
Sukta 9.5
Ang Soma Pavamāna na himno na ito ay nagpapuri sa sariling-nagpapadalisay na Soma habang siya ay tinutunaw sa kinang at kapangyarihan, gumagalaw sa gawain ng pagdadalisay at ginigising ang mahahalagang enerhiya. Ipinapakita nito si Soma bilang isang makapangyarihan, nagbibigay-kasiyahang puwersa na ang pagpapakita ay nagpapalit-palit tulad ng Gabi at Bukang-liwayway, at nagtatapos sa pamamagitan ng pag-anyaya sa mga diyos sa Soma-alay na ginawang makapangyarihan ng svāhā-sigaw.
Mantra 1
समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन्वृषा कनिक्रदत् ॥
Sinindigan sa buong lakas, ang Panginoon na humahawak ng kabuuan sa lahat ng panig ay nagliliwanag bilang ang Soma na nagpapakalinis sa sarili; nagagalak at nagpapalaki ng kaloobang loob, ang kapangyarihan ng Toro ay humahalakhak, ginigising ang mga lakas.
Mantra 2
तनूनपात्पवमानः शृङ्गे शिशानो अर्षति । अन्तरिक्षेण रारजत् ॥
Ang Soma na nagpapakalinis sa sarili, ang 'Anak ng Katawan', ay umaagos pasulong habang pinapatalas ang kanyang kapangyarihang may sungay; siya ay gumagalaw sa kalawakan at pinatitingkad ito sa kanyang pagliliwanag.
Mantra 3
ईळेन्यः पवमानो रयिर्वि राजति द्युमान् । मधोर्धाराभिरोजसा ॥
Karapat-dapat sa aspirasyon, ang Soma na nagpapakalinis sa sarili ay nagliliwanag bilang ang kasaganaan ng pagiging, na puno ng maliwanag na isipan; sa pamamagitan ng mga agos ng kagandahan ay nagpapakita siya ng may lakas.
Mantra 4
बर्हिः प्राचीनमोजसा पवमानः स्तृणन्हरिः । देवेषु देव ईयते ॥
Ang Soma na nagpapakalinis sa sarili ay nagkakalat ng sinaunang banal na luklukan sa pamamagitan ng kanyang lakas; ang gintong-berdeng kabayo ng enerhiya ay inilatag, at ang diyos ay gumagalaw patungo sa mga diyos, patungo sa mas mataas na mga kapangyarihan sa loob.
Mantra 5
उदातैर्जिहते बृहद्द्वारो देवीर्हिरण्ययीः । पवमानेन सुष्टुताः ॥
Sa pamamagitan ng mga taos-pusong awit ang malalaking pinto, mga diyosa ng gintong liwanag, ay bumubukas nang malawak; pinupuri nang mabuti kasama ang Soma na nagpapakalinis sa sarili, kanilang inihahayag ang daan para sa pag-ahon.
Mantra 6
सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते ॥
Sa mahusay na inihubog na Kalawakan at ang dakilang Lupa ng pagiging, ang Soma na nagpapakalinis sa sarili ay lumalakas sa kanyang kapangyarihan ng toro; siya ay nakikita tulad ng Gabi at Bukang-liwayway, na nagpapakita ng kanyang sarili sa pagpapalit-palit na ritmo ng kadiliman at liwanag.
Mantra 7
उभा देवा नृचक्षसा होतारा दैव्या हुवे । पवमान इन्द्रो वृषा ॥
Tinatawag ko ang dalawang banal na Hotar, na nakakakita bilang mga tao at nagtatrabaho para sa paglalakbay ng sangkatauhan; sa Soma na nagpapakalinis sa sarili ay naroon si Indra ang Toro, kapangyarihan ng mapagpalang lakas sa loob.
Mantra 8
भारती पवमानस्य सरस्वतीळा मही । इमं नो यज्ञमा गमन्तिस्रो देवीः सुपेशसः ॥
Si Bharati ng Soma na nagpapakalinis, si Saraswati, at si Ila na Dakila, ang tatlong magagandang diyosa, ay dumating sa ating sakripisyo; hayaan ang mga kapangyarihang ito ng inspiradong pananalita at tamang pagbuo ay dumating sa atin.
Mantra 9
त्वष्टारमग्रजां गोपां पुरोयावानमा हुवे । इन्दुरिन्द्रो वृषा हरिः पवमानः प्रजापतिः ॥
Tinatawag ko si Tvastr, ang unang-ipinanganak na tagapag-ingat, ang pastol at pinuno sa unahan; sapagkat ang nagliliwanag na Indu, na nagpapakalinis sa sarili, ay si Indra ang Toro, ang kayumangging lakas, at si Prajapati, ang panginoon ng paglikha sa atin.
Mantra 10
वनस्पतिं पवमान मध्वा समङ्ग्धि धारया । सहस्रवल्शं हरितं भ्राजमानं हिरण्ययम् ॥
O Soma na naglilinis ng sarili, pahiran ang Panginoon ng kagubatan ng agos ng tamis, siya na may libong usbong, kayumanggi at nagniningning, ginto na may liwanag; kaya ang paglago ng buhay ay mapuspos ng kagalakan at magningning.
Mantra 11
विश्वे देवाः स्वाहाकृतिं पवमानस्या गत । वायुर्बृहस्पतिः सूर्योऽग्निरिन्द्रः सजोषसः ॥
Pumarito ang lahat ng mga Diyos sa handog na hinulma ng panloob na daing na 'svāhā' ng Soma na naglilinis. Si Vāyu, Bṛhaspati, Sūrya, Agni at Indra, mula ang mga kapangyarihang ito sa iisang pagkakasundo, na nagkakaisa sa kanilang gawa sa loob natin.
Soma is presented as kindled and sovereignly radiant—‘the lord of the many-sided totality’—shining forth as he purifies himself.
His power grows in the vastness of being; he is depicted as bull-strong, delight-increasing, and perceptible in rhythmic alternations like Night and Dawn.
The hymn reaches a liturgical peak by shaping the offering with svāhā and summoning the divine host to the purified Soma.
It closes in concord: major deities (Vāyu, Bṛhaspati, Sūrya, Agni, Indra, and the All-Gods) are asked to arrive harmonized, completing the sacrificial intention.
समिद्धो विश्वतस्पतिः पवमानो वि राजति । प्रीणन्वृषा कनिक्रदत् ॥सुशिल्पे बृहती मही पवमानो वृषण्यति । नक्तोषासा न दर्शते ॥svāhākṛtim
Soma Pavamāna is Soma in the act of self-purification—pressed, flowing, and clarified through the filter—praised as a radiant power that energizes gods and humans.
It sanctifies and celebrates the Soma flow during purification and offering, portraying Soma as increasing inner delight and strength, and inviting the gods to come to the oblation.
Night-and-Dawn symbolize rhythmic alternation—hidden and revealed. The hymn uses this image to show how Soma’s purified power becomes perceptible in ordered cycles of obscurity and light.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.