilang lumilikha ng maliwanag na mga kalawakan ng langit at maging ang araw "sa mga tubig." Ito ay nag-uugnay sa ritwal na pagkilos ng pagsasala ng Soma sa isang kosmikong kilos ng paglilinaw at nagbibigay-buhay na daloy, at nagtatapos sa pamamagitan ng paghiling sa Soma na dalisayin ang kanyang sarili para sa mga nagsasakripisyo at igawad ang malawak na pagkain, mga baka, mga bayani, mga kabayo, at lakas.
Sukta 43
Sukta 9.43
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nagpapuri kay Soma habang siya ay nililinis sa salaan, na inihalintulad sa isang mabilis na kabayong nililinis ng maliwanag na "mga baka" (mga sinag) at pagkatapos ay pinalamutian ng mga himno ng mga makata. Ito ay humihingi sa maliwanag na Indu na magdala ng marangal na yaman (rayi), maraming-sinag na kiningningan, at palakasin ang umaawit na seer ng tagumpay na lakas at marangal na enerhiya ng bayani (suvīrya).
Sukta 44
Sukta 9.44
Ang maikling Pavamāna na himalok ay nananalangin kay Soma habang siya ay dumadaloy sa pagdadalisay, nagdadala ng alon ng buhay at patungo sa mga Diyos upang anyayahan ang kanilang presensya. Ang mga taludtod ay nag-uugnay sa malinaw na daloy ni Soma sa "magandang sakripisyo" (adhvara), humihiling sa kanya na itatag ang sagradong upuan at bigyan ng lakas, tamang gabay, at malawak na katanyagan.
Sukta 45
Sukta 9.45
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay nagpapaalala kay Soma (Indu) na magpakalinis sa pamamagitan ng salaan at magdala bilang nakalalasing at nagbibigay-ngiti na aliw na nagtatawag sa mga diyos. Ang mga talik ay binibigyang-diin ang pasulong na agos ni Soma lampas sa salaan, ang kanyang pag-inom lalo na ni Indra, at ang nagreresultang pagpapalawak ng pananaw at kapangyarihang bayani para sa awit ng mga sumasamba.
Sukta 46
Sukta 9.46
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpapuri sa Soma habang siya ay umaagos sa gawa ng pagdadalisay, nagmamadali para sa kasiyahan ng mga diyos at nagkakamit ng maliwanag na kapangyarihan habang dumadaloy. Ito ay buhay na ilarawan ang pagpiga at paglilinis, kunin ang maliwanag na Soma gamit ang pamalo ng pagpapakilo, paghalo sa kanya ng mga baka, at paghahanda ng kanyang nakapagpapalakas na lakas lalo na para kay Indra. Ang layunin ay ritwal at simboliko: upang palakasin ang sakripisyo at ipakita ang nadalisayang, nakataas na kamalayan.
Sukta 47
Sukta 9.47
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpapuri kay Soma habang siya ay nililinis at ginagawang angkop para sa handog, na lumalaki sa lakas sa pamamagitan ng "paggawa ng tama" at umaagos n may pumupukaw na kapangyarihan. Ipinapakita nito ang kakayahan ni Soma na likhain ang bayaning lakas ni Indra (indriya) at maging ang kidlat-tulad na puwersa na lumilitaw kapag ang papuri ay isinilang, habang inilalarawan din si Soma bilang tagapagkaloob ng yaman at tagumpay sa mga paligsahan.
Sukta 48
Sukta 9.48
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dinadalisay at inilalagay sa mga banal na upuan, na taglay ang mga kapangyarihang bayani at kagandahan na sumusuporta sa matagumpay at "mabuting gawa" na ritwal. Si Soma ay tinatawag na maringal at ipinanganak sa langit, na nagdadala ng yaman at lakas, at kapag pinukaw, ay lumalaki sa mas dakilang "lakas ni Indra," na nagkakaloob ng ninanais na tulong at malawak na kapangyarihan.
Sukta 49
Sukta 9.49
Ang maikling Pavamāna Soma na himno na ito ay tumatawag sa pagdadalisay ni Soma sa sarili bilang isang kosmiko at ritwal na paglilinis na nagdudulot ng ulan-tulang pagpapakain at makapangyarihan, nagpapagaling na impluso sa mga sumasamba. Si Soma ay hinihiling na mag-agos sa malinaw, mantika-tulang daloy sa pamamagitan ng sakripisyo, itaboy ang mga puwersang kalaban, at muling pukawin ang sinaunang mga ilaw ng katotohanan at kaayusan.
Sukta 50
Sukta 9.50
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpapuri sa Soma habang siya ay tumataas sa kapangyarihan at tunog na parang alon ng ilog habang pinipiga at nililinis sa pamamagitan ng balahibo na salaan. Ipinapakita nito ang matamis at nakapagpapalakas na diwa ni Soma at ang kanyang pagiging handa na maging inumin ni Indra, na nagpapatibay sa mapagtagumpay na lakas at sa kanyang talinong pananalita.
Sukta 51
Sukta 9.51
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay nagtuturo sa Adhvaryu na ipaagos ang Somang piniga ng bato papunta sa salaan upang ito ay ritwal at espirituwal na madalisay para sa pag-inom ni Indra. Ito ay nagpapuri sa Soma bilang tamis na pinapalasap ng mga diyos (kasama ang mga Marut) at nananalangin na ang linaw na agos ay magdala ng lakas (vāja) at pangmatagalang katanyagan (śravas) sa nag-aalay.
Sukta 52
Sukta 9.52
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nananalangin sa sariwang piniga na Soma na tumungo sa pansala (pavitra), na nagkikinang at nagdadala ng yaman, at na saklawin ang mga sumasamba sinaunang kasaganaan at lakas. Ipinapakita rin nito si Soma bilang hindi natinag sa kanyang kabutihan at bilang tagapagtanggol na "nagpapabagsak" sa marahas na umaatake, na nagtatapos sa isang dasal para sa sandaang libo o libu-libong tulong at isang pagdagdag ng rayi (kasaganaan).
Sukta 53
Sukta 9.53
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay tumatawag kay Soma habang siya ay pinipiga at pinadadalisay, na hinahimok ang kanyang mga tumataas na kapangyarihan na wasakin ang mga rakṣas (mga demonyong hadlang) at palayasin ang mga karibal na kalaban. Ipinatutibay nito ang hindi masisirang "vratas" (mga nakatakdang batas) ng nagdadalisay na Soma at nagtatapos sa larawan ng mamumulang Indu na tumatakbo tulad ng agos ng ilog, na nagiging nakapagpapaligayang lakas ni Indra sa pakikidigma at pagkapanalo.
Sukta 54
Sukta 9.54
Ang maikling himalayang Pavamāna na ito ay nagpapuri kay Soma sa mismong gawa ng pagdadalisay, bilang ang maliwanag, sinaunang kapangyarihan na ang "gatas" (esensya) ay hinuhugot ng walang pagod na mga kamay at ginagawang angkop para sa mga diyos. Si Soma ay pinupuri na nakatayo sa itaas ng lahat ng mga mundo tulad ng Araw, na nagtatatag ng liwanag na kaayusan, at hinihikayat na umagos para sa kasiyahan ng mga diyos, na nagdadala ng lakas (vāja) at kasaganaan mula sa mga nagniningning na "baka" (sinag/yaman).
Sukta 55
Sukta 9.55
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay tumatawag kay Soma bilang ang paulit-ulit na dumadaloy, sariling nagpapadalisay na esensya na nagdadala ng pagkain, kasaganaan, at ganap na kagalingan sa nagsasakripisyo. Hinihiling kay Soma na magmadali kasama ang kanyang pumapalakas na kapangyarihan, na ipakita ang mga "baka" (sinag/yaman) at "kabayo" (mga lakas), at maging isang hindi malabanan na puwersa na tumatalo sa mga kalaban sa loob at sa labas.
Sukta 56
Sukta 9.56
Ang maikling Pavamāna na himalay na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dumadaloy sa salaan (pavitra), na umaayon sa malawak na kosmikong Orden (ṛtam bṛhat) at sumisira sa mga hadlang na puwersa (rakṣas/vighna). Ipinapakita nito ang klasikong imahe ni Soma na nililinis ng "sampung dalaga" (mga daliri/tuloy ng paghahanda) upang siya ay maging matamis at angkop para kina Indra at Viṣṇu. Ang himalay ay nagtatapos sa isang panalangin ng proteksyon: sana ang purified na Soma ay bantayan ang mga mang-aawit mula sa kasalanan at kabagabagan.
Sukta 57
Sukta 9.57
Ang maikling himno ng Soma Pavamāna ay nagpupuri sa Soma habang siya ay dumadaloy sa tuloy-tuloy na agos sa pamamagitan ng salaan, tulad ng ulan na bumababa mula sa langit, na gumagalaw patungo sa sagana na lakas (vāja). Habang ang katas ay pinupuripika at 'pinakintab,' si Soma ay nakikita bilang hari, sumusunod sa batas, at mabilis tulad ng isang falcon na naninirahan sa kayamanan, at siya ay hinihiling na dalhin ang lahat ng yaman mula sa langit at lupa sa mga sumasamba.
Sukta 58
Sukta 9.58
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay pumupuri kay Soma bilang ang nasasabik, dalisay na agos na "lumalampas at sumusupil" sa lahat ng balakid habang ito ay mabilis na dumadaan sa mga pansala. Ito ay nag-uugnay sa mabilis at mapagpalang agos ni Soma ng kasaganaan, "libu-libo" ng mga pakinabang, na dumarating mula sa dalawang maliwanag na agos, at nagtatapos sa pakiramdam ng malawakang paglagi at pagtatag sa pamamagitan ng gumagalaw na kapangyarihan ni Soma.
Sukta 59
Sukta 9.59
Ang maikling Pavamāna Soma na himal ay humihingi kay Soma habang siya ay nililinis sa pamamagitan ng salaan, na ipinagdiriwang bilang isang kapangyarihang lumalaban sa lahat na nanalo ng sigla, kasaganaan, at kagalakan para sa nagsasakripisyo. Ito ay humihingi kay Soma na magdala ng kayamanang puno ng supling, na tulungan ang sumasamba sa pagtawid sa lahat ng paghihirap, at na puwestuhan ang kanyang inspiradong, makatang katalinuhan sa loob ng rito at sa loob ng panloob na altar ng kamalayan.
Sukta 60
Sukta 9.60
Ang maikling Pavamāna na himalay ay nagtatawag sa mga mang-aawit na purihin si Soma gamit ang Gāyatrī, ipinagdiriwang ang kinang na patak (Indu) bilang isang maraming-mata, lahat-nakikita na kapangyarihan. Sinusundan nito ang ritwal na kilos ni Soma, tumatakbo lampas sa mga salaan patungo sa mga bangga, at ikinakabit ang purong daloy sa panloob na kasiyahan at lakas ni Indra. Ang himalay ay nagtatapos sa isang panalangin na si Soma ay magpakalinis tungo sa kapayapaan at magdala ng prajāvat retaḥ, ang lumilikha, nagdadala-ng-yaman na kapangyarihang lumilikha.
Sukta 61
Sukta 9.61
Ang RV 9.61 ay isang Pavamāna Soma na himno na ipinagdiriwang ang dumadaloy na pagdadalisay ni Soma sa pamamagitan ng salaan, na inaanyayahan siyang bumaba nang sagana sa mga agos ng kapangyarihan at punan ang mga nagsasakripisyo ng inspiradong ekstasiya (mada). Habang naglilinaw ang Soma, siya ay pinupurihan bilang tagapagdala ng malawak na liwanag, na inihahalintulad sa langit na kidlat at ang dakilang Vaiśvānara na kinang, habang siya rin ay tinatawag bilang isang mabangis na tagapagtanggol na nagpapalayo sa paninira at sa mapanghimagsik na pagtanggi.
Sukta 62
Sukta 9.62
Ang himalang Pavamāna na ito ay nagpapuri kay Soma habang siya ay pinipiga, pinakakawalan, at pinapapaagos sa pamamagitan ng salaan (pavitra), na nagiging maliwanag at angkop para sa mga diyos. Ang mga taludtod ay paulit-ulit na nag-uugnay sa paglilinis ni Soma sa pagkakamit ng saubhaga (mabuting kapalaran), vāja (lakas/kasaganaan), at suvīrya (marangal na kapangyarihang bayani) para sa mga mang-aawit at nagsasakripisyo.
Sukta 63
Sukta 9.63
Ang Rig Veda 9.63 ay isang Pavamāna (sariling nagdadalisay) na himno ni Soma na kasama ang pagpiga at pagsala sa Soma sa pamamagitan ng pavitra, na pinupuri ang matamis na kaligayahan (mada) ni Soma at ang kanyang kapangyarihang magkaloob ng kasaganaan (rayi), katanyagan (śravas), at matibay na kagitingan (su-vīrya). Sa buong ritmo nitong Gāyatrī, ang himno ay paulit-ulit na naghahikayat kay Soma na "magbuhos" patungo sa nagsasakripisyo, na nagdadala ng mga banal na enerhiya sa buhay ng tao. Ito ay nagtatapos sa isang komprehensibong kahilingan para sa lahat ng ninanais na yaman, ang mga nasa langit at nasa lupa, na nakamit sa pamamagitan ng nadalisayang pagbuhos ni Soma.
Sukta 64
Sukta 9.64
Ang RV 9.64 ay nagpupuri sa Soma Pavamāna habang siya ay pinipiga, sinasala, at ginagawang maliwanag, isang pumupusyaw na kapangyarihang "toro" na nagtatatag ng ṛta (totoong kaayusan) at nagpupukaw ng malinaw na pananaw. Ang awit ay sumusunod sa kilos ng mga patak ng Soma sa pagdadaan ng paglilinis patungo sa kanilang malawak na layunin (ang "karagatan"), na humihiling na ang pinalinaw na kasiyahan ay maging liwanag, lakas, at kagalingan para sa mga nagsasakripisyo.
Sukta 65
Sukta 9.65
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa buhay na agos ng Soma habang siya ay pinipiga, sinasala, at ginagawang maliwanag, pinupuri bilang isang makaharing kapangyarihan na gumagalaw sa pagitan ng mga mundo at nagtatatag ng kagalingang inspirasyon sa isipan ng tao. Ang mga talikha ay paulit-ulit na naglalarawan sa "kamag-anak" ni Soma (ang mga bato ng pagpiga, tubig, at agos ng paglilinis) na naghihikayat sa kanya na sumulong, upang ang kanyang nilinis na agos ay magbigay ng rayi (kasaganaan), proteksyon, at pag-angat sa nagsasakripisyo at sa komunidad.
Sukta 66
Sukta 9.66
Ang Pavamāna Soma na himalang ito ay pumupuri sa dumadaloy, sariling nagpapadalisay na Soma habang siya ay sasala sa balahibo ng tupa at ginagawang angkop para sa mga diyos. Tinatawag si Soma bilang minamahal ng mga kaibigan, ang makapangyarihang panganay sa mga mabangis, na ang liwanag na "gatas" na dala mula sa langit ay nagkakaloob ng lakas, tagumpay, at ang biyayang nagpapanatili ng buhay. Ang layunin ng himalay ay parehong ritwal - na pukawin ang pagpiga ng Soma - at espiritwal - na ipagdiwang si Soma bilang inspiradong pananalita at mahalagang kapangyarihan.
Sukta 67
Sukta 9.67
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay pumupuri sa piniga na Soma habang siya ay dumadaloy sa salaan, na nagiging maliwanag, malakas, at angkop para sa pag-inom ng mga diyos sa sakripisyo. Ang mga taludtod ay ipinagdiriwang ang mabilis na daloy ni Soma, ang kanyang kapangyarihang magkaloob ng yaman, lakas, at inspiradong kasaganaan, at ang kanyang papel bilang pinong esensya (rasa) na tinipon ng mga seer. Ito ay nagtatapos sa isang metahymnic na bunga (phalaśruti): ang nagbabasa ng Pavamānī verses ay pinapakain ni Sarasvatī ng gatas, manteca, pulot, at tubig, mga simbolo ng inspiradong kasaganaan.
Sukta 68
Sukta 9.68
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagdiriwang sa mga patak ng Soma na tila pulot na nagmamadali patungo sa mga diyos at nagiging dalis habang dumadaloy sa mga salaan at tubig. Ito ay naaalala ang maalamat na pagkakamit ni Soma mula sa "malayong dako" at pinupuri ang papel ng mga manghuhula sa paglilinis at pagtatatag kay Soma bilang maliwanag, karapat-dapat sa himno na kapangyarihan. Ang himno ay nagtatapos sa isang panalangin na ang pagdadalisay ni Soma ay magtatag sa mga sumasamba ng sigla, pagkakasundo sa Langit-at-Lupa, at yaman na sagana sa tapang na bayani.
Sukta 69
Sukta 9.69
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpaparangal sa nagmamadali at nagpapakasang-sariling Soma habang ito ay pinipiga at sinasala, na umaagos pasulong sa maliwanag na agos upang palakasin ang mga diyos, lalo na si Indra. Sa pamamagitan ng buhay na mga paghahalintulad (pana, guya, sinag ng araw), inilalarawan nito ang maayos na kilos ng Soma sa mga ritwal na "sinulid" ng pansala at humihingi ng maliwanag na yaman, proteksyon, at matagumpay na pagkakumpleto ng rito.
Sukta 70
Sukta 9.70
Ang Pavamāna Soma na himalang ito ay nagpupuri sa purified Indu habang siya ay pinipiga, sinasala, at pinatitingkad, isang katauhan ng Ṛta (kosmikong katotohanan-batas) at ang tunay na kasiyahan na nagpapakain sa mga diyos at mga mundo. Ipinapakita nito ang pag-akyat at lumalawak na kapangyarihan ni Soma: hinahango ng "pitong" nagpapalakas na pwersa, nagbibihis sa matitingkad na sakop, at sa huli ay tumatakbo tulad ng kabayo sa tiyan ni Indra upang magkaloob ng lakas, gabay, at proteksyon sa sisi.
Sukta 71
Sukta 9.71
Ang Soma-Pavamānang himno na ito ay nagpapuri sa Soma habang siya ay pinipiga at sinasala, na nagiging isang mapagmasid, liwanag na kapangyarihan na nagpoprotekta sa ritwal mula sa pagkakabuhol (druḥ) at sa mga puwersang nagbabanta (rakṣas). Ito ay nag-uugnay sa pagdadalisay ni Soma sa Dakṣiṇā (tamang alay/kasanayan) at Brahman (mantrikong kapangyarihan), na inilalarawan ang naging malinaw na Soma bilang nagbibihis sa kinang at patungo sa isang lihim, banal na inihandang "hakbang" o istasyon ng liwanag.
Sukta 72
Sukta 9.72
Ang hymnong Soma Pavamāna na ito ay nagpupuri sa purified Soma habang siya ay nililinis, pinipiga, at ibinubuhos na may gatas sa sisilian, kung saan siya ay nagiging isang maliwanag at nagpapasiglang kapangyarihan. Ang Soma ay ipinagdiriwang bilang ang nagpapanumbalik ng buhay sa upuan ng Ṛta (kosmikong kaayusan), at ang tagapagkaloob ng sagana na yaman at kagalingan sa sumasamba.
Sukta 73
Sukta 9.73
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpapuri sa pagdaloy na nagpapalinis ng Soma habang ito ay sasala sa pavitra, na nagbubunga ng maliwanag na inspirasyon at nagpapatibay sa kapangyarihan ni Indra. Ang hymn ay paulit-ulit na nag-uugnay sa paglilinis ng Soma sa paglilinis ng Vāc (inspiradong pananalita) at sa pagprotekta sa vrata (banal na batas/obserbansya) sa ilalim nina Varuṇa at Ṛta, na inilalarawan ang paglilinis bilang parehong ritwal at kosmiko-moral na pagkaayos.
Sukta 74
Sukta 9.74
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa piniga na Soma bilang isang maliwanag, bagong-silang na kapangyarihan na nagmamadali patungo sa svar (ang Liwanag), na humahalakhak sa pamamagitan ng balahibo na pansala at nagkahalo sa mga tubig. Ipinapakita nito si Soma bilang binhi ng langit at kapangyarihan ng sinapupunan ni Aditi, na nagpaparami ng kasaganaan (gatas, lakas, supling) para sa nag-aalay. Ang hymn ay nagtatapos sa huling paglilinis ni Soma at ang malinaw na panalangin na siya ay maging matamis at nakapagpapaligaya sa pag-inom ni Indra.
Sukta 75
Sukta 9.75
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dinadalisay at itinataguyod patungo sa minamahal at mapalad, na nakakamit ng lakas sa pamamagitan ng sagradong mga pangalan at ritwal na kilos ng tao. Si Soma ay iniisip na may kalawakan ng araw, sumasakay sa malawak na karo ng Araw, pagkatapos ay pumapasok sa mga gintong sisidlan, nagniningning kasama ang mga Bukang-liwayway, at sa huli ay nagpapalakas kay Indra upang magkaloob ng kasaganaan at kagalingan.
Sukta 76
Sukta 9.76
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay dumadaloy sa pagdadalisay, inilarawan bilang langit-na-suumuporta, diyos-na-marunong na kakanyahan na inilabas sa 'mga ilog' (mga daanan) at ginawang angkop para sa banal na kasiyahan. Ito ay paulit-ulit na nag-uugnay sa linaw na daloy ni Soma sa pagpapalakas ni Indra - pumasok sa mga panloob na sisidlan, nagigising sa mga mundo na parang kidlat, at nagkakaloob ng lakas at tagumpay sa mga sumasamba.
Sukta 77
Sukta 9.77
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay dinadalisay at inihahanda sa sisilian, na nagkikinang na parang vajra ni Indra, isang hindi mapipigilang puwersa na nagdudulot ng tagumpay at kasaganaan. Ang mga talata ay inilalarawan ang sinala na Soma bilang matamis, maliwanag, at tagapagdala ng batas (ṛta), na humihila sa kanyang sarili ang mayamang agos ng essensyang tila ghee at nagbibigay-lakas sa nagsasakripisyo ng lakas, "mga sinag" (go), at inspiradong pananalita. Sa huling bahagi, ang agos ng Soma ay kinikilala sa malawak at tapat na mga kapangyarihan nina Varuṇa at Mitra, na ginagawa ang pagdadalisay hindi lamang isang ritwal na gawa kundi isang pagkakasundo ng kosmikong kaayusan at panloob na katotohanan.
Sukta 78
Sukta 9.78
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpapuri sa Soma mismo sa gawa ng pagdadalisay: ang "Hari" ay sumusulong na nakadamit sa tubig, inaangkin ang karumihan at nagiging angkop sa dako ng handog para sa mga diyos. Ito ay nag-uugnay sa paglilinis ni Soma sa inspiradong pananalita, banal na pakikipagkaibigan, at ang pagkakaloob ng yaman, malawak na "pastulan" (gavyūti), at kawalan ng takot, habang hinihiling sa kanya na tumama sa mga kaaway sa malapit at sa malayo.
Sukta 79
Sukta 9.79
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nagdiriwang sa mga piniga na Soma-drops habang sila ay nagmamadaling sumulong sa pagdadalisay, na nagkakalat ng pagkain at inspiradong pag-iisip para sa mga sumasamba. Ito rin ay ginagawang moral at protektibong kapangyarihan ang pagdadalisay na Soma, na humihingi sa kanya na wasakin ang "pagkakait" at mga puwersang kalaban na humaharang sa kasaganaan at tamang pag-iisip. Ang himno ay nagtatapos sa isang dasal na ang lakas at minamahal na kaligayahan ni Soma ay magdala sa mga nagsasakripisyo nang ligtas "mula sa antas patungo sa antas."
Sukta 80
Sukta 9.80
Ang hymnong ito sa Soma Pavamāna ay pumupuri sa Soma habang siya ay pinipiga, pinapakawalan, at dinadalisay sa isang maliwanag na daloy na may libu-libong agos na nakalaan lalo na upang pasayahin si Indra at panatilihin ang banal na kaayusan. Si Soma ay pinarangalan bilang toro ng kaligayahan na nagtataboy sa mga pwersang nagpapababa ng buhay, nagdadala ng katanyagan at lakas, at gumagalaw tulad ng alon ng ilog sa mga tubig patungo sa mga diyos.
Sukta 81
Sukta 9.81
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagdiriwang sa mga "alon" ni Soma na buhay habang sila ay dumadaloy sa pagpapadalisay at pumapasok kay Indra, na nagbibigay sa kanya ng lakas para sa mapagpalang pagkakamit at pagkakaloob ng liwanag at yaman. Ito rin ay nagiging direktang panalangin: ang dalisay na Soma ay hinihiling na "magkalat" ng yaman at palakasin ang buhay at malinaw na pag-unawa, habang pinapanatili ang kasaganaan sa malapit. Ang himno ay nagtatapos sa isang malawak na pagpapakonsagra, na inaanyayahan ang Langit at Lupa, ang mga Āditya, at lahat ng mga diyos na matuwa sa dalisay na Soma.
Sukta 82
Sukta 9.82
Ang maikling Pavāmāna na himno ay nagpapuri kay Soma habang siya ay sariwang piniga at dinadalisay, na dumadaan sa hindi-nasisirang balahibo ng lana na pansala patungo sa kanyang makinang-upuan na tila ghee, parang isang lawin na bumabalik sa pugad nito. Ang mga talata ay nagsasama ng ritwal na imahe (mga bato, tubig, pagsala) na may kosmikong mga katumbas (Parjanya, ang mga Tubig, ang "mga baka/mga sinag ng liwanag"), na inilalarawan si Soma bilang isang makaharing kapangyarihan na nagdadala ng lakas, tagumpay, at kagalingan sa sakripisyo.
Sukta 83
Sukta 9.83
Ang maikling himalang Pavāmāna na ito ay nagpapuri kay Soma habang siya ay dinadalisay sa pamamagitan ng unat na salaan (pavitra), na nagiging akma na pumasok sa sakripisyo at dalhin ang lakas ng handog sa banal na trono. Binibigyang-diin ng mga talata na tanging ang "hinog o pinainit" (handa, pinino) ang makakadaan sa salaan, isang larawan para sa ritwal na paglilinis at panloob na pagkahinog. Si Soma ay ipinagdiriwang bilang tagapanghawak ng sanlibutan, nagniningning sa pagsikat ng araw, at maharlikang tagapanalo, na nananalo ng malawak na katanyagan (śravas) sa pamamagitan ng kanyang paglilinis na kilos.
Sukta 84
Sukta 9.84
Ang maikling himalayong Pavāmāna na ito ay nagpaparangal kay Soma sa mismong gawa ng paglilinis, na gumagalaw sa tubig at sumasala upang ang kanyang linis na diwa ay makapagbigay-lakas kay Indra, umayon sa kaayusan ni Varuṇa, at dalhin ni Vāyu. Ang makata ay humihiling kay Soma na lumikha ng "malawak na espasyo" (varivas) at kaginhawaan (svasti), na inilalarawan ang sinalang katas na parang kidlat na mabilis, nakakahanap ng araw, at mananakop ng yaman, na nagtataas sa "banal na mamamayan" (daivya janam) sa loob at sa palibot ng naghahandog.
Sukta 85
Sukta 9.85
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa mainam na piniga na Soma habang ito ay nililinis, ginagawang angkop para kay Indra, at pinapangyarihan na mapalayo ang sakit at mga puwersang mapanghimok na tulad ng Rakṣas. Ang mga taludtod ay gumagalaw sa pagitan ng konkretong ritwal na eksena - pagpapanatili, mga tasa, at gawain ng saserdote - at isang maliwanag na kosmikong pangitain kung saan ang kapangyarihan-tagapangalaga ng Soma (Gandharva motif) ay sumisikat sa langit at lupa. Sa kabuuan, ang sukta ay nagpapakita sa Soma bilang parehong sakramental na inumin at isang protektibo, mapangpuwersa sa masasamang espiritu na nakakaseguro ng sigla, kalinawan, at tagumpay.
Sukta 86
Sukta 9.86
Ang himnong Soma Pavamāna na ito ay nagpapuri sa buhay na daloy ng Soma habang ito ay nililinis sa pamamagitan ng lana at mga pansala, na nagiging matamis, nakapagpapalakas-loob, at angkop para sa mga diyos. Ito ay nag-uugnay sa nakikitang ritwal na daloy, mga patak na umiikot sa sisilyan at pansala, sa kosmikong kaayusan (ṛta), na humihiling kay Soma na palayasin ang mga kapangyarihang kalaban at bigyan ng lakas ang mga mang-aawit ng "malawak" na pananalita at bayaning lakas.
Sukta 87
Sukta 9.87
Ang Pavamāna Soma na himalang ito ay nagpupuri sa mabilis at may layuning daloy ni Soma habang siya ay nililinis sa pamamagitan ng mga ritwal na pansala at pinapatungo sa sagradong upuan (barhis) na parang isang maayos na kabayong karera. Ang mga talata ay nag-uugnay sa paglilinis ni Soma sa pagkakamit ng lakas (vāja), kasikatan (śravas), nutrisyon (iṣ), at imortalidad (amṛta), na nagtatapos sa pagsama ni Soma kay Indra at isang dasal para sa tamang papuri at mabisang inspirasyon.
Sukta 88
Sukta 9.88
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang ng sariwang piniga na Soma habang ito ay pinadalisay at inihahandog, na hinahikayat si Indra na uminom at kumuha ng lakas para sa kilos. Ipinapakita si Soma bilang isang umaagos, parang-alon na kapangyarihang gumagalaw sa mga tubig at mga filter, habang pinupuri rin bilang dalisay, matuwid, at nakahanay sa etikal na kaayusan na nauugnay kina Varuṇa, Mitra, at Aryaman. Ang layunin ng hymn ay parehong ritwal (paglalaan ng handog) at espiritwal (pagtawag ng kalinawan, sigla, at tamang kaayusan sa pamamagitan ng kapangyarihang nagdadalisay ni Soma).
Sukta 89
Sukta 9.89
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay dinadalisay, na dumadaloy na parang ulan mula sa langit, na naninirahan sa "kandungan ng ina" (ang salaan/paggigipitan), at pumapasok sa mga sumasamba bilang lakas at tamis. Si Soma ay inilalarawan bilang isang makapangyarihang, pulot-pukyaw na kabayong nakaharnas sa malapad na gulong na karo, na nililinis ng "mga kapatid na babae" (ang mga tubig) at itinutulak patungo sa mga diyos. Ang hymn ay nagtatapos sa isang direktang panalangin: sana ay ang Soma, na dinadalisay para kay Indra, ay magkaloob ng matitingkad na yaman at magandang kapangyarihang bayani na sumusupil sa balakid.
Sukta 90
Sukta 9.90
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa Soma habang siya ay hinihikayat na sumulong sa pagdalisay, na umaagos parang isang mananagumpay na karo patungo kay Indra na may talas na kapangyarihan at sagana na mga kaloob. Ang mangunguna ay humihiling kay Soma na buksan ang malawak at ligtas na mga landas, na dalhin ang mga Tubig, mga Bukang-liwayway, at mga solar na baka (liwanag), at bigyan ng lakas para sa inspiradong pananalita. Ito ay nagtatapos sa isang maharlikang larawan ni Soma na dinudurog ang kapahamakan at pinoprotektahan ang mga sumasamba sa pamamagitan ng pangmatagalang kagalingan.
Sukta 91
Sukta 9.91
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpaparangal kay Soma habang siya ay "ipinapadala" sa pamamagitan ng balahibo ng filter, na gumagalaw tulad ng isang karerang karo patungo sa mga upuan ng mga diyos habang nagdadala ng panloob na apoy (vahni). Habang si Soma ay nagiging dalis, siya ay tinatawag upang wasakin ang mga kapangyarihang kalaban (rakṣas), kumalat ng mga mapagpalang tagumpay (vājās), at sa huli ay magkaloob ng tubig, mga solar na "baka" (mga sinag/mga liwanag na kapangyarihan), mga supling, malawak na parang, at pangmatagalang paningin ng Araw (liwanag ng katotohanan).
Sukta 92
Sukta 9.92
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay pinipiga at pinatatakbo sa pamamagitan ng balahibo na pansala, na tumatakbo tulad ng isang karo patungo sa tagumpay at gantimpala. Ipinapakita nito ang paglilinis bilang isang kosmikong pagtutulungan, ang mga diyos at ang "pitong ilog" ang naglilinis at nagpapalakas kay Soma, upang siya ay maging isang tanggap na alay na nagdadala ng lakas (indriya) at pagkakakuluwang sa mga sumasamba.
Sukta 93
Sukta 9.93
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dinadalisay, tumatakbo na parang mabilis na kabayo patungo sa inuman, nagniningning, at nagiging akma para sa alay. Ipinapakita nito ang pagpiga at pagsala bilang isang sagradong "paglilinis" ng mga kapangyarihang kapatid na babae, na pagkatapos ay si Soma ay nagpapalaki ng kasaganaan, nagpapatibay ng lakas ng buhay, at nagkakaloob ng yaman at isang ligtas na paglalakbay sa buhay sa humihingi ng papuri.
Sukta 94
Sukta 9.94
Ang maikling hymnong Pavamāna na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay dinadalisay sa pamamagitan ng tubig at balahibo, kung saan ang mga gising na pag-iisip at mga kaisipang inspirado ay naglalaban at nagiging ayos sa isang matatag na "polda" ng paglago. Ang Soma ay ipinagdiriwang bilang kavi na nagdadala ng kapangyarihang makata sa lahat ng mga mundo, na nagkakaloob ng kaluwalhatian sa mga diyos at praktikal na kasaganaan sa may kakayahang sumasamba. Ang hymno ay nagtatapos sa isang direktang kahilingan para sa nutrisyon, malawak na liwanag, banal na kasiyahan, at ang pagtaboy sa mga puwersang mapanghimasok.
Sukta 95
Sukta 9.95
Ang maikling Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpapuri sa mamula-mulang Soma habang siya ay pinakawalan, dinadalisay, at binibihisan ng isang maliwanag na "kasuotang pampadalisay" sa loob ng kahoy na sisidlan ng pagpiga at pansala. Inilalarawan ng makata ang mga inspiradong pag-iisip at mga panalangin na dumadaloy kay Soma tulad ng mga alon ng tubig, at humihiling sa pagdadalisay na Indu na palawakin ang sagradong pananalita at karunungan. Ang himno ay nagtatapos sa isang pinagsamang pagnanais para sa kasaganaan kasama si Indra at para sa pagmasteryo ng tunay na lakas ng bayani na ipinanganak mula sa pagdadalisay ni Soma.
Sukta 96
Sukta 9.96
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay pumupuri sa piniga na Soma habang siya ay nagmamadali sa mga filter, nagniningning, umaugong sa tubig, at nagiging angkop para kay Indra at sa ibang mga diyos. Si Soma ay ipinagdiriwang bilang isang mapagpalang pinuno na nagpapalayas ng pagkapoot at kahirapan, nagpapalawak ng landas para sa nagsasakripisyo, at nagbibigay sa mga kasama ng bagong "kasuotan" ng liwanag, lakas, kaliwanagan, at inspiradong kapangyarihan.
Sukta 97
Sukta 9.97
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpapuri sa pagpiga at pagdadalisay ni Soma habang siya ay dumadaloy sa salaan patungo sa mga mangkok, na nagiging nararapat na makihalo sa mga diyos. Ito ay paulit-ulit na inilalarawan si Soma bilang isang mapagmasid, umaawit, at saserdoteng kapangyarihan na pumapasok sa maliwanag na tahanan ng sakripisyo at nagdudulot ng pag-unlad, kayamanan, lakas, at maayos na kasaganaan. Ang himno ay nagpapalawak din ng pagpapala sa pamamagitan ng pagtawag sa mga kaakibat na kosmikong suporta (Mitra, Varuṇa, Aditi, Langit at Lupa) upang patatagin ang mga biyayang ibinigay sa pamamagitan ni Soma.
Sukta 98
Sukta 9.98
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagdiriwang kay Indu habang siya ay nililinis sa pamamagitan ng tubig at mga filter na gawa sa lana, at idinadalangin na "umagos" patungo sa mga mang-aawit na may sagana na yaman, lakas, at tagumpay. Habang ang linis na agos ni Soma ay tumataas, siya ay inilalarawan na gumagalaw nang may masayang pagkakaisa kasama ang lahat ng mga diyos, na nagpapalakas sa mga nagsasakripisyo at binubuksan ang "tahanan" ng kasaganaan. Ang himno ay nagtatapos sa isang ibinabahaging aspirasyon ng mga seer at mga kasama na makamit ang maliwanag na pamumuno ni Soma at makamtan ang pangmatagalang lakas at kasaganaan.
Sukta 99
Sukta 9.99
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpapuri sa Soma sa mismong gawa ng pagdadalisay: piniga, umaagos, sinala sa pamamagitan ng lana, at inihanda bilang nakapagpapalakas na inumin para kay Indra. Ipinapakita ng mga makata ang ritwal bilang isang kosmikong proseso: ang nagniningning na inumin ay nakadamit sa kinang, itinuturo tulad ng isang mensahero, at inilalagay sa mga mangkok upang bigyan ng lakas ang tagumpay, inspirasyon, at tamang ayos na lakas.
Sukta 100
Sukta 9.100
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa buhay na daloy ng Soma habang ito ay pinipiga, dinadalisay sa pamamagitan ng filter na gawa sa lana, at ginawang angkop para sa mga diyos, lalo na bilang paboritong inumin ni Indra. Sa pamamagitan ng matalik na imahen (mga ina na nag-aalaga sa bagong panganak na guya), inilalarawan nito ang pagdalisay bilang parehong ritwal na pagpapino at pagbubunyag ng tunay at maliwanag na anyo ng Soma. Ang hymn ay nagtatapos sa kosmikong kalakhan ni Soma, na lumalampas sa Langit at Lupa at nagtatapon ng tumututol na "balabal", upang ang dalisay na agos ay makapagpalakas ng banal na kaayusan at pantao na katalinuhan.
Sukta 101
Sukta 9.101
Ang Pavamāna na himno na ito ay nagpaparangal kay Soma habang siya ay pinipiga at dinadalisay sa pamamagitan ng balahibo ng filter, na hinihimok ng mga kasamang pari na maging isang mapagpalang inumin na nagbibigay ng tagumpay at lakas. Ito ay humihiling kay Soma na palayain ang mga pumipigil na puwersa, na dalhin ang pinakamakapangyarihang katanyagan at pagkain, at na tumungo sa handang "buksang espasyo" ni Indra, na nagpapalakas sa sakripisyo at sa mga tao.
Sukta 102
Sukta 9.102
Ang himalang ito sa Soma Pavamāna ay pumupuri sa dalisay na Soma bilang isang lumalagong, liwanag na kapangyarihang nag-uudyok sa "ningning na Kaisipan ng Ṛta" at nagpapatuloy sa sakripisyo. Ipinapakita si Soma bilang minamahal at sumasaklaw sa lahat, na nagkakaisa sa mga diyos sa ilalim ng iisang batas (vrata) at nagbubukas sa "kulungan ng langit," na nagpapalabas ng liwanag at kaayusan sa ritwal at sa sanlibutan.
Sukta 103
Sukta 9.103
Ang maikling Pavamāna na himno ay nag-aalok ng isang 'itaas na salita' kay Soma habang siya ay nagdadalisay sa pamamagitan ng salaan at pumapasok sa mga ritwal na sisidlan, na nagiging malinaw, maliwanag, at katanggap-tanggap sa mga diyos. Si Soma ay pinupuri bilang ang hindi nabibigong pinuno ng mga inspiradong pag-iisip (matīnāṃ netā), na gumagalaw sa mga sirkito tulad ng isang mapagwaging kabayo at kumakalat ng pagkain at malawak na kasiyahan. Ang layunin ay parehong liturhiko, na nagpapadalisay sa piniga na katas para sa handog, at bisyonaryo, na humihimok sa kapangyarihan ni Soma na magdalisay sa loob ng sumasamba.
Sukta 104
Sukta 9.104
Ang maikling himno ng Soma Pavamāna na ito ay nag-aanyaya sa mga kasama sa ritwal na umupo, kumanta, at "magayak" sa sariling-nagdadalisay na Soma habang ito ay nililinaw, upang ang karangyaan at kasaganaan nito ay lumago. Ito ay pumupuri sa Soma bilang tagapagtagpo ng yaman at maliwanag na sinag, at nagtatapos sa isang panalangin ng proteksyon: sana ay magtakda ang Soma ng isang ligtas na hangganan at palayasin ang mga Rakṣasas at mga dalawang-mukhang, walang-diyos na pinsala mula sa landas ng mga nagsasakripisyo.
Sukta 105
Sukta 9.105
Ang maikling Pavamāna Soma na himno ay nag-uutos sa mga kasama ng sakripisyo na umawit kay Soma habang siya ay nagdadalisay, upang ang kanyang dumadaloy na diwa ay maging matamis, nakapagpapalakas, at nararapat sa mga diyos. Ito ay humihiling kay Soma na bigyan ng maliwanag na yaman, na sinasagisag ng mga baka at kabayo, at itatag ang kanyang dalisay na sinag sa mga sinag ng liwanag. Ang himno ay nagdarasal din kay Soma bilang tagapagtanggol na palayain ang diyos na walang diyos at ang "dalawang-isip" na puwersa na naghihiwalay sa kalooban ng naghahanap.
Sukta 106
Sukta 9.106
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa sariwang piniga, sariling nagdadalisay na agos ng Soma habang sila ay dumadaloy sa salaan at patungo kay Indra, ang Toro ng kapangyarihan. Ang linaw na "pulsong" daloy ng Soma ay pinupuri sa paggising sa banal na kasayahan (mada), pagpapalakas kay Indra para sa tagumpay, at pagkakaloob ng solar na mundo (svar) at imortalidad sa mga diyos at mananamba.
Sukta 107
Sukta 9.107
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpapuri sa sariwang piniga na Soma bilang pinakamataas na alay, na hinahikayat ang mga agos nito na ibuhos, dalisayin, at ilagay sa ritwal na sirkito. Habang tumatakbo ang Soma na "nakadamit sa tubig," ito ay nagiging nakalalasing na kasiyahan para sa mga diyos at mga seer, nagtatatag ng sarili sa kosmikong "lukong-karagatan," at nagbubunga ng liwanag, na nagpapakinang sa mga radayanteng "baka/sinag."
Sukta 108
Sukta 9.108
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa sariwang dalisay na Soma bilang isang pulot-pukyutan, maliwanag na kasiyahan na inihanda para sa kapangyarihan ni Indra. Hinihiling nito sa Soma na sumiklab bilang panginoon ng kasaganaan, magbukas ng mga panloob na yaman ng lakas at karangalan, at sa huli ay pumasok sa puso ni Indra tulad ng mga ilog na pumapasok sa karagatan, na nagiging isang kataas-taasang suporta na tinataguyod din ni Mitra, Varuṇa, at Vāyu.
Sukta 109
Sukta 9.109
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagdiriwang sa "matamis na patak" habang ito ay pinipiga at dinadalisay sa pamamagitan ng salaan, pagkatapos ay itinatagubilin bilang handog na nagpapalakas kay Indra at naglilingkod din kina Mitra, Pūṣan, at Bhaga. Ang mga talata ay inilalarawan si Soma bilang bagong silang at kayumanggi, ginawang maliwanag para sa mga diyos, na ang dinalisay na lakas ay nagdudulot ng kagalakan, lakas, at pagpapakawala ng mga tubig - mga larawan ng kasaganaan at panloob na kalinawan.
Sukta 110
Sukta 9.110
Ang Pavamāna Soma na himno na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya "tumutulo" sa pamamagitan ng salaan, na nagpupursigi upang makamit ang kasaganaan, katanyagan, at lakas na bayani para sa nagsasakripisyo. Si Soma ay tinatawag bilang isang kapangyarihang mananakop na nagpapatibay at sumisira ng mga balakid, na nagdadala sa sumasamba sa kanya palabas sa mga mapoot at utang, at nagpapalayas sa mga pwersang kalaban at mga kaaway sa loob. Ang layunin ng himno ay parehong ritwal, na nagpapalakas sa pagpiga at pag-aalay ng Soma, at protektibo, na humihingi ng tagumpay, paglilinis, at matibay na sigla na walang takot.
Sukta 111
Sukta 9.111
Ang maikling Pavamāna hymn na ito ay pumupuri sa Soma habang siya ay dinadalisay sa salaan, na nagliliwanag na may gintong liwanag at tumatalo sa lahat ng pagkapoot habang siya ay dumadaloy sa rito. Ipinapakita si Soma bilang tagapaghayag ng nakatagong kayamanan, ang tagapagtatag ng sigla sa pamamagitan ng tatlong kapangyarihan, at bilang ang banal na karo na ang liwanag na sumusulong ay sumusuporta sa mapagwaging lakas ni Indra sa pakikidigma.
Sukta 112
Sukta 9.112
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpupuri kay Soma (Indu) habang siya ay nililinis at pinapaagos upang palakasin si Indra. Sa pamamagitan ng buhay na mga imahen ng iba't ibang mga hanapbuhay ng tao at likas na mga pagganyak, ipinahayag nito na bagaman magkakaiba ang mga isipan at mga hangarin, lahat ay nagtatagpo sa sakripisyal na daloy na nagpapalakas kay Indra at nagpapanatili ng kaayusan.
Sukta 113
Sukta 9.113
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagdiriwang sa piniga at dininig na Soma habang ito ay dumadaloy sa salaan, na tinatawag ito na umagos para kay Indra upang si Indra ay makakuha ng lakas at makamit ang mga tagumpay na gawaing bayani. Kasama sa ritwal na imahe ng mga bato, pag-awit, at pagpiga, ang hymn ay nagbubukas sa isang pangitain ng Soma bilang nagkakaloob ng ānanda (kagalakan) at ang pagnanais tungo sa amṛtatva (imortalidad). Ang paulit-ulit na refrain na "indrāyendo pari srava" ay nag-uugnay sa panlabas na sakripisyo sa isang panloob na kilos ng pag-angat at pagkatupad.
Sukta 114
Sukta 9.114
Ang maikling Pavamāna na himno na ito ay nagpupuri kay Soma habang siya ay dinadalisay at pinapaandar sa kanyang mga "estasyon," na humihiling na ang tamang inihandong Soma ay magdala ng proteksyon, tamang pag-iisip, at kasaganaan sa mga nagsasakripisyo. Paulit-ulit nitong itinuturo ang umaagos na Soma patungo kay Indra, habang tinatawag ang isang pitong beses na kosmiko-ritwal na kaayusan (mga direksyon, mga pari, mga Āditya) upang bantayan ang mga mananamba mula sa pagkapoot at pagkatalo.
Frequently Asked Questions
Because every one of its 114 hymns is addressed to Soma in his purifying form (Soma Pavamāna), describing the pressed juice flowing through the filter and becoming fit for offering.
The central theme is soma’s ritual purification—its rushing flow, filtering, and transformation into radiant potency that invigorates Indra, nourishes the gods, and empowers the sacrifice.
It serves as a liturgical collection for the soma rite: the hymns accompany the actions of pressing and filtering, using repetitive, performative language to align praise with the ritual process.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.