Sukta 49

Mantra 1

पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मिं दिवस्परि । अयक्ष्मा बृहतीरिषः ॥

Magpakadalisay ka at magbuhos sa amin ng ulan, ang alon ng mga tubig mula sa kabila ng langit, na nagdadala ng malalaking pagtulak ng kapangyarihan, na walang sakit.

Mantra 2

तया पवस्व धारया यया गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम् ॥

Sa pamamagitan ng agos na iyon, maglinis ka sa iyong sarili, ang agos na nagdala sa mga sinag ng liwanag dito, at ang mga kapangyarihang magkaka-ugnay ay lumalapit sa ating tahanan.

Mantra 3

घृतं पवस्व धारया यज्ञेषु देववीतमः । अस्मभ्यं वृष्टिमा पव ॥

Magdalisay ka bilang kalinaw na liwanag sa isang matatag na agos sa loob ng ating mga sakripisyo, O pinakatanggap-tanggap sa mga diyos; maglinis ka at magdala sa amin ng ulan, ang pagbababa ng sagana na kabutihan.

Mantra 4

स न ऊर्जे व्यव्ययं पवित्रं धाव धारया । देवासः शृणवन्हि कम् ॥

Siya, para sa ating paglagi ng buhay na sagana, ay tumatakbo na walang kasiraan sa pamamagitan ng salaan sa isang agos na agos; ang mga diyos ay tunay na nakikinig sa panawagang iyon sa loob natin.

Mantra 5

पवमानो असिष्यदद्रक्षांस्यपजङ्घनत् । प्रत्नवद्रोचयन्रुचः ॥

Habang siya ay nagdadalisay sa kanyang sarili, siya ay nagmamadali at pinapatalsik ang mga kapangyarihan ng kadiliman; tulad ng sinaunang isa, pinagliliwanag niya muli ang mga ilaw.