
Sukta 9.91
Rebha Kāśyapa (common attribution for RV 9.91)
Jagatī (probable; confirm metrically)
Ang maikling Pavamāna hymnong ito ay nagpaparangal kay Soma habang siya ay "ipinapadala" sa pamamagitan ng balahibo ng filter, na gumagalaw tulad ng isang karerang karo patungo sa mga upuan ng mga diyos habang nagdadala ng panloob na apoy (vahni). Habang si Soma ay nagiging dalis, siya ay tinatawag upang wasakin ang mga kapangyarihang kalaban (rakṣas), kumalat ng mga mapagpalang tagumpay (vājās), at sa huli ay magkaloob ng tubig, mga solar na "baka" (mga sinag/mga liwanag na kapangyarihan), mga supling, malawak na parang, at pangmatagalang paningin ng Araw (liwanag ng katotohanan).
Mantra 1
असर्जि वक्वा रथ्ये यथाजौ धिया मनोता प्रथमो मनीषी । दश स्वसारो अधि सानो अव्येऽजन्ति वह्निं सदनान्यच्छ ॥
Siya ay ipinapadala, na may malakas na boses, na parang karo sa karera, ng pag-iisip na sumasang-ayon; ang una sa mga mangunguna sa kanyang pagkilala. Ang sampung kapatid na babae, sa ibabaw ng mabalahibong gulugod, nagtutulak sa nagdadala ng apoy patungo sa mga luklukan ng mga diyos, patungo sa tamang tahanan.
Mantra 2
वीती जनस्य दिव्यस्य कव्यैरधि सुवानो नहुष्येभिरिन्दुः । प्र यो नृभिरमृतो मर्त्येभिर्मर्मृजानोऽविभिर्गोभिरद्भिः ॥
Para sa kasiyahan ng banal na mga tao, sa pamamagitan ng inspirasyon ng mga makata, ang patak ng Soma ay pinipiga kasama ang mga lalaki ng Nahushya. Siya ay sumusulong, imortal sa gitna ng mga mortal, nililinis at pinaglilinaw ng mga tupa, ng mga baka, at ng mga tubig.
Mantra 3
वृषा वृष्णे रोरुवदंशुरस्मै पवमानो रुशदीर्ते पयो गोः । सहस्रमृक्वा पथिभिर्वचोविदध्वस्मभिः सूरो अण्वं वि याति ॥
Isang Toro para sa Toro, ang humahahaling na sinag para sa kanya; nilinis, siya ay tumataas na nagniningning, ang gatas ng Baka. Isang mangunguna na may libong boses, nakakakilala ng salita, sa landas namin ang Araw ay sumusulong, kumakalat ang kanyang banayad na kurso.
Mantra 4
रुजा दृळ्हा चिद्रक्षसः सदांसि पुनान इन्द ऊर्णुहि वि वाजान् । वृश्चोपरिष्टात्तुजता वधेन ये अन्ति दूरादुपनायमेषाम् ॥
Bagbagin pati ang matitibay na luklukan ng mga Rakshasa; O nilinis na Indu, buksan at kumalat ang mga kasaganaan ng mapagpalang lakas. Putulin mula sa itaas gamit ang sandatang pumupukaw ang mga nagsisikap na sumasalakay sa ating landas, maging malapit man o malayo.
Mantra 5
स प्रत्नवन्नव्यसे विश्ववार सूक्ताय पथः कृणुहि प्राचः । ये दुःषहासो वनुषा बृहन्तस्ताँस्ते अश्याम पुरुकृत्पुरुक्षो ॥
Tulad ng sinauna, ngunit para sa laging bago, O Soma na laging kanais-nais, maghanda para sa inspiradong salita ang mga landas na pasulong. Ang mga malalaki at mahihirap-tiising mga hadlang na humaharap sa atin sa pakikibaka, sana'y malampasan natin ang mga ito sa iyong kapangyarihan, O gumagawa ng marami, O malawak ang gawa.
Mantra 6
एवा पुनानो अपः स्वर्गा अस्मभ्यं तोका तनयानि भूरि । शं नः क्षेत्रमुरु ज्योतींषि सोम ज्योङ्नः सूर्यं दृशये रिरीहि ॥
Sa ganito, O Soma, pagkatapos malinis, dalhin para sa amin ang mga Tubig, ang mga maliwanag na Baka ng daigdig ng Araw, at saganaang kapanganakan ng ating pagkatao, mga anak at mga karagdagang lahi. Palawakin sa kapayapaan ang aming parang; palawakin ang mga liwanag para sa amin. Sa mahabang panahon, ilagay ang Araw sa harap natin upang masilip, tatag ang pananaw sa liwanag ng Katotohanan.
Soma is launched forth with a powerful voice, racing like a chariot; the ‘ten sisters’ on the woolen ridge drive the bearer-force toward the divine seats (9.91.1).
Purification becomes power: Soma spreads vājās (victorious plenitudes) and is invoked to break and cut down hostile forces that threaten the path of the rite (cf. 9.91.4).
The hymn’s peak is the protective and expansive command—shatter rakṣas, unfold the forces of victory, and clear the way for right approach.
It resolves in beneficent boons: waters, solar cows (illumined powers), abundant progeny, broad peaceful fields, widened lights, and enduring vision of the Sun (9.91.6).
daśa svasāro adhi sāno avye
रुजा दृळ्हा चिद्रक्षसः सदांसि पुनान इन्द ऊर्णुहि वि वाजान् । वृश्चोपरिष्टात्तुजता वधेन ये अन्ति दूरादुपनायमेषाम् ॥jyoṅ naḥ sūryaṃ dṛśaye
The hymn praises Soma Pavamāna—Soma as he flows and becomes purified through the woolen filter—also carrying an inner ‘vahni’ (impelling fire/bearer-force) in the ritual.
It is a ritual-poetic image for the filtering and guiding forces around Soma’s purification—often understood as the fingers/streams or agencies that drive the Soma over the woolen strainer toward the gods’ seats.
It asks for protection from hostile forces, the spreading of victorious strength (vāja), and blessings such as waters, ‘solar cows’ (rays/wealth), children and continuity, wide peaceful fields, and lasting sight of the Sun (truth-light).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.