Sukta 71

Mantra 1

आ दक्षिणा सृज्यते शुष्म्यासदं वेति द्रुहो रक्षसः पाति जागृविः । हरिरोपशं कृणुते नभस्पय उपस्तिरे चम्वोर्ब्रह्म निर्णिजे ॥

Ang Dakshina, ang kapangyarihan ng tamang pagkilala at mabisang handog, ay pinakawalan sa kilos; ang makapangyarihan ay dumarating sa upuan ng katuparan. Gising at mapagmasid, ito'y nagbantay sa mga pwersa ng pagkakabaliw at sa madilim na kalaban. Ang kayumangging Soma ay gumagawa ng kanyang makining na kasuotan; bilang takip kinalat niya ang gatas ng malawak na kalawakan, at para sa dalawang tasa inilatag niya ang kapangyarihan ng mantra bilang isang pagdadalisay na kasuotan.

Mantra 2

प्र कृष्टिहेव शूष एति रोरुवदसुर्यं वर्णं नि रिणीते अस्य तम् । जहाति वव्रिं पितुरेति निष्कृतमुपप्रुतं कृणुते निर्णिजं तना ॥

Siya'y sumusulong nang may nagtutulak na lakas, tulad ng isang tumatamo ng parang para sa mga tao; may mahabaging sigaw kinalas niya ang asurikong kulay, ang kadilimang dumidikit sa kanya. Itinatapon niya ang nakapapalibot na balat at pumupunta sa inihandang tahanan ng Ama; ginagawa niya para sa kanyang sarili, sa pamamagitan ng kanyang pagkatao, ang makining na kasuotan ng pagdadalisay, na tumatawid sa lampas sa mas mababang balakid.

Mantra 3

अद्रिभिः सुतः पवते गभस्त्योर्वृषायते नभसा वेपते मती । स मोदते नसते साधते गिरा नेनिक्ते अप्सु यजते परीमणि ॥

Pinipiga ng mga bato, siya'y dumadaloy sa mga kamay na humahawak; siya'y lumalakas, at sa kalawakan ginagawa niyang manginig ang kaisipan patungo sa paggising. Siya'y nagagalak, lumalapit at natatamo sa pamamagitan ng inspiradong salita; hinuhugasan sa mga tubig, siya'y nag-aalok ng pagsamba sa pabilog na kasakdalan.

Mantra 4

परि द्युक्षं सहसः पर्वतावृधं मध्वः सिञ्चन्ति हर्म्यस्य सक्षणिम् । आ यस्मिन्गावः सुहुताद ऊधनि मूर्धञ्छ्रीणन्त्यग्रियं वरीमभिः ॥

Sa palibot ng nagniningning, na lumaki sa bundok na lakas ng kapangyarihan, ibinubuhos nila ang pulot na kasiyahan sa lugar na nagpapanatili ng tahanan. Sa kanya ang mga baka, mga sinag na umiinom sa mabuting handog, ay naghahalo sa ulo ang pangunahing yaman sa kanilang sagana na sukat.

Mantra 5

समी रथं न भुरिजोरहेषत दश स्वसारो अदितेरुपस्थ आ । जिगादुप ज्रयति गोरपीच्यं पदं यदस्य मतुथा अजीजनन् ॥

Sama-sama nilang itinutulak siya tulad ng isang kariton ng sagana na lakas, ang sampung kapatid na babae sa kandungan ni Aditi. Siya'y dumarating at sumusulong sa tagong upuan ng Sinag; sapagkat ang mga pantas na tagapaglikha ay nanganak para sa kanya ang lihim na hakbang.

Mantra 6

श्येनो न योनिं सदनं धिया कृतं हिरण्ययमासदं देव एषति । ए रिणन्ति बर्हिषि प्रियं गिराश्वो न देवाँ अप्येति यज्ञियः ॥

Tulad ng isang falcon hinahanap niya ang kanyang pugad, ang upuang hinubog ng pananaw, isang gintong pahingahan na ninanais ng diyos. Inaalis nila sa pagkakahinto sa sagradong damo ng minamahal na salita; tulad ng mabilis na kabayo siya'y pumupunta sa mga diyos, karapat-dapat sa handog.

Mantra 7

परा व्यक्तो अरुषो दिवः कविर्वृषा त्रिपृष्ठो अनविष्ट गा अभि । सहस्रणीतिर्यतिः परायती रेभो न पूर्वीरुषसो वि राजति ॥

Sa malayo siya'y ipinahayag, ang kayumangging pantas ng langit, ang malakas na toro, na may tatlong likod, na naghahanap ng mga sinag. Na may libong gabay siya'y naglalakbay nang pasulong; tulad ng isang mang-aawit siya'y nagniningning sa maraming bukang-liwayway na nauna.

Mantra 8

त्वेषं रूपं कृणुते वर्णो अस्य स यत्राशयत्समृता सेधति स्रिधः । अप्सा याति स्वधया दैव्यं जनं सं सुष्टुती नसते सं गोअग्रया ॥

Ginagawa niya para sa kanyang sarili ang matalim at nagniningning na anyo; ang kanyang kulay ay nagiging matindi. Sa kanyang hinigaan, ginawang buo sa tamang pagsasama, doon niya tinataboy ang mga sumisira ng pagkakaisa. Siya'y pumupunta sa mga tubig sa kanyang sariling panloob na batas patungo sa banal na mga tao; sa ganap na papuri siya'y lumalapit, at sa pangunahing mga sinag siya'y nagkakaisa.

Mantra 9

उक्षेव यूथा परियन्नरावीदधि त्विषीरधित सूर्यस्य । दिव्यः सुपर्णोऽव चक्षत क्षां सोमः परि क्रतुना पश्यते जाः ॥

Tulad ng isang torong gumagalaw sa kawan kanyang tininigan; kanyang inilagay ang kanyang mga kariktasan sa Araw. Isang banal na may magagandang pakpak na kapangyarihan ay tumitingin sa lupa; si Soma, sa kanyang malayang kalooban, tinitignan ang mga kapanganakan at nilalang sa paligid.