
Sukta 8.32
Kaṇva
Indra
Gāyatrī or Anuṣṭubh-like short meter (uncertain; requires syllable count)
अयं काण्वानां स्तोत्रः सोमाभिषवाय इन्द्रं आह्वयति, तस्य कृतकर्माणि च कीर्तयति, धिष्ण्यया गिरा तस्य जयशक्तिः सन्निधत्तामिति प्रार्थयते। अत्र यज्ञस्य परस्परता पूर्णता च प्रकाश्यते—स्तोत्रं हविः देवप्रतिग्रहश्च—यथा यज्ञे किमपि ‘अनृणं’ न तिष्ठेत्, यजमानाः बलं रक्षां जयम् च प्राप्नुयुः।
Mantra 1
प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥
हे कण्वाः, ऋजीषिणः (ऋजुगामिनः) इन्द्रस्य कृतानि कर्माणि गाथया प्र प्रकाशयत। सोमस्य मदे तानि वदत, यत्र शक्तिः दीप्तिमती सती कार्यकरी भवति।
Mantra 2
यः सृबिन्दमनर्शनिं पिप्रुं दासमहीशुवम् । वधीदुग्रो रिणन्नपः ॥
य उग्रोऽिन्द्रः सृबिन्दं हत्वा दासं पिप्रुं—तमोबन्धनकारिणं सर्पलक्ष्यं—जघान; अपश्च विदार्य व्यमुञ्चत्—तदेवेन्द्रस्य कर्म, अन्तः संनद्धानां प्रवाहशक्तीनां मोचनम्।
Mantra 3
न्यर्बुदस्य विष्टपं वर्ष्माणं बृहतस्तिर । कृषे तदिन्द्र पौंस्यम् ॥
त्वमर्बुदस्य विष्टपं वृष्माणं बृहतोऽवरोधस्य पिण्डं न्यपातयः; तं च भङ्गायाकरोः। एतत्ते, हे इन्द्र, पौंस्यं—विपुलं बाधाभ्यः प्रमोचयितुम्।
Mantra 4
प्रति श्रुताय वो धृषत्तूर्णाशं न गिरेरधि । हुवे सुशिप्रमूतये ॥
श्रुताय प्रत्युत्तरं वः तमहं हुवे—गिरेरधि धृषत्तूर्णाशं इव वेगवन्तम्। सुशिप्रमिन्द्रमूतये हुवे, यत् तस्य वाक्शक्तिर्नो रक्षेत् समुद्धरेच्च।
Mantra 5
स गोरश्वस्य वि व्रजं मन्दानः सोम्येभ्यः । पुरं न शूर दर्षसि ॥
स सोम्यैः शक्तिभिर्मन्दानः गोरश्वस्य व्रजं विवृणोति; शूर इव तां पुरं इव प्रकाशयति—गूढं ज्योतिः बलं च अस्माकं दृष्टौ आनयन्।
Mantra 6
यदि मे रारणः सुत उक्थे वा दधसे चनः । आरादुप स्वधा गहि ॥
यदि मे सुतः सोमः त्वां राराणः, यदि वा उक्थेऽपि चनः दधासे; तर्हि स्वधया आराद् उप गहि, अस्मान् समीपात् आविश।
Mantra 7
वयं घा ते अपि ष्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥
वयं घ ते अपि स्मसि स्तोतारः, इन्द्र गिर्वणः; त्वं नः जिन्व, सोमपाः—बलस्य प्रगतेश्च पूर्णताम्।
Mantra 8
उत नः पितुमा भर संरराणो अविक्षितम् । मघवन्भूरि ते वसु ॥
उत नः पितुमां भर संरराणोऽविक्षितम्। मघवन् भूरि ते वसु तदस्मासु निषिञ्च॥
Mantra 9
उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतो अश्विनः । इळाभिः सं रभेमहि ॥
उत नो गोमतस्कृधि हिरण्यवतोऽश्विनः। इळाभिः सं रभेमहि॥
Mantra 10
बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये । साधु कृण्वन्तमवसे ॥
बृबदुक्त्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये। साधु कृण्वन्तमवसे॥
Mantra 11
यः संस्थे चिच्छतक्रतुरादीं कृणोति वृत्रहा । जरितृभ्यः पुरूवसुः ॥
यः संस्थेऽपि शतक्रतुर्वृत्रहा सहसैव पन्थानं कृणोति, स जरीतृभ्यः पुरुवसुः।
Mantra 12
स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवाँ अन्तराभरः । इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिः ॥
स नः शक्रश्चिदा शकद्दानवान् अन्तराभरः; इन्द्रो विश्वाभिरूतिभिर्नोऽन्तरिताद्भयात् परि वहति।
Mantra 13
यो रायोऽवनिर्महान्त्सुपारः सुन्वतः सखा । तमिन्द्रमभि गायत ॥
यो रायोऽवनिर्महान् सुपारः सुन्वतः सखा, तमिन्द्रमभि गायते।
Mantra 14
आयन्तारं महि स्थिरं पृतनासु श्रवोजितम् । भूरेरीशानमोजसा ॥
आयन्तारं महत् स्थिरं पृतनासु श्रवोजितं भूरेरीशानमोजसा गायामः।
Mantra 15
नकिरस्य शचीनां नियन्ता सूनृतानाम् । नकिर्वक्ता न दादिति ॥
नकिरस्य शचीनां नियन्ता, नकिः सूनृतानां मर्यादां दधाति; नकिर्वक्ता—न दादिति।
Mantra 16
न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥
न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम्; न सोमोऽप्रता पपे—ऋतस्य विधौ न किमपि शिष्यते।
Mantra 17
पन्य इदुप गायत पन्य उक्थानि शंसत । ब्रह्मा कृणोत पन्य इत् ॥
पण्यमिदुप गायत, पण्यान्युक्थानि शंसत। ब्रह्मा कृणोत पण्यमित्—यथा अन्तर्यज्ञः पण्यो भूत्वा शोभनः फलप्रदश्च स्यात्।
Mantra 18
पन्य आ दर्दिरच्छता सहस्रा वाज्यवृतः । इन्द्रो यो यज्वनो वृधः ॥
पण्यः स दर्दिरच्छतः, सहस्रा वाज्यवृतः जयति। इन्द्रो यः यज्वनं वृधः—यजमानं वर्धयति, हविष्कर्तारं च वर्धयति।
Mantra 19
वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनामन्वाहुवः । इन्द्र पिब सुतानाम् ॥
वि षू चर स्वधा अनु कृष्टीनाम् अन्वाहुवः। इन्द्र पिब सुतानाम्—सुतं सोमं पिब।
Mantra 20
पिब स्वधैनवानामुत यस्तुग्र्ये सचा । उतायमिन्द्र यस्तव ॥
स्वधावतां पिब; उत तुग्र्ये सचा यः, तस्मादपि पिब। उतायम्, इन्द्र, यस्तव—तव कर्मणि यत् किञ्चिद् हविरानन्दं निहितं, तत् सर्वं प्रतिगृहाण।
Mantra 21
अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपारणे । इमं रातं सुतं पिब ॥
मन्युषा आविणं सुषुवांसम् उपारणे अतीहि; इमं रातं सुतं सोमं पिब।
Mantra 22
इहि तिस्रः परावत इहि पञ्च जनाँ अति । धेना इन्द्रावचाकशत् ॥
इहि तिस्रः परावतः; इहि पञ्च जनान् अति। धेनाः इन्द्र, अवचाकशत्—तव प्रति निरीक्ष्य प्रकाशं प्रसस्रुवुः।
Mantra 23
सूर्यो रश्मिं यथा सृजा त्वा यच्छन्तु मे गिरः । निम्नमापो न सध्र्यक् ॥
यथा सूर्यः स्वं रश्मिं सृजति, तथा मे गिरः त्वां गृह्णन्तु धारयन्तु च। यथा आपो निम्नं प्रति सध्र्यक् प्रवहन्ति, तथा ता लक्ष्यं प्रति ऋज्व्यः प्रवहन्तु, त्वां यथास्थानं प्रत्यन्तराकर्षन्त्यः।
Mantra 24
अध्वर्यवा तु हि षिञ्च सोमं वीराय शिप्रिणे । भरा सुतस्य पीतये ॥
हे अध्वर्यो, शिप्रिणे वीराय सोमं हि सिञ्च। सुतस्य पीतये भर।
Mantra 25
य उद्नः फलिगं भिनन्न्यक्सिन्धूँरवासृजत् । यो गोषु पक्वं धारयत् ॥
य उद्नः फलिगं भिनत्, यः सिन्धून् न्यक्स् अवासृजत्; यः गोषु पक्वं धारयत्—स एव इन्द्रः।
Mantra 26
अहन्वृत्रमृचीषम और्णवाभमहीशुवम् । हिमेनाविध्यदर्बुदम् ॥
स वृत्रम् अहन्—ऋचीषमं तीक्ष्णदर्शिनम्; और्णवाभं जालबद्धं शत्रुं सर्पशूवं च जघान। हिमेन तेजसा च सः अर्बुदं विव्याध।
Mantra 27
प्र व उग्राय निष्टुरेऽषाळ्हाय प्रसक्षिणे । देवत्तं ब्रह्म गायत ॥
युष्माकं उग्राय—निष्टुराय, अषाळ्हाय, प्रसक्षिणे—देवदत्तं ब्रह्म गायत; येन तत् प्रेरितं स्तोत्रं तस्य बलम् आहूय अस्मासु प्रवर्तयेत्।
Mantra 28
यो विश्वान्यभि व्रता सोमस्य मदे अन्धसः । इन्द्रो देवेषु चेतति ॥
यः सोमस्य अन्धसः मदे विश्वानि व्रतानि अभि चेतति चरति च—स देवेषु इन्द्रः चेतति; स एव तान् प्रबोधयति, अस्मासु च तेषां कर्माणि नियच्छति।
Mantra 29
इह त्या सधमाद्या हरी हिरण्यकेश्या । वोळ्हामभि प्रयो हितम् ॥
इह तौ सधमाद्यौ हिरौ हिरण्यकेश्यौ स्थापितं प्रयः अभि वोळ्हाम्; यथा देवशक्तयः समागत्य अस्माकं हर्षं सिद्ध्यर्थं वहन्तु।
Mantra 30
अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥
अर्वाञ्चं त्वा, हे पुरुष्टुत, प्रियमेधस्तुतौ हरी सोमपेयाय वक्षताम्; यथा ज्योतिषो बलम् आगत्य आनन्दं पीत्वा विजयकर्म करोति।
The Kāṇvas begin by urging one another to proclaim Indra’s accomplished deeds through song, in the ecstasy of Soma (RV 8.32.1).
Praise intensifies into ritual precision: the hymn links inspired speech (brahman), offering, and the assured divine participation—stressing that the rite leaves no imbalance or ‘debt’ when properly performed (cf. RV 8.32.16).
Indra is vividly summoned to turn toward the worshippers, carried by the Harīs, to drink Soma—symbolizing the moment divine force arrives and becomes operative for victory (RV 8.32.30).
The hymn settles into confident expectation: because praise and offering are complete, Indra’s power will act—granting strength, protection, and successful outcomes to the pressers.
प्र कृतान्यृजीषिणः कण्वा इन्द्रस्य गाथया । मदे सोमस्य वोचत ॥न नूनं ब्रह्मणामृणं प्राशूनामस्ति सुन्वताम् । न सोमो अप्रता पपे ॥arvāñcaṃ tvā… somapeyāya vakṣataḥ
It is a Kāṇva hymn inviting Indra to the Soma offering, praising his heroic deeds, and asking his power to act for protection, strength, and victory.
It expresses the Vedic idea of completeness in sacrifice: when praise (brahman) and offering are properly done, nothing remains unpaid or lacking, and divine response is assured within ṛta (right order).
The Harīs are Indra’s two tawny steeds (or powers) that carry him swiftly to the sacrifice; invoking them poetically signals Indra’s rapid arrival to drink Soma and help the worshippers.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.