Sukta 34
Sukta 8.34
Kāṇva lineage (explicitly referenced: ‘kaṇvasya’)
Indra
likely Gāyatrī/Anuṣṭubh-like refrain structure; exact meter not provided in input
अयं सूक्तः इन्द्रं त्वरितमाह्वयति—हरिभ्यां रथेनेहागच्छ, सोमं पिब, कण्वस्य सुकृतां स्तुतिं सुसंस्कृतां च धियं बृहय। पुनःपुनः प्रतिपाद्यते यत् सः “तस्माद् ऋतस्याधिपत्ययुक्तात् दिवः” इह यजमानस्य क्षेत्रे अवतरेत्, शीघ्रशक्तीः स्थिरीकरोत्, चेष्टां च जयकरां सत्यधारिणीं शक्तिं परिवर्तयेत्।
Mantras
Mantra 1
एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
हे इन्द्र, हरिभिर् याहि; कण्वस्य सुष्टुतिम् उपागच्छ। दिवो अमुष्य शासतः—हे दिवावसो—अस्माकं दिवं प्रति यय।
Mantra 2
आ त्वा ग्रावा वदन्निह सोमी घोषेण यच्छतु । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
इह वदन् ग्रावा सोमघोषेण त्वाम् आनयतु। दिवो अमुष्य शासतः—हे दिवावसो इन्द्र—अस्माकं दिवं प्रति यय।
Mantra 3
अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
अत्रैषां गत्याः नेमिरचलैव; यथा वृको नोरां (विस्तारम्) धूनुते। तस्माद् दिवोऽमुष्य शासतोऽस्मिन् दिवि याहि, हे दिवावसो इन्द्र; अस्मासु अचलां गतिं प्रतिष्ठापय।
Mantra 4
आ त्वा कण्वा इहावसे हवन्ते वाजसातये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
कण्वा इह त्वामवसे हवन्ते वाजसातये। दिवोऽमुष्य शासतोऽस्मिन् दिवि याहि, हे दिवावसो इन्द्र; अस्मासु बलस्य विजयम् अधिष्ठापय।
Mantra 5
दधामि ते सुतानां वृष्णे न पूर्वपाय्यम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
हे वृष्णे, ते सुतानां सोमं दधामि—पूर्वपाय्यं पुरावत् प्रथमपेयम्। दिवोऽमुष्य शासतोऽस्मिन् दिवि याहि; स प्राचीनो हर्षोऽस्मासु बलं भवतु।
Mantra 6
स्मत्पुरंधिर्न आ गहि विश्वतोधीर्न ऊतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
हे इन्द्र, स्मत्पुरन्धिः (शीघ्रपूरणसमृद्धिदाता) नः आ गहि; विश्वतो धीर् नः ऊतये भव। दिवो अमुष्य शासतो, हे दिवावसो, दिवं यय—ऋतधारिणीं नः सहाय्यशक्तिं वहन्।
Mantra 7
आ नो याहि महेमते सहस्रोते शतामघ । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
हे महेमते, हे सहस्रोते, हे शतामघ, नः आ याहि। दिवो अमुष्य शासतो, हे दिवावसो, दिवं यय; नः भवने त्राणशक्तिं आवह।
Mantra 8
आ त्वा होता मनुर्हितो देवत्रा वक्षदीड्यः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
मानुषे निहितो होता त्वा देवत्रा इह वक्षति, हे ईड्य। दिवो अमुष्य शासतो, हे दिवावसो, दिवं यय; नः उत्थापनशक्तिरिव उपस्थितो भव।
Mantra 9
आ त्वा मदच्युता हरी श्येनं पक्षेव वक्षतः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
मदच्युतौ ते हरी अश्वौ श्येनं पक्षाविव त्वामिह वहतः। अमुष्य दिवः शासतो—हे दिवावसो—शक्तेर्द्रुतगत्या अस्माकं दीप्तविस्तारं याहि।
Mantra 10
आ याह्यर्य आ परि स्वाहा सोमस्य पीतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
आ याहि, हे आर्य शक्ते, परितो याहि; स्वाहा—सोमस्य पीतये। अमुष्य दिवः शासतो—हे दिवावसो—दीप्तं दिवं गच्छ, सत्यधारकं सम्यगानन्दं अस्मासु प्रबोधय।
Mantra 11
आ नो याह्युपश्रुत्युक्थेषु रणया इह । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
आ नः याहि, हे उपश्रुत्य, उक्थेषु नः इह आनन्दं रणय। अमुष्य दिवः शासतो—हे दिवावसो—दीप्तं दिवं गच्छ, मानुषे क्षेत्रे सम्यक् हर्षं स्थापय।
Mantra 12
सरूपैरा सु नो गहि सम्भृतैः सम्भृताश्वः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
सरूपैरा सु नो गहि, सम्भृतैः सम्भृताश्वः। दिवोऽमुष्य शासतो दिवं यय, दिवावसो, अस्माकं तेजांसि ऋतसंगतं कार्यक्षमं चैकत्वं संनय॥
Mantra 13
आ याहि पर्वतेभ्यः समुद्रस्याधि विष्टपः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
आ याहि पर्वतेभ्यः, समुद्रस्याधि विष्टपः। दिवोऽमुष्य शासतो दिवं यय, दिवावसो, अस्मान् ऋतस्य दृढे पदे प्रतिष्ठापय॥
Mantra 14
आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा शूर दर्दृहि । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा, शूर, दर्दृहि। दिवोऽमुष्य शासतो दिवं यय, दिवावसो, एतानि रयीन् स्थिरलाभरूपेण प्रतिष्ठापय॥
Mantra 15
आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च पूर्तयः समृद्धीश्च वह। दिवोऽमुष्य शासतो नियमान्निर्गत्य दिव्यं ज्योतिष्मद् दिवं यय, दिवावसो; अस्माकं अन्तर्जिवने प्रचुरता धर्मो भवतु।
Mantra 16
आ यदिन्द्रश्च दद्वहे सहस्रं वसुरोचिषः । ओजिष्ठमश्व्यं पशुम् ॥
आ यदिन्द्रश्च दद्वहे समीपं नीयते, तदा नः सहस्रं वसु रोचिष्मद् आगच्छतु; ओजिष्ठं चाश्व्यं पशुं—वेगवन्तं बलं—यात्रायां वश्यं कर्तुं शक्यं प्राप्नुयाम।
Mantra 17
य ऋज्रा वातरंहसोऽरुषासो रघुष्यदः । भ्राजन्ते सूर्या इव ॥
ये ऋज्राः वातरंहसः अरुषासो रघुष्यदः, ते सूर्या इव भ्राजन्ते; अन्तर्मार्गं प्रकाशयन्तो दीप्तयः शक्तयः।
Mantra 18
पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु । तिष्ठं वनस्य मध्य आ ॥
पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु तिष्ठ; वनस्य मध्य आ विश—अन्तर्वनस्य केन्द्रगहने।
Frequently Asked Questions
It asks Indra to come quickly with his tawny steeds, accept the Soma offering, and bring victorious, truth-sustaining strength into the worshipper’s present life and ritual.
It poetically describes a descent of power: the higher, orderly realm of ṛta is invited to manifest here—so the rite, mind, and life become aligned and energized.
On the surface it evokes chariot-speed and movement; inwardly it suggests stabilizing fast, restless energies by standing in a centered depth—the calm core from which action can be governed.
Ask anything about Sukta 34 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
