मण्डल 8
The Kanva Collection
Ang Mandala 8 ay isang koleksyon sa maagang antas na malakip na nauugnay sa mga linya ng tula ng Kāṇva at Aṅgiras, at partikular na minarkahan ng masasayang papuri kay Indra na nakatali sa ritwal ng pagpiga ng Soma. Ang mga himno nito ay paulit-ulit na nag-aanyaya kay Indra sa pagpiga, humihingi ng matapang na kasaganaan, baka, at tagumpay, habang nagtatampok din ng kilalang materyal tungkol kay Marut at Agni kasama ang paminsan-minsang Varuṇa, Mitra at ibang mga diyos. Ang isang natatanging profile ng sukat ay kasama ang madalas na mga estruktura ng Pragātha, na nagbibigay sa maraming himno ng isang dialogo, handa-sa-pagtanghal na kadulutan. Ang mandala ay nagpreserba rin ng kilalang apendiks na Vālakhilya, na sumasalamin sa isang kasaysayan ng akretibong paglilipat sa loob ng corpus ng Rigveda. Ang mandala sa maagang antas ay malapit na nauugnay sa mga pamilya ng Kāṇva at Aṅgiras, na may malakas na diin sa pag-anyaya kay Indra sa mga pagpiga ng Soma at mga grasya ng tagumpay at yaman, partikular ang matapang na kasaganaan. Kapansin-pansin ang paggamit ng mga uri ng Pragātha na mga pattern ng sukat at istruktura na angkop sa pagtatanghal ng ritwal, at naglalaman o nauugnay sa apendiks na Vālakhilya, na nagpapahiwatig ng patong-patong na pagkakabuo at pagpreserba.
Sukta 8.1
Ang himnong ito ay isang nakapokus na paanyaya na purihin si Indra lamang, nang paulit-ulit, kasama ang piniga na Soma, upang ang lakas, tapang, at kapangyarihang tagumpay ay lumago sa mga mang-aawit. Gumagalaw sa pagitan ng lupa at malawak na nagniningning na langit, inilalarawan nito ang masasalpang na kapangyarihan ni Indra at kung paano ang kanyang presensya ay nagpapuno sa mananamba ng sagana, pagkain, at pwersang sumusulong. Ang sukta ay gumagana bilang isang ritwal na pagtawag sa Soma-pressing at isang sikolohikal na pampalakas-loob sa matatag at nagkakaisang papuri.
Sukta 8.2
Ang RV 8.2 ay isang himno ng handog sa Soma na paulit-ulit na inaanyayahan si Indra, na tinatawag ding Vasu, na uminom ng sariwang pisasong katas at, bilang kapalit, na ibuhos ang walang-takot na kasaganaan, lakas, at tagumpay sa mga umaawit. Pinupuri ng mga propeta ng Kaṇva si Indra bilang ang walang-kapantay na "sandaan ng mga tumutulong," na pinapalakas ang libasyon at papuri hanggang ang himno ay lumawak sa isang pagdiriwang ng nagpapakain na paglago at muling pagkabuhay (janitva).
Sukta 8.3
Ang himnong ito ay isang pag-anyaya sa Soma at papuri kay Indra, na hinahimok siyang inumin ang sariwang katas, pumasok sa ibinabahaging kaligayahan (sadhamāda), at protektahan ang mga mang-aawit gamit ang kanyang inspiradong kapangyarihan (dhī). Ipinagdiriwang nito ang walang katulad na lakas ni Indra (indriya) na nagtuturo patungo sa Liwanag, at nagtatapos sa isang mas esoterikong pagninilay na tumatawag kay Rohita/Pākasthāmā bilang isang sagana at pwersang nagbibigay-lakas na kaalyado sa kapangyarihan ni Indra.
Sukta 8.4
Ang himnong ito kay Indra ay tumatawag sa diyos mula sa bawat direksyon, na hinihikayat ang kanyang mabilis na pagdating sa Soma-pressing at pinupuri siya bilang ang mapagtagumpay na tagasira ng mga balakid. Ito ay nagsasama-sama ng agarang ritwal (ang Adhvaryu ay hinihikayat na pagyamanin ang Soma) kasama ang kosmikong papel ni Indra bilang pumatay kay Vṛtra, na nagtatapos sa larawan ng kasaganaan kung saan maging ang mga nakapirmeng kapangyarihan ng kalikasan ay tila "nagkakalat" ng pagdagdag.
Sukta 8.5
Ang himalang ito mula sa kalipunan ng mga Kāṇva ay nagbubukas sa maliwanag na larawan ni Uṣas, ang tunay na Siyang Bumabangon na dumarating mula sa malayo at nagkakalat ng kanyang mga sinag sa bawat direksyon, nagpapabuhay sa buhay at tamang kilos. Habang sumusulong ang himala, ang balangkas ng papuri ay lumalawak patungo sa isang petisyon na nakatuon sa mga Aśvin para sa pag-unlad, mga baka, supling, lakas, at pampalusog na "iṣ" (pagdagdag), at nagtatapos sa pamamagitan ng pagtutulad ng tunay na landas ng pagkakamal sa walang laman na pagpapakita, pinupuri ang mga mapagbigay na patron (ang mga Cedula) bilang huwaran ng tamang pag-unlad.
Sukta 8.6
Ang RV 8.6 ay isang Kaṇva na himno kay Indra na nagpapalaki sa kanyang ojas (mapagpalang kapangyarihan) at ulan-tulad na kasipagan, na hinihikayat siyang lumago sa pamamagitan ng papuri at dumating nang mabilis upang protektahan ang sumasamba na mga angkan. Ang himno ay gumagalaw sa pagitan ng kosmikong mga imahe (si Indra bilang pwersa na nagpapalawak ng mga landas at nagpapakawala ng sagana) at ritwal na kagapian (mga handog-Soma at pangkatang panalangin), na nagtatapos sa isang dānastuti-style na halimbawa na ipinagdiriwang ang pag-angat sa pamamagitan ng pagbibigay at katanyagan.
Sukta 8.7
Ang himalang ito ay pangunahing nananikin sa mga Maruts bilang isang makapangyarihan, naglalakbay sa mga bundok na pulutong na ginigising at pinapatibay ng papuring Triṣṭubh ng makata, nagdadala ng lakas, proteksyon, at mapagtagumpaying sigla. Ang mga formulasyong inspirado ni Kaṇva ay inihaharap bilang mga nagpapakabusog na "agusan" (iṣaḥ) na tulad ng mantikilya, nilalayong palakasin ang kapangyarihan ng mga Maruts at, sa pamamagitan nila, ang kasaganaan ng naghahandog. Ang pambuong kilos ay humaharap kay Agni bilang ang sinauna, maliwanag na marunong na ang liwanag-araw ay naglalagay sa mga kapangyarihan sa kanilang mga katungkulan, tinatapos ang rito ng maliwanag na kaayusan.
Sukta 8.8
Ang himnong ito ay isang marubok na panawagan sa madaling-araw sa mga Aśvins, na tinatawag sila na dumating nang mabilis sa kanilang kalesang nakabalot sa araw at magkaloob ng ganap na mga biyaya, kalusugan, proteksyon, at matagumpay na rito. Pinupuri sila bilang mga kambal na malalim ang pananaw na gumagalaw sa mga landas ng ṛta (kosmikong kaayusan), na malapit sa mga nabubuhay, at humihiling na ang mga sumasamba ay huwag mapaiwan sa pagbatikos o kabiguan sa pana-panahon, tamang ayos na gawain.
Sukta 8.9
Ang himalang ito ay tumatawag nang may pagkakailangan sa mga Aśvinau upang tulungan ang mangungulam na si Vatsa at ang kanyang mga tao, na humihingi ng isang hindi masasalakay at malawak na proteksyon at pagpapalayas sa mga pwersang kalaban. Pinapalawak nito ang pagiging tagapagbantay ng mga Aśvin mula sa agarang kanlungan patungo sa kosmikong proteksyon, ng gumagalaw na mundo, ng katawan, at ng kinabukasan ng mga anak, na nagtatapos sa isang mas panloob at mapagnilay na tala ng mga Kambal na "iniluluklok ang kanilang mga sarili" sa pamamagitan ng inspiradong pag-iisip at pagpapala.
Sukta 8.10
Ang maikling himnong Kāṇva na ito ay tumatawag sa Aśvinau mula sa bawat kosmikong istasyon, ang sinag ng langit, ang tahanang-karagatan, at ang kalawangang-pampagitna, na hinihikayat silang dumating nang mabilis sa rito ng mang-aawit. Ito ay pumupuri sa kanila bilang mga mapagbigay na may malawak na kaalaman na gumagalaw sa kanilang sariling svadhā at umiinom ng Soma-pulot, sa gayon ay pinapatibay ang sakripisyo at ang mga seer.
Sukta 8.11
Ang himalang ito ay nagpapuri kay Agni bilang vratapā (tagapangalaga ng banal na kaayusan) na kusa'y dumadalo sa mga mortal at nagiging pinaka-karapat-dapat na tawagin sa sakripisyo. Paulit-ulit nitong tinatawag si Agni bilang sinauna ngunit laging bago Hotṛ, na hinihiling na protektahan, pahalagahan, at pagkalooban ng saubhaga (maswerteng kapalaran) sa pamamagitan ng kanyang pamamagitan sa sakripisyo.
Sukta 8.12
Ang himnong ito ay isang mapagpalang panawagan sa Soma kay Indra, na pinupuri ang nakalalasing na "mada" na nagbibigay-sigla sa kanyang lakas at nagtutulak sa kanya na lipulin ang kaaway na lumalamon ng liwanag. Paulit-ulit na tinatawag ng mga makata si Indra sa kanilang piniga na Soma kahit na siya ay "malayo," at nagtatapos sila sa paghingi ng kagalingan sa klasikong anyong Vedic, makabayaning lakas, mga kabayo, at mga baka, na nakamtan sa tamang handog at sinaunang karunungan ng mga saserdote.
Sukta 8.13
Ang himnong ito ay isang pinalawig na pananawagan kay Indra, na pinupuri siya bilang makapangyarihang Vajrin na dumating sa piniga na Soma at ginagawang malinaw at mabisa ang kratu (kalooban, determinasyon, kinalakhang katalinuhan) ng sumasamba para sa himno. Ito ay paulit-ulit na nag-uugnay ang "maraming kulay na tulong" ni Indra (citrā ūtayaḥ) sa paglago: pagpapalakas ng mga panloob na kapangyarihang tulad ng lupa, pagpapalaki ng kakayahan, at pagpaparami mismo ng papuri bilang tugon.
Sukta 8.14
Ang himalay na ito ay pumupuri kay Indra bilang soberano ng yaman at tagumpay na sumisira ng mga balakid, nagpapakawala ng nakatagong Liwanag (ang mga "baka"), at nagpapanumbalik ng tamang kilos sa nagsasakripisyo. Pinagsasama nito ang isang personal na aspirasyon, "kung maaari kong utusan ang mga yaman tulad mo", kasama ang mythic na pag-alaala sa mga gawa ni Indra para sa mga Aṅgirases at ang kanyang pagpapabagsak kay Vala at sa mga mapanghimok, hindi nagsasakripisyong kapangyarihan. Ang layunin ay tumawag sa lakas-soma ni Indra upang magkaloob ng kasaganaan, inspirasyon, at tagumpay sa panloob at panlabas na paglaban.
Sukta 8.15
Ang himalay na ito ay isang pumupusyaw na panawagan kay Indra, "madalas na tinatawagan" at "madalas na pinupuri", na hinihiling na siya'y maakit ng inspiradong awit at manahan sa sumasamba bilang mapagpalang kapangyarihan. Ito ay nagpapuri sa malawak na indriya (makapangyarihang kapangyarihan) ni Indra, ang kanyang śuṣma (mapusok na lakas), at kratu (matuwid na kalooban), at nagtatapos sa isang dasal na ang lahat ng anyo ng lakas ay pumasok sa komunidad para sa paglago, matatag na tahanan, at tagumpay.
Sukta 8.16
Ang himnong ito ay isang masayang papuri kay Indra bilang unibersal na soberano ng mga mamamayan, na tinatawag gamit ang sariwa at inspiradong pananalita upang magkaloob ng lakas, tagumpay, at kasaganaan. Ito ay nagtatapos sa isang direktang kahilingan na si Indra ay manguna sa mga sumasamba sa tamang landas at magkaloob ng panloob na kagalakan (sumna) kasama ang materyal na kasaganaan.
Sukta 8.17
Ang himalang ito mula sa Kāṇva ay isang panawagan kay Indra, inaanyayahan siya sa inihandang barhis-upuan upang inumin ang handog na siksik na sasa at gisingin ang kanyang mapagwaging kapangyarihan. Pinupuri nito ang makapangyarihang anyo ni Indra at ang kanyang puwersang pumatay kay Vṛtra, na nag-aalis ng mga balakid at nagpapalaya ng malayang daloy ng liwanag, lakas, at pagpapalaki para sa sumasamba.
Sukta 8.18
Ang himnong ito ay isang patuloy na panalangin sa mga Āditya para sa kanilang súmna (mapagpalang biyaya), proteksyon (śárman), at moral na paglayo sa enas (pagkakasala). Binibigyang-diin nito ang mga Āditya bilang tagapanghawak ng ṛta na kayang paluwagin ang kasalan ng tao, bigyan ng ligtas na daan sa panganib, at pahabain ang buhay para sa mga mortal na nakatali sa kamatayan.
Sukta 8.19
Ang himnong ito ay nakatuon kay Agni bilang pinunong tumatamaong kilos at tagadala ng alay, na mismong itinakda ng mga diyos sa kilos upang ang handog ay umakyat sa saklang banal. Paulit-ulit nitong pinagpapala ang sakripisyo bilang bhadra, mapalad sa apoy, kaloob, ritwal, at papuri, na nag-uugnay sa tamang kilos ng ritwal sa kagalingan. Sa hulihan, ito ay lumilipat sa istilong katulad ng dānastuti, na naaalala ang mga patron at gantimpalang panlipunan na kasama ng matagumpay na sakripisyo at pagkabukas-palad.
Sukta 8.20
Ang RV 8.20 ay isang Marut-hymn na nananawagan sa storm-host na lumabas nang magkakaisa, hindi upang manakit, kundi upang palakasin ang nag-aalay at ang komunidad. Pinupuri nito ang kanilang hindi mapigilang lakas at walang hanggang pagkabukas-palad, pagkatapos ay ibinabaling ang kapangyarihang iyon sa loob bilang panalangin para sa paggaling, na hinihiling sa mga Maruts na pumukaw ng kaguluhan, itama ang lumihis, at ibalik ang pagiging buo.
Sukta 8.21
Ang himalayang ito ay isang masiglang panawagan kay Indra bilang laging-sariwang tagapagtanggol at tagapagkaloob ng vāja (matagumpay na lakas, kasaganaan), na hinihiling na lumapit siya sa mga mang-aawit at magkaloob ng baka, kabayo, at sagana na yaman. Pinupuri si Indra bilang tunay na panginoon na nasisiyahan sa pagpiga ng soma at sa magandang papuri, at ang kanyang kasipagan ay maaaring umabot sa sukat ng "libu-libo" at "sampung-libo," tulad ng ulan na ibinuhos ni Parjanya.
Sukta 8.22
Ang himnong ito ay isang marubdob na panawagan sa madaling-araw sa mga Aśvins (Nāsatyā), na tinatawag ang kanilang kahanga-hangang karo na dumating nang mabilis na may pagpapagaling, proteksyon, at kasaganaan. Naalala nito ang kanilang kahandaan para kay Sūryā at paulit-ulit na hinihiling na sakayin ang gintong-upuang sasakyan at dalhin ang "ganap na pagkakaloob" (iṣaḥ) at liwanag na yaman sa sumasamba.
Sukta 8.23
Ang himnong ito ay isang pinalawig na pagpapandiw at pagpupuri kay Agni bilang Jātavedas, ang apoy na nakakaalam ng lahat na tumatanggap ng mga handog, nagpoprotekta sa rito, at nagdadala ng mga dasal sa mga diyos. Paulit-ulit nitong hinihiling kay Agni ang kasaganaan, lakas, at isang maayos na sakripisyo, na inihaharap siya bilang ang liwanag na hindi mahuhuli na ang usok ay tumataas bilang kitang-kitang tanda ng mabisang pagsamba. Ang pagtatapos ay binibigyang-diin si Agni bilang ang kaluwalhatian ng gawain at ang tagatawag nina Mitra at Varuṇa, na nag-aayon sa ritwal sa Ṛta, ang kosmikong kaayusan.
Sukta 8.24
Ang himalay na ito ay isang panlalang na panawagan na "pakandain" ang kinasihang Salita (brahman) para kay Indra Vajrin, na pinupuri siya bilang ang matapang, pinakalalaking kapangyarihan na sumisira ng mga balakid at nagkakaloob ng tagumpay. Paulit-ulit nitong ikinakawing ang lakas ni Indra sa pagpiga ng Soma at paghahandog, na naghihimok sa Adhvaryu na ibuhos ang mas nakapagpapaligayang inumin upang palakasin ang laging sumusulong na Bayani. Sa likuran ay naroon ang motibo ng Vala: mga nakatagong kulungan at lihim na kilos na kayang saktin ni Indra upang palayain ang maliwanag na "mga baka" (yaman, liwanag, karunungan).
Sukta 8.25
Ang RV 8.25 ay pangunahing isang dasal kay Mitra, Varuṇa bilang unibersal na tagapangalaga na nagpapanatili ng Ṛta (katotohanan-kaayusan), nagpoprotekta sa sumasamba, at nagpapalawak ng panloob at panlabas na "espasyo" (vārya) na kailangan para sa matayong pamumuhay. Ang himno ay nagpapalitan ng papuri sa kanilang mapagmasid na proteksyon at mga kahilingan para sa ligtas na paglalakbay, panlipunang pagkakaisa, at kalayaan mula sa pagkakabagay, na inaangkin ang mga biyayang ito sa kanilang moral na soberanya at tipang pagkakaibigan.
Sukta 8.26
Ang himnong ito ay pangunahing nananalangin sa Aśvinau (Nā́satyā), na tinatawag ang kanilang mabilis na karo sa papuri ng nagsasakripisyo at humihingi ng tagumpay na lakas, proteksyon, at maliwanag na kagalingan. Ipinapakita nito ang pagsamba bilang isang gawa ng pagpapaganda, tulad ng pagbibigay kasuotan, na "nagbabalot" sa makalangit na Kambal ng mga alay at paglilingkod, na nagbubunga ng śubha (maliwanag na pagpapala). Ang huling talata ay sandaling tumuturing kay Vāyu, na humihingi ng katuwaan ng isip, sagana na enerhiya (vāja), at tamang pagpapagana ng mga inspiradong pag-iisip sa kilos.
Sukta 8.27
Ang himnong ito ay nagsisimula sa pagtatatag kay Agni bilang pangunahing kapangyarihang saserdote sa sakripisyo, pagkatapos ay pinalawak ang panawagan sa mga kaalyadong pwersang dibino, Maruts, Brahmaṇaspati, at ang Lahat-ng-mga-Diyos, para sa proteksyon at matagumpay na handog. Sa kalagitnaan, ito ay lumiliko sa pag-angat ni Savitṛ ng impluso ng madaling-araw na nagtatakda sa lahat ng nilalang sa makabuluhang kilos, na inilalarawan ang kosmikong kaayusan bilang araw-araw na muling pagkabuhay. Ito ay nagtatapos sa isang pangkomunidad na pagpili ng tulong dibino, tulad ng isang anak na pumipili ng isang matibay na tagapagtanggol, na humihingi ng "mas mabuti" (vasu/vasīyas) sa pamamagitan ng tamang ibinuhos na mga handog.
Sukta 8.28
Ang maikling himalay na ito ay tumatawag sa Viśve Devāḥ, na inuunawa bilang ang "tatlumpu't tatlo" na banal na kapangyarihan, upang maupo sila sa tamang ayos sa damong pang-sakripisyo at itaguyod ang wastong kaayusan ng ritwal. Hinihiling nito sa mga ito, na tinatawag na "lahat ng mga diyos", na maging ganap na mga tagapangalaga sa bawat dako: sa harap, sa likod, sa itaas, at sa ibaba. Ang himalay ay nagtatapos sa isang pitongpananaw ng banal na mga puwersa na ang mga liwanag, sandata, at kislap ay ganap na naitatag.
Sukta 8.29
Ang himnong ito ay nagmumuni-muni sa isang natatanging makabayang kapangyarihang diyos, tinawag na "Ang Isa", na gumagalaw nang natatangi, nagbibihis sa gintong sinag, at nakakaalam ng mga lihim na landas at mga panloob na "kayamanan." Ito ay iuugnay ang Isang iyon sa inspiradong awit ng mga seer (Sāman), kung saan ang nakatagong liwanag ay ibinabala sa manifestasyon at ang Araw ay pinatitingkad na sumikat, na nagmumungkahi ng isang esoterikong tagumpay ng iluminasyon laban sa pagkukubli.
Sukta 8.30
Ang maikling himalang ito sa Viśve Devāḥ (Lahat ng mga Diyos) ay nagpapatibay na walang isa man sa mga kapangyarihang diyos ang "maliit," sapagkat lahat ay malawak sa tunay na pagkatao at kayang magprotekta. Ito ay humihingi sa mga kolektibong diyos na bantayan ang sumasamba, magsalita sa kanilang ngalan, panatilihin sila sa landas ng mga ninuno, at bigyan ng malawak na kanlungan at kasaganaan (mga baka at kabayo), na may natatanging pagkilala sa unibersal na puwersa ng apoy (Vaiśvānara).
Sukta 8.31
Ang himnong ito ay nakatuon sa kasiyahan ni Indra sa isang mahusay na isinagawang sakripisyo: Soma na piniga, mga handog na niluto, at ang brahman (inspiradong banal na pananalita) na wastong binibigkas. Ito ay nag-uugnay sa panlabas na rito sa panloob na paghahanda, na humihingi ng proteksyon, lakas, at tagumpay, na nagtatapos sa ideya na ang debosyonal na yajamāna ay tinalo ang mga puwersa ng "hindi-nagsasakripisyo" ng kaguluhan sa loob at labas.
Sukta 8.32
Ang himnong ito ng mga Kāṇva ay tumatawag kay Indra sa pagpiga ng Soma at binabanggit ang kanyang mga nagawang gawa, humihiling na ang kanyang mapagwaging kapangyarihan ay maghari sa pamamagitan ng inspiradong awit. Binibigyang-diin nito ang pagtutugunan at kabuuan ng rito, papuri, alay, at banal na tugon, upang walang natitirang hindi bayad sa sakripisyo at ang mga sumasamba ay tumatanggap ng lakas, proteksyon, at tagumpay.
Sukta 8.33
Ang RV 8.33 ay isang panawagan kay Indra mula sa agos ng Kāṇva na nakatuon sa pagpiga ng Soma: ang mga makata, matapos linisin ang Soma sa pamamagitan ng salaan, ay umuupo sa paligid ni Indra at tinatawag siya na bumaba sa kanilang malinaw na daloy ng papuri at alay. Ang awit ay paulit-ulit na naghahamon kay Indra na dumating nang mabilis kasama ang kanyang mga kayumanggiwang kabayo, na lumampas sa mga karibal na naghahangad ng sakripisyo, at magbigay ng lakas, tagumpay, at paitaas na kilos para sa mga sumasamba.
Sukta 8.34
Ang himalang ito ay isang mapagkusang pag-anyaya kay Indra na dumating kasama ang kanyang mga kayumangging kabayo, tanggapin ang Soma, at bigyan ng lakas ang mayuming papuri ng Kānva na seer. Ang isang paulit-ulit na pahayag ay humihikayat kay Indra "mula sa langit na iyon ng utos na kaayusan" patungo sa kasalukuyang larangan ng sumasamba, hinihiling sa kanya na patatagin ang mabilis na mga puwersa at gawing mapagwaging, katotohanang-sustaining na kapangyarihan ang kilos.
Sukta 8.35
Ang hymnong ito ay isang matiyagang panawagan sa madaling-araw sa mga Aśvins, na humihiling sa kanila na dumating nang mabilis at uminom ng piniga na Soma sa pagkakasundo sa buong kalipunan ng mga diyos, Agni, Indra, ang mga Ādityas, Rudras, Vasus, Madaling-araw, at ang Araw. Ipinapakita nito ang mga Aśvins bilang unibersal na tumutulong na dumarating kasama ang ṛta/dharma, tumutugon sa panawagan ng mang-aawit, at nagbibigay sa nag-aalay ng "ratnāni" (kayamanan, kasaganaan). Ang paulit-ulit na pagtawag ay nagsisilbing ritwal na pagbati at pakiusap para sa proteksyon, lakas ng buhay, at kasaganaan.
Sukta 8.36
Ang himnong ito ay isang imbitasyon sa Soma kay Indra, lalo na si Indra "kasama ang mga Marut" (marutvān), na inaanyayahan siyang uminom ng piniga na Soma at, sa pamamagitan ng pagkatuwa na iyon (mada), bigyan ng kaligtasan, tagumpay, at malawak na lakas ang nagsasakripisyo. Paulit-ulit nitong ikinakabit ang karapatan ni Indra sa handog ("ang bahaging itinakda para sa iyo") sa kanyang napatunayang kapangyarihang manalo sa mga labanan, mangibabaw kahit sa mga tubig/malalim, at itaguyod ang bisa ng inspiradong pananalita (brahmāṇi). Ang huling talikop ay pinapersonal ang apela sa pamamagitan ng pagbanggit kay Śyāvāśva at pagaalala sa mas maagang tulong ng diyos kay Atri at sa royal na si Trasadasyu, na nagpapalalim ng kasalukuyang pag-asa sa naalalang naunang kaganapan.
Sukta 8.37
Ang himalang ito ay nagtatawag kay Indra sa mādhyandina (tanghaling) pagpiga ng Soma, na hinihikayat siyang uminom at ipalawig ang kanyang "tulong sa lahat" (viśvābhir ūtibhiḥ) sa pari na nagpipiga at sa patron. Naalala ang mga pakikidigma ni Indra kay Vṛtra at ang kanyang kapangyarihang palayasin ang mga pwersang humaharang, pagkatapos ay nagtatapos sa pamamagitan ng pagtawag sa kanyang nakaraang pagtugon sa mga seer, lalo na sina Śyāvāśva at Atri, at ang kanyang proteksyon kay Trasadasyu, habang pinatataas ni Indra ang kṣatra (makapangyarihang soberanya).
Sukta 8.38
Ang gāyatrī hymnong ito ay nag-anyaya kay Indra at Agni na magkasama bilang ang kambal na ṛtvij-pari at mga mapanghikayat na kapangyarihan na nagpapaging ganap at bunga ang sakripisyo sa lahat ng "gawa ng lakas" (vājeṣu karmasu). Ang makata ay humihiling sa kanila na magising sa alay, tanggapin ang mahusay na anyo ng papuri na gumagalaw sa gāyatrī "kurso," at bigyan ng proteksyon at inspiradong pananalita, kasama ang pampalakas na presensya ni Sarasvatī na tahasang tinatawag sa pagtatapos.
Sukta 8.39
Ang himnong ito na may siyam na taludtod ay pumupuri kay Agni bilang inspiradong mangangaral at panloob na sugo na gumagalaw sa pagitan ng kapulungan ng tao at ng mga diyos, nagdadala ng mga alay at nagpapalapit sa mga Diyos. Hinihiling kay Agni na pagkatinuan ang mga sumasamba, palakasin ang ritwal, at paalisin ang mga pwersang kalaban "patungo sa ibang sakop." Ang himno ay nagtatapos sa kosmikong katayuan ni Agni, na nananahan sa tatlong pundasyon, habang inaanyayahan siyang sambahin ang mga kolektibong diyos (ang Tatlo at ang Labing-isa) at palakasin ang lakas at kasaganaan ng mga naghahandog.
Sukta 8.40
Ang himalayin na ito ay tumatawag kay Indra-at-Agni bilang isang pinag-isang kapangyarihan ng tagumpay at proteksyon, humihingi ng rayi (kasaganaan/yaman) na nagbibigay-daan sa katatagan at pagwawagi sa mga "matibay na itinatag" na tunggalian. Paulit-ulit itong nananalangin na ang mga kalaban ay kalat-kalat sa parehong lugar ng pakikibaka, habang ang panloob na apoy (Agni) ay tumatagos sa mga balakid tulad ng hangin sa isang kagubatan. Ito ay nagtatapos sa pag-uugnay ng kasalukuyang papuri sa mga sinaunang manghahayag at paghiling ng "tatlong pundasyon" na kapayapaan at pagiging maestro ng mga kasaganaan.
Sukta 8.41
Ang himalay na ito ay nagpapuri kay Varuṇa kasama ang mga Marut bilang pinakamatalinong mga kapangyarihan na nagtatatag ng tamang kaayusan (ṛta) at nagpoprotekta sa pamayanan ng tao, mga baka, at kasaganaan. Paulit-ulit nitong hinihiling na ang mga banal na pwersa ay "magniningning" sa mas mataas na pagkakaisa, na inilalarawan si Varuṇa bilang tagatali na kung saan ang mga inspiradong gawa ay nagkakaisa at sa kanyang tulong ang mga mundo ay pinaghihiwalay at pinapanatili.
Sukta 8.42
Ang maikling himalang ito ay nagsisimula sa isang dakilang paglalarawan kay Varuṇa bilang ang alamang Asura na nagtatag ng langit, sinukat ang lupa, at namumuno sa lahat ng mga daigdig sa pamamagitan ng kanyang hindi-nababasag na ṛta, ang kanyang mga "batas" (vratāni) ng kosmikong kaayusan. Sa mga huling taludtod nito, ang pokus ay lumilipat sa isang tagpuan ng paghahandog ng Soma, na tinatawag ang mga Aśvins (Nāsatyas) na pumaroon sa pagpiga at uminom ng Soma, na pinagkakaisa ang mga kilos ng rito sa balanseng pagkakaisa.
Sukta 8.43
Ang himnong ito ay isang patuloy na papuri kay Agni bilang inspiradong saserdote at di-nabibigong taga-alay na nagpapabago ng kaloobang diyos at nagdadala ng panalita at handog ng tao sa mga diyos. Paulit-ulit itong humihiling kay Agni na maakit sa tawag ng sumasamba, na pumasok sa "tahanan" ng taga-alay, at magkaloob ng pangmatagalang at piniling yaman at proteksyon sa pamamagitan ng kanyang matatag na pagbibigay.
Sukta 8.44
Ang himno kay Agni na ito ay nagpapaningas ng apoy sa sakripisyo bilang banal na Panauhin (atithi), ginigising ng toyo at tinatawag na tumanggap ng mga alay at dalhin ang mga ito sa mga diyos. Pinupuri nito ang kosmikong katayuan ni Agni, ulo ng langit at marangal na tuktok ng lupa, na nagpapakilos sa mga nakatagong "buto" ng mga tubig tungo sa buhay at pagpapakita. Nagtatapos ang sukta sa isang panalangin ng proteksyon na si Agni, ang inspiradong mangunguna, ay magdala ng buhay at yaman ng sumasamba sa kabila ng kasamaan at mga kapangyarihang kalaban.
Sukta 8.45
Ang himalay na ito ay isang patuloy na imbitasyon kay Indra na pumarito sa pagpiga ng Soma, uminom ng pinigang inumin, at magkaloob ng lakas, tagumpay, at kanais-nais na yaman sa mga nagsasakripisyo. Ito ay nagsisimula sa pagtatatag ng tamang kondisyon sa ritwal - si Agni ay sinindihan at ang barhis ay ikinalat - kung saan si Indra ay naging kabataang kaibigan ng mga sumasamba, pagkatapos ay lumilipat sa paulit-ulit na mga panawagan para sa kasiyahan at kabutihang-loob ni Indra, at nagtatapos sa isang kahilingan para sa pinakamainam na kayamanan na kilala sa pamamagitan ng mga naunang kaloob ni Indra.
Sukta 8.46
Ang himalay na ito ay nagpapuri kay Indra bilang tagapagtanggol, gabay, at tagapagkaloob ng kasaganaan ng komunidad, na inaanyayahan siyang dumating nang mabilis sa sakripisyo kasama ang kanyang mga kapangyarihan at pagkalooban ng lakas, kasaganaan, at tagumpay. Ipinapakita nito ang alyansa ni Indra sa mga Marut bilang isang puwersang nagpapalakas sa pagsisikap ng tao at sa tagumpay ng ritwal, at nagtatapos sa isang buhay na imahe ng babae kapangyarihang bumabalik na nagdudulot ng pagiging makapangyarihan at maliwanag na paghahari, na nagpapahiwatig ng bunga ng tulong ni Indra bilang panlabas at panloob na tagumpay.
Sukta 8.47
Ang himalang ito ay paulit-ulit na nananawagan sa mga Āditya, lalo na sina Varuṇa at Mitra, bilang malawak, walang kapintasan na mga tagapagtanggol na nagtatakip sa sumasamba sa daya, poot, at anumang bahagi ng kasamaan. Ito ay humihingi sa mga diyos na itatag sa nag-aalay ang lahat ng anyo ng kagalingan, kapayapaan, kanlungan, ang "tatlong beses" na pagprotekta, at nagtatapos sa tono ng tagumpay at paglilinis, na pinapaalis ang takot at masasamang panaginip habang sumisikat ang Bukang-liwayway.
Sukta 8.48
Ang Soma-hymn na ito ay nagpupuri sa natikman na "tamis" (madhu) ng Soma bilang isang kapangyarihang nagbibigay-buhay na naglilinaw ng isip, nagpapalawak ng panloob na kalayaan, at nagtitipon sa mga diyos at mga mortal sa palibot ng isang nagpapanatiling esensya. Ang Soma ay pinupurihan bilang isang tagapagbantay na naninirahan sa bawat bahagi ng katawan, hinihiling na patawarin ang mga pagkukulang sa tamang kilos (vrata), at tinatawag para sa lahat-ng-dako na proteksyon at pagpasok sa mundong-araw (svar). Kaya ang hymn ay gumagalaw mula sa makapangyarihang karanasan patungo sa etikal na pagkakasundo at sa huli ay sa komprehensibong pagprotekta ni Soma/Indu.
Sukta 8.49
Ang himnong ito ay nagpupuri kay Indra bilang mabagsik at mapagbigay na Maghavan, na ang hindi nauubos na kapangyarihan at yaman ay nagtataas at "nagsasanay" sa mang-aawit, na nagpapadaloy ng mga inspiradong pag-iisip na parang tubig mula sa isang punong balat. Ito ay naaalala ang mga naunang pagkakataon ng tulong ni Indra sa mga Kaṇva seer at mga katagong mamamayan, pagkatapos ay ginagawa ang naalalang tulong na isang kasalukuyang panalangin para sa maliwanag na kasaganaan ng baka at ginto at mapagpalang suporta.
Sukta 8.50
Ang himalayang ito ay isang papuri at panalangin ng Kāṇva kay Indra bilang ang tanyag at mapagbigay na tagapagtagumpay na nagpapalaki ng kasaganaan ng nag-aalay at nagtitiyak ng tagumpay sa paligsahan at ritwal. Ito ay paulit-ulit na nag-uugnay sa kapangyarihan ni Indra sa pagpiga ng Soma at sa mapagbigay na pagkakaloob, na humihingi sa kanya na paramihin ang nais na yaman "parang sa isang libong ulit na pagbuhos" at buksan ang maliwanag na 'mga baka' (ilaw/kaloob) para sa mang-aawit tulad ng kanyang ginawa sa mga naunang seer.
Sukta 8.51
Ang himaloy na ito ay tumatawag kay Indra sa Soma-pressing, na naaalala ang mga naunang halimbawa ni Indra na umiinom ng Soma kasama ang mga ninuno at mga magiliw na punong-abala. Ito ay nagpupuri kay Indra bilang ang nagkakaloob na "nagsasanay" sa mga deboto sa pagkamapagkaloob at sa gayon ay nagkakaloob ng yaman, lakas, at pagpapalawak. Ang pangwakas na pangitain ay ginagawa ang ritwal mismo sa isang larangan ng paglago: ang inspiradong awit, ang umaagos na Soma-drops, at ang paglago ng vṛṣṇya śavas (kapangyarihang tulad ng toro) sa loob ng mga sumasamba.
Sukta 8.52
Ang himnong ito kay Indra mula sa Kāṇva stream ay inaanyayahan ang diyos sa kasalukuyang pagpiga ng Soma sa pamamagitan ng pag-alala kung paano siya masayang uminom at tumanggap ng papuri sa sinaunang mga sakripisyo nina Manu, Vivasvat, at Trita. Ito ay nagpaparangal kay Indra bilang tagapagkaloob ng yaman at paglago, at nagtatapos sa isang pangitain ni Indra na nagtatakda ng malawak na kasaganaan sa kilos, na pinagkakasundo ang lupa at araw habang ang maliwanag na kapangyarihan ng Soma ay nagpapaligaya sa kanya.
Sukta 8.53
Ang himnong ito kay Indra mula sa Kāṇva stream ay nananalangin kay Indra bilang kataas-taasang mapagkaloob na kapangyarihan - ang nakatatanda sa mga malakas, pumipigil ng mga muog, at tagapagtagpo ng mga "baka" (mga sinag/yaman) - upang makamtan ang kasaganaan at proteksyon. Ito ay humihiling sa kanya na durugin ang mga paghihimbangan, uminom ng Soma ng lubos, at akayin ang sumasamba sa pakikipaglaban ng buhay patungo sa tagumpay, mga baka, at lakas ng kabayo (lakas at dinamismo).
Sukta 8.54
Ang himnong ito kay Indra ay nagpupuri sa vīrya (kapangyarihang bayani) ng diyos bilang narating sa pamamagitan ng inspiradong pananalita at maliwanag na pag-unawa, tulad ng pagkakamit sa kanya ng mga "sinauna." Pagkatapos ay ginawang praktikal na panalangin ng makata ang papuri: sana'y magising si Indra patungo sa mga mang-aawit bilang kanilang kasama sa ibinahaging katuwaan at magtatag para sa kanila ng matatag at hindi nauubos na kasaganaan, lalo na para kay Praskaṇva.
Sukta 8.55
Ang maikling himnong Kāṇva kay Indra ay nagdiriwang ng maliwanag na pagbugso ng kanyang vīrya (kapangyarihang bayani) habang ito "lumalapit" sa sumasamba, nagdadala ng rādhas (kasaganaan) sa matiyagang nananalangin. Sa pamamagitan ng kapansin-pansin na pagbibilang ng "daan-daang" at "apat na raan," itinatampok nito ang kaloob ni Indra bilang umaapaw na kasaganaan - materyal, pandigma, at buhay. Ito ay nagtatapos sa isang larawan ni Indra na nagtatatag ng pitong ulit na kaayusan at itinataboy ang madidilim na pumipigil na puwersa sa lampas ng mga landas, nililinaw ang daan para sa katanyagan, paningin, at tagumpay.
Sukta 8.56
Ang maikling Kāṇva na himno ay pangunahing pumupuri kay Indra bilang "tulad ng lobo" na malakas na tagapagtanggong ang malawak at hindi nauubos na kalooban ay nagiging manifest sa debosyonal na naghahanap. Ito ay nagdiriwang ng materyal na kasaganaan (baka, paglilingkod, yaman) bilang tanda ng malawak na kapangyarihan ni Indra, at nagtatapos sa isang maliwanag na ritwal na pagbabago: si Agni ay gumigising bilang marunong na tagapagdala ng alay, na nagpapatingkad sa sinag ng Araw, na nag-uugnay sa mga kaloob ni Indra sa pahayag ng sakripisyong apoy.
Sukta 8.57
Ang maikling himalay na ito ay isang paanyaya sa mga Aśvins (Nāsatyas) na dumating sa kanilang makapangyarihang karo at uminom ng "ikatlong pagpiga" ng Soma. Ito ay nagpapuri sa kanilang kapuri-purihang gawa sa buong langit at lupa, pinatototohanan na ang kanilang itinakdang bahagi ay nahahanda, at humihiling sa kanila na protektahan at pagyamanin ang nagsasakripisyo sa pamamagitan ng kanilang mabisang kapangyarihan (śacī).
Sukta 8.58
Ang maikling himalang ito ay isang mapagnilay-nilay na pagsisiyasat sa yajña mismo: kung paano ang maraming kaayusan sa ritwal, mga pari, at mga tungkulin ay nananatiling nakatuon sa iisang malayong intensyong pang-sakripisyo. Ito ay nagpapahayag ng isang kapansin-pansing pananaw ng pagkakaisa, isang Agni, isang Araw, isang Bukang-liwayway, na lumilitaw sa maraming anyo, at pagkatapos ay tumutungo sa isang panawagan sa Aśvin na nauugnay sa pag-inom ng Soma at sa maliwanag na imahen ng "kariton" na sumisimbolo sa mabilis na tulong.
Sukta 8.59
Ang maikling himalang ito ay tumatawag sa mga kambal na divinidad na sina Indra at Varuṇa bilang magkasamang tagapangalaga ng pagpiga ng Soma, na hinihiling sa kanila na magmadali sa bawat sakripisyo at tanggapin ang kanilang nararapat na bahagi. Ito ay nag-uugnay sa kanilang panlabas na kosmikong soberanya at mapagpalang kapangyarihan sa panloob na pagkasunod ng nagsasakripisyo, na sanayin siya patungo sa Ṛta (tamang sukat) at magkaloob ng kasaganaan, supling, at mahabang buhay.
Sukta 8.60
Ang himalay na ito ay isang panalangin kay Agni bilang piniling hotṛ, na hinihikayat siyang dumating at umupo sa barhis upang isagawa ang sakripisyo at dalhin ang mga alay sa mga diyos. Paulit-ulit itong humihingi ng proteksyon kay Agni, lalo na sa rakṣas (mga puwersang mapanghimagsik o madilim), yātu (sorcery), mga balakid, kasamaan, at gutom, habat nananalangin din para sa lakas, paglago, at matagumpay na mga pakinabang (vājas). Sa kabuuan, itinatampok nito si Agni bilang parehong saserdoteng pang-ritwal at matalik na mapagkakatiwalaang tagapangalaga na nagpapanatili ng ligtas na landas ng nagsasakripisyo.
Sukta 8.61
Ang himalayang ito ay isang direktang at marubdob na paanyaya kay Indra na pakinggan ang tawag ng makata "mula sa magkabilang panig" at na lumapit upang uminom ng Soma, na pinapatnubayan ng inspiradong pag-iisip (dhī). Pinupuri nito si Indra bilang ang malakas na bungo ng mga balakid at ng mga muog (purandara), na paulit-ulit na hinihiling na dumating, tanggapin ang alay, at bigyan ng yaman, proteksyon, at mapagwaging lakas. Ang wakas na larawan ay nagtitipon ng kapangyarihan ni Indra sa handang vajra, nakahandang wasakin ang paglaban at itatag ang tagumpay na kaayusan.
Sukta 8.62
Ang hymnong ito kay Indra ay nagpapalakip sa pamayanang Soma-pressers na maglahad ng mataas na papuri, sapagkat si Indra ay nasisiyahan sa mahusay na anyong stotra at uktha at tumutugon ng "bhadrā rātayaḥ" (mabubuting kaloob). Ito ay nagdiriwang sa bayaning kalakasan ni Indra na mula sa diyos at pagiging tagapangalaga sa lahat ng pagkakabuo, na inihahambing ang kasaganaan at "maraming ilaw" na ibinibigay sa mga Soma-offerers sa matinding kahihinatnan ng pagpapabaya sa Soma rite.
Sukta 8.63
Ang himalang ito ay nagpapatuloy sa Mandala 8 na daloy ng pagpupuri kay Indra, na inilalarawan si Indra bilang sinaunang "tagahanap" na nilalapitan ng sadyang mga kapangyarihan (kratu) at bilang ang banal na pintuan kung saan pumapasok ang pantao na pag-asa at inspiradong pag-iisip sa kaharian ng mga diyos. Ito ay nag-uugnay ng pangkomunidad na pagsasatawag (ang limahan na pantao na komunidad) sa ritwal na pagkikilos ng pagkakalat ng barhis (banal na upuan) at nagtatapos sa isang protektibong apela kung saan ang mga Rudra at lahat ng diyos, kasama si Indra sa unahan, ay sumusuporta sa mananamba sa Vṛtra-papatay na pakikibaka, panlabang laban at panloob na hadlang.
Sukta 8.64
Ang himnong ito ay isang masiglang panawagan sa Soma kay Indra, na humihiling na ang mga awit ng papuri ay magpaligaya sa kanya upang kalooban niya ang sagana at wasakin ang mga kapangyarihang humahamak sa sagradong Salita (brahma-dviṣ). Ipinapakita si Indra bilang hindi yumuyukod, batang toro ng lakas, mahirap lapitan maliban sa tunay na brahman (inspiradong pananalita), at nagtatapos sa marubdob na panawagan: "tumayo ka at uminom" ng maliwanag na Soma para sa bayaning, nagniningning na lakas.
Sukta 8.65
Ang himalok na ito ay isang madali at sa lahat ng direksyong panawag kay Indra, na hinihiling na siya ay dumating nang mabilis bilang agarang tulong sa tuwing at saan man siya tinatawag. Pinupuri si Indra bilang natatanging "madaling puntahan" kahit sa mga walang hanggang kapangyarihan, at humihingi ng lakas, proteksyon, at katanyagan sa pamamagitan ng banal na kabutihan. Ang panghuling tono ay lumalawak patungo sa sinasining ningning ni Indra ("napātaḥ"), na nagbibigay-diin sa libu-libong tulong at katanyagan sa gitna ng mga diyos.
Sukta 8.66
Ang himnong ito ay isang masiglang panawagan sa handog ng Soma kay Indra bilang tagapaghanap ng yaman at katulong sa pakikidigma, na tinatawag sa sakripisyo sa pamamagitan ng malawak na awit at malinaw na intensyon. Pinupuri nito ang mga dinamikong kapangyarihan ni Indra na "nakatuwa sa mga gawain" (vayuneṣu) at hinihiling na tanggapin niya ang stoma, lumapit na may liwanag na katalinuhan, at palayasin ang nakawawalang kadiliman upang ang lakas at kasaganaan ay makakilos.
Sukta 8.67
Ang himalang ito ay humihingi sa mga Āditya, mga maharlikang tagapangalaga ng ṛta (kosmikong kaayusan), ng kanlungan, kabutihang-loob, at matagumpay na pagkakamit ng mga layunin. Mula sa pagtawag patungo sa mapagkakatiwalaang proteksyon sa gitna ng panganib at sa huli ay sa isang malawakang pagpapalayas ng pagkamuhi, kasalanan, at mapang-aping kapighatian, ito ay inilalarawan ang mga Āditya bilang parehong mga bantay ng batas at mga tagapagpagaling ng panlipunan at panloob na kaguluhan.
Sukta 8.68
Tinatawag ng himalayang ito ang karo ni Indra patungo sa sakripisyo, na pinupuri siya bilang pinakamakapangyarihang tagapagtanggol ng ṛta (kosmikong katuwiran) na tinalo ang lahat ng pag-atake at nagdudulot ng "sumná" (kabuuan, kagalingan). Sa pamamagitan ng yajña at inspiradong pananalita, humihingi ang makata kay Indra na ulitin ang kanyang sinaunang tulong - pagkakaloob ng vāja (mapagpalang lakas, kasaganaan) at walang kapintasan na proteksyon para sa kanyang mga kaalyado. Binibigyang-diin ng pangwakas na tono ang kawalang-malis sa gawain ng diyos: walang sinumang mortal na manunuligsa ang matagumpay na makapaglalagay ng sisi sa kapisanan ni Indra.
Sukta 8.69
Ang himnong ito ay nakatuon kay Soma bilang tagapagbigay-inspirasyon at tagapagbigay-lakas, na paulit-ulit na iniaahon sa pamamagitan ng awit na Triṣṭubh at tinatangkilik ni Purandhī, ang kapangyarihan ng kasaganaan na "pumupuno" sa sakripisyo at isipan ng paglago. Ito ay dumadaan sa mga larawan ng maingat at hindi tumatapon na paghahanda at pag-aalay kay Soma, upang ang inumin ay manatiling matatag para sa pag-inom ni Indra, habang binibigyang-diin ang disiplinadong kaayusan ng ritwal (tinatrim na barhis, tamang-tama na itinakdong enerhiya) bilang kondisyon para makamtan ang sinaunang, orihinal na "pagsulong."
Sukta 8.70
Ang hymnong ito ay isang masiglang papuri-at-pagtawag kay Indra bilang soberano ng mga mamamayan at hindi nababasag na kampeon na sumusupil sa bawat laban at sumisira kay Vṛtra. Tinatawag siya bilang ang laging makukuhang kapangyarihan na dapat tawagin sa malapit at malalayong lugar, "sa mga kalaliman" at "sa mga dulo", para sa tagumpay, lakas, at mapagbigay na pagkakaloob. Ang huling taludtod ay nag-iingat din ng isang alaala ng uri ng patron (Karṇagṛhyā), na nag-uugnay sa kasaganaan ni Indra sa mga kongkretong kaloob at ritwal na kasaganaan.
Sukta 8.71
Ang himnong ito kay Agni ay isang panalangin na humihingi ng proteksyon at kasaganaan: ang mga mang-aawit ay humihingi sa Diyos ng Apoy na bantayan sila gamit ang kanyang mga kapangyarihan mula sa kakulangan, pagkapoot, at pagkamuhi ng tao. Pinararangalan si Agni bilang ang tunay na panginoon ng yaman, yaong ang kaloob ay hindi dapat mapalayo ng mga puwersang di-banal, at bilang tagaprotekta ng angkan na nagdudulot ng kapayapaan, kagalingan, at isang matibay na tahanan para sa mga inspiradong lakas ng mga propeta.
Sukta 8.72
Ang himalayang ito ay isang liturhikal na tagubilin at papuri na nakatuon sa tamang pagganap ng Adhvaryu - paghahanda ng havis, pagsunod sa utos (praśāsana), at pagpapaunlad ng sakripisyo upang ito ay "manalo" sa layunin nito. Sa pamamagitan ng buhay na imahen ng pagbubuhos sa malalim at malawak na sasakyan, ito ay nag-uugnay ng tumpak na ritwal na kilos sa kosmikong sirkulasyon ng soma/oferenda at sa nagpapanatiling kaayusan ng yajña. Ang panghuling pangitain ay nagpapahiwatig ng mas malalim na antas: ang "estasyon" (pada) ng kanais-nais na kapangyarihan ay kumakalat sa paligid ng langit sa pamamagitan ng dila - na nagmumungkahi ng Vāk (sakral na pananalita) bilang ang banayad na puwersa na nagpapatapos sa rito.
Sukta 8.73
Ang Aśvin hymn na ito ay paulit-ulit na nagtatawag sa kambal na manggagamot na diyos na bumangon, magyuko ng kanilang karo, at lumapit, upang ang kanilang tulong ay maging "malapit at nakaupo" sa loob ng sumasamba. Sa pamamagitan ng paulit-ulit na paghiling, ito ay humihingi ng mabilis na pagliligtas, pagpapalakas, at pagbasag sa kadilimang humahadlang, na para bang sumusalakay sa isang muog. Ang kabuuang layunin ay agarang tulong, pagpapagaling, proteksyon, at pagpapanumbalik ng ṛta (tamang kaayusan) sa buhay at isipan.
Sukta 8.74
Ang himnong ito ay pangunahing nagpupuri kay Agni bilang Atithi (ang Banal na Bisita) at Jātavedas, ang apoy sa tahanan na tinatanggap at iniluluklok ng bawat angkan bilang tagadala ng lakas, kasaganaan, at mapayapang kapalaran. Sa pamamagitan ng malapit at masisidhing larawan, ang makata ay humihiling na tanggapin ni Agni ang pinakamatamis na papuri at lumakas dito, upang matiyak ang kasaganaan sa mga sumasamba. Isang pangwakas na bahagi ay tumatawag din sa dakilang ilog na Paruṣṇī, na nag-uugnay sa himno ng kapangyarihan at proteksyon sa isang konkretong tanawin ng buhay at paglalakbay sa Vedic.
Sukta 8.75
Ang himalang ito ay tumatawag kay Agni sa kanyang aspekto bilang Hotṛ (saserdoteng pampagsasakripisyo): yaong pinakamainam na tinatawag ng mga diyos, na umuupo sa ritwal, at nagdadala ng mga alay na may kasanayan at sinaunang kapangyarihan. Kasama ng imbitasyong liturhikal, ang makata ay nananalangin para sa proteksyon sa gitna ng pagkapoot, na humihiling na ang atake ng mga kalaban ay hindi sumalanta sa mga sumasamba, tulad ng alon na sumasalanta sa isang bangka. Ang sukta ay nagtatapos sa pagtitiwalang anak na lalaki: ang tulong ni Agni ay kilala "mula pa noong unang panahon," tulad ng suporta ng isang ama, at ang kanyang mapagpalang biyaya (sumná) ay muling hinihiling.
Sukta 8.76
Ang himal na ito ay tumatawag kay Indra "kasama ng mga Marut" bilang hindi masakop na panginoon ng kapangyarihan, na pinapurihan siyang pumaroon sa sakripisyo, uminom ng Soma, at makamtan ang tagumpay at paglago para sa mga sumasamba. Kasama ng panawagan sa digmaan at ritwal, naglalaman din ito ng mapagnilay na tala tungkol sa kanyang pananalita (Vāc) na umiiral sa pamamagitan ni Indra, na nag-uugnay ng panlabas na pananakop sa panloob na pagbuo sa pamamagitan ng ṛta (katotohanan-kaayusan).
Sukta 8.77
Ang himnong ito ay nagpupuri kay Indra mula sa kanyang kapanganakan bilang ang desisibong bayaning maraming kapangyarihan na naghahanap ng karapat-dapat na kakampi at agad na lumiliko sa pakikidigma at yaman. Ito ay naaalala ang kanyang pagbuka sa mga bundok upang palayain ang pagkain at kayamanan, at pinupuri ang kanyang mga sandata at braso bilang mga instrumento ng mapagpalang kaayusan. Ang layunin ay tumawag sa pandinig at tulong ni Indra, lakas, proteksyon, at kasaganaan, para sa nag-aalay at komunidad.
Sukta 8.78
Ang himnong ito kay Indra ay nananalangin sa diyos ng mapagpalang lakas na magdala ng sagana at galak ng Soma, yaman, at ang mga kawan ng liwanag na nagpapanatili ng buhay at karunungan. Ito ay pumupuri kay Indra bilang hindi nabibigo at hindi malilinlang, isang nakakakita ng una at humahawak sa tao'y galit at masamang hangarin. Ang sukta ay nagtatapos sa isang tapat na kilos ng pagtitiwala, inilalagay maging ang karit sa kamay ni Indra at hinihiling na punuin niya ang ani, maging bagong tinipon o nakatago.
Sukta 8.79
Ang himnong ito ay pumupuri sa Soma bilang isang hindi natatalong kapangyarihang laging panalo, na bumubukas sa nakasara at nagpapaliwanag sa makata-makita sa pamamagitan ng inspiradong pangitain. Ipinapakita nito si Soma bilang tagapaganap ng tunay na layunin, na nagpapatnubay sa mga naghahanap sa kaloob ng nagkakaloob at nagpapalit ng walang-pahingang uhaw sa kasiyahan. Ito ay nagtatapos sa isang maharlikang panalangin kay Soma, na nakaupo sa trono kasama ang mga diyos, na tumingin sa mga baluktot na kaisipan at paitaboy sa mga puwersang mapanghimasok at hadlang.
Sukta 8.80
Ang himnong ito ay isang mapagpalang panawagan kay Indra bilang walang katulad na malakas at manungaling makakapag-ayos ng nasira, nagkakaloob ng awa, tagumpay, at kagalingan. Hinihiling kay Indra na dumating kasama ang kanyang karwahe na nagdadala ng kasaganaan, alisin ang mga balakid, at gawing mananakop ang mga sumasamba. Ang huling talata ay lumalawak ang pananaw: ang mga imortal at mga diyosa ay nagkakaisa upang palakasin ang banal na liwanag, inihahanda ang pinupuri na rādhas (kagitingan/kayamanan) at isang mabilis na pagsikat ng inspiradong yaman.
Sukta 8.81
Ang hymnong siyam-na-taludtod na ito ay isang direktang papuri na panimula kay Indra, na hinihiling sa kanya na lumapit at "hawakan" para sa mga sumasamba ang isang buhay at sagana na bahagi ng kapangyarihan, yaman, at mapagpalang lakas. Ito ay nagbibigay-diin sa bisa ng tamang kilos (dakṣiṇā), ang awiting sāman na hinihiling na marinig ni Indra, at ang mabilis na pagdating ng maliwanag na vāja-s (kasaganaan) ni Indra upang pahinugin ang paglago at tagumpay.
Sukta 8.82
Ang hymnong ito kay Indra ay isang mabilis na paanyaya sa Vṛtrahan na dumating mula sa malapit at malayo at tanggapin ang matamis na handog na Soma na inihanda para sa kanyang kasiyahan. Ito ay nagpapuri sa pagpiga ng Soma, sa kagalakan at lakas ni Indra, at binabanggit ang maalamat na Soma na dinala ng śyena (falcon), na hinahimok si Indra na uminom bilang panginoon ng kapangyarihan nito.
Sukta 8.83
Ang himnong ito ay nananawagan sa mga Devas na pinagsama-sama, lalo na sa mga soveranong Ādityas (Varuṇa, Mitra, Aryaman), bilang isang malawak at mapagprotektang Tulong (avaḥ) na pinili ng sumasamba para sa panloob at panlabas na lakas. Ito ay pumupuri sa kanilang mapagmasid na kamalayan, moral na pamamahala, at kapangyarihang magtaboy ng kasamaan, na nagtatapos sa isang pagsaludo sa mapagbigay na banal na punong abala na pinangungunahan ni Indra.
Sukta 8.84
Ang himnong ito ay pumupuri kay Agni bilang pinakamamahal na "Bisita" ng sakripisyo, tulad ng kaibigan, madaling lapitan, at mabisang tagadala (tulad ng kariton) ng intensyon ng rito. Ito rin ay tumatalikod sa loob ng may mapagnilay na tanong tungkol sa tamang handog ng isipan at wastong pananalita sa pagsamba, at nagtatapos sa proteksyon ni Agni na nagkakaloob ng tiwasay na kagalingan (kṣema) at paglago ng makabayanihang lakas (suvīrya). Sa kabuuan, ito ay isang maikling panalangin para sa tamang sakripisyo, wastong saloobin, at pinangangalagaang kasaganaan sa pamamagitan ng pagbabantay ni Agni.
Sukta 8.85
Ang maikling himnong ito kay Aśvin ay paulit-ulit na nag-aanyaya sa mga Nāsatya na dumating nang mabilis sa tawag ng makata at uminom ng tamis-ng-Soma. Hinihiling sa banal na Kambal na dalhin ang matibay na proteksyon, palakasin ang kanyang kinasihang pananalita, at gawing mabunga ang ritwal sa pamamagitan ng kanilang napapanahong pagdating at tulong.
Sukta 8.86
Ang maikling himnong Jagatī na ito ay nananawagan sa mga Aśvin bilang kamangha-manghang kambal na manggagamot at nagdudulot ng kagalakan, humihiling sa kanila na "hubugin ang may katawang nilalang" at panatilihin ang hindi napipintas na ugnayan ng pagkakaibigan. Sa mga paulit-ulit na panalangin nito, naaalala ng manghuhula na si Viśvaka ang mga kaloob ng mga Aśvin at itinatampok ang kanilang tulong bilang pagprotekta sa kabuuan ng buhay, kasaganaan, at matibay na pagsasama sa ilalim ng Ṛta, ang kosmikong kaayusan.
Sukta 8.87
Ang maikling himnong Aśvin na ito ay nag-aanyaya sa kambal na manggagamot na dumating nang mabilis sa pagpiga ng Soma, bilang isang sinag na papuri na "nagbubudbod" at tumatawag sa kanila. Ito ay humihingi sa kanila na umupo sa barhis, uminom ng Soma na parang pulot, at magkaloob ng lakas, tagumpay sa pagkakamal ng yaman/pwersa (vājasāti), at tumutugong pandinig sa inspiradong tawag ng mga makata.
Sukta 8.88
Ang maikling himnong ito kay Indra ay nagpupuri sa mandirigmang gumagawa ng mga kababalaghan at nasisiyahan sa Soma, na lumalampas sa lahat ng ipinanganak na nilalang sa pamamagitan ng kalooban, lakas, at mabisang gawa. Ang mga makata (mga Gautama) ay naghahangad sa kanya gamit ang pananalita na parang mga baka sa kanilang guya, humihiling na siya ay magising sa kanilang awit at magkaloob ng walang hanggang kasipagan, proteksyon, at tagumpay sa pagkakamit ng kapangyarihan.
Sukta 8.89
Ang maikling himalayaw na ito ay nagtatawag sa mga Marut na umawit ng isang "bṛhat" (malawak) na papuri na nagpupuklas kay Indra, ang pumatay kay Vṛtra, upang siya ay magpalabas ng liwanag, tubig, at ang malawak na sinagang daigdig (svaḥ). Sa mga taludtod ay hinihimok si Indra na sumulong nang may lakas, basagin ang hadlang na kapangyarihan, at itakda ang kosmikong ayos sa galaw, araw, tubig, at mga enerhiyang nagpapatibay ng katotohanan na sabay na gumagalaw. Ang layunin ay ritwal (upang bigyan ng lakas si Indra para sa tagumpay at ulan) at panloob (upang pukawin ang banal na puwersang sumisira ng katamaran at nagdadala ng kalinawan).
Sukta 8.90
Ang himalang ito na may anim na talata ay tumatawag kay Indra na naroon sa lahat ng mga labanan, na lumapit sa mga mantra ng mga makata at sa mga pagpiga ng Soma, at na wasakin ang mga kapangyarihang humaharang na pumipigil sa tagumpay at kasaganaan. Pinupuri nito si Indra bilang tapat, hindi yumuyuko, at may sandatang kulog, na hinihiling na dalhin niya ang yaman nang malapit at iunat ang kanyang proteksyon tulad ng malawak na mantel. Ang himala ay nagtatapos sa paghahanap kay Indra bilang ang Asura na nakakakita nang malayo na ang biyaya at kanlungan ay dapat kamtin.
Sukta 8.91
Ang maikling himalang ito ay nagpapakita kay Soma bilang isang natagpuan at dinadalang kayamanan, na piniga para kay Indra, ang mapagpalang kapangyarihan na umiinom ng alay at nagkakaloob ng lakas. Ito ay nagsisimula sa maliwanag na mitikong imahe ng pagkakatuklas kay Soma hanggang sa isang mapag-asaang pagsambit, marahil ay kikilos si Indra para sa ating kapakanan, na nagtatapos sa yugto ni Apālā kung saan ang paglilinis na kapangyarihan ni Indra ay nagpapanibago at naglilinaw.
Sukta 8.92
Ang Indra-hymn na ito ay isang patuloy na stotra na naghihikayat sa mga mang-aawit na purihin at ituloy si Indra sa pamamagitan ng Soma, upang ang kanyang mapagpalang kapangyarihan ay maging aktibo sa mga sumasamba. Ito ay nagpapuri kay Indra bilang mananakop ng mundo at pinakamapagbigay sa mga tao, at paulit-ulit na humihiling na ang kanyang nakapagpapalakas na lakas at nagbibigay-lakas na katuwaan ay pumasok sa komunidad.
Sukta 8.93
Ang himnong ito ay isang panalangin sa pagsikat ng araw kung saan pinupuri si Sūrya bilang ang tumataas at matagumpay na kapangyarihang "nagdadala sa kabila," habang ang papuri ay gumagamit ng matibay na wika ni Indra tungkol sa pananakop, proteksyon, at pagkakaloob ng biyaya. Ito ay humihingi ng paggising, lakas, at kasaganaan, lalo na ang paglampas sa mga balakid (mga paghihigpit na tulad ni Vṛtra), sagana na sigla, at panalong kapangyarihan (vāja) para sa mga sumasamba.
Sukta 8.94
Ang himalayang ito ay tumatawag sa Marut-host bilang mga liwanag na kapangyarihan na sumisira sa mga balakid at gumagalaw tulad ng umaagos na tubig, na nagdadala ng lakas, kaliwanagan, at mapagtagumpay na pag-usad. Ito ay nag-uugnay sa kanilang kosmikong bagyong-enerhiya sa ritwal ng Soma, na tinatawag sila, nakaluklok sa bundok at masigla, na lumahok sa pinigaang Soma at ituloy ang pag-ahon at katanyagan ng nagsasakripisyo.
Sukta 8.95
Ang himnong ito ay isang panawagan kay Indra na nakatuon sa handog ng Soma: ang maliwanag na mga piga ay sinasabing dumadaloy patungo kay Indra, at siya ay pinapayuhan na inumin ang inihandong esensya at pumasok sa mga gawa ng naghahandog. Sa pamamagitan ng papuri (giraḥ, ukthāni) ang mga makata ay nagpapalakas kay Indra, na humihingi na makamit ang kanyang maraming kapangyarihan, yaman, tagumpay, at ang lakas (vāja) na sumusupil sa mga balakid na tulad ni Vṛtra. Isang paulit-ulit na diin sa kadalisayan (śuddha) ni Indra ay nagpapakita sa kanya bilang ang purified na kapangyarihang nagkakaloob ng kayamanan at sumisira sa mga balakid.
Sukta 8.96
Ang himalang ito ay nagpupuri kay Indra bilang kapangyarihang nagpapakaya ng isang ligtas na "pagtawid" - mula sa gabi patungo sa bukang-liwayway, mula sa sagabal patungo sa daan - na tinutulungan ni Uṣas (Bukang-liwayway) at ang mga nagpapakabusog na Tubig/Ilog (Āpas/Sindhus). Hinihiling nito kay Indra na dalhin ang kinasihang Salita (uktha) at ituloy ang pag-unawa ng naghahangad tulad ng isang bangka patungo sa kabilang pampang, na nagtatapos sa tulong ni Indra na pumatay kay Vr̥tra, marunong, at mabilis na magpakita.
Sukta 8.97
Ang himnong ito ay isang paanyaya kay Indra na pumaroon sa piniga na Soma, tanggapin ang matamis na inumin, at palakihin ang mang-aawit at mga handang nag-aalay. Naalaala nito ang kapangyarihan ni Indra na manalo ng maliwanag na "araw-mundo" na yaman mula sa mga masasamang puwersang Asuric, humihingi ng proteksyon sa pamamagitan ng ṛta (katotohanan-kaayusan), at nananalangin na itaas sa duritā (mga paghihirap/mga kamalian) patungo sa sagana at pangkalahatang mapagpakinabang na kasaganaan.
Sukta 8.98
Ang maikling himno kay Indra ay isang panawagan na kantahin ang Sāman para sa makapangyarihang seer na si Indra, pinupuri bilang tagatatag ng dharma at tagapagkaloob ng lakas ng pagtatagumpay. Ang mga makata ay "nagpapatakbo" ng kanilang mga dakilang mithiin sa kanya tulad ng rumaragasaong tubig at nagtatapos sa paghingi ng suvīrya, marangal at mabisang pagkabayani at kapangyarihan para sa tamang kilos.
Sukta 8.99
Ang himno kay Indra na ito ay isang mapaghilakipang paanyaya sa tagapagdala ng Vajra na marinig ang mga mang-aawit at dumating nang mabilis sa kanilang tawag, tulad ng kanyang pinalakas ng papuri noon. Ito ay nagpapahalaga kay Indra bilang ang unibersal na mananakop na sumisira ng mga mapagkaaway na paglaban at maling pananalita, na nagkakaloob ng paulit-ulit na tulong at tamang kinalabasan sa sumisikap na sumasamba.
Sukta 8.100
Ang himalang ito ay nagpaparangal kay Indra bilang tiyak na tagapagtagumpay na sumisira ng balakid (si Vṛtra) at nagpapalaya sa mga ilog na nagkakaloob ng buhay, habang ang Viśve Devāḥ at mga kakampi tulad nina Viṣṇu at Dyauḥ ay tinatawag upang palawakin ang kosmikong espasyo para sa kanyang kidlat. Ang makata ay lumalapit na may pakiramdam na pinapatnubayan at sinusuportahan ng mga diyos, humihiling kay Indra na "itakda ang bahagi" (bhāga) upang ang makabayang gawa at kasaganaan ay makamit. Ang sukta ay pinagsasama-sama ang personal na pagpapalakas, pagkakaisa ng komunidad, at ang arketipal na mito ng pagpatay kay Vṛtra sa iisang ritwal at sikolohikal na kilos mula sa pagkakapos patungo sa pagpapalaya.
Sukta 8.101
Ang himalang ito ay pangunahing nananikin sa Mitra at Varuṇa bilang kambal na tagapangalaga ng ṛta (kosmikong kaayusan), na humihiling sa kanila na itakda "sa unahan" bilang mga tagapagtangkil upang ang sakripisyo at ang nagsasakripisyo ay umunlad. Sa daan nito, tinatalakay nito ang mga kaugnay na kapangyarihang pampakakatay (partikular si Vāyu at ang linis na agos ng Soma) at nagtatapos sa isang kapansin-pansing paggalang kay Vāc bilang Banal na Baka, ang pananalita/karunungan na hindi dapat saktan o palayasin. Sa kabuuan, pinagtatali nito ang panlipunan-etikal na kaayusan, katumpakan ng ritwal, at inspiradong pananalita sa iisang pangitain ng proteksyon at pagpapalago.
Sukta 8.102
Ang himnong ito kay Agni ay pumupuri sa kanya bilang ang kabataan, matalinong "panginoon ng bahay" na nagkakaloob sa nagsasakripisyo ng masaganang sigla, proteksyon, at tamang patnubutan. Tinatawag si Agni bilang isang makapangyarihan, mapagpalang lakas, tulad ng isang nanalong kabayo, at bilang isang tagapangasiwa na katulad ni Mitra na nagpapalayas ng pagkapoot at kaguluhan. Ang sukta ay nagtatapos sa panloob na gawa ng pagpapanday: ang mortal ay nagpapanday kay Agni sa pamamagitan ng isip at gising na pag-iisip, na humahanay sa maningning na kaayusan.
Sukta 8.103
Ang himalaying ito ay pumupuri kay Agni bilang kataas-taasang "tagapaghanap ng landas" (gātuvittama), yaong kinaroroonan ng mga utos ng ṛta at sa pamamagitan niya ay nararating ng panalangin ng nagsasakripisyo ang mga diyos. Tinatawag nito ang mga mang-aawit na lumapit kay Agni nang may mainam na papuri, inilalarawan siya bilang malawak, maliwanag ang apoy, sagana, at kapanig ng mga Maruts/Rudras. Ang sukta ay nagtatapos sa malinaw na paanyaya kay Agni na dumating upang uminom ng Soma, matuwa sa papuri ng mga Sobharyā, at palakasin ang matuwid at marangal na pag-unlad.
It is strongly tied to the Kāṇva and Aṅgiras families, shows frequent Pragātha-style composition, and is associated with the Vālakhilya appendix—together indicating both performative metrical habits and layered compilation.
Indra dominates, most often addressed in the context of the Soma-pressing: the hymns invite him to drink Soma and to grant fearless abundance, cattle, and victory to the patrons and priests.
It points to an accretive transmission history: a compact set of short hymns circulated as a recognizable sub-collection and was preserved alongside Mandala 8 material, reflecting how Rigvedic books could grow through curated additions.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
