Sukta 50

Mantra 1

उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः । वाणस्य चोदया पविम् ॥

Tumayo ang iyong mga makapangyarihang lakas; tulad ng ungol ng alon ng ilog ang iyong tunog: itulak mo ang pwersang nagpapagalaw ng salita, ang talim na nagbubukas ng landas.

Mantra 2

प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः । यदव्य एषि सानवि ॥

Sa iyong pagtutulak, ang tatlong salita ay tumitindig, na naghahanap ng sakripisyo, kapag ikaw ay pumupunta sa lana ng tupa, ang gulugod ng salaan.

Mantra 3

अव्यो वारे परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः । पवमानं मधुश्चुतम् ॥

Sa palibot ng minamahal na kayumanggi, sa loob ng kulungan na gawa sa lana, pinapatuloy siya ng mga bato na pumipiga, si Soma na nagdadalisay sa kanyang sarili, na tumutulo ng tamis ng kasiyahan.

Mantra 4

आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे । अर्कस्य योनिमासदम् ॥

Maglinis ka sa iyong sarili at pumarito, O pinakamalalim na kalasing, sa pamamagitan ng salaan sa isang agos na agos, O mangunguhit; umupo ka sa sinapupunan ng himno, ang pinagmulan nito.

Mantra 5

स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः । इन्दविन्द्राय पीतये ॥

Kaya maglinis ka sa iyong sarili, O pinakamagbigay ng kaligayahan, na pinahiran ng mga sinag at ng mga kislap ng liwanag; O patak ng Soma, maging inumin mo para sa pag-inom ni Indra, lakas para sa nagwawaging kalooban.