Sukta 68

Mantra 1

प्र देवमच्छा मधुमन्त इन्दवोऽसिष्यदन्त गाव आ न धेनवः । बर्हिषदो वचनावन्त ऊधभिः परिस्रुतमुस्रिया निर्णिजं धिरे ॥

Patungo sa banal na Presensya ang mga patak ng Soma na puno ng pulot ay nagmamadali, tulad ng mga baka, tulad ng mga inahing baka na pumipilit sa kanilang tahanan. Ang mga kapangyarihang nakaupo sa banal na luklukan, na mayaman sa salita, ay naglalagay sa kanilang mga utong ng umaagos na liwanag ng mga Nagniningning na Sinag - ang maliwanag na kasuotan ng kadalisayan.

Mantra 2

स रोरुवदभि पूर्वा अचिक्रददुपारुहः श्रथयन्त्स्वादते हरिः । तिरः पवित्रं परियन्नुरु ज्रयो नि शर्याणि दधते देव आ वरम् ॥

Siya ay humahalakhak at sumisigaw sa ibabaw ng sinaunang mga pundasyon; umaakyat paitaas, ang kayumangging isa ay nagpapaluwag at gumagawa ng tamis. Sa pagdaan sa salaan, gumagalaw sa malalapad na landas, ang diyos ay naglalagay ng kanyang mabilis na mga galaw at dumarating sa piniling kahusayan.

Mantra 3

वि यो ममे यम्या संयती मदः साकंवृधा पयसा पिन्वदक्षिता । मही अपारे रजसी विवेविददभिव्रजन्नक्षितं पाज आ ददे ॥

Siya na nagpapalawak at sumusukat sa magkambal na magkasanib na mga mundo - ang kanyang pagkatuwa ay lumalaki nang magkasama, na namumuo sa gatas ng kasaganaan, na hindi nauubos. Siya ay nakadiskubre sa malawak na dalawang kalawakan na walang hangganan; sa paggalaw pasulong, kanyang kinukuha sa kanyang sarili ang hindi nabibigong lakas ng liwanag.

Mantra 4

स मातरा विचरन्वाजयन्नपः प्र मेधिरः स्वधया पिन्वते पदम् । अंशुर्यवेन पिपिशे यतो नृभिः सं जामिभिर्नसते रक्षते शिरः ॥

Sa paggalaw sa pagitan ng dalawang Ina, na nagtutulak sa mga tubig sa kanilang pagdami, ang marunong ay sa kanyang sariling batas ay pumupuno sa himlayan. Ang sinag ay dinudurog kasama ang butil; pagkatapos, kasama ang mga tao at kasama ang mga kapangyarihang magkakamag-anak, kanyang inaabot ang layunin at binabantayan ang ulo - ang rurok ng kamalayan.

Mantra 5

सं दक्षेण मनसा जायते कविॠतस्य गर्भो निहितो यमा परः । यूना ह सन्ता प्रथमं वि जज्ञतुर्गुहा हितं जनिम नेममुद्यतम् ॥

Sa pamamagitan ng mapagkitang kapangyarihan at sa pamamagitan ng isip ang Mangunguhit ay ipinanganak - isang sinapupunan ng Katotohanang itinangi sa lampas ng magkapareha. Bagaman bata, sila ay; gayunman una sila ay ipinanganak: ang nakatagong kapanganakan, na nakalagay sa lihim, ay tumataas paitaas sa kanyang itinakdang pagkakataon.

Mantra 6

मन्द्रस्य रूपं विविदुर्मनीषिणः श्येनो यदन्धो अभरत्परावतः । तं मर्जयन्त सुवृधं नदीष्वाँ उशन्तमंशुं परियन्तमृग्मियम् ॥

Ang mga palaisip ay nakita ang anyo ng nagpapakasayang isa, noong dinala ng agila ang kakanyahan ng Soma mula sa malayong lampas. Kanyang nililinis sila, na mabuting lumalaki, sa mga ilog - ang minimithing sinag na gumagalaw sa palibot, akma sa himno at sa ritmo ng katotohanan.

Mantra 7

त्वां मृजन्ति दश योषणः सुतं सोम ऋषिभिर्मतिभिर्धीतिभिर्हितम् । अव्यो वारेभिरुत देवहूतिभिर्नृभिर्यतो वाजमा दर्षि सातये ॥

Sampung dalaga ang naglilinis sa iyo, O Soma, na piniga at inilagay sa pook ng mga mangunguhit sa pamamagitan ng mga pag-iisip at matatag na pagmumuni-muni. Sa mga salaan na yari sa lana at sa mga panawagan ng mga diyos, kasama ang mga kapangyarihang pantao - mula roon ikaw ay dumarating na nagpapakita ng kasaganaan ng lakas para sa pagkakamit.

Mantra 8

परिप्रयन्तं वय्यं सुषंसदं सोमं मनीषा अभ्यनूषत स्तुभः । यो धारया मधुमाँ ऊर्मिणा दिव इयर्ति वाचं रयिषाळमर्त्यः ॥

Habang ang Soma ay gumagalaw sa lahat ng dako - akma sa paglipad, mabuting naupo - ang mga kinasasabikang pag-iisip at mga himno ay kumanta sa kanya. Siya, na mayaman sa tamis, kasama ang kanyang alon mula sa langit, ay itinataas ang salita; imortal, kanyang pinaparami ang kasaganaan ng pagiging.

Mantra 9

अयं दिव इयर्ति विश्वमा रजः सोमः पुनानः कलशेषु सीदति । अद्भिर्गोभिर्मृज्यते अद्रिभिः सुतः पुनान इन्दुर्वरिवो विदत्प्रियम् ॥

Ang Soma na ito mula sa langit ay nagpapagalaw sa lahat ng mga kalawakan; na nagpapadalisay sa sarili, kanyang inuupuan ang mga mangkok. Sa mga tubig at sa mga sinag siya ay nililinis; piniga ng mga bato, ang nagpapadalisay na patak ay nakakakita ng malawak na silid at ng anumang minamahal - ang sumasang-ayong kasiyahan ng kaluluwa.

Mantra 10

एवा नः सोम परिषिच्यमानो वयो दधच्चित्रतमं पवस्व । अद्वेषे द्यावापृथिवी हुवेम देवा धत्त रयिमस्मे सुवीरम् ॥

Kaya, oh Soma, habang ikaw ay ibinubuhos sa paligid, tumakbo sa iyong kadalisayan, na nagtatatag sa amin ng pinakamarvelang lawak ng buhay. Sa di-pinaghihiwalay na pagkakaisa, tinatawag namin ang Langit at Lupa; oh mga diyos, igawad sa amin ang kasaganaan ng pagiging na kayamanan sa makabayanihang lakas.