Sukta 41

Mantra 1

प्र ये गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः । घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम् ॥

Silá ay sumusulong na parang mga baka sa isang paikutang daloy - maliwanag, walang pagod na mga lakas na sumusulong, na tinatanggal ang itim na balat: ang takip ng karimlan.

Mantra 2

सुवितस्य मनामहेऽति सेतुं दुराव्यम् । साह्वांसो दस्युमव्रतम् ॥

Itinuturo namin ang aming isip patungo sa mabuting daanan at tatawid kami sa tulay na mahirap lampasan; bilang mga tagapagtagumpay, tatalo namin ang walang batas na dasyu sa loob - ang kapangyarihang tumatanggi sa tunay na gawain.

Mantra 3

शृण्वे वृष्टेरिव स्वनः पवमानस्य शुष्मिणः । चरन्ति विद्युतो दिवि ॥

Naririnig, na tila ng ulan, ang tunog ng nagpapadalisay at makapangyarihang Soma; ang kanyang mga kidlat ay gumagalaw sa langit - mga tanda ng gising na laksa sa mga taas ng kamalayan.

Mantra 4

आ पवस्व महीमिषं गोमदिन्दो हिरण्यवत् । अश्वावद्वाजवत्सुतः ॥

Magdaloy sa amin, O Indu, na nagdudala ng malawak na pagkakasya - sagana sa mga sinag (mga baka), sagana sa maliwanag na karangyaan (ginto), sagana sa lakas ng buhay (mga kabayo), sagana sa kasaganaan ng kapangyarihan (vāja) - ikaw na piniga para sa gawain.

Mantra 5

स पवस्व विचर्षण आ मही रोदसी पृण । उषाः सूर्यो न रश्मिभिः ॥

Magdaloy, O unibersal na tagapagkilala, at punuin mo ang malawak na dalawang mundo; kagaya ng Bukang-liwayway at Araw na kasama ang kanilang mga sinag, gayundin mo binabaha ang aming buong pagkatao ng maliwanag na daloy.

Mantra 6

परि णः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः । सरा रसेव विष्टपम् ॥

Palibutan mo kami, O Soma, mula sa bawat panig ng iyong daloy na nagdudulot ng kapayapaan at kanlungan; magdaloy sa aming mundo ng naninirahang pagkatao na parang rasa mismo - dalisay na esensyang gumagalaw sa lahat ng dako.