Sukta 12

Mantra 1

सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य सादने । इन्द्राय मधुमत्तमाः ॥

Ang mga patak ng Soma ay tumakbo, piniga, sa upuan ni Rta; pinakamatamis sa kanilang kasiyahan, sila ay gumagalaw patungo kay Indra, upang palakasin ang maliwanag na puwersa sa atin.

Mantra 2

अभि विप्रा अनूषत गावो वत्सं न मातरः । इन्द्रं सोमस्य पीतये ॥

Ang mga inspiradong manghuhula ay sumigaw patungo sa kanya; ang mga sinag ng liwanag ay nagtitipon tulad ng mga ina sa paligid ng kanilang guya, patungo kay Indra, para sa pag-inom ng Soma, upang ang maliwanag na puwersa ay mapakain sa atin.

Mantra 3

मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धोरूर्मा विपश्चित् । सोमो गौरी अधि श्रितः ॥

Si Soma, na nagtatapon ng kasiyahan, nanahanan sa upuan; tulad ng alon ng ilog, na malinaw sa pagkilala, siya ay nagpapahinga sa maliwanag na Gauri, ang maliwanag na pundasyon ng karunungan sa atin.

Mantra 4

दिवो नाभा विचक्षणोऽव्यो वारे महीयते । सोमो यः सुक्रतुः कविः ॥

Mula sa pusod ng langit, ang maliwanag na nakikita na Soma ay dinakila sa agos ng filter ng lana; siya na may tama at maliwanag na kalooban, ang manghuhula na makata, ay lumalaki sa ating loob.

Mantra 5

यः सोमः कलशेष्वाँ अन्तः पवित्र आहितः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥

Ang Soma na nakalagay sa loob ng mga bangka, na inilagay sa loob ng pagdadalisay, siya ang maliwanag na si Indu ay yakap sa paligid, na nakapaloob at nagpapakita ng linaw na esensya sa atin.

Mantra 6

प्र वाचमिन्दुरिष्यति समुद्रस्याधि विष्टपि । जिन्वन्कोशं मधुश्चुतम् ॥

Ang maliwanag na si Indu ay nagpapadala ng inspiradong Salita mula sa upuan sa itaas ng karagatan ng pagkatao; pinapabilis niya ang sisidlan, na tumutulo ng tamis na kasiyahan, upang ang pananalita at kamalayan ay sagana.

Mantra 7

नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धीनामन्तः सबर्दुघः । हिन्वानो मानुषा युगा ॥

Laging pinupuri, ang Panginoon ng kagubatan, sa loob ng mga pag-iisip ay nagkakaloob ng sagana, pumapatnubay sa mga panahon ng sangkatauhan, itinutulak ang mahabang pagpapakayari ng tao patungo sa kasibulan ng kamalayan.

Mantra 8

अभि प्रिया दिवस्पदा सोमो हिन्वानो अर्षति । विप्रस्य धारया कविः ॥

Si Soma, na pinapatnubayan, ay dumadaloy patungo sa minamahal na mga tirahan ng maliwanag na Langit; ang Manghuhula ay gumagalaw sa kanyang agos, nagdadala ng kalinawan ng pananaw.

Mantra 9

आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् । अस्मे इन्दो स्वाभुवम् ॥

O Pavamāna, dalhin at panatilihin para sa amin ang kasaganaan ng pagiging, yaman na may libong sinag; O Indu, gawin itong ipinanganak nang mabuti at sariling-sustento sa loob namin.