Sukta 7

Mantra 1

असृग्रमिन्दवः पथा धर्मन्नृतस्य सुश्रियः । विदाना अस्य योजनम् ॥

Ang mga patak ng Soma ay naglakbay sa landas, na nakatayo sa batas ng Ṛta, sa isang maningning na kagandahan, na lubos na nakakaalala ng kanyang pagkakaisa at pagkakabigkis sa loob natin.

Mantra 4

परि यत्काव्या कविर्नृम्णा वसानो अर्षति । स्वर्वाजी सिषासति ॥

Kapag ang makikita, na nakadamit ng kapangyarihan, ay gumagalaw sa palibot na may inspirasyon ng makata, siya, na tagapanaig ng Araw-mundo at ng kasaganaan, ay naghahangad na pakinisin at perpektuhin ang mga lakas.

Mantra 5

पवमानो अभि स्पृधो विशो राजेव सीदति । यदीमृण्वन्ति वेधसः ॥

Sa pagpapadalisay sa sarili, siya ay umuupo sa ibabaw ng mga paglalaban, sa ibabaw ng mga mamamayan, tulad ng isang hari, kapag ang mga pantas na tagapaghubog ay nagpapakilos sa kanya at nagpapabangon sa kanya mula sa loob.

Mantra 6

अव्यो वारे परि प्रियो हरिर्वनेषु सीदति । रेभो वनुष्यते मती ॥

Sa pamamagitan ng lana ng tupa, ang minamahal na kayumangging kulay ay gumagalaw sa palibot at umuupo sa mga kagubatan, ang iniisip ng inspiradong mang-aawit ay naghahangad sa kanya at naglilingkod sa kanya.

Mantra 7

स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन गच्छति । रणा यो अस्य धर्मभिः ॥

Siya ay sumasama sa kaligayahan kay Vāyu, kay Indra, at sa mga Aśvins na magkasama, siya na sa pamamagitan ng kanyang sariling mga batas ng paggawa ay nagiging kasiyahan ng pakikidigma, na tagumpay sa panloob na labanan.

Mantra 8

आ मित्रावरुणा भगं मध्वः पवन्त ऊर्मयः । विदाना अस्य शक्मभिः ॥

Patungo kay Mitra-Varuṇa, patungo kay Bhaga, ang mga alon ng tamis ay dumadaloy, na nakakaalam ng kanyang mga kapangyarihan ng mabisang pagkilos, sila ay nagdadala ng pagkakaisa ng tamang relasyon at ng bahagi ng kasiyahan.

Mantra 9

अस्मभ्यं रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । श्रवो वसूनि सं जितम् ॥

Para sa amin, o Langit-at-Lupa, kamitin ninyong magkasama ang mga kayamanan ng kasiyahan para sa pananakop ng kasaganaan, kamitin ninyo para sa amin ang maningning na katanyagan at ang tunay na mga kayamanang pinagsama sa pagkakaisa.