Opening the text

Sukta 9.74
Unknown/uncertain in provided input
Soma Pavamāna (with imagery overlapping Agni/solar pursuit of svar)
Jagatī (probable; verify)
Ang Pavamāna Soma hymn na ito ay nagpupuri sa piniga na Soma bilang isang maliwanag, bagong-silang na kapangyarihan na nagmamadali patungo sa svar (ang Liwanag), na humahalakhak sa pamamagitan ng balahibo na pansala at nagkahalo sa mga tubig. Ipinapakita nito si Soma bilang binhi ng langit at kapangyarihan ng sinapupunan ni Aditi, na nagpaparami ng kasaganaan (gatas, lakas, supling) para sa nag-aalay. Ang hymn ay nagtatapos sa huling paglilinis ni Soma at ang malinaw na panalangin na siya ay maging matamis at nakapagpapaligaya sa pag-inom ni Indra.
Mantra 1
शिशुर्न जातोऽव चक्रदद्वने स्वर्यद्वाज्यरुषः सिषासति । दिवो रेतसा सचते पयोवृधा तमीमहे सुमती शर्म सप्रथः ॥
Tulad sa bagong silang na sanggol, siya ay sumisigaw sa kagubatan, kapag ang mapulang tagapagdala ng lakas ay naghahanap ng liwanag. Siya ay sumasama sa binhi ng langit, pinaparami ang gatas ng kasaganaan; siya ay tinatawagan namin para sa malawak na kapayapaan at maliwanag na katuwiran.
Mantra 2
दिवो यः स्कम्भो धरुणः स्वातत आपूर्णो अंशुः पर्येति विश्वतः । सेमे मही रोदसी यक्षदावृता समीचीने दाधार समिषः कविः ॥
Siya na suporta at haligi ng langit, na unat sa kanyang sariling kalawakan, itong buong sinag ay gumagalaw sa lahat ng direksyon. Kanyang yakap ang dalawang dakilang mundo, at hawak ang mga ito na nakaharap sa isa't isa; ang mangunguhit ay nagtitipon ng mga kapangyarihan ng kasiyahan sa pagkakaisa.
Mantra 3
महि प्सरः सुकृतं सोम्यं मधूर्वी गव्यूतिरदितेॠतं यते । ईशे यो वृष्टेरित उस्रियो वृषापां नेता य इतऊतिॠग्मियः ॥
Dakila ang daloy na galaw, ang mabuting gawang kagandahang ipinanganak ni Soma; malawak ang daan ng pastulan ni Aditi, ang ṛta na sumusulong. Siya ay namumuno mula rito sa ulan at sa mga nagniningning na kawan; isang toro, pinuno ng mga tubig, ang kanyang tulong mula rito ay karapat-dapat sa pag-awit.
Mantra 4
आत्मन्वन्नभो दुह्यते घृतं पय ऋतस्य नाभिरमृतं वि जायते । समीचीनाः सुदानवः प्रीणन्ति तं नरो हितमव मेहन्ति पेरवः ॥
Mula sa langit na may sarili, ang linaw na yaman ay ginagatas, ang kanyang maliwanag na kagandahan; mula sa pusod ng Ṛta, ang imortal na diwa ay ipinanganak at kumakalat. Ang mga gumagalaw sa tamang ayos, ang mabubuting tagapagkaloob, ay nagagalak sa kanya; ang mga lalaki, na inilalagay siya sa loob, ay nagbubuhos sa kanya bilang nagpapalakas na ulan.
Mantra 5
अरावीदंशुः सचमान ऊर्मिणा देवाव्यं मनुषे पिन्वति त्वचम् । दधाति गर्भमदितेरुपस्थ आ येन तोकं च तनयं च धामहे ॥
Ang sinag ay umungol, gumagalaw kasama ang alon; ito ay nagpapalaki para sa tao ng balat na naghahanap ng diyos. Ito ay naglalagay ng sanggol sa kandungan ni Aditi, na sa pamamagitan nito ay maaari nating hawakan ang anak at ang supling, isang itinatag na tahanan sa Impinito.
Mantra 6
सहस्रधारेऽव ता असश्चतस्तृतीये सन्तु रजसि प्रजावतीः । चतस्रो नाभो निहिता अवो दिवो हविर्भरन्त्यमृतं घृतश्चुतः ॥
Mula sa libong agos na pinagmulan, sila ay dumaloy nang hindi nababasag; sana sila ay nasa ikatlong kaharian, sagana sa supling. Apat ang mga pusod na itinatag bilang suporta ng langit; sila ay nagdadala ng alay, imortal, na tumutulo ng maliwanag na liwanag.
Mantra 7
श्वेतं रूपं कृणुते यत्सिषासति सोमो मीढ्वाँ असुरो वेद भूमनः । धिया शमी सचते सेमभि प्रवद्दिवस्कवन्धमव दर्षदुद्रिणम् ॥
Siya ay gumagawa ng puting anyo kapag nais niyang mapagalaw, si Soma, ang matibay na tagapagkaloob, ang Asura na nakakakilala sa kalawakan. Sa pamamagitan ng kaisipan, siya ay sumasama sa kapangyarihang nagpapayapa; at siya ay nagpapalawak, na ginagawang nakikita ang langit na sisidlan, na nagbubuhos ng itinaas na baha.
Mantra 8
अध श्वेतं कलशं गोभिरक्तं कार्ष्मन्ना वाज्यक्रमीत्ससवान् । आ हिन्विरे मनसा देवयन्तः कक्षीवते शतहिमाय गोनाम् ॥
Pagkatapos ang puting banga, na pinahiran ng mga sinag, ay inakyat ng mapagpalang lakas habang ito ay sumusulong. Ang mga naghahanap ng diyos ay itinutuloy ito sa pamamagitan ng isip, patungo kay Kakṣīvān, para sa kasaganaang may daang taglamig ng maliwanag na kawan.
Mantra 9
अद्भिः सोम पपृचानस्य ते रसोऽव्यो वारं वि पवमान धावति । स मृज्यमानः कविभिर्मदिन्तम स्वदस्वेन्द्राय पवमान पीतये ॥
O Soma, na hinalo sa mga tubig, ang iyong diwa, na sinala ng lana, ay tumatakbong palabas sa salaan habang ikaw ay nagpapakadalisay. Na nilinis ng mga mangunguhit sa pinakamalalim na kasiyahan, maging mabuti para sa pag-inom ni Indra, O Pavamāna.
The hymn praises Soma as Pavamāna—Soma juice that purifies itself as it flows through the woolen filter during the Soma sacrifice.
It uses birth and light imagery to show Soma’s fresh, living force: he ‘cries out’ as he is pressed and then rushes like a radiant beam seeking svar (the Light).
It describes the actual filtration—Soma mixed with water running through the wool strainer—and asks that the clarified Soma become sweet and power-giving for Indra to drink.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.