Sukta 73

Mantra 1

स्रक्वे द्रप्सस्य धमतः समस्वरन्नृतस्य योना समरन्त नाभयः । त्रीन्त्स मूर्ध्नो असुरश्चक्र आरभे सत्यस्य नावः सुकृतमपीपरन् ॥

Para sa ibinubuhos na patak, ang mga labi ng pagpiga ay tumunog nang magkasama; ang mga pusod ay nagkaisa sa sinapupunan ng Ṛta. Siya, ang Asura, ay naglagay ng tatlong tugatog bilang suporta; at ang mga sisidlan ng Katotohanan ay nagpalago sa mainam na gawa sa loob namin.

Mantra 2

सम्यक्सम्यञ्चो महिषा अहेषत सिन्धोरूर्मावधि वेना अवीविपन् । मधोर्धाराभिर्जनयन्तो अर्कमित्प्रियामिन्द्रस्य तन्वमवीवृधन् ॥

Diretso at matuwid, ang mga makapangyarihan ay sumigla; sa alon ng karagatan ang mga nagnanais ay nayanig at nagpakinig. Sa mga agos ng pulot-pukyutan ay ipinanganak nila ang himno ng liwanag, at pinalaki nila ang minamahal na katawan ni Indra sa loob ng pagkatao.

Mantra 3

पवित्रवन्तः परि वाचमासते पितैषां प्रत्नो अभि रक्षति व्रतम् । महः समुद्रं वरुणस्तिरो दधे धीरा इच्छेकुर्धरुणेष्वारभम् ॥

Ang mga puspos ng kapangyarihan ng pagdadalisay ay nakaupo sa palibot ng Inspiradong Salita. Ang Sinaunang Ama sa kanila ay nagbabantay ng kanilang batas ng tamang gawain. Si Varuna ay naglalagay, tila, ng isang lambong sa ibabaw ng dakilang karagatan ng Kalawakan; ang mga naliwanagan na naghahangad ay nagnanais na hawakan ang mga pundasyong sumusuporta.

Mantra 4

सहस्रधारेऽव ते समस्वरन्दिवो नाके मधुजिह्वा असश्चतः । अस्य स्पशो न नि मिषन्ति भूर्णयः पदेपदे पाशिनः सन्ति सेतवः ॥

Mula sa iyo, ang may libong agos, doon ay sabay-sabay na tumataas ang mga agos na may dila ng pulot-pukyutan, na hindi humihinto, sa tuktok ng langit. Ang kanyang mga bantay ay hindi kumukurap; sa bawat hakbang mayroong mga humahawak ng tali, ang mga tagapagtayo ng mga tawiran, mga bantay ng daanan.

Mantra 5

पितुर्मातुरध्या ये समस्वरन्नृचा शोचन्तः संदहन्तो अव्रतान् । इन्द्रद्विष्टामप धमन्ति मायया त्वचमसिक्नीं भूमनो दिवस्परि ॥

Mula sa ama at ina sila ay tumataas sa iisang pagkakasundo sa pamamagitan ng awit; nasusunog sila at sinusunaw ang mga gawaing walang batas. Sa pamamagitan ng kapangyarihan ng mapanlikhang pananaw sila ay humihihip ng layo ang madilim na balat na kinapopootan ni Indra, mula sa malawak na lawak sa palibot ng langit.

Mantra 6

प्रत्नान्मानादध्या ये समस्वरञ्छ्लोकयन्त्रासो रभसस्य मन्तवः । अपानक्षासो बधिरा अहासत ऋतस्य पन्थां न तरन्ति दुष्कृतः ॥

Mula sa sinaunang sukat sila ay tumataas sa iisang pagkakasundo, ang mga kaisipang ito na nakaharneso sa pag-awit, tinutulak ng isang humahatak na puwersa. Ngunit ang mga gumagawa ng kasamaan, na walang aksis, na bingi, ay nahuhulog; sila ay hindi makatawid sa landas ng rita.

Mantra 7

सहस्रधारे वितते पवित्र आ वाचं पुनन्ति कवयो मनीषिणः । रुद्रास एषामिषिरासो अद्रुहः स्पशः स्वञ्चः सुदृशो नृचक्षसः ॥

Sa may libong agos, sa malawak na kumakalat na tagapagdalisay, ang mga mangungulitaw at mapag-isip ay nagdadalisay ng Salita. Ang kanilang mga puwersa ay tulad ni Rudra, mabilis, walang malisya; ang kanilang mga bantay ay tuwid sa sarili, malinaw ang paningin, na may mata na nakakakilala sa tao.

Mantra 8

ऋतस्य गोपा न दभाय सुक्रतुस्त्री ष पवित्रा हृद्यन्तरा दधे । विद्वान्त्स विश्वा भुवनाभि पश्यत्यवाजुष्टान्विध्यति कर्ते अव्रतान् ॥

Siya ang bantay-pastol ng rita, hindi mapanlinlang, ng perpektong kalooban; kanyang inilalagay ang tatlong tagapagdalisay sa loob ng puso. Na may kaalaman, siya ay tumitingin sa lahat ng mga mundo; kanyang binabagsak ang hindi kanais-nais, ang mga walang batas na lumilikha ng kaguluhan.

Mantra 9

ऋतस्य तन्तुर्विततः पवित्र आ जिह्वाया अग्रे वरुणस्य मायया । धीराश्चित्तत्समिनक्षन्त आशतात्रा कर्तमव पदात्यप्रभुः ॥

Ang sinulid ng rita ay unat na parang tagapagdalisay, inilagay sa harapan sa ibabaw ng dila sa pamamagitan ng mapanlikhang kapangyarihan ni Varuna. Kahit ang mga naliwanagan ay dapat magkaisa rito; sila ay nakakarating dito. Dito ang gumagawa ng pagkakabaliwang pagtuntong ay nahuhulog, hakbang-hakbang, na walang kapangyarihan.