
मण्डल 8
The Kanva Collection
अष्टमो मण्डलः प्राचीनस्तरसम्भृतः, काण्वाङ्गिरसकविवंशाभ्यां विशेषेण सम्बद्धः, सोमपेषणयज्ञेन सह संबद्धेन इन्द्रस्तुत्युत्साहेन च विशिष्टः। अस्य सूक्तेषु पुनःपुनरिन्द्रः पेषणं प्रति आहूयते; अभयसमृद्धिं, गोधनं, जयम् च याच्यते। तत्र मरुतां चाग्नेः च प्रमुखं स्तोत्रद्रव्यं दृश्यते, क्वचिद् वरुणमित्रयोः आदित्यादीनां च स्तुतयः अपि भवन्ति। छन्दोवैशिष्ट्येन प्रगाथारचनाः बहुलाः, येन बहूनि सूक्तानि संवादात्मक-प्रतिसंवादात्मकपाठाय उपयुज्यन्ते।
Sukta 8.1
अयं सूक्तः सोमपिष्टेन सह इन्द्रमेव पुनः पुनः स्तोतुं संक्षिप्तं निमन्त्रणम्। येन स्तोतॄणां बलं धैर्यं च जयशक्तिश्च वर्धते। पृथिव्याः दिवश्च विस्तीर्णस्य दीप्तस्य च मध्ये सञ्चरन्तम् इन्द्रं वर्णयति, तस्य प्रत्यक्षं महत्त्वं च, यथा तस्य सन्निधिः उपासकं पूर्णतया पूरयति—समृद्ध्या पोषणेन च अग्रगामिना वेगेन च। अतः एतत् सूक्तं सोमाभिषवे कर्मणि आह्वानरूपं, तथा च एकचित्तेन दृढेन स्तुत्या मनोबलवर्धनाय सङ्ग्रामघोषरूपं च भवति।
Sukta 8.2
ऋग्वेदस्य ८.२ सूक्तं सोमाहुतिसूक्तम्। अत्र इन्द्रः ‘वसुः’ इत्यपि सम्बोध्यते; नवप्रसुतं सोमरसं पातु इति पुनःपुनराह्वीयते, च तस्य प्रतिदानरूपेण गायकानां प्रति अभयसमृद्धिं बलं जयञ्च प्रस्रवतु इति प्रार्थ्यते। काण्वा ऋषयः इन्द्रं अनन्यसदृशं ‘शतसहायम्’ इति स्तुवन्तः, हविर्दानं स्तुतिं च तीव्रयन्ति; अन्ते सूक्तं पोषवृद्धेः नूतनजनित्वस्य (जनित्वस्य) च उत्सवभावेन विस्तरति।
Sukta 8.3
अयं सूक्तः सोमाह्वानरूपः इन्द्रस्य स्तुतिश्च; तं पिष्टं रसं पातुं सधमादं प्रवेष्टुं च प्रेरयति, तथा धिया प्रेरितया शक्त्या गायकान् रक्षतु इति याचते। इन्द्रस्य अनुपमं इन्द्रियं बलं प्रकाशाभिमुखं नयति इति प्रशंसति; अन्ते च रोहितं/पाकस्थामानं गुह्यतरं तत्त्वं समाह्वयति—यद् उदारं बलप्रदं च, इन्द्रस्य तेजसा सह संबद्धम्।
Sukta 8.4
इन्द्रायैष स्तोत्रः सर्वतो दिशो देवमाह्वयति, सोमपेषणं प्रति शीघ्रमागमनं प्रार्थयन्, विघ्नभेदिनं जयिनं च तमभिष्टौति। अत्र यज्ञस्य तात्कालिकता सम्यग् गुह्यते—अध्वर्युः प्रेर्यते यत् सोमो धारा इव प्रवहतु—सहैव इन्द्रस्य विश्वव्यापिना कर्मणा वृत्रहत्यया। अन्ते समृद्धेः प्रतिमानं दृश्यते, यत्र स्थिरा अपि प्रकृतेः शक्तयः वृद्धिं वितरन्तीव प्रकाशन्ते।
Sukta 8.5
अयं काण्वसंग्रहे सूक्तः उषसः प्रभामयेन रूपकेण आरभते—सा सत्योषाः दूरादागत्य सर्वतो रश्मीन् वितनोति, जीवनं सम्यग्गतिं च प्रबोधयति। अनन्तरं स्तुत्यावली अश्विनोः प्रति याचनारूपेण विस्तरति—गोसमृद्धिं, प्रजां, बलं, पोषिणीम् “इषम्” (वृद्धिम्) च प्रार्थयति। अन्ते च लाभस्य सत्यं पन्थानं व्यर्थप्रदर्शनात् पृथक्करोति, उदारदानिनः चेदयाः सम्यक्प्रगतिदर्शिन इव प्रशंस्यन्ते।
Sukta 8.6
ऋग्वेदस्य ८.६ सूक्तं काण्वं इन्द्रस्तुतिः। अस्मिन् सूक्ते इन्द्रस्य ओजः (विजयी बलम्) वृष्टिसदृशी च दानशीलता मह्यते; स्तुतिभिः स वर्धताम्, शीघ्रं च आगत्य यजमानकुलानि गोपायतामिति प्रार्थ्यते। सूक्तं कदाचित् विश्वरूपैः प्रतिमाभिः (मार्गविस्तारकः, समृद्धिविमोचकः इन्द्रः) कदाचित् यज्ञसमीप्येन (सोमाहुतयः, सामूहिकाह्वानम्) च सञ्चरति; अन्ते दानस्तुतिरूपेण दृष्टान्तेन दानेन यशसा च उन्नतिः प्रकीर्त्यते।
Sukta 8.7
अयं सूक्तः मुख्यतया मरुतोऽभ्यर्चति—ते महान्तो गिरिचराः सैन्यरूपा जाग्रन्ति, कविना त्रिष्टुभा स्तुत्या प्रबोधिताः पुष्टाः च, ये वीर्यं रक्षां च जयप्रवृत्तिं च वहन्ति। कण्वप्रेरिताः स्तुतिवाक्यरचनाः ‘इषः’ इव घृतधारावत् पोषकाः प्रवाहाः प्रदर्श्यन्ते, ये मरुतां बलं वर्धयन्ति, तैश्च यजमानस्य समृद्धिं साधयन्ति। अन्त्ये भागे सूक्तं अग्निं प्रति निवर्तते—स प्राचीनो दीप्तिमान् वेत्ता, यस्य ज्वाला सूर्यवत् शक्तीनां स्थानानि नियच्छति, दीप्त्या ऋतक्रमेण यज्ञं समापयति।
Sukta 8.8
अयं सूक्तोऽश्विनौ प्रति प्रातर्देवाह्वानरूपः; उषसि त्वरितं समागन्तुं सूर्यवस्त्रिणा रथेन, समग्रान् वरान्—आरोग्यं रक्षां च यज्ञसिद्धिं च—दातुं च याचते। तौ गभीरदर्शिनौ यमौ स्तूयेताम्, ऋतस्य पथिभिः संचरतौ, प्राणिभ्यः समीपस्थौ; च यजमानाः ऋतुसु सम्यगनुष्ठेयेषु कर्मसु निन्दां न विफलतां वा मा प्रापुः, इति प्रार्थ्यते।
Sukta 8.9
अयं सूक्तोऽश्विनाव् अत्यन्तं शीघ्रं ह्वयति—वात्सं ऋषिं तस्य च जनान् सहाय्याय। अत्र प्रार्थ्यते विस्तीर्णा दुर्धर्षा च रक्षाः, तथा शत्रूनां बलानां दूरतः प्रहाणम्। ततश्चाश्विनोः पालनं केवलात् तात्कालिकाश्रयात् विश्वव्यापि रक्षां प्रति विस्तार्यते—जगतो जङ्गमस्य, शरीरस्य, तथा सन्तानानां भावि-कल्याणस्यापि। अन्ते च सूक्तं अधिकं अन्तर्मुखं ध्यानात्मकं भवति—प्रेरितया धिया आशीर्भिश्च युगलौ ‘उपविशेताम्’ इव, अन्तःस्थं सौख्यं स्थिरयतः।
Sukta 8.10
अयं लघुः काण्वस्तोत्रोऽश्विनौ सर्वेभ्यः विश्वस्थानाभ्यः आह्वयति—दिवो रोचिषः, समुद्रनिलयात्, अन्तरिक्षाच्च—यत् तौ शीघ्रं गायकस्य यज्ञे समागच्छेताम्। तौ विस्तृतज्ञौ हितकरौ स्तूयेताम्, स्वधया स्वयमेव गच्छन्तौ, सोममधु पिबन्तौ; ताभ्यां यज्ञो दृढीभवति ऋषयश्च बलवन्तो भवन्ति।
Sukta 8.11
अस्मिन् सूक्ते अग्निर्व्रतपा (ऋतस्य धर्मस्य च रक्षकः) इति स्तूयते। स स्वेच्छया मर्त्येषु समागच्छति यज्ञे च सर्वाधिकं हवनीयः भवति। पुनःपुनरपि स प्राचीनोऽपि नित्यनवो होतृरिति आहूयते; तं रक्षणाय, पोषणाय, यज्ञमाध्यमेन सौभाग्यप्रदानाय च प्रार्थयते।
Sukta 8.12
अयं सूक्तः इन्द्राय सोमाह्वानरूपः शीघ्रप्रार्थनात्मकः। अत्र कवयः तस्य मदं स्तुवन्ति, यः तस्य वीर्यं प्रज्वालयति, बलं वर्धयति, तमोऽद्विषं प्रकाशभक्षिणं शत्रुं च नाशयितुं प्रेरयति। ते पुनःपुनः पिष्टं सोमं प्रति इन्द्रं आह्वयन्ति, स दूरस्थोऽपि आगच्छत्विति। अन्ते च यथावैदिकं स्वस्तिम् याचन्ते—वीर्यं, अश्वान्, गवां च सम्पदम्—यज्ञेन सम्यगर्पितेन पुरातनऋत्विजां प्रज्ञया च सुरक्षिताम्।
Sukta 8.13
अयं सूक्तः इन्द्राय सोमाह्वानस्य विस्तीर्णं स्तोत्रम्। अस्मिन् स वज्री महाबलः इति स्तूयते—यः पिष्टं सोमं प्रति आगच्छति, यजमानस्य क्रतुम् (इच्छाशक्तिं, संकल्पं, प्रेरितां बुद्धिं) च स्तुत्यर्थं प्रस्फुटं समर्थं च करोति। पुनःपुनः अस्य ‘चित्राः ऊतयः’ इति बहुवर्णाः सहायाः वृद्ध्या सह संबध्यन्ते—अन्तःस्थाः पृथिवीसदृशाः शक्तीः दृढयन्ति, सामर्थ्यं विस्तारयन्ति, स्तुतिं च प्रत्युत्तररूपेण वर्धयन्ति।
Sukta 8.14
अयं सूक्तः इन्द्रं धनस्य जयस्य च सार्वभौमं स्तौति—यः प्रतिबन्धान् भिनत्ति, निगूढं ज्योतिः (गोः) विमोचयति, यजमानाय च सम्यग्गतिं पुनः स्थापयति। अत्र स्वकीयाभिलाषा—“यदि त्वद्वद् धनानि नियन्तुं शक्नुयाम्”—इति, आङ्गिरसेभ्यः कृतानां कर्मणां स्मरणेन सह मिश्रिता; वलस्य तथा च अयज्वनां शत्रूणां दुरितशक्तीनां च निग्रहं वर्णयति। सोमबलसमन्वितं तमिन्द्रं समाह्वयति यत् सः समृद्धिं धियं प्रेरणां च दद्यात्, अन्तर्बाह्यप्रतिरोधेषु च विजयम्।
Sukta 8.15
अयं सूक्तः बह्वाहूतं बहुस्तुतं चेन्द्रं प्रति उत्साहजनकं आह्वानम्। प्रेरितेन स्तोत्रेण तम् उपह्वयति, यजमानस्य समीपे विजयी शक्तिरिव निवसतु इति प्रार्थयते। अस्येन्द्रस्य विशालम् इन्द्रियम् (ऐश्वर्यम्), शुष्मम् (वेगवन्तं बलम्), क्रतुम् (सम्यग्दिशितः संकल्पः) च प्रशंसति; अन्ते च सर्वाणि बलरूपाणि समुदायं प्रविश्य वृद्ध्यै, स्थिरनिवासाय, जयाय च भवन्तु इति याचते।
Sukta 8.16
अयं सूक्तः इन्द्रं सर्वजनानां सार्वभौमं नृपं प्रति हर्षपूर्णं स्तुतिं वहति। नूतनया प्रेरितया वाचा स आहूयते यत् स बलं जयम् ऐश्वर्यं च दद्यात्। अन्ते च प्रत्यक्षं प्रार्थ्यते—इन्द्रः उपासकान् सम्यक्पथे नयतु, अन्तःसुखं (सुम्नम्) ददातु, तथा द्रव्यसमृद्धीः अपि प्रददातु।
Sukta 8.17
काण्वपरम्परायां जातं सोमाह्वानसूक्तमिदम्। इन्द्रं सुसंस्कृतं बर्हिषि निषीद्य सुसुतं सोमं पातुमाह्वयति, तस्य च जयशक्तिं प्रबोधयति। इन्द्रस्य महद्रूपं स्तौति, वृत्रहन्तृबलं च—येन स अवरोधान् अपाकरोति, प्रकाशस्य बलस्य च वृद्धेः च निर्बाधं प्रवाहं यजमानाय विमोचयति।
Sukta 8.18
अयं सूक्तः आदित्येभ्यः सुम्नं (अनुग्रहं) शर्म (रक्षणं) च याचते, तथा एनसः (दोषस्य/पापस्य) मोचनं प्रार्थयते। ऋतस्य धारकाः आदित्याः मनुष्याणां अपराधबन्धं शिथिलयितुं शक्नुवन्ति, भयेषु सुरक्षितं पारं दातुं, मृत्युबद्धानां मर्त्यानां च आयुः प्रसारयितुं समर्थाः इति प्रतिपाद्यते।
Sukta 8.19
अयं सूक्तोऽग्निं सम्यग्गामिनं यज्ञस्य नेतारं हविषो वहितारं च केन्द्रे स्थापयति; देवा एव तम् “प्रेरयन्ति” येन हविर् दिव्यं लोकं प्रति समुत्थाय गच्छति। पुनःपुनर् यज्ञं भद्रं इति आशीर्भिः स्तौति—अग्नौ, दाने, विधौ, स्तुतौ च भद्रत्वं—यथाविधि क्रियागत्याः कल्याणेन सह संबन्धं दर्शयन्। अन्ते दानस्तुतिसदृशं रूपं प्राप्य यजमानान्/पोषकान् स्मरति, सफलयज्ञस्य दानस्य च सह सामाजिकफलानि प्रतिफलानि च सूचयति।
Sukta 8.20
ऋग्वेदस्य ८.२० सूक्तं मरुत्सूक्तम्। अत्र स्तोता मरुतो गणं समवेतं पुरतः प्रगच्छन्तं आह्वयति—न हिंसायै, किन्तु यजमानस्य समुदायस्य च बलवर्धनाय। तेषाम् अप्रतिहतं वेगं अनन्तं दानं च स्तौति; तत एव सामर्थ्यं प्रार्थनारूपेण अन्तर्मुखं कृत्वा चिकित्सां याचते—मरुतो व्यथां शमयन्तु, यद् विपथं गतं तत् सम्यक् कुर्वन्तु, पूर्णतां च पुनः स्थापयन्तु।
Sukta 8.21
अयं सूक्तः इन्द्रं प्रति तीव्रं आह्वानं करोति—स सदा नूतनः पालयिता वाजस्य (जयबलस्य, समृद्धेः) दाता च। गायकान् समीपम् आगच्छतु इति प्रार्थ्यते, गो-अश्वान् बहु धनं च ददातु। इन्द्रः सत्यः प्रभुः इति स्तूयते—यः सोमपेषणे सुहवेषु च सुष्ठु-रचितेषु स्तोत्रेषु च रमते, यस्य दानशीलता ‘सहस्र’ ‘अयुत’पर्यन्तं व्याप्नोति, पर्जन्येन वर्षा इव प्रच्यविता।
Sukta 8.22
अयं सूक्तोऽश्विनौ (नासत्यौ) प्रति प्रातःकाले त्वरिताह्वानरूपः। तयोः अद्भुतं रथं शीघ्रमागन्तुं, भेषजं रक्षणं च समृद्धिं च वहतुं प्रार्थयते। सूर्यायै तयोः सन्नद्धतां स्मारयति, पुनःपुनश्च हिरण्यासने रथे आरोह्य यजमानाय पूर्णाम् इषं (इषः) तेजस्विनं च धनं प्रकाशमानां श्रीं च आनयतामिति याचते।
Sukta 8.23
अयं सूक्तः जातवेदसमग्निं दीर्घतया समिध्य स्तौति—सर्ववेदिनं हव्यवाहनं यज्ञस्य गोप्तरं देवानां प्रति प्रार्थनानां वहितारं च। पुनःपुनरग्निं वसु-समृद्धिं बलं च सुव्यवस्थितं यज्ञं च याचते; तमग्राह्यं ज्वलनं वर्णयति, यस्य धूमः सम्यगर्चनस्य प्रत्यक्षं लक्षणमिवोर्ध्वं रोहति। उपसंहारे कर्मणः श्रीरिवाग्निः प्रतिपाद्यते, स मित्रावरुणावाहकः; एवं यज्ञोऽपि ऋतेन (ऋतस्य नियमेन) समन्वितो भवतीति।
Sukta 8.24
अयं सूक्तः समुदायेन इन्द्रं वज्रिणं प्रति ब्रह्मणः प्रेरणायाः—“प्रचोदयत” इति—आह्वानः। स वृषभतमः पुरुषतमः साहसी बलवान् इति स्तूयते, यो विघ्नान् भिनत्ति जयम् च ददाति। पुनःपुनः अस्य महिमा सोमाभिषवेन हविषा च संबध्यते; अध्वर्युम् अधिकतरं हर्षकरं सोमपानं स्रावयितुं प्रेरयति, येन सदा वर्धमानो वीरः बलवत्तरः स्यात्। पृष्ठभूमौ वलस्य भावः—गूढा आवरणानि रहस्यानि च कर्माणि—यानीन्द्रः विदार्य दीप्ताः “गावः” (धनं ज्योतिः प्रज्ञा च) विमोचयति।
Sukta 8.25
ऋग्वेदस्य ८.२५ सूक्तं मुख्यतः मित्रावरुणयोः प्रति प्रार्थना अस्ति—यौ विश्वस्य रक्षके, ऋतस्य (सत्य-व्यवस्थायाः) धारकौ, उपासकं पालयतः, च सम्यग्जीवनाय आवश्यकं बाह्याभ्यन्तरं ‘वार्यं’ (अवकाशं) विस्तारीकुरुतः। अस्मिन् सूक्ते तयोः जागरूक-रक्षणस्य स्तुतिः सुरक्षित-गमनस्य, सामाजिक-सामञ्जस्यस्य, संकोच-विमोचनस्य च याचनाभिः सह पर्यायशः प्रवर्तते; एते च वराः तयोः नैतिक-ऐश्वर्ये तथा सख्य-सम्बन्धरूपे व्रते प्रतिष्ठिताः।
Sukta 8.26
अयं सूक्तः मुख्यतः अश्विनौ नासत्यौ आह्वयति—यजमानस्य स्तुत्यै तयोः शीघ्रं रथम् आनयतु इति, तथा जयबलं रक्षणं च दीप्तिमत् कल्याणं च प्रार्थयते। अत्र उपासना सौन्दर्यकरं वस्त्रवत् कर्म इव निरूप्यते—हविर्भिः परिचर्यया च दिव्यौ युगलौ ‘परिवेष्ट्य’ तेषां शुभं (दीप्तं मङ्गलम्) जनयति। अन्त्ये मन्त्रे तु क्षणमात्रं वायुम् अपि समाह्वयति—मानसहर्षं, वाजसमृद्धिं, कर्मणि प्रेरितानां धियाम् सम्यक् प्रवर्तनं च याचते।
Sukta 8.27
अयं सूक्तः यज्ञेऽग्निं पुरोहितत्वेन प्रथमतमं तेजः स्थापयित्वा प्रवर्तते; ततः संरक्षणाय सफलाय च हविर्दाने मरुतो ब्रह्मणस्पतिं च विश्वे देवान् च सहाह्वयति। मध्ये सवितुः प्रबोधकं प्रातःप्रेरणां वर्णयति, या सर्वाणि भूतानि प्रयोजनवति कर्मणि नियुङ्क्ते, नित्यं पुनरुत्थानरूपेण ऋतस्य विश्वव्यवस्थां दर्शयन्ती। अन्ते समुदायेन देवसहाय्यस्य वरणं—यथा पुत्रः बलवन्तं रक्षितारं वृणुते—कृत्वा, सम्यगाहुतैः सिक्तैः ‘वसु/वसीयस्’ इति श्रेष्ठतरं धनं कामयते।
Sukta 8.28
अयं संक्षिप्तः सूक्तः त्रिंशत्त्रयः-देवतारूपान् विश्वे देवान् आह्वयति—ये यथाक्रमं बर्हिषि स्वानि आसनानि निषीदन्तु, यज्ञस्य च सम्यग्व्यवस्थां धारयन्तु। सर्वतः (पुरतः पृष्ठतः ऊर्ध्वतः अधस्ताच्च) सर्वरक्षकाः समग्रपालकाः भवन्त्विति प्रार्थयते। अन्ते च सप्तधा दर्शनं समाप्यते—यत्र दिव्यबलानां ज्योतींषि, आयुधानि, श्रीश्च सम्यक् प्रतिष्ठितानि भवन्ति।
Sukta 8.29
अयं सूक्तः एकं वीर्यं दिव्यं शक्तिं “एकः” इति निर्दिश्य चिन्तयति—यः स्वयमेव विशिष्टं चरति, स्वर्णप्रभया आत्मानं परिधत्ते, गुह्याः पथः तथा अन्तर्निहितान् “निधानान्” वेत्ति। स च ऋषीणां प्रेरितेन साम्ना सम्बध्यते; येन गूढं ज्योतिः प्राकट्यं नीयते, सूर्यश्च प्रकाशयितुं प्रवर्तते—गूढतायाः विरुद्धं प्रकाशस्य गुह्यं जयम् इव सूचयन्।
Sukta 8.30
एषः संक्षिप्तो मन्त्रः विश्वेभ्यो देवेभ्यः—विश्वे देवाः—इदं प्रतिपादयति यत् देवशक्तिषु कश्चन ‘क्षुद्रः’ नास्ति; सर्वे हि स्वसत्तायां महान्तो रक्षणसमर्थाश्च। स समष्टिदेवान् यजमानस्य रक्षां याचते, तस्य पक्षे वदन्तु, पितृपुरुषमार्गे (मानुषे पन्थसि) तं सम्यक् स्थापयन्तु, विस्तीर्णं शरणं समृद्धिं च (गो-अश्वादि) प्रयच्छन्तु—विशेषतः वैश्वानरस्य सार्वभौमाग्नितेजसः स्मरणेन।
Sukta 8.31
अयं सूक्तः सुसम्पादिते यज्ञे इन्द्रस्य प्रीतिं वर्णयति—सोमस्य सुषुतस्य, हविषां पक्तानां, ब्रह्मणश्च (प्रेरिताया वाचः) सम्यगुक्तस्य। बहिर्यागं चान्तरसज्जतां च संयोज्य रक्षणं बलं जयञ्च याचते; अन्ते च दर्शयति यत् भक्तो यजमानः अन्तर्बहिश्च अव्यष्टृणां (अयज्वनां) अव्यवस्थाकारिणां शक्तीनां जयमाप्नोति।
Sukta 8.32
अयं काण्वानां स्तोत्रः सोमाभिषवाय इन्द्रं आह्वयति, तस्य कृतकर्माणि च कीर्तयति, धिष्ण्यया गिरा तस्य जयशक्तिः सन्निधत्तामिति प्रार्थयते। अत्र यज्ञस्य परस्परता पूर्णता च प्रकाश्यते—स्तोत्रं हविः देवप्रतिग्रहश्च—यथा यज्ञे किमपि ‘अनृणं’ न तिष्ठेत्, यजमानाः बलं रक्षां जयम् च प्राप्नुयुः।
Sukta 8.33
ऋग्वेदस्य ८.३३ सूक्तं काण्वपरम्परायाः इन्द्राह्वानं सोमाभिषवकेन्द्रितम्। कवयः पवित्रेण सोमं परिशोध्य इन्द्रं परितः उपविशन्ति, तं च स्वस्तुत्याहुतिसुसंस्कृतप्रवाहे अवतरणाय आह्वयन्ति। सूक्ते पुनःपुनः इन्द्रः कपिलाश्वैः शीघ्रमागच्छतु, यज्ञे प्रतिस्पर्धिनः अतिवर्तताम्, उपासकेभ्यः बलं जयम् ऊर्ध्वगमनं च विमुञ्चतु इति प्रेर्यते।
Sukta 8.34
अयं सूक्तः इन्द्रं त्वरितमाह्वयति—हरिभ्यां रथेनेहागच्छ, सोमं पिब, कण्वस्य सुकृतां स्तुतिं सुसंस्कृतां च धियं बृहय। पुनःपुनः प्रतिपाद्यते यत् सः “तस्माद् ऋतस्याधिपत्ययुक्तात् दिवः” इह यजमानस्य क्षेत्रे अवतरेत्, शीघ्रशक्तीः स्थिरीकरोत्, चेष्टां च जयकरां सत्यधारिणीं शक्तिं परिवर्तयेत्।
Sukta 8.35
अयं सूक्तः प्रातःकाले अश्विनोः प्रति दृढं प्रबोधनाह्वानम्। तौ शीघ्रम् आगत्य सम्यग् देवगणेन सह—अग्निना, इन्द्रेण, आदित्यैः, रुद्रैः, वसुभिः, उषसा, सूर्येण च—सुतं सोमं पिबतामिति प्रार्थ्यते। अश्विनौ विश्वसहायौ ऋतधर्मसमन्वितौ कवेराह्वानं शृणुतः, यजमानाय च ‘रत्नानि’ (धनसमृद्धीन्) प्रतिददात इति वर्ण्यते। पुनःपुनरुक्तं समाह्वानम् (‘आ यातम्… आ गतम्’) सूक्तं यज्ञीयस्वागतभावेन रक्षायै, आयुष्याय, समृद्ध्यै च याचनारूपं करोति।
Sukta 8.36
अयं सूक्तः सोमाह्वानरूपः, मरुत्वन्तं विशेषतः इन्द्रं प्रति—यत् सुतं सोमं पिबतु, तस्य मदेन यजमानाय त्राणं जयम् उरुं बलं च प्रयच्छत्विति। पुनःपुनः अस्य हविषोऽधिकारः (“तुभ्यं निहितो भागः”) तस्य च सिद्धा युद्धजयशक्तिः संबध्यते—येन सः संग्रामान् जयति, अप्सु गूढेष्वपि (गहनेषु) अभिभवति, ब्रह्माणां (प्रेरितवाचः) प्रभावं च धारयति। अन्त्यऋचि प्रार्थना व्यक्तीभवति—श्यावाश्वस्य नामोच्चारणेन, अत्रये पूर्वं कृतां देवसहायतां तथा राज्ञे त्रसदस्यवे दत्तां स्मृत्वा, वर्तमानाशां स्मृतपूर्वदृष्टान्तेन दृढयति।
Sukta 8.37
अयं सूक्तो मध्यान्दिने सोमाभिषवेन्द्रम् आह्वयति, पातुं प्रेरयति, चाभिषवकृतं होतारं यजमानं च ‘विश्वाभिरूतिभिः’ सर्वैः सहायैः पालयितुं वर्धयितुं च याचते। इन्द्रस्य वृत्रहणो युद्धानि स्मारयति, परितोऽवस्थितान् शत्रून् अपहन्तुं तस्य सामर्थ्यं च वर्णयति। अन्ते च पूर्वेषां ऋषीणां प्रति तस्य शीघ्रप्रसादित्वं स्मारयन्—विशेषतः श्यावाश्वम् अत्रिं च—त्रसदस्योः संरक्षणं च आह्वयति, यथा इन्द्रः क्षत्रं (राज्यबलम्) वर्धयति।
Sukta 8.38
अयं गायत्रीछन्दःसूक्तः इन्द्राग्नी उभौ समाह्वयति—यौ युग्मौ ऋत्विजौ, जयिनौ शक्तिकर्मसु (वाजेषु कर्मसु) यज्ञं सफलं फलवन्तं च कुर्वतः। कविः तौ हविषि प्रबोधयितुं याचते, गायत्रीगतौ सञ्चरन्तीं सुसंस्कृतां स्तुतिं प्रतिगृह्णीतामिति, रक्षां च प्रेरितां वाचं च ददातामिति। अन्ते सरस्वत्याः प्रेरकसन्निधिः स्पष्टतया आहूयते।
Sukta 8.39
एषः नवर्चोऽयं सूक्तः अग्निं धियंप्रेरितं ऋषिं अन्तरदूतं च स्तौति, यः मनुष्यदेवसभयोर्मध्ये सञ्चरन् हव्यानि वहति देवान् च समीपं नयति। अस्मिन् सूक्ते अग्निं यजमानान् दीक्षयितुं, यज्ञकर्म समर्थयितुं, प्रतिकूलशक्तीः च “अन्यस्मिन् क्षेत्रे” नुदितुं प्रार्थ्यते। अन्ते तु अग्नेः विश्वरूपमहत्त्वं प्रतिपाद्यते—स त्रिधा-प्रतिष्ठासु निवसति—तं च त्रयाणाम् एकादशानां च देवगणानां यजनाय आह्वयति, यजमानानां बलं श्रीं च वर्धयितुम्।
Sukta 8.40
अयं सूक्तः इन्द्राग्नी संयुक्तं जय-रक्षण-शक्तिं समाह्वयति। दृढ-निहितेषु संग्रामेषु धैर्यं जयश्च येन सिध्यति तादृशं रयिं (समृद्धिं) प्रार्थयते। पुनःपुनः तस्मिन्नेव रणाङ्गणे शत्रवो विखण्ड्यन्तामिति याचते, अन्तर्ज्वलनः अग्निः वनमध्ये वायुरिव विघ्नान् भित्त्वा प्रवर्तत इति च वर्णयति। अन्ते पूर्वर्षिभिः सह वर्तमानं स्तवं संयोज्य, त्रिधातुं शान्तिं रयीणां च आधिपत्यं प्रार्थयते।
Sukta 8.41
अयं सूक्तो वरुणं मरुद्भिः सह स्तौति—ते सर्वज्ञा देवशक्तयः ऋतं स्थापयन्ति, मनुष्यसमाजं गाः च समृद्धिं च रक्षन्ति। पुनःपुनः प्रार्थ्यते यत् ते दिव्याः शक्तयः उच्चतरस्य सामञ्जस्यस्य मध्ये ‘प्रकाशन्ताम्’। वरुणो बन्धकः इव निरूप्यते, यस्मिन् प्रेरितानि कर्माणि संहेरन्ते, यस्य आधारात् लोकाः पृथक् धृताः च उपधृताः च भवन्ति।
Sukta 8.42
अयं लघुस्तोत्रः वरुणं सर्वज्ञम् असुरं महान्त्या स्तुत्या प्रथमतः निरूपयति—यः दिवं स्थापयामास, पृथिवीं मिमाय, अखण्डेन ऋतेन स्वैः ‘व्रतानि’ इति ख्यातैः नियमैः सर्वान् लोकान् अधितिष्ठति। उत्तरपदेषु तु सोमयागपरिसरे भावः प्रवर्तते; नासत्यावश्विनौ सोमपीडने आगच्छतां सोमं पिबतां चेति आह्वयति, यागस्य गतयो यथासमं सम्यगैक्येन समन्वयन्।
Sukta 8.43
अयं सूक्तः प्रेरितपुरोहितं नित्ययजमानं च अग्निं सततं स्तौति, यः देवेषु दिव्यं संकल्पं प्रबोधयति, मनुष्यवाचं हविर्भिश्च देवान् प्रति वहति। पुनःपुनरस्य प्रार्थना क्रियते यत् स आह्वानं शृणुयात्, यजमानस्य गृहम् आविशेत्, स्वस्य ध्रुवदानशक्त्या चिरस्थायि वरं धनं रक्षां च प्रयच्छेत्।
Sukta 8.44
अयं अग्निसूक्तः यज्ञाग्निं दीव्यं अतिथिं समिन्धे—घृतेन प्रबोधितं, आहूतं च हव्यानि प्रतिग्रहीतुं तानि देवेषु नेतुं च। अत्र अग्नेः विश्वरूपं महत्त्वं स्तूयते—द्यौः शिरः, पृथिव्याः ईश्वरी शिखरः—यः अपां निगूढान् “बीजानि” प्रेरयति, तेषां जीवनं प्रकाशं च जनयति। अन्ते रक्षाप्रार्थना क्रियते यत् अग्निः प्रेरितो ऋषिः उपासकस्य आयुः धनं च पापात् अरिभ्यः शक्तिभ्यश्च परं वहतु।
Sukta 8.45
अयं सूक्तः सोमपेषणसमये इन्द्रं सततं आह्वयति—आगच्छतु, पिष्टं सोमपानं पिबतु, यजमानानां बलं जयम् इष्टां च वसु-समृद्धिं ददातु। आदौ यथाविधि यज्ञस्थितिं स्थापयति—अग्नौ प्रज्वलिते बर्हिषि च आस्तृते—यया इन्द्रो यजतां युवासखा भवति। ततः पुनःपुनरिन्द्रस्य मदाय दानशीलतायै च प्रार्थना प्रवर्तते, अन्ते च पूर्वदानैः प्रसिद्धं तस्यैव इन्द्रस्य ज्ञातं वरतमं निधिं याचते।
Sukta 8.46
अयं सूक्तः इन्द्रस्य समुदायस्य रक्षकत्वं नेतृत्वं च वर्धयितृत्वं च निरन्तरं स्तौति। स हरिभिः स्वशक्तिभिः सह शीघ्रं यज्ञं प्रति आगच्छतु इति आह्वान्यते, बलं श्रीं जयम् च ददातु इति प्रार्थ्यते। मरुद्भिः सह इन्द्रस्य सख्यं गतिशीलं बलं इव निरूप्यते, यत् मानुषं प्रयत्नं यज्ञसिद्धिं च प्रवर्धयति। अन्ते च प्रत्यागच्छन्त्याः स्त्रीशक्तेः स्फुटं चित्रणं दृश्यते—या वशीकरणं तेजस्विनीं सार्वभौमश्रियं च आनयति—इन्द्रानुग्रहस्य फलानि बहिः-अन्तः च सिद्धिरूपेण सूचयन्ति।
Sukta 8.47
अयं सूक्तः पुनःपुनरादित्यान्—विशेषतः वरुणं मित्रं च—विपुलान् निर्दोषान् रक्षकान् आह्वयति, ये यजमानं मायात् वैरात् च दुष्टभागाच्च पालयन्ति। देवाः यजमाने सर्वप्रकारं कल्याणं स्थापयन्त्विति प्रार्थयते—शान्तिं शरणं च त्रिविधं रक्षणं च। अन्ते विजयशुद्ध्योरिव भावेन भयम् पापस्वप्नांश्च अपहन्ति, उषसि उदयति पापं च नुदन्ति।
Sukta 8.48
अयं सोमसूक्तः सोमस्य आस्वादितं “मधुरत्वं” (मधु) जीवनदायिनीं शक्तिं स्तौति—या मनः प्रसादयति, अन्तःस्वातन्त्र्यं विस्तारयति, देवान् मर्त्यांश्च एकस्मिन् धारकसारे समवाययति। सोमः सर्वेषु अङ्गेषु निषण्णः अन्तर्वासी रक्षक इति प्रशस्यते; स च व्रतेषु (धर्मकर्मसु) प्रमादान् क्षन्तुं प्रार्थ्यते, सर्वतो रक्षणाय तथा स्वर्लोकप्राप्तये आहूयते। एवं सूक्तं हर्षानुभवात् आरभ्य नैतिकसमाधानं प्रति, अन्ते च सोमेन/इन्दुना समग्रपरिरक्षणं प्रति गच्छति।
Sukta 8.49
अयं सूक्तः उग्रं दातारं मघवनम् इन्द्रं स्तौति—यस्यानन्ता शक्तिः धनं च स्तोतारं समुन्नयतः, तं च शिक्षयतः; तस्य प्रसादात् पूर्णचर्मणो जलमिव प्रेरिताः प्रज्ञावन्तो धियः प्रवहन्ति। पूर्वेषु कालेषु कण्वर्षीणां तदनुयायिनां च जनानां प्रति इन्द्रस्य सहाय्यं स्मारयति; तत् स्मृतं सहाय्यं वर्तमानयाच्ञायां परिणम्य, तेजस्वि गोहिरण्यसमृद्धिं तथा विजयसमर्थनं प्रार्थयते।
Sukta 8.50
अयं सूक्तः काण्वः स्तुत्याह्वानरूपः शक्रं इन्द्रं प्रसिद्धं दातारं जयिनं च प्रार्थयते—यो यजमानस्य समृद्धिं विवर्धयति, संग्रामे यज्ञकर्मणि च सिद्धिं नयति। पुनःपुनः सोमपेषणेन दानशीलतया च इन्द्रस्य बलं संबध्यते; तं च याचते यत् सः काम्यं धनं सहस्रगुणमिव प्रवाहेण बहुधा विवर्धयेत्, तथा पूर्वर्षीणां कृते यथा तेजस्विन्यो ‘गावः’ (ज्योतिषो वरदानानि वा) अवमुमोच, तथा गायकायापि प्रकाशयेत्।
Sukta 8.51
अयं सूक्तः सोमपेषणकर्मणि इन्द्रम् आह्वयति, पूर्वेषु दृष्टान्तेषु स्मारयन् यथा स इन्द्रः पितृपुरुषैः सह सौहृदेषु अतिथिषु च सोमं पपौ। इन्द्रं दातारं स्तौति, यः भक्तान् दानशीलतायां शिक्षयति, तेन च धनं बलं च विस्तारं च प्रयच्छति। अन्त्ये दर्शनें यज्ञ एव वृद्धिक्षेत्रं भवति—प्रेरितं स्तोत्रं, स्रवन्त्यः सोमबिन्दवः, उपासकेषु च वृष्ण्यशवसो (वृषभवत् पराक्रमस्य) वृद्धिः।
Sukta 8.52
काण्वपरम्परायां निबद्धं इन्द्रसूक्तमिदं वर्तमानसुत्यां सोमपेषणाय देवं आह्वयति। मनोर्विवस्वतस्त्रितस्य च प्राचीनयज्ञेषु स हर्षेण सोमं पपौ स्तुतिं च प्रत्यगृह्णादिति स्मारयति। इन्द्रं रयः पोषस्य च दातारं वर्धयितारं च स्तौति। अन्ते च महान्ति पूर्णानि प्रवर्तयन् सोमस्य दीप्तशक्तिभिः प्रमुदितः पृथिवीं सूर्यं च समन्वयन् इन्द्र इति दर्शनं समापयति।
Sukta 8.53
काण्वपरम्परायाम् इयं इन्द्रसूक्तिः इन्द्रं परमं दातारं शक्तिमन्तं च आह्वयति—स बलवतां ज्येष्ठः, पुरभेत्ता, गोअन्वेष्टा (रश्मि-धनरूपाणां गवां लब्धा) इति—पूर्णतां रक्षणं च जिगीषन्ति। तं शत्रुत्वानि मर्दयितुं, सोमं यावत्पूर्णं पातुं, जीवनस्य संग्रामे यजमानं जयाय नेतुं च प्रार्थयते—विजयं, गवां संपदं, अश्वबलं (बलं च गतिशीलतां) च दातुम्।
Sukta 8.54
अयं इन्द्रसूक्तः देवस्य वीर्यं स्तौति—यत् प्रेरितया वाचा दीप्तया च धिया प्राप्यते, यथा प्राचीनाः तम् अवापुः। अथ स्तुतिः प्रार्थनारूपा भवति—इन्द्रः गायकान् प्रति सहचरः सन् सहानन्दे प्रबुध्यताम्, तेषां च दृढाम् अक्षयाम् अविनाशिनीम् समृद्धिं स्थापयतु, विशेषतः प्रस्कण्वाय।
Sukta 8.55
This short Kāṇva hymn to Indra celebrates the manifest surge of his vīrya (heroic power) as it “comes toward” the worshipper, bringing rādhas (bounty) to the striving supplicant. Through striking enumerations of “hundreds” and “four hundreds,” it frames Indra’s gift as overflowing plenitude—material, martial, and vital. It culminates in an image of Indra establishing a sevenfold order and driving the dark obstructive forces beyond the paths, clearing the way for fame, sight, and success.
Sukta 8.56
अयं लघुः काण्वः सूक्तः मुख्यत इन्द्रं स्तौति—तम् “वृकसदृशं” बलिनं गोप्तरं, यस्य विपुला अनपक्षीणा दानसमृद्धिः भक्ताय साधकाय प्रत्यक्षीभवति। अत्र गोसमृद्धिः, परिचर्या, संसाधनसम्पत्तिश्च इन्द्रस्य विस्तीर्णस्य सामर्थ्यस्य प्रत्यक्षलक्षणत्वेन प्रशस्यते। अन्ते च दीप्त्या यज्ञपरिवर्तः—अग्निः प्रबुध्यते विद्वान् हविर्वाहः, स सूर्यस्य रश्मीन् प्रकाशयति; एवं इन्द्रस्य दानानि यज्ञाग्नेः प्रकाशनेन संबध्यन्ते।
Sukta 8.57
अयं लघुस्तोत्रो नासत्यावश्विनौ आवाहयति—युवां स्वशक्तिरथेनागत्य सोमस्य तृतीयं सवनं पिबतम्। द्यावापृथिव्योर्व्याप्तानि युवयोः प्रशंसनीयानि कर्माणि स्तौति, युवयोर्नियतः भागः सिद्ध इति प्रतिजानाति, तथा स्वशच्या प्रभावेण यजमानं रक्षत समृद्धिं च नयतमिति प्रार्थयते।
Sukta 8.58
अयं संक्षिप्तः सूक्तः यज्ञमेव प्रति चिन्तनात्मकं प्रश्नं करोति—बहवो यागविन्यासाः, ऋत्विजः, कर्मभेदाश्च सन्ति, तथापि सर्वं किम् एकस्मिन् सम्यग् यज्ञसङ्कल्पे समवायति? अत्रैक्यदर्शनं प्रकट्यते—एक एवाग्निः, एक आदित्यः, एका उषाः—बहुधा रूपैः प्रकाशमानाः। अनन्तरं सोमपानसम्बद्धं, शीघ्रसहायस्य दीप्त-रथ-प्रतिमायुक्तं च अश्विनोः आह्वानं प्रवर्तते।
Sukta 8.59
अयं लघुस्तोत्रः सोमाभिषवस्य संयुक्तौ रक्षकौ इन्द्रावरुणौ आह्वयति, यत् तौ प्रत्येकं यज्ञं शीघ्रं आगच्छेताम् स्वस्वभागान् च यथोचितान् गृह्णीताम् इति प्रार्थयते। तयोः बहिः विश्वाधिपत्यं जयशक्तिं च अन्तः यजमानस्य नियमनसहितं संबध्नाति—तं ऋतस्य (सम्यग्मात्रायाः) मार्गे शिक्षयन्, समृद्धिं प्रजां दीर्घायुषं च ददाताम् इति।
Sukta 8.60
अयं सूक्तोऽग्निं वृतं होतारं समाह्वयति—स बर्हिषि उपविश्य यज्ञं निर्वर्तयतु, हव्यानि च देवेभ्यः वहतु इति। पुनःपुनरग्नेः संरक्षणं प्रार्थ्यते—विशेषतः रक्षोभ्यः, यातुभ्यः, विघ्नेभ्यः, अमत्युभ्यः, क्षुधश्च—तथा बलं, वृद्धिं, वाजानां सिद्धिं च याचते। समग्रतः अग्निः यज्ञपुरोहितो निकटः विश्वसनीयश्च रक्षकः इव निरूप्यते, यः यजमानस्य पन्थानं सुरक्षितं करोति।
Sukta 8.61
अयं सूक्तः कवेर् आह्वानं प्रति इन्द्रं प्रत्यक्षं त्वरितं च निमन्त्रणं करोति—स उभयतः श्रुणोतु, सोमपानाय समीपं आगच्छतु, धिया प्रेरितः। इन्द्रः बाहुबलवान् विघ्नभेदकः दुर्गपुरभेत्ता (पुरन्दरः) इति स्तूयते; पुनःपुनः तम् आगन्तुं, हविः प्रतिग्रहीतुं, वसु रक्षां च जयबलं च विमोचयितुं याचते। अन्त्ये चित्रे तस्य पराक्रमः सज्जे वज्रे संनिहितः—प्रतिरोधं भेत्तुं, विजयीं ऋतव्यवस्थां स्थापयितुं च।
Sukta 8.62
अयं इन्द्रसूक्तः सोमपेष्टॄन् जनान् उदात्तं स्तुतिं पुरःप्रणेतुं प्रेरयति, यतो हि इन्द्रः सुसंस्कृतयोः स्तोत्रोक्तयोः प्रीयते, च ‘भद्राः रातयः’ इति शुभदानानि प्रत्यवदति। अस्य देवदत्तं शौर्यं सर्वस्य भवितव्यस्य च रक्षणं च प्रशंस्यते; सोमयाजिभ्यः प्रदत्ता समृद्धिः ‘बहूनि ज्योतींषि’ च, सोमकर्मणोऽवमानने तु तीव्रं दण्डफलं इति विरोधेन निरूप्यते।
Sukta 8.63
अयं सूक्तोऽष्टमे मण्डले इन्द्रस्तुतिप्रवाहं निरन्तरयति। इन्द्रः पुरातनः “अन्वेष्टा” इव निरूप्यते, यं संकल्पिताः क्रतवोऽभिगच्छन्ति; स च देवेषु मानवस्याशा धियश्च प्रविशन्ति येन स दिव्यो द्वार इव। पञ्चजनस्य सामूह्वानं बर्हिषः प्रसारणरूपेण यज्ञकर्मणा सह संयोज्य, अन्ते रक्षार्थं प्रार्थना क्रियते—रुद्राः सर्वे देवाश्च, इन्द्रः प्रमुखतया, उपासकं वृत्रहत्यासङ्ग्रामे बहिर्वैरिणि अन्तःप्रतिबन्धे च सहायन्ताम्।
Sukta 8.64
अयं सूक्तः इन्द्राय सोमाह्वानरूपः तीव्रः। स्तुतिगीतयः तं प्रहर्षयन्तु, स राधांसि ददातु, ब्रह्मद्विषः शक्तीः भिनत्तु इति प्रार्थ्यते। इन्द्रः अनम्रः, युवान्, बलवान् वृषभः इव वर्ण्यते; सत्येन ब्रह्मणा (प्रेरितवचसा) विना स दुरापः। अन्ते त्वरितं आह्वानम्—“शीघ्रम् आगच्छ, उज्ज्वलं सोमं पिब”—इति, वीर्याय ज्वलद्बलाय च।
Sukta 8.65
अयं सूक्तः सर्वतो द्रुतमिन्द्रमाह्वयति—यत्र यत्र यदा यदा स आहूयते तत्र तत्र स तत्क्षणं सहाय्यायागच्छत्विति। इन्द्रः नित्येषु देवेष्वपि विशिष्टतया सुलभः, आह्वानमात्रेणोपगमनीय इति स्तूयते। तस्य दानशील्येन बलं रक्षां च कीर्तिं च याचते। अन्ते भावः इन्द्रस्य दीप्तिमयेषु प्रसवेषु/अपत्येषु (‘नपातः’) विस्तरति—सहस्रगुणं सहाय्यं देवेषु च यशः प्रार्थयन्।
Sukta 8.66
अयं सूक्तः सोमाहुत्याः प्रोत्साहपूर्णोऽह्वानः, इन्द्रं धनानां शोधकं रणसहायं च स्तौति। विस्तीर्णेन गीतेन विशुद्धेन च संकल्पेन स यज्ञं प्रति आहूयते। इन्द्रस्य चेष्टाशक्तयः प्रशंस्यन्ते, याः वयुनेषु रमन्ते इति; तं स्तोमं प्रतिगृह्णातु, दीप्तया मतीया पुरःसरः समागच्छतु, क्षयकारीं तमः अपहन्तु, येन बलं श्रीश्च प्रवर्तेते।
Sukta 8.67
अयं सूक्तः ऋतस्य राजानः आदित्यान् शरणं प्रसादं च प्रयोजनसिद्धिं च याचते। आह्वानात् आरभ्य संकटे त्वरितरक्षणं प्रति गत्वा, अन्ते द्वेषं पापं च पीडकदुःखं च समन्तात् अपह्नुत्य, आदित्यान् धर्मरक्षकान् तथा सामाजिकान्तःकरणदोषभेषजान् इव निरूपयति।
Sukta 8.68
अयं सूक्तः इन्द्रस्य रथं यज्ञं प्रति आह्वयति, तम् ऋतस्य (विश्वधर्मस्य) महातमं गोप्तरं स्तुवन्—यः सर्वाः प्रहारान् अभिभवति सुम्नं च (समग्रतां कल्याणं च) ददाति। यज्ञेन धियाऽभिप्रेरितया च वाचा कविरिन्द्रं प्रार्थयते यत् स प्राचीनं सहाय्यं पुनरावर्तयेत्—सखिभ्यः वाजं (जयबलं समृद्धिं च) निर्दोषं च रक्षणं दद्यात्। उपसंहारे देवकर्मणोऽनवद्यत्वं प्रतिपाद्यते—कश्चन मर्त्यः निन्दकः इन्द्रियं गणं प्रति दोषारोपणं सफलं कर्तुं न शक्नोति।
Sukta 8.69
अयं सूक्तः सोमं प्रेरकं बलदं च केन्द्रे स्थापयति; त्रिष्टुभा स्तोत्रेण पुनःपुनः पुरतः प्रणीते सति सः पुरन्ध्या सह समर्थ्यते—या पूर्णत्वस्य शक्तिः यज्ञं मनश्च वृद्ध्या पूरयति। अत्र सोमस्य सावधानः, अस्राव्यः संस्कारोऽर्पणं च निरूप्यते—यथा पानं स्थिरं ध्रियते इन्द्रस्य पानाय—तथा च शिष्टं यज्ञक्रमं (छिन्नं बर्हिः, सम्यग्व्यवस्थिताः शक्तयः) प्राचीनस्य आद्यस्य ‘अग्रगमनस्य’ प्राप्त्यै आवश्यकं शर्तं इति प्रतिपाद्यते।
Sukta 8.70
अयं सूक्तः जनानाम् अधिपतिं सर्वयुद्धेष्वजितं वृत्रहणं च इन्द्रं वीर्येण स्तौति आह्वयति। स समीपदूरेषु स्थानेषु, “गहनेषु” “दूरेषु च” सर्वदा आह्वेयः शक्तिरिति, जयाय बलाय उदारदानाय च तमाह्वयति। अन्त्यऋचि च कर्णगृह्याख्यं यजमानस्मरणरूपं धारयति, यत्रेन्द्रस्य दानं प्रत्यक्षैः दत्तैः उपहारैः यज्ञसमृद्ध्या च संबध्यते।
Sukta 8.71
अग्निं प्रति एषा स्तुतिः रक्षार्था समृद्ध्यर्था च प्रार्थना भवति। गायकाः तम् महद्भिः शक्तिभिः दारिद्र्यात् वैरात् मनुष्यद्वेषाच्च नः पातु इति याचन्ते। अग्निः वसूनां न्याय्यः स्वामी इति स्तूयते, यस्य दानं अधार्मिकैः शक्तिभिः नापहर्तव्यम्, तथा कुलरक्षकः शान्तिं क्षेमं च ध्रुवं निवासं च ऋषीणां धियः प्रेरितानां कृते आनयति।
Sukta 8.72
अयं सूक्तः अध्वर्युणः सम्यगनुष्ठानं प्रति विधिप्रशंसारूपः। तत्र हविषः सिद्धिः, प्रशासनानुसारं गमनम्, यज्ञस्य प्रवर्तनं च निरूप्यते, यथा स यज्ञः स्वं लक्ष्यं “जयति”। गभीर-विस्तीर्ण-परिवर्तिनि पात्रे आहुतिधाराप्रतिमाभिः सोमस्य/आहुत्याः विश्वपरिसरणं यज्ञस्य धारयित्रीं ऋतव्यवस्थां च सूक्ष्मतया संयोज्यते। अन्त्यदर्शने तु गूढार्थः सूच्यते—इष्टशक्तेः “पदं” जिह्वया दिवि परितः प्रसारितमिति; अनेन वाक् (यज्ञीयोच्चारणम्) एव सूक्ष्मशक्तिरूपेण कर्म पूरयतीति बोध्यते।
Sukta 8.73
अयं अश्विनोः स्तोत्रः पुनःपुनः दिव्यौ वैद्यौ युग्मौ आह्वयति—उत्तिष्ठतं रथं युनक्तं समीपं आगच्छतम्—यथा यजमानस्य सहाय्यं “समीपस्थं निषण्णं” भवेत्। पुनरुक्त्या सदृशेन ध्रुवेण आग्रहणेन शीघ्रत्राणं बलवर्धनं च याचते, तथा च निरोधकं तमः भिन्दतं दुर्गमिव अभ्याहत्य। अस्य समग्रः प्रयोजनः तात्कालिकसहाय्यम्—चिकित्सा, रक्षणं, तथा जीवनमनसोः ऋतस्य (सम्यग्व्यवस्थायाः) पुनःस्थापनम्।
Sukta 8.74
अयं सूक्तो मुख्यतया अग्निं अतिथिं जातवेदसं च स्तौति—यो गृहेषु निहितो गृह्याग्निः, सर्वैः कुलैः स्वागतेन प्रतिष्ठाप्यते, बलस्य समृद्धेः शुभशान्तेश्च दाता। कविः सन्निकृष्ट-निहितोपमानैः प्रार्थयते यदग्निः मधुरतमं स्तोमं गृह्णीयात्, तेन च वर्धमानः उपासकानां समृद्धिं निश्चिनुयात्। अन्त्ये च महानदीं परुष्णीं आह्वयति, येन सूक्तस्य शक्तिरक्षण-भावः वैदिकजीवनयात्रायाः प्रत्यक्षे देशे निबध्यते।
Sukta 8.75
अयं सूक्तोऽग्निं होतृरूपेण विशेषतः आह्वयति—यो देवैः सुहूततमः, यज्ञे निषीदति, च पुरातनया प्रज्ञया कौशलेन च हविर्वहति। विधिवत् आमन्त्रणेन सह कविः वैरिमध्ये रक्षणं प्रार्थयते—परितो विद्वेषिणां प्रहारो नः नौकामिव तरङ्गो नाभिहन्यात्। अन्ते च पितृवत् विश्वासः—अग्नेः सहाय्यं पुरातनादेव विदितम्; तस्य सुम्नं पुनरपि याच्यते।
Sukta 8.76
अयं सूक्तः मरुद्भिः सह इन्द्रं दुर्धर्षं बलाधिपतिं समाह्वयति—यज्ञं प्रति आगच्छतु, सोमं पिबतु, उपासकानां जयम् अभिवृद्धिं च ददातु इति। युद्धसमाह्वानस्य यज्ञीयाह्वानस्य च सह, अत्र प्रेरितवाचः (वाचः) इन्द्रेणैव उदयः स्मार्यते; बहिर्जयेन सह ऋतेन (सत्य-व्यवस्थया) अन्तःकरणस्य रूपणं च संबध्यते।
Sukta 8.77
अयं सूक्तः इन्द्रं जन्मन एव निर्णायकं बहुशक्तिं वीरं स्तौति, यः योग्याञ् सहायकान् अन्विष्य तत्क्षणाद् युद्धं च धनप्रदानं च प्रवर्तयति। अस्य पर्वतानां भेदनं स्मार्यते येन पोषणं धनं च विमुक्तं, तथा च सुशिल्पितानि अस्य आयुधानि बाहवश्च जयशीलस्य ऋतव्यवस्थायाः साधनत्वेन प्रशंस्यन्ते। यजमानस्य समुदायस्य च बलं रक्षणं समृद्धिं च दातुं इन्द्रस्य श्रवणं सहाय्यं च आह्वयितुम् अस्य प्रयोजनम्।
Sukta 8.78
इन्द्राय विजयबलायायं स्तोत्रः सोमहर्षसमृद्धिं धनसमृद्धिं च जीवनप्रज्ञाधारकान् प्रकाशगवां गणान् आनयितुम् प्रार्थयते। इन्द्रं च स्तौति—स अव्यभिचारी अनपलाप्यश्च, यः मर्त्यानां क्रोधं शत्रुसङ्कल्पं च पूर्वमेव पश्यन् निगृह्णाति। अन्ते सूक्तं विश्वासस्य सन्निकृष्टकर्मणि परिणमति—लवित्रमपि इन्द्रहस्ते निधाय, नवसञ्चितं वा सञ्चितं वा सस्यं पूरयितुं तम् याचते।
Sukta 8.79
अयं सूक्तः सोमं स्तौति—अजय्यं सर्वजयीं शक्तिं यः पिहितं भिनत्ति, कविदृष्टारं च प्रेरितया धिया तेजस्विनं करोति। स सोमः सत्यलक्ष्याणां परिपूरकः, साधकान् दातुः दानं प्रति नयति, चञ्चलं तृष्णां तृप्तिं प्रति परिवर्तयति। अन्ते राजवत् प्रार्थना क्रियते—देवेषु सिंहासने निषण्णं सोमं प्रति, वक्रान् मनांसि अवलोक्य शत्रून् विघ्नकरान् बाधकांश्च अपाकुरु इति।
Sukta 8.80
अयं सूक्तः इन्द्रं प्रति त्वरितं प्रार्थनारूपः—स एव अनुपमः बलवान् भिषक् च, यो भग्नं “सम्यक् करोति”। तस्मै दयाṃ, जयम्, क्षेमं च याचते। इन्द्रः पूर्णतादायिन्या रथेन आगच्छतु, विघ्नान् अपाकरोतु, यजमानान् जेतॄन् करोतु इति। अन्त्यऋचि दृष्टिं विस्तरयति—अमराः देव्यो च सहकार्येण दिव्यं ज्योतिः वर्धयन्ति, स्तुतं “राधः” (दानं/यशः) सज्जीकुर्वन्ति, प्रेरितस्य धनस्य शीघ्रं उषसि-आगमनं च उपकल्पयन्ति।
Sukta 8.81
एष नवर्चोऽयं सूक्तः इन्द्रं प्रति साक्षाद् आह्वानात्मकं स्तुतिरूपं च। उपासकाः तम् उपसर्पतु इति प्रार्थयन्ते, यत् स नः तेजः-बल-धन-विजयशक्तीनां स्फुटं बहुलं च भागं गृह्णीयात्। अत्र दक्षिणाकर्मणः (दक्षिणा) प्रभावः, इन्द्रेण श्रोतव्यं गीतं साम, तथा च इन्द्रस्य दीप्तयो वाजाः शीघ्रम् आगत्य वृद्धिं सिद्धिं च परिपाचयेयुः इति प्रतिपाद्यते।
Sukta 8.82
अयं इन्द्रसूक्तः वृष्ट्रहणं समीपाद् दूराच्च शीघ्रम् आह्वयति—स हर्षाय सिद्धं मधुरं सोमं गृह्णातु। अत्र सोमपेषणं, इन्द्रस्य प्रीतिः बलं च स्तूयते; श्येनेनानीतः पौराणिकः सोमोऽपि स्मार्यते, तस्य शक्तेः स्वामी इन्द्रः सोमं पिबत्विति प्रेर्यते।
Sukta 8.83
अयं सूक्तः समष्टिदेवान्—विशेषतः सार्वभौमान् आदित्यान् (वरुणं मित्रम् अर्यमाणं च)—महद् रक्षकम् अवः इव आह्वयति, यत् उपासकः अन्तर्बलाय बहिर्बलाय च स्वयम् वृणुते। तेषां जागरूकं चेतनं, धर्मनियमनं, दुष्टनिवारणशक्तिं च स्तौति; अन्ते च इन्द्रप्रमुखं दानशीलं दिव्यगणं प्रति सम्बोधनं समाप्यते।
Sukta 8.84
अयं सूक्तो यज्ञस्य प्रियतमतिथिं वह्निमग्निं स्तौति—सखेव सुलभं सन्निकृष्टं च, यज्ञस्य सङ्कल्पं रथ इव सम्यग्वहन्तं प्रभावकं च। अन्तर्मुखतया च सम्यग्मानसाहुतेः कः प्रकारः, स्तुतौ च कथं सम्यगभिधानं कर्तव्यमिति विचारात्मकं प्रश्नं करोति। अन्ते चाग्नेः संरक्षणेन क्षेमस्य सुरक्षितप्राप्तिं सुवीर्यस्य च वृद्धिं प्रतिपादयति। समग्रतः, एतत् सूक्तं सम्यग्यज्ञाय सम्यग्भावाय च, अग्नेः पालनेन रक्षितसमृद्ध्यर्थं संक्षिप्तं आवाहनम्।
Sukta 8.85
अयं लघुरश्विनीयः स्तोत्रः पुनःपुनर्नासत्यौ कवेराह्वानं शीघ्रमागन्तुं मधुमन्तं सोमं च पातुमाह्वयति। स दिव्यौ यमौ चर्दिं (सुरक्षां) वहतां, गायकस्य प्रेरितां वाचं बलीयसीं कुर्वतां, स्वकाले आगमनसहायाभ्यां च यज्ञं फलवन्तं कुर्वतामिति प्रार्थयते।
Sukta 8.86
एषः संक्षिप्तो जगतीछन्दःसूक्तः अद्भुतौ यमलौ भिषजौ मयोभुवौ अश्विनौ आह्वयति। तयोः प्रति कविर्विश्वकः ‘तनूकृ’ इति देहधारिणं प्राणिनं सुसंस्कर्तुं, सख्यबन्धं च अक्षुण्णं धारयितुं प्रार्थयते। पुनःपुनः प्रतिपादिताभिः याचनाभिः स ऋषिः तयोः पूर्वोपकारान् स्मरन् तयोः सहाय्यं प्राणसमग्रतायाः, समृद्धेः, ऋताधीनस्य स्थिरसख्यस्य च रक्षणरूपेण निरूपयति।
Sukta 8.87
अयं लघुरश्विनोः सूक्तः सोमाभिषवे युग्मौ दिव्यौ भिषजौ शीघ्रमागन्तुमाह्वयति। एषा दीप्तिः स्तुतिः ‘सिञ्चन्ती’व तौ समाह्वयति। तौ बर्हिषि निषीदतां मधुमन्तं सोमं पिबतां च; कवीनां प्रेरितस्याह्वानस्य प्रति श्रवणं, बलं, वाजसातिं च ददाताम्।
Sukta 8.88
अयं लघुरिन्द्रसूक्तः सोमप्रियमद्भुतकर्माणं वीरं स्तौति, यः स्वेच्छया बलेन च साधुकर्मभिश्च सर्वान् जातान् भूतान् अतिशेते। कवयः (गौतमाः) वाचा वत्सं प्रति धेनव इव तमभिगच्छन्ति; तं स्वस्तोत्रे प्रबोधयितुं याचन्ते, अनन्तां दानशीलतां रक्षां च जयम् च बललाभे प्रदातुम्।
Sukta 8.89
अयं लघुस्तोत्रः मरुतो बृहतीं स्तुतिं गातुं आह्वयति, या वृत्रहणम् इन्द्रं प्रबोधयति, यथा स ज्योतिः, आपः, च विस्तीर्णं दीप्तं स्वः विमोचयेत्। मन्त्रेषु इन्द्रः साहसेन अग्रे गन्तुं, निरोधकं बलं विदारयितुं, तथा सूर्यापो ऋतं च सह प्रवर्तयन् जगतो धारणं प्रवर्तयितुं प्रेर्यते—सत्यं बृंहयन्त्यः शक्तयः सह गच्छन्ति। अस्य प्रयोजनं यज्ञीयं च (इन्द्रस्य जयाय वृष्ट्यै च तेजोवर्धनम्) अन्तःकरणीयं च (आलस्य-तमोभेदकं दैवं बलं प्रबोध्य प्रसादं प्रकाशं च जनयितुम्) इति।
Sukta 8.90
एषः षडृचः सूक्तः सर्वासु युद्धेषु इन्द्रं सन्निधिं याचते, कवीनां मन्त्रेषु सोमपेषणेषु च स निकटं आगच्छत्विति; विजय-समृद्ध्योः प्रतिरोधकान् वृत्रादीन् अवरोधकबलान् भिनत्त्विति च। इन्द्रः सत्यवान्, अनम्रः, वज्रभृत् इति स्तूयते; धनं समीपं आनयतु, विस्तीर्णेन प्रावारेणेव स्वं रक्षणं प्रसारयत्विति प्रार्थ्यते। अन्ते दूरदर्शिनं असुरं (ईश्वर्यबलस्वामिनं) इन्द्रं प्राप्यं मन्यते; तस्य सुम्नं शरणं च प्राप्तुं याचते।
Sukta 8.91
अयं लघुस्तोत्रः सोमं निहितं निधिं इव लब्ध्वा वह्यमानं दर्शयति—इन्द्रायैव विशेषतः पिष्टं, स च विजयी बलवान् देवः हविर्पानं कृत्वा बलं ददाति। सोमस्य आविष्कारस्य दीप्तं पौराणिकं चित्रं प्रदर्श्य, ततः ‘कदाचित्’ इन्द्रः अस्माकं हिताय प्रवर्तेत इति आशापूर्णं आह्वानं प्रवर्तते; अन्ते च अपालाया आख्याने इन्द्रस्य शोधकशक्त्या पुनर्नवीकरणं प्रकाशनं च समाप्यते।
Sukta 8.92
अयं इन्द्रसूक्तः सततं स्तोत्ररूपः; सोमेन गायका इन्द्रं स्तोतुं च प्रेरयितुं च यतन्ते, येन तस्य वृत्रहन्-विजयशक्तिः उपासकेषु प्रवर्तते। अत्र इन्द्रः विश्वजित्, जनानां प्रति अतिदाता इति स्तूयते; पुनःपुनश्च याच्यते यत् तस्य हर्षजननी वीर्यशक्तिः बलप्रदा च मदः समुदायं प्रविशेत्।
Sukta 8.93
अयं सूक्तः प्रातर्दिशि सूर्यम् आह्वयति—उदितं जयिनं शक्तिमन्तं च, यः स्वजनान् “अतिपारयति” इति स्तूयते। स्तुतौ च इन्द्रस्येव जय-रक्षण-वरदत्वादि-शब्दाः प्रबलाः प्रयुज्यन्ते। उपासकानां प्रबोधनं बलं समृद्धिं च याचते—विशेषतः विघ्नानां (वृत्रवत् निबन्धानां) अतिक्रमणं, बहुलं प्राणबलं, तथा वाजं (जयशक्तिं) च।
Sukta 8.94
अयं सूक्तः मरुतो गणान् आह्वयति—ते ज्योतिर्मन्तः शीघ्रवेगाः शक्तयः, ये विघ्नान् भित्त्वा निर्गच्छन्ति, स्रवद्भिरिव आपोभिः प्रवहन्ति, बलं प्रसादं च जयलक्षणं वेगं च जनयन्ति। तेषां विश्वव्यापिनीं वृष्ट्यादि-ऊर्जां सोमयज्ञेन संयोजयति; पर्वतासीनान् वीर्यवन्तश्च तान् पिष्टं सोमं पातुं निमन्त्रयति, यजमानस्यारोहणं कीर्तिं च प्रवर्तयितुं प्रार्थयते।
Sukta 8.95
अयं सूक्तः सोमाहुत्याधारित इन्द्राह्वानरूपः। दीप्ताः सोमपवमानधाराः इन्द्रं प्रति प्रवहन्तीति कथ्यते; स च संस्कृतं रसं पातु यजमानस्य कर्माणि च प्रविशत्विति प्रेर्यते। गिराभिः उक्थैश्च कवयः इन्द्रं “वर्धयन्ति”, तस्य बह्वीः शक्तीः जिगीषन्तः—धनं जयम् च वाजं च, येन वृत्रसदृशान् अवरोधान् अभिभवति। इन्द्रस्य “शुद्धत्वे” (शुद्ध) पुनःपुनः प्रतिपाद्यमाने सः शुद्धः प्रसादकः बलवान् इव निरूप्यते, यः निधीन् ददाति विघ्नांश्च नाशयति।
Sukta 8.96
अयं सूक्तः इन्द्रं स्तौति—स एव शक्तिः या रात्रेः प्रातः प्रति, अवरोधात् पारगमनं प्रति च, सुरक्षितं “तरणम्” उपनयति; तत्रोषाः (उषसः) तथा पोषयित्र्य आपः/सिन्धवः सहायभूताः। सूक्ते इन्द्रं प्रार्थयते यत् स प्रेरितं वाचम् (उक्थम्) वहतु, साधकस्य बोधं च नौकावद् परं पारं प्रति प्रेरयतु; अन्ते वृत्रहणस्य, कुशलस्य, शीघ्रप्रादुर्भाविनः इन्द्रस्य साहाय्यं समाप्यते।
Sukta 8.97
अयं सूक्तः इन्द्रं पिष्टसोमस्य समीपम् आगन्तुं निमन्त्रयति—स मधुरं सोमपानं गृह्णातु, गायकं च सुसंस्कृतान् यजमानान् च वर्धयतु। असुर्येभ्यः शत्रुभ्यः स तेजस्वीनि ‘सूर्यलोक’सम्पदः जेतुं समर्थ इति स्मारयति, ऋतेन (सत्यव्यवस्थया) रक्षणं याचते, तथा दुरितेभ्यः (क्लेशापराधेभ्यः) पारं नेतुं, सर्वहितायां बहुलायां समृद्धौ च प्रापयितुं प्रार्थयते।
Sukta 8.98
अयं संक्षिप्त इन्द्रसूक्तः विशालद्रष्ट्रे इन्द्राय सामगानायाह्वानम्। स धर्मस्य स्थापयिता, जयबलस्य दाता इति स्तूयते। कवयः स्वान् महान्तोऽभिलाषान् उद्वेलजलानिव तस्मै प्रवर्तयन्ति, अन्ते च सुवीर्यं—धर्म्यकर्मणि यथार्थं प्रभावशालि शौर्यबलं—याचन्ते।
Sukta 8.99
अयं इन्द्रसूक्तः वज्रभृतं प्रति त्वरितं निमन्त्रणं करोति—गायकेभ्यः शृणोतु, शीघ्रं चास्माकं ह्वानं प्रति आगच्छतु; यतः स पूर्वमपि स्तुतिभिः बलं प्राप्तवान्। अत्रेन्द्रः विश्वजित् इव स्तूयते—यो वैरिणां प्रतिरोधान् भिनत्ति, मिथ्यावाचं च नाशयति, तथा यत्नशीलाय उपासकाय पुनःपुनः सहाय्यानि सम्यक्फलानि च प्रयच्छति।
Sukta 8.100
अयं सूक्तः इन्द्रं निर्णायकं जयिनं स्तौति—यः वृत्रं निहत्य जीवनदाः सरितः प्रमुञ्चति। तस्य वज्राय विश्वे देवाः, विष्णुर्द्यौश्च सहायकाः, विश्वं अन्तरिक्षं विस्तीर्णं कर्तुं आहूयन्ते। कविः देवैः नीयमानः पोष्यमाणश्च इव भावयन् उपसर्पति, इन्द्रं च याचते यत् सः ‘भागं स्थापयतु’ इति, येन वीर्यकर्म समृद्धिश्च साध्येते। एवं सूक्तं स्वशक्त्युद्बोधनं, समुदायस्य समाह्वानं, वृत्रवधस्य आदर्शमिथं च एकस्मिन् यज्ञीय-मानसिके गत्यन्तरे संयोजयति—निग्रहात् विमोचनं प्रति।
Sukta 8.101
अयं सूक्तः मुख्यतया मित्रावरुणौ ऋतस्य (विश्वव्यवस्थायाः) यमल-पालकौ आह्वयति, यजमानस्य यज्ञस्य च समृद्ध्यै तौ रक्षकौ पुरतः स्थापयितुं प्रार्थयते। मध्ये मध्ये सहायकाः यज्ञशक्तयः अपि स्पृश्यन्ते—विशेषतः वायुः तथा च घृतवत् सोमधारा। अन्ते च वाचः दिव्याया गोः इव विशिष्टा नमस्क्रिया दृश्यते—सा वाक्/प्रज्ञा न हिंस्येत, न चापि दूरं नीयेत। समग्रतः एतत् सूक्तं सामाजिक-नैतिक-ऋतव्यवस्थां, यज्ञस्य शुद्धतां, प्रेरितां वाचं च एकस्मिन् रक्षण-समृद्धिदर्शने संयोजयति।
Sukta 8.102
अयं सूक्तोऽग्निं स्तौति—युवानं मेधाविनं “गृहपतिं” यः यजमानाय विस्तीर्णां प्राणशक्तिं रक्षां च सम्यग्नीतिं च ददाति। अग्निः शक्तिमान् विजयी च बलरूपेणाहूयते—जयिनं अश्वमिव—तथा मित्रसदृशो नियन्ता, यो द्वेषं वैरं च अव्यवस्थां च अपहन्ति। अन्ते सूक्तं अन्तःकरणे प्रज्वालनकर्मणि समाप्यते—मर्त्यः मनसा प्रबुद्धया धिया च अग्निं समिन्धते, दीप्त्या ऋतस्य क्रमस्य च सह समन्वयम् आप्नोति।
Sukta 8.103
अयं सूक्तोऽग्निं स्तौति—स गातुवित्तमः, ऋतस्य विधयः यस्मिन् प्रतिष्ठिताः, येन यजमानस्य वाक् देवान् प्रति गच्छति। गायकान् सुसंस्कृतया स्तुत्या अग्निमुपसर्पितुमाह्वयति; तं विशालं, दीप्तार्चिषं, उदारं, मरुद्भिः/रुद्रैः सह सखायं च वर्णयति। अन्ते सोमपानायाग्नेः स्पष्टमाह्वानं करोति—स शोभऱ्याणां स्तुत्या रममाणः, ऋतावान् आर्यवर्धनं बलयतु।
It is strongly tied to the Kāṇva and Aṅgiras families, shows frequent Pragātha-style composition, and is associated with the Vālakhilya appendix—together indicating both performative metrical habits and layered compilation.
Indra dominates, most often addressed in the context of the Soma-pressing: the hymns invite him to drink Soma and to grant fearless abundance, cattle, and victory to the patrons and priests.
It points to an accretive transmission history: a compact set of short hymns circulated as a recognizable sub-collection and was preserved alongside Mandala 8 material, reflecting how Rigvedic books could grow through curated additions.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.