Sukta 47

Mantra 1

अया सोमः सुकृत्यया महश्चिदभ्यवर्धत । मन्दान उद्वृषायते ॥

Sa gawaing ito ng katapatan, si Soma ay lumago, hanggang sa kadakilaan; nagagalak, siya ay tumitindig at nagbubuhos sa kanyang sarili sa isang matibay na alon.

Mantra 2

कृतानीदस्य कर्त्वा चेतन्ते दस्युतर्हणा । ऋणा च धृष्णुश्चयते ॥

Ang mga bagay na nagawa at ang mga gawa ng Soma ay nagiging may malay, siya ang tumutumba sa puwersa ng dasyu; at kanyang tinipon ang mga utang na babayaran at ang mga matatapang na kapangyarihan, na namamahala sa mga ito.

Mantra 3

आत्सोम इन्द्रियो रसो वज्रः सहस्रसा भुवत् । उक्थं यदस्य जायते ॥

Mula sa Soma na ito ay nagmumula ang kapangyarihan ni Indra, ang kasiyahan nito ay nagiging kidlat na may libong kapangyarihan, sa tuwing ang salita ng papuri ay ipinanganak mula sa kanya sa atin.

Mantra 4

स्वयं कविर्विधर्तरि विप्राय रत्नमिच्छति । यदी मर्मृज्यते धियः ॥

Siya, ang mangungulam na may likas na kakayahan, sa pundasyong nagpapanatili, ay hinahanap ang kayamanan para sa naliwanagan, kapag ang mga kaisipan ay kinintab at ginawang dalisay.

Mantra 5

सिषासतू रयीणां वाजेष्वर्वतामिव । भरेषु जिग्युषामसि ॥

Ikaw ang nagtutulak na panginoon ng kasaganaan sa mga paligsahan ng kapangyarihan, tulad ng mabilis na mga kabayo; sa mga labanan ay ikaw ay nabibilang sa mga tagapagtagumpay.