
Sukta 8.22
अयं सूक्तोऽश्विनौ (नासत्यौ) प्रति प्रातःकाले त्वरिताह्वानरूपः। तयोः अद्भुतं रथं शीघ्रमागन्तुं, भेषजं रक्षणं च समृद्धिं च वहतुं प्रार्थयते। सूर्यायै तयोः सन्नद्धतां स्मारयति, पुनःपुनश्च हिरण्यासने रथे आरोह्य यजमानाय पूर्णाम् इषं (इषः) तेजस्विनं च धनं प्रकाशमानां श्रीं च आनयतामिति याचते।
Mantra 1
ओ त्यमह्व आ रथमद्या दंसिष्ठमूतये । यमश्विना सुहवा रुद्रवर्तनी आ सूर्यायै तस्थथुः ॥
ओ—अद्याहं तं रथम् आह्वये, दंसिष्ठम् ऊतये। यस्मिन् रथे सुहवौ अश्विनौ, रुद्रवर्तनी, सूर्यायै तस्थथुः—तेन रथेन अस्माकम् ऊतये आगच्छतम्।
Mantra 2
पूर्वायुषं सुहवं पुरुस्पृहं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् । सचनावन्तं सुमतिभिः सोभरे विद्वेषसमनेहसम् ॥
पूर्वायुषं सुहवं पुरुस्पृहं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम्—तं सचनावन्तं सुमतिभिः सोभरे विद्वेषसमनॆहसम् उपस्तभामहे।
Mantra 3
इह त्या पुरुभूतमा देवा नमोभिरश्विना । अर्वाचीना स्ववसे करामहे गन्तारा दाशुषो गृहम् ॥
इह त्या पुरुभूतमा देवा अश्विना नमोभिः अर्वाचीनाः स्ववसे करामहे; गन्तारा दाशुषो गृहम् आगच्छतम्।
Mantra 4
युवो रथस्य परि चक्रमीयत ईर्मान्यद्वामिषण्यति । अस्माँ अच्छा सुमतिर्वां शुभस्पती आ धेनुरिव धावतु ॥
युवो रथस्य परि चक्रमीयते; ईर्मान्यद्वा॑मिषण्यति। अस्मान् अच्छ सुमतिर्वां शुभस्पती आ धेनुरिव धावतु—शीघ्रा पयस्विनी ध्रुवा च।
Mantra 5
रथो यो वां त्रिवन्धुरो हिरण्याभीशुरश्विना । परि द्यावापृथिवी भूषति श्रुतस्तेन नासत्या गतम् ॥
रथो यो वां त्रिवन्धुरो हिरण्याभीशुरश्विना, परि द्यावापृथिवी भूषति; श्रुतस्तेन नासत्या गतम्।
Mantra 6
दशस्यन्ता मनवे पूर्व्यं दिवि यवं वृकेण कर्षथः । ता वामद्य सुमतिभिः शुभस्पती अश्विना प्र स्तुवीमहि ॥
दशस्यन्ता मनवे पूर्व्यं दिवि यवं वृकेण कर्षथः। ता वामद्य सुमतिभिः शुभस्पती अश्विना प्र स्तुवीमहि—यथा नः आद्यं पोषणं प्रजायेत।
Mantra 7
उप नो वाजिनीवसू यातमृतस्य पथिभिः । येभिस्तृक्षिं वृषणा त्रासदस्यवं महे क्षत्राय जिन्वथः ॥
उप नो वाजिनीवसू वृषण्वसू च यातम्, ऋतस्य पथिभिः। येभिः शक्तिभिः, हे महाबलौ, तृक्षौ त्रासदस्यौ महत् क्षत्रं जिन्वथः, ताभिरेव अस्मासु अपि तदात्मनः सार्वभौमं बलं वर्धयतम्।
Mantra 8
अयं वामद्रिभिः सुतः सोमो नरा वृषण्वसू । आ यातं सोमपीतये पिबतं दाशुषो गृहे ॥
हे नरा वृषण्वसू, अयं सोमो वामर्थं द्रिभिः सुतः। सोमपीतये आ यातम्; दाशुषो गृहे—अर्पणचेतनायां युष्मदर्थं प्रसृते—पिबतम्।
Mantra 9
आ हि रुहतमश्विना रथे कोशे हिरण्यये वृषण्वसू । युञ्जाथां पीवरीरिषः ॥
आ हि रुहतम्, हे अश्विनौ वृषण्वसू, रथे कोशे हिरण्यये। युञ्जाथां स्वार्थं पीवरीरिषः—पोषणस्य पूर्णाः प्रचुराः प्रेरणाशक्तीः।
Mantra 10
याभिः पक्थमवथो याभिरध्रिगुं याभिर्बभ्रुं विजोषसम् । ताभिर्नो मक्षू तूयमश्विना गतं भिषज्यतं यदातुरम् ॥
याभिः शक्तिभिः पक्त्थमवथो याभिरध्रिगुं याभिर्बभ्रुं विजोषसम् अवथः—ताभिरेव, हे अश्विनौ, अस्मान् प्रति मक्षु तूयम् आगच्छतम्; अस्मासु यदातुरं व्याधितं वा विसंहतं तद् भिषज्यतं शमयतम्।
Mantra 11
यदध्रिगावो अध्रिगू इदा चिदह्नो अश्विना हवामहे । वयं गीर्भिर्विपन्यवः ॥
यद्यपि वयम् अध्रिगावोऽध्रिगू इव स्याम, तथापि इदानीमेव अह्नः काले, हे अश्विनौ, आवाहयामः; वयं हि गीर्भिर्विपन्यवः—दीप्तवाचोऽन्वेषकाः स्तुतिभिः प्रबोधकाः।
Mantra 12
ताभिरा यातं वृषणोप मे हवं विश्वप्सुं विश्ववार्यम् । इषा मंहिष्ठा पुरुभूतमा नरा याभिः क्रिविं वावृधुस्ताभिरा गतम् ॥
ताभिः शक्तिभिः, हे वृषणौ नरौ, मम हवं प्रति यातम्—विश्वप्सुं विश्ववार्यम्। इषा मंहिष्ठौ पुरुभूतमौ, हे नरौ; याभिः क्रिविं वावृधुः ताभिरेव अस्मान् प्रति आगतम्।
Mantra 13
ताविदा चिदहानां तावश्विना वन्दमान उप ब्रुवे । ता उ नमोभिरीमहे ॥
तौ—इदानीमपि एतेष्वहस्सु—तौ अश्विनौ वन्दनया उपब्रुवे। तौ नमोभिर् ईमहे, येन तयोः सहाय्यस्य मार्गो विनयेन प्रसरति।
Mantra 14
ताविद्दोषा ता उषसि शुभस्पती ता यामन्रुद्रवर्तनी । मा नो मर्ताय रिपवे वाजिनीवसू परो रुद्रावति ख्यतम् ॥
तौ इद्दोषा तौ उषसि—शुभस्पती—तौ यामन् रुद्रवर्तनी। वाजिनीवसू, मा नो मर्ताय रिपवे दधतम्; परो रुद्रावति ख्यतम्, सर्वस्माद् द्वेषात् स्पष्टां दूरीं कृणुतम्।
Mantra 15
आ सुग्म्याय सुग्म्यं प्राता रथेनाश्विना वा सक्षणी । हुवे पितेव सोभरी ॥
प्रातः सुग्म्याय सुग्म्यं रथेन—हे अश्विनौ, सक्षणी—आह्वये। सोभरी पितेव युवाम् हुवे, यत् पन्थानं मृदुं कुर्वद् मार्गदर्शनं लभेमहि।
Mantra 17
आ नो अश्वावदश्विना वर्तिर्यासिष्टं मधुपातमा नरा । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥
आ नोऽश्वावदश्विना वर्तिर्या॑सिष्टं मधुपातमा नरा । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥ हे अश्विनौ, अश्ववत्-बलसमृद्धया वर्त्या अस्मान् प्रति यासिष्टम्; हे मधुपातमौ, हे नरौ। हे दस्रौ, गोमत् (ज्ञानरश्मिसम्पन्नं) हिरण्यवत् (सुवर्णसमृद्धं) च तेजोऽन्नाद्यं नो वहतम्।
A direct call to the Aśvins’ most potent chariot, recalling their divine readiness for Sūryā.
The hymn intensifies the invitation: the twins are urged to mount the golden seat and yoke abundant nourishment, bringing strengthening impulses and wealth.
A peak plea for their swift arrival and bestowal of “go-mat” and “hiraṇya-vat” prosperity—luminous increase and golden plenitude.
The prayer settles into assurance through repeated summons: the Aśvins are welcomed as dependable, wondrous helpers who complete the rite by granting aid and auspicious beginnings.
suhavā rudravartanī
kośe hiraṇyaye
gomad dasrā hiraṇyavat
The Aśvins (Nāsatyā) are twin divine horsemen associated with dawn. In the Veda they are famous for swift help, healing, rescue, and bringing nourishment and prosperity.
The hymn asks the Aśvins to come quickly in their radiant chariot and grant protection, healing strength, abundant nourishment (iṣ), and prosperous increase described as “go-mat” and “hiraṇya-vat.”
It is especially fitting at dawn or at the beginning of a rite, journey, or healing prayer—times when the Aśvins’ swift, restoring aid is traditionally invoked.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.