Sukta 37

Mantra 1

स सुतः पीतये वृषा सोमः पवित्रे अर्षति । विघ्नन्रक्षांसि देवयुः ॥

Na piniga para sa pag-inom, ang matibay na Soma ay tumatakbo sa salaan, na humahanap ng diyos; winawasak niya ang mga kapangyarihan ng hadlang at ang mga puwersa ng kadiliman.

Mantra 2

स पवित्रे विचक्षणो हरिरर्षति धर्णसिः । अभि योनिं कनिक्रदत् ॥

Siya, na may matatalinong pananaw sa salaan, ang kayumangging nilalang, ay nagmamadali na may kapangyarihang sumusuporta; sumisigaw siya habang gumagalaw patungo sa kanyang sinapupunan, ang kanyang pinagmulan at pahingahan.

Mantra 3

स वाजी रोचना दिवः पवमानो वि धावति । रक्षोहा वारमव्ययम् ॥

Ang Soma na iyon, tagapagdala ng kapangyarihang sagana, habang nagpapakabanal sa sarili, ay tumatakbo palabas sa makangilngilang mga sakop ng langit; isang pumatay sa mga kapangyarihang nagdidilim, pumasok siya sa hindi-nasisirang bakuran ng Katotohanan.

Mantra 4

स त्रितस्याधि सानवि पवमानो अरोचयत् । जामिभिः सूर्यं सह ॥

Siya, ang nagpapakabanal na Soma, ay nagpasiklab sa ningning sa ibabaw ng gulugod ni Trita; kasama ang mga kapangyarihang magkakaugnay, ipinakita niya ang Araw sa katotohanan.

Mantra 5

स वृत्रहा वृषा सुतो वरिवोविददाभ्यः । सोमो वाजमिवासरत् ॥

Siya, ang pumatay kay Vṛtra, ang malakas na Toro na piniga, ang nakakita ng malawak na landas, ang hindi-masupil na Soma, ay dumaloy na parang kasaganaan mismo.

Mantra 6

स देवः कविनेषितोऽभि द्रोणानि धावति । इन्दुरिन्द्राय मंहना ॥

Siya, ang diyos, na tinutulak ng karunungan ng Manghuhula, ay tumatakbo patungo sa mga tapayan; ang maliwanag na patak ay nagmamadali para kay Indra, na nagdadala ng kapangyarihang nagpaparami.