Opening the text

Sukta 8.33
Kanva (Kāṇva tradition; RV 8.33 is associated with Kāṇvas in general)
Indra
Likely Jagatī (longer line; needs metrical verification)
ऋग्वेदस्य ८.३३ सूक्तं काण्वपरम्परायाः इन्द्राह्वानं सोमाभिषवकेन्द्रितम्। कवयः पवित्रेण सोमं परिशोध्य इन्द्रं परितः उपविशन्ति, तं च स्वस्तुत्याहुतिसुसंस्कृतप्रवाहे अवतरणाय आह्वयन्ति। सूक्ते पुनःपुनः इन्द्रः कपिलाश्वैः शीघ्रमागच्छतु, यज्ञे प्रतिस्पर्धिनः अतिवर्तताम्, उपासकेभ्यः बलं जयम् ऊर्ध्वगमनं च विमुञ्चतु इति प्रेर्यते।
Mantra 1
वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते ॥
वयं घ त्वा सुतावन्तः, आपो न वृक्तबर्हिषः, हे वृत्रहन्, पवित्रस्य प्रस्रवणेषु परि स्तोतारः आसते—अस्मासु शुद्धधारासु तव बलस्य अवतरणं प्रतीक्षमाणाः।
Mantra 2
स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥
सुते सोमे नरोऽ उक्थिनो वसो निरेके त्वां स्वरन्ति। कदा तृषाणः सुतं सोमम् ओक आ गमः, इन्द्र, स्वब्दीव वंसग इव स्वं सदः, यथा अन्तर्गृहं तव वीर्येण पूर्येत?
Mantra 3
कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥
कण्वैः सह, हे धृष्णो, धृषद्वाजं सहस्रिणं ददर्शयसि—पिशङ्गरूपं दीप्तम्। हे मघवन् विचर्षणे, वयं मक्षु त्वत्तो गोमन्तं तेजोमय-समृद्धिं प्रार्थयामहे।
Mantra 4
पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः ॥
हे मेध्यातिथे, इन्द्राय अन्धसो मदं पाहि गाय च। यः हर्योः सम्मिश्लो युगः; यश्च वज्री हिरण्ययो रथः सुतस्य सचा गच्छति।
Mantra 5
यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे । य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः ॥
यं वयं स्तोत्रेण गृणिमः—स इन्द्रः सुषव्यः सुदक्षिणः, सुकृतुः; य आकरः सहस्राणां शक्तीनां, यः शतामघः (शतदानसमृद्धिदः); स इन्द्रः पूर्भिद् (दुर्गभेत्ता) आरितः।
Mantra 6
यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः । विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः ॥
यः धृषितः, योऽवृतः (आह्वानेनानावृतः), यः श्मश्रुषु श्रितः; यस्य द्युम्नं विभूतम्, स च्यवनोऽच्यवनः (अप्रच्युतः प्रेरकः); पुरुष्टुतः, क्रत्वा गौरिव शाकिनः—स इन्द्रः।
Mantra 7
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥
क ईं वेद सुते सचा पिबन्तम्—कद्वयो दधे? अयं सः यः पुरो विभिनत्त्योजसा—मन्दानः शिप्री अन्धसः सोमेन।
Mantra 8
दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा ॥
हे दानिन्, मृग इव वारण इव च पुरुत्रा चरथं दधासि। न कश्चित् त्वां नियमयति; सुते सोमे गच्छ—महान् त्वं स्वेन ओजसा चरसि।
Mantra 9
य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥
य उग्रः सन् अनिनिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः। यदि स्तोतुः ध्वनिं मघवा शृणोति, तर्हि नेन्द्रः प्रतिहन्यते; स हर्षेण सहागच्छति।
Mantra 10
सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः ॥
सत्यम् इत्था त्वं वृषेदसि; वृषजूतिर्नो नावर्यते। वृषा ह्युग्र शृण्विषे—परावति श्रुतोऽसि, अर्वावति च श्रुतः।
Mantra 11
वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी । वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो ॥
हे इन्द्र मघवन्, तेऽभीशवो वृषणः; वृषा हिरण्ययी कशा। वृषा रथो मघवन्; वृषणा हरी। वृषा त्वं शतक्रतो—शतक्रतुत्वेन विभूषितः।
Mantra 12
वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर । वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम् ॥
वृषा सोता ते वृषणं सोमं सुनोतु। हे वृषन्, हे ऋजीपिन्, आ गच्छ—तम् आ भर। वृषा हि सोमो धावते; वृषणं नदीष्वा प्रवाहः—यत् तुभ्यं हरीणां द्वौ स्थातारौ स्याताम्।
Mantra 13
एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः ॥
एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम्। नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्त्था च सुक्रतुः॥
Mantra 14
वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो ॥
वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः। तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो॥
Mantra 15
अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः ॥
हे महामह इन्द्र, अद्य अस्माकम् अन्ततमं स्तोमं धिष्व (गृहाण)। अस्माकं ते सवनानि सोमस्य शंतमानि सन्तु, यथा हे सोमपाः, त्वं द्युक्षे मदे (दीप्ते हर्षे) प्रविशेः।
Mantra 16
नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत् ॥
न हि तव न मम वा शास्त्रेऽन्यस्य रण्यति; य एव अस्मान् वीरः आनयत्, तदेव हर्षकरम्। अन्तःस्थं वीर-प्रेरणात्मकं नेतृत्वमेव दिशं ददाति, आनन्दं च जनयति।
Mantra 17
इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम् ॥
इन्द्रश्चिद् एतद् अब्रवीत्—स्त्रीस्वभावे मनः आदेशेन न शास्यम्; तथापि तत्र रघुः क्रतुः (इच्छाशक्तिः) अपि विद्यते। एवं नः अन्तःस्थं ग्राह्यं चेतनं न बलात् प्रवर्त्यते; तत् जेतव्यं, ततः शीघ्रं प्रवर्तते।
Mantra 18
सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा ॥
सप्तीव द्वे मिथुने शक्ती, मदच्युते अपि, रथं वहतः; एवम् एषा बृष्णः उत्तरा—महाबलस्य उच्चतरा युग्म-योजना। यदा शक्ती सम्यक् युग्मे भवतः, तदा गतिं ऊर्ध्वं वहतः।
Mantra 19
अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्त्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ ॥
अधः पश्य, मोपरि; हे हरि, पादकौ स्थिरतया संहर। मा ते कशप्लकौ (चञ्चलौ) दृशन्त्—स्त्रीणां दृष्टौ; त्वं हि ब्रह्मा बभूविथ (ब्रह्मविद् अभूः)।
It is a hymn inviting Indra to the Soma sacrifice. The poets call him to the freshly filtered Soma and ask for strength, victory, and the removal of obstacles.
Because the rite emphasizes purified Soma. The “outflowings of the filter” mark the moment the offering is ready, and the hymn calls Indra to arrive precisely then.
On the ritual level it describes Indra’s swift arrival with his steeds. Symbolically it suggests that when powers are rightly “yoked” (disciplined and paired), they can carry one’s effort upward toward success.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.