
Sukta 8.50
Kaṇva (Kāṇva family; common for RV 8.50)
Indra (Śakra)
Jagatī (probable; needs verification)
अयं सूक्तः काण्वः स्तुत्याह्वानरूपः शक्रं इन्द्रं प्रसिद्धं दातारं जयिनं च प्रार्थयते—यो यजमानस्य समृद्धिं विवर्धयति, संग्रामे यज्ञकर्मणि च सिद्धिं नयति। पुनःपुनः सोमपेषणेन दानशीलतया च इन्द्रस्य बलं संबध्यते; तं च याचते यत् सः काम्यं धनं सहस्रगुणमिव प्रवाहेण बहुधा विवर्धयेत्, तथा पूर्वर्षीणां कृते यथा तेजस्विन्यो ‘गावः’ (ज्योतिषो वरदानानि वा) अवमुमोच, तथा गायकायापि प्रकाशयेत्।
Mantra 1
प्र सु श्रुतं सुराधसमर्चा शक्रमभिष्टये । यः सुन्वते स्तुवते काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते ॥
अभिष्टये जयाय च सुश्रुतं सुराधसं शक्रं प्र स्तुमः। यः सुन्वते स्तुवते च काम्यं वसु सहस्रेणेव मंहते।
Mantra 2
शतानीका हेतयो अस्य दुष्टरा इन्द्रस्य समिषो महीः । गिरिर्न भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदीं सुता अमन्दिषुः ॥
शतानिकाः अस्य हेतयो दुष्टराः; इन्द्रस्य समिषो महीः। गिरिरिव भुज्मा मघवत्सु पिन्वते यदा एनं सुताः सोमाः अमन्दिषुः।
Mantra 3
यदीं सुतास इन्दवोऽभि प्रियममन्दिषुः । आपो न धायि सवनं म आ वसो दुघा इवोप दाशुषे ॥
यदा हि सुतास इन्दवोऽभि प्रियं तम् अमन्दिषुः, तदा मे सवनं जलानीव धायि स्थापितम्। हे वसो (धनवन्), दाशुषे समीपमागच्छ—यथा दुहा इव गौः पोषकं पयः दातुं समीपमायाति।
Mantra 4
अनेहसं वो हवमानमूतये मध्वः क्षरन्ति धीतयः । आ त्वा वसो हवमानास इन्दव उप स्तोत्रेषु दधिरे ॥
हे वसो (धनवन्), वयं यदा त्वाम् ऊतये हवामहे, तदा अस्माकं धीतयः मध्व इव मधुरं क्षरन्ति। इमे इन्दवः त्वां हवमानाः स्तोत्रेषु समीपे त्वाम् अत्र दधिरे, यथा ते बलं चेतसि प्रवर्तेत।
Mantra 5
आ नः सोमे स्वध्वर इयानो अत्यो न तोशते । यं ते स्वदावन्त्स्वदन्ति गूर्तयः पौरे छन्दयसे हवम् ॥
हे सोम, स्वध्वरे यजñe इयानः अस्मान् प्रति आगच्छ—अत्य इव यो न तोष्यते निवार्यः। ये ते स्वदावन्तं स्वदन्ति गूर्तयः, स त्वं पौरे (पूर्णतायाम्) अस्माकं हवम् अनुजानासि।
Mantra 6
प्र वीरमुग्रं विविचिं धनस्पृतं विभूतिं राधसो महः । उद्रीव वज्रिन्नवतो वसुत्वना सदा पीपेथ दाशुषे ॥
प्र वी॒रम् उ॒ग्रम् विवि॑चिं धन॒स्पृतं॒ विभू॑तिं॒ राध॑सो म॒हः । उ॒द्रीव॑ वज्रिन्नव॒तो व॑सुत्व॒ना सदा॑ पीपेथ दा॒शुषे॑ ॥
Mantra 7
यद्ध नूनं परावति यद्वा पृथिव्यां दिवि । युजान इन्द्र हरिभिर्महेमत ऋष्व ऋष्वेभिरा गहि ॥
यद्ध॑ नू॒नं प॑रा॒वति॒ यद्वा॑ पृथि॒व्यां दि॒वि । यु॒जा॒न इ॑न्द्र॒ हरि॑भिर्महेमत ऋ॒ष्व ऋ॒ष्वेभि॒रा ग॑हि ॥
Mantra 8
रथिरासो हरयो ये ते अस्रिध ओजो वातस्य पिप्रति । येभिर्नि दस्युं मनुषो निघोषयो येभिः स्वः परीयसे ॥
र॒थि॒रासो॒ हर॑यो॒ ये ते॑ अ॒स्रिध॒ ओजो॒ वात॑स्य॒ पिप्र॑ति । येभि॒र्नि दस्युं॒ मनु॑षो नि॒घोष॑यो॒ येभि॒: स्व॑: प॒रीय॑से ॥
Mantra 9
एतावतस्ते वसो विद्याम शूर नव्यसः । यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने यथा वशं दशव्रजे ॥
एतावतस्ते वसो शूर नव्यसः विद्याम—यथा प्राव एतशं कृत्व्ये धने, यथा वशं दशव्रजेऽपि मोचयः।
Mantra 10
यथा कण्वे मघवन्मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि । यथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवो मयि गोत्रं हरिश्रियम् ॥
यथा कण्वे मघवन् मेधे अध्वरे दीर्घनीथे दमूनसि अभूः; तथा गोशर्ये असिषासो अद्रिवः—मय्यपि हरिश्रियं गोत्रं जय।
It asks Indra for victory and the fulfillment of aims, especially through abundant gifts—wealth, strength, and protection—granted to the Soma-presser and the praiser.
In the Vedic ritual imagination, Soma and stuti “call” Indra and strengthen his presence; the hymn says he responds to this devotion by increasing the sacrificer’s prosperity and success.
Literally it evokes a ‘herd/enclosure’ that is radiant with tawny splendor; symbolically it points to the release of hidden boons—like cows as wealth or rays as light—opened by Indra for the worshiper.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.