Sukta 86

Mantra 1

प्र त आशवः पवमान धीजवो मदा अर्षन्ति रघुजा इव त्मना । दिव्याः सुपर्णा मधुमन्त इन्दवो मदिन्तमासः परि कोशमासते ॥

Pasulong umaalon ang iyong mabilis na agos, O dinadalisay na Soma - mga impluso na pinapatakbo ng inspiradong Kaisipan - na tumatakbo sa kanilang sariling lakas ng kaluluwa tulad ng mga karerista. Ang banal, marikit na may pakpak, pulot-puno na mga patak, na pinakanakalalasing sa kasiyahan, ay naninirahan sa palibot ng sisidlan ng pagkakakulong.

Mantra 2

प्र ते मदासो मदिरास आशवोऽसृक्षत रथ्यासो यथा पृथक् । धेनुर्न वत्सं पयसाभि वज्रिणमिन्द्रमिन्दवो मधुमन्त ऊर्मयः ॥

Ang iyong mabilis na mga kaligayahan, O Soma - mga nakalalasing na agos - ay pinakawalan tulad ng mga karwahe na kumakalat sa kanilang mga daan. Tulad ng baka sa kanyang guya na may gatas, ang pulot-puno na mga alon ay pumipitagan kay Indra na tagapanghawak ng kidlat, upang palakasin ang kanyang mapagtagumpay na lakas sa atin.

Mantra 3

अत्यो न हियानो अभि वाजमर्ष स्वर्वित्कोशं दिवो अद्रिमातरम् । वृषा पवित्रे अधि सानो अव्यये सोमः पुनान इन्द्रियाय धायसे ॥

Tulad sa kabayong pinapaunlar, magmadali ka patungo sa kasaganaan ng lakas; O hanapin ng daigdig-araw, pumasok ka sa banal na sisilyan na ipinanganak sa bato ng pagpiga. Bilang isang Toro, sa tuktok ng hindi-nasisirang pansala, ang Soma ay nililinis para sa pagkakamal ng kapangyarihan ni Indra sa atin.

Mantra 4

प्र त आश्विनीः पवमान धीजुवो दिव्या असृग्रन्पयसा धरीमणि । प्रान्तॠषयः स्थाविरीरसृक्षत ये त्वा मृजन्त्यृषिषाण वेधसः ॥

Naroon na ang iyong mga kapangyarihang Asvini, O nilinis na Soma, banal na mga pagtulak na pinaiikot ng pananaw, na nagdadala ng gatas ng diwa sa suportadong upuan. Ang mga rishi sa loob ay nagpalaya sa matibay na mga agos, sila na naglilinis sa iyo, O tagapagtulak ng mga rishi, mga artesano ng banal na kaalaman.

Mantra 5

विश्वा धामानि विश्वचक्ष ऋभ्वसः प्रभोस्ते सतः परि यन्ति केतवः । व्यानशिः पवसे सोम धर्मभिः पतिर्विश्वस्य भुवनस्य राजसि ॥

Ang lahat ng mga tirahan ng pagiral, O nakakakita ng lahat, O makapangyarihan, ay napapalibutan ng iyong mga watawat ng liwanag, ng mga kislap ng iyong tunay na pagiral. Ikaw ay dumadaloy, O Soma, na nagkakalat ng iyong sarili ayon sa mga batas ng Katotohanan; bilang panginoon ng lahat ng pagkakabuo ay naghari ka sa buong mundo.

Mantra 6

उभयतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सतः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्रे अधि मृज्यते हरिः सत्ता नि योना कलशेषु सीदति ॥

Sa magkabilang panig ang mga sinag ng sariling-naglilinis na Soma, na matatag sa Totoo, ay gumagalaw bilang mga liwanag na tanda. Kapag ang kayumanggi ay nililinis sa ibabaw ng pansala, pagkatapos, na kunin ang kanyang tunay na upuan, siya ay nananahan sa mga sinapupunan, ang mga tasa na tumatanggap at humahawak ng linaw na kasiyahan.

Mantra 7

यज्ञस्य केतुः पवते स्वध्वरः सोमो देवानामुप याति निष्कृतम् । सहस्रधारः परि कोशमर्षति वृषा पवित्रमत्येति रोरुवत् ॥

Ang tanda ng sakripisyo ay dumadaloy, ang Soma na ang landas ay wastong inayos; siya ay lumalapit sa bukas na espasyo ng mga diyos para sa pagpapakita. Na may libong agos, siya ay tumatakbo sa palibot ng sisilyan, ang malakas; siya ay lumalampas sa pansala na may umaalingawngaw na sigaw, isang umaapaw na lakas ng linaw na kasiyahan.

Mantra 8

राजा समुद्रं नद्यो वि गाहतेऽपामूर्मिं सचते सिन्धुषु श्रितः । अध्यस्थात्सानु पवमानो अव्ययं नाभा पृथिव्या धरुणो महो दिवः ॥

Bilang isang hari, siya ay pumapasok sa karagatan tulad ng mga ilog na pumapasok dito; nakalagay sa mga agos, siya ay kasama ng alon ng mga tubig. Ang sariling-naglilinis ay umakyat sa hindi-nasisirang tuktok: ang pusod ng lupa, ang makapangyarihang pundasyon ng langit, na nagtatatag ng mga mundo sa isang matatag na katotohanan.

Mantra 9

दिवो न सानु स्तनयन्नचिक्रदद्द्यौश्च यस्य पृथिवी च धर्मभिः । इन्द्रस्य सख्यं पवते विवेविदत्सोमः पुनानः कलशेषु सीदति ॥

Tulad ng isang langit na tuktok na dumadagundong, siya ay sumisigaw; sa pamamagitan ng kanyang mga batas ang langit at lupa ay nakatuwid. Na matuklasan at manalo ng pagkakaibigan ni Indra, siya ay dumadaloy: ang Soma, habang nililinis, ay nananahan sa mga tasa, kaya ang lakas ng liwanag na tagumpay ay mananahan sa handang sisilyan.

Mantra 10

ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां जनिता विभूवसुः । दधाति रत्नं स्वधयोरपीच्यं मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः ॥

Ang liwanag ng sakripisyo ay dumadaloy, kasiyahan ng pulot-pukyutan na minamahal; ama at nagpapalaganap ng mga diyos, na kayamanan sa malawak na pagkakinang. Siya ay naglalagay ng mahalagang hiyas na nakatago sa dalawang sarili-batas: ang pinakalasing, ang nagdudulot ng kaligayahan, ang nagpapalakas kay Indra na diwa ng lasap, kasiyahan na nagpapalakas ng kalooban na manakop sa kadiliman.

Mantra 11

अभिक्रन्दन्कलशं वाज्यर्षति पतिर्दिवः शतधारो विचक्षणः । हरिर्मित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मृजानोऽविभिः सिन्धुभिर्वृषा ॥

Na sumisigaw nang malakas, ang nagtutulak ay dumadaloy patungo sa tasa, panginoon ng langit, na may daang agos, na malawak ang pananaw. Ang kayumangging Soma ay nananahan sa mga upuan ni Mitra, na lubos na nililinis ng mga balahibo ng tupa at ng mga ilog: isang malakas na kapangyarihang lumilikha na akma sa pagkakaisa at tamang sukat.

Mantra 12

अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्षत्यग्रे वाचो अग्रियो गोषु गच्छति । अग्रे वाजस्य भजते महाधनं स्वायुधः सोतृभिः पूयते वृषा ॥

Ang nangunguna sa mga agos ang sariling-naglilinis ay tumatakbo; ang nangunguna sa salita siya ay gumagalaw bilang pinuno sa mga sinag ng liwanag. Ang nangunguna ay nananalo ng kasaganaan ng lakas at ng dakilang kayamanan: na sariling-armado, ang malakas ay nililinis ng mga tagapagpiga, kaya ang kaluluwa ay maaring manguna sa kadiliman sa bawat kilos.

Mantra 13

अयं मतवाञ्छकुनो यथा हितोऽव्ये ससार पवमान ऊर्मिणा । तव क्रत्वा रोदसी अन्तरा कवे शुचिर्धिया पवते सोम इन्द्र ते ॥

Ang inspiradong ito, na parang ibong pinakawalan, ay tumagos sa lana sa pamamagitan ng kanyang alon. Sa kalooban mo, O mangunguhit, sa pagitan ng dalawang mundo siya ay dumadaloy, si Soma, dalisay sa pag-iisip, para sa iyo, O Indra: isang pag-ahon ng kaliwanagan na kasiyahan na gumagalaw sa kalagitnaan ng pagkatao.

Mantra 14

द्रापिं वसानो यजतो दिविस्पृशमन्तरिक्षप्रा भुवनेष्वर्पितः । स्वर्जज्ञानो नभसाभ्यक्रमीत्प्रत्नमस्य पितरमा विवासति ॥

Nakadamit ng kanyang balabal, kaakit-akit, sumasalinghap sa langit, nagpupuno sa kalagitnaang mundo, inilagay sa loob ng mga mundo, ipinanganak para sa Liwanag, siya ay lumabas na kasama ang kalawakan. Siya ay pumupunta upang gisingin ang sinaunang Ama: ang nakatagong pinagmulan ay naalala at ginawang kasalukuyan ng pumapailanlang na kapangyarihang dinadalisay.

Mantra 15

सो अस्य विशे महि शर्म यच्छति यो अस्य धाम प्रथमं व्यानशे । पदं यदस्य परमे व्योमन्यतो विश्वा अभि सं याति संयतः ॥

Siya ay nagbibigay sa mga tao ng malaking kapayapaan at kanlungan, siya na unang nakakarating sa kanyang tahanan. Kapag ang kanyang hakbang ay nasa pinakamataas na langit, mula sa taas na iyon ang lahat ng bagay ay gumagalaw patungo sa kanya sa isang pinag-isang pagkakaisa: ang buong kalikasan ay ginagapos sa sentro ng katotohanang itinatag sa itaas.

Mantra 16

प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतं सखा सख्युर्न प्र मिनाति संगिरम् । मर्य इव युवतिभिः समर्षति सोमः कलशे शतयाम्ना पथा ॥

Pasulong na nagpunta ang patak, sa lugar na inihanda para kay Indra; bilang isang kaibigan hindi niya binabasag ang kasunduan ng pagkakaibigan. Tulad ng isang batang umiibig siya ay nagmamadali kasama ang mga dalaga, si Soma ay dumadaloy sa mangkok sa daan ng isang daang agusan.

Mantra 17

प्र वो धियो मन्द्रयुवो विपन्युवः पनस्युवः संवसनेष्वक्रमुः । सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेमशिश्रयुः ॥

Pasulong ang inyong mga pag-iisip, kabataang nagdudulot ng kasiyahan, na naghahanap ng kababalaghan at kagalakan; sila ay pumapasok sa mga ibinahaging kasuotan. Ang mga inspiradong pag-unawa ay umaawit patungo kay Soma; ang mga himno at mga baka ay sumasalok sa kanya ng kanilang gatas, pagkain ng liwanag na lakas.

Mantra 18

आ नः सोम संयतं पिप्युषीमिषमिन्दो पवस्व पवमानो अस्रिधम् । या नो दोहते त्रिरहन्नसश्चुषी क्षुमद्वाजवन्मधुमत्सुवीर्यम् ॥

Pumunta sa amin, O Soma, na may kontroladong kasaganaan, isang lumalawak na pagtutulak ng lakas. O patak, dalisayin mo ang iyong sarili, O Pavamana, nang walang kabiguan: siya na nagkakatas para sa amin nang tatlong beses sa isang araw, na hindi nauubos, ay nagbibigay ng kasaganaan na may lakas, na premyo ng lakas, na tamis, na makabayaning kapangyarihan.

Mantra 19

वृषा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो अह्नः प्रतरीतोषसो दिवः । क्राणा सिन्धूनां कलशाँ अवीवशदिन्द्रस्य हार्द्याविशन्मनीषिभिः ॥

Isang malakas na toro ng mga inspirasyon siya ay nagdadalisay sa kanyang sarili, si Soma na malawak ang pananaw, na tumatawid sa araw, sa mga bukang-liwayway, sa langit. Pinipisan ang mga ilog, itinutuloy niya sila sa mga mangkok; pumapasok sa puso ni Indra, siya ay dumating kasama ang mga liwanag na pag-unawa ng mga mangunguhit.

Mantra 20

मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नृभिर्यतः परि कोशाँ अचिक्रदत् । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षरदिन्द्रस्य वायोः सख्याय कर्तवे ॥

Sa pamamagitan ng mga liwanag na pag-unawa siya ay nagdadalisay sa kanyang sarili, ang sinaunang mangunguhit; sinusuportahan ng mga kapangyarihan ng tao siya ay gumagala sa paligid ng mga sisidlan. Ipinapanganak ang pangalan ni Trita, siya ay tumatagas ng tamis, upang itatag ang pagkakaibigan ni Indra at Vayu.

Mantra 21

अयं पुनान उषसो वि रोचयदयं सिन्धुभ्यो अभवदु लोककृत् । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरं सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥

Ang Soma na ito, na nagdadalisay, ay nagpapakinang sa mga bukang-liwayway; ang ito ay nagiging para sa mga ilog na tagapaglikha ng kaayusan ng mundo. Ang ito, na nagkakatas ng timpla nang tatlong beses na pito, si Soma ay nagdadalisay sa puso, maganda sa pagkahumaling ng kasiyahan.

Mantra 22

पवस्व सोम दिव्येषु धामसु सृजान इन्दो कलशे पवित्र आ । सीदन्निन्द्रस्य जठरे कनिक्रदन्नृभिर्यतः सूर्यमारोहयो दिवि ॥

Dalisayin mo ang iyong sarili, O Soma, sa mga banal na tahanan; habang inilalabas, O patak, pumasok ka sa mangkok, sa salaan. Nakaupo sa tiyan ni Indra, sumisigaw nang malakas, sinusuportahan ng mga kapangyarihan ng tao, itinaas mo ang Araw sa langit.

Mantra 23

अद्रिभिः सुतः पवसे पवित्र आँ इन्दविन्द्रस्य जठरेष्वाविशन् । त्वं नृचक्षा अभवो विचक्षण सोम गोत्रमङ्गिरोभ्योऽवृणोरप ॥

Piniga ng mga bato, ikaw ay nagpapakalinis sa iyong sarili, O Indu, pumapasok sa salaan; pumapasok sa mga tiyan ni Indra. Ikaw ay naging tagakita ng mga tao, O Soma na malawak ang pananaw; binuksan mo ang nakatagong 'kulungan ng baka' para sa mga Angirases.

Mantra 24

त्वां सोम पवमानं स्वाध्योऽनु विप्रासो अमदन्नवस्यवः । त्वां सुपर्ण आभरद्दिवस्परीन्दो विश्वाभिर्मतिभिः परिष्कृतम् ॥

Ikaw, O Soma, habang nagpapakalinis, ang sarili-namumuno, sinusundan ng mga tagakita at nagagalak, na humihingi ng iyong tulong. Ikaw ay dinala ng may magandang pakpak mula sa kabilang panig ng langit, O Indu, na ginawang perpekto ng lahat ng mga Kaisipan.

Mantra 25

अव्ये पुनानं परि वार ऊर्मिणा हरिं नवन्ते अभि सप्त धेनवः । अपामुपस्थे अध्यायवः कविमृतस्य योना महिषा अहेषत ॥

Nagpapakalinis sa lana ng tupa, napalilibutan ng alon sa nakapaloob na salaan, ang pitong gumagatas na baka ay yumuyukod sa kayumanggi. Sa kandungan ng mga tubig, ang mga sumusulong na kapangyarihan ay naglagay ng tagakita sa pook, ang mga dakila ay sumigaw patungo sa sinapupunan ng Katotohanan.

Mantra 26

इन्दुः पुनानो अति गाहते मृधो विश्वानि कृण्वन्त्सुपथानि यज्यवे । गाः कृण्वानो निर्णिजं हर्यतः कविरत्यो न क्रीळन्परि वारमर्षति ॥

Si Indu, ang puwersa ni Soma, habang nagpapakalinis, ay lumalampas sa lahat ng mga hadlang at para sa naghahandog ay ginagawang landas ng kaginhawaan ang bawat landas. Lumilikha ng mga Sinag ng Liwanag at ng makintab na kasuotan, ang Mananaginip na liwanag, tulad ng mabilis na kabayo na naglalaro, ay dumadaloy sa palibot ng nakapaloob na salaan at patuloy na sumusulong.

Mantra 27

असश्चतः शतधारा अभिश्रियो हरिं नवन्तेऽव ता उदन्युवः । क्षिपो मृजन्ति परि गोभिरावृतं तृतीये पृष्ठे अधि रोचने दिवः ॥

Huwag humihinto, sa daang-agos, ang mga kapangyarihan ng karangyaan ay yumuyukod sa ginintuan; bumababa sila, sabik sa mga tubig. Ang mabilis na mga enerhiya ay naglilinis sa kanya, pumapalibot sa mga sinag ng liwanag sa nakatakip na daloy, sa ikatlong makintab na likod, sa makintab na sakop ng langit.

Mantra 28

तवेमाः प्रजा दिव्यस्य रेतसस्त्वं विश्वस्य भुवनस्य राजसि । अथेदं विश्वं पवमान ते वशे त्वमिन्दो प्रथमो धामधा असि ॥

Ang mga kapanganakang ito ay sa iyo, ipinanganak mula sa banal na binhi; ikaw ay naghahari sa lahat ng nagiging. Kaya't ang buong mundong ito, O Pavamana, ay nasa iyong kapangyarihan; O Indu, ikaw ang unang nagtatag ng mga pundasyon ng mga plano.

Mantra 29

त्वं समुद्रो असि विश्ववित्कवे तवेमाः पञ्च प्रदिशो विधर्मणि । त्वं द्यां च पृथिवीं चाति जभ्रिषे तव ज्योतींषि पवमान सूर्यः ॥

Ikaw ang karagatan, O lahat-na-nakakaalam na Tagakita; sa iyo ang limang direksyon sa malawak na batas. Ikaw ay nagbuhat sa lampas ng langit at lupa; ang iyong mga ilaw, O Pavamana, ay ang Araw.

Mantra 30

त्वं पवित्रे रजसो विधर्मणि देवेभ्यः सोम पवमान पूयसे । त्वामुशिजः प्रथमा अगृभ्णत तुभ्येमा विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

Ikaw ay nilinis sa salaan, sa malawak na espasyo ng maayos na batas, para sa mga diyos, O Soma Pavamana. Ang unang mga tagahanap ng apoy ay humawak sa iyo; para sa iyo ang lahat ng mga mundo ay nagtakda sa kanilang tamang takma.

Mantra 31

प्र रेभ एत्यति वारमव्ययं वृषा वनेष्वव चक्रदद्धरिः । सं धीतयो वावशाना अनूषत शिशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतम् ॥

Pasulong ang inspiradong isa ay pumupunta, lampas sa hindi-nasisirang salaan; ang Toro, ang kayumangging puwersa, ay sumisigaw sa mga kagubatan ng pag-iral. Ang gumising na mga kaisipan ay umaawit nang magkasama; ang mga intensyon ay dinidila at nag-aalaga sa bata, na lumalaki sa lihim na intensyon.

Mantra 32

स सूर्यस्य रश्मिभिः परि व्यत तन्तुं तन्वानस्त्रिवृतं यथा विदे । नयन्नृतस्य प्रशिषो नवीयसीः पतिर्जनीनामुप याति निष्कृतम् ॥

Siya ay humahabi sa palibot gamit ang mga sinag ng Araw, binibitbit ang sinulid sa tatlong paraan para sa tamang pagkaalam. Pinangungunahan ang laging-bagong mga tagubilin ng Katotohanan, ang panginoon ng mga lahi ay lumalapit sa malinaw na pagbubukas.

Mantra 33

राजा सिन्धूनां पवते पतिर्दिव ऋतस्य याति पथिभिः कनिक्रदत् । सहस्रधारः परि षिच्यते हरिः पुनानो वाचं जनयन्नुपावसुः ॥

Ang hari ng mga ilog ay dumadaloy, ang panginoon ng langit; siya ay naglalakbay sa mga landas ng ṛta, na sumisigaw sa kapangyarihan. Ang may libong agos, ang kayumanggi, ay ibinubuhos sa paligid; habang pinadadalisay, siya ay naggagawa ng Salita, na naglalapit ng mga kayamanan ng panloob na tahanan.

Mantra 34

पवमान मह्यर्णो वि धावसि सूरो न चित्रो अव्ययानि पव्यया । गभस्तिपूतो नृभिरद्रिभिः सुतो महे वाजाय धन्याय धन्वसि ॥

O Pavamāna, ikaw ay tumatakbo bilang isang malaking baha, tulad ng isang maliwanag na araw, sa mga hindi-nasisirang landas ng pagdadalisay. Pinadalisay ng mga kamay, dinikdik ng mga tao gamit ang mga bato, ikaw ay nagsusumikap para sa dakilang Vāja, ang kasaganaan ng lakas, at para sa pinagpalang kapunuan.

Mantra 35

इषमूर्जं पवमानाभ्यर्षसि श्येनो न वंसु कलशेषु सीदसि । इन्द्राय मद्वा मद्यो मदः सुतो दिवो विष्टम्भ उपमो विचक्षणः ॥

Nagdadala ng pagkain ng kaluluwa at ng pumupukaw na lakas nito, O Pavamāna, ikaw ay dumadaloy; tulad ng isang lawin sa pugad nito, ikaw ay naninirahan sa mga mangkok. Naipiga, ikaw ang kaligayahan para kay Indra, ang nakalalasing na kasiyahan; ikaw ang suporta ng langit, ang pinakamataas at malawak ang pananaw.

Mantra 36

सप्त स्वसारो अभि मातरः शिशुं नवं जज्ञानं जेन्यं विपश्चितम् । अपां गन्धर्वं दिव्यं नृचक्षसं सोमं विश्वस्य भुवनस्य राजसे ॥

Ang pitong kapatid na babae, ang mga Ina, ay nagkakatipon at nanganganak ng bagong Sanggol, ang tagumpay, ang lahat ay nakikilala. Sila ay nagpapakita ni Soma, ang banal na Gandharva sa tubig, ang mangdarasal ng mga tao, upang maging ang makaharing kapangyarihan ng buong mundo ng pagkakabuo.

Mantra 37

ईशान इमा भुवनानि वीयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः । तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः ॥

Panginoon ng mga mundong ito, ikaw ay gumagalaw sa iyong kasaganaan, na nagpapares sa maliwanag, malakas na pakpak na mga enerhiya. Hayaan silang magbuhos para sa iyo ng pulot-pulot na mantika at gatas; at sa iyong batas ng pagkakabuo, O Soma, hayaan ang mga tao ay manatiling matatag.

Mantra 38

त्वं नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि । स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे ॥

Ikaw ang kapangyarihan ng mangdarasal para sa sangkatauhan mula sa bawat panig, O Soma; bilang ang dumadalisay na Toro ikaw ay tumatakbo sa mga kahariang iyon. Kaya magdalisay ka para sa amin ng kasaganaan at gintong liwanag, upang tayo ay maging sa mga mundo para sa tunay na pamumuhay.

Mantra 39

गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः । त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा विप्रा उप गिरेम आसते ॥

Magdalisay ka bilang tagapaghanap ng mga Sinag ng liwanag, tagapaghanap ng kasaganaan, tagapaghanap ng gintong paglilinaw, O Indu, tagapagdala ng binhi na inilagay sa loob ng mga mundo. Ikaw ang tagapagkaloob ng matapang na lakas, O Soma, ang nakakaalam ng lahat; sa iyo ang mga mangdarasal ay nanunungkulan sa malapit ng kanilang awit.

Mantra 40

उन्मध्व ऊर्मिर्वनना अतिष्ठिपदपो वसानो महिषो वि गाहते । राजा पवित्ररथो वाजमारुहत्सहस्रभृष्टिर्जयति श्रवो बृहत् ॥

Ang alon ng tamis ay tumataas at ginigising ang mga kagubatan; nakadamit ng tubig ang makapangyarihan ay sumisid sa pagitan. Ang hari sa karo ng pagdadalisay ay sumasakay sa kasaganaan ng lakas; na may libong talim na kaliwanagan siya ay sumasakop sa malawak na katanyagan ng mga kaitaasan.

Mantra 41

स भन्दना उदियर्ति प्रजावतीर्विश्वायुर्विश्वाः सुभरा अहर्दिवि । ब्रह्म प्रजावद्रयिमश्वपस्त्यं पीत इन्दविन्द्रमस्मभ्यं याचतात् ॥

Siya ay nagtataas ng mga pagdiriwang, mayaman sa supling, pangkalahatan sa buhay, mabuting tagapagdala sa araw at gabi. Kapag ang Indu ay nainom, hayaan siyang pukawin si Indra na ipagkaloob sa amin ang salita ng kapangyarihan na may supling, at ang kasaganaan na nagdadala ng mabilis na mga enerhiya para sa paglalakbay.

Mantra 42

सो अग्रे अह्नां हरिर्हर्यतो मदः प्र चेतसा चेतयते अनु द्युभिः । द्वा जना यातयन्नन्तरीयते नरा च शंसं दैव्यं च धर्तरि ॥

Siya, ang maliwanag, sa unahan ng mga araw, isang kaligayahan na nagtutulak sa pagkakintab, ay nagigising sa pamamagitan ng malayong isip at sumusunod sa mga liwanag. Sa pagitan ng dalawang mga tao siya ay gumagalaw, na ginagabay sila: ang pantao na pahayag at ang banal na awit ay pinangunguluan sa tagapagdala.

Mantra 43

अञ्जते व्यञ्जते समञ्जते क्रतुं रिहन्ति मधुनाभ्यञ्जते । सिन्धोरुच्छ्वासे पतयन्तमुक्षणं हिरण्यपावाः पशुमासु गृभ्णते ॥

Nagpapahid sila, nagkakalat ng pahid, magkasamang nagpapahid; dinidilaan nila ang kanyang kalooban ng pulot-pulot at binabain siya ng tamis. Sa paghinga ng ilog, ang lumilipad na Toro ay hinuhuli, ng mga gintong tagapadalisay, bilang kapangyarihan ng buhay na kanilang hinawakan.

Mantra 44

विपश्चिते पवमानाय गायत मही न धारात्यन्धो अर्षति । अहिर्न जूर्णामति सर्पति त्वचमत्यो न क्रीळन्नसरद्वृषा हरिः ॥

Kumanta kayo sa ganap na nakakaalam habang siya ay nagdadalisay: tulad ng isang dakilang ilog, ang piniga na esensya ay umaagos. Tulad ng isang ahas, siya ay dumadaan sa lampas sa luma na balat; tulad ng isang kabayo na naglalaro, ang maliwanag na Toro ay nagmamadaling sumusulong.

Mantra 45

अग्रेगो राजाप्यस्तविष्यते विमानो अह्नां भुवनेष्वर्पितः । हरिर्घृतस्नुः सुदृशीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय ओक्यः ॥

Ang hari na nasa unahan, ang tagapagmay-ari ng tubig, ay lumalaki sa kapangyarihan, sinusukat ang mga araw at itinatag sa mga mundo. Ang maliwanag, na tumutulo ng liwanag na yaman, maganda tingnan, isang karagatan sa kanyang kalawakan, ay sumasakay sa karo ng liwanag habang nagdadalisay para sa panloob na tahanan ng kasaganaan.

Mantra 46

असर्जि स्कम्भो दिव उद्यतो मदः परि त्रिधातुर्भुवनान्यर्षति । अंशुं रिहन्ति मतयः पनिप्नतं गिरा यदि निर्णिजमृग्मिणो ययुः ॥

Pinakawalan ang suportang Haligi mula sa liwanag na kaitaasan: ang kaligayahan ay umaakyat at bumubuhos sa palibot ng tatlong pundasyong mundo. Ang mga kapangyarihan ng isip ay dinidilaan at pinapino ang maliwanag na sinag, dahan-dahang hinuhubog ito; kapag ang mga mang-aawit ay lumalabas na may himno, binibihisan nila ito ng kanyang nagniningning na kasuotan.

Mantra 47

प्र ते धारा अत्यण्वानि मेष्यः पुनानस्य संयतो यन्ति रंहयः । यद्गोभिरिन्दो चम्वोः समज्यस आ सुवानः सोम कलशेषु सीदसि ॥

Sumusulong ang iyong mga agusan; ang mabilis na maliliit na agos ay nagmamadali kapag ikaw ay nadalisayan at pinagsama sa totoong landas. Kapag, O Indu, ikaw ay naghalo sa mga sinag ng Liwanag sa dalawang tasa, kung gayon, O Soma, na piniga, ikaw ay umuupo sa mga sisidlan ng katuparan.

Mantra 48

पवस्व सोम क्रतुविन्न उक्थ्योऽव्यो वारे परि धाव मधु प्रियम् । जहि विश्वान्रक्षस इन्दो अत्रिणो बृहद्वदेम विदथे सुवीराः ॥

Magdalalisay ka, O Soma, na nakakaalam ng kalooban; karapat-dapat sa himno, tumakbo ka sa palibot ng made-lana na salaan ng iyong minamahal na tamis. Patayin mo ang lahat ng kumakain ng kadiliman, O Indu, ang mga mapanirang kapangyarihan; magsalita kami ng Malaki sa pagtitipon, na pinatibay ng matatagang panloob na lakas.