Sukta 31

Mantra 1

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत् ॥

यः यजते—यः सत्यमेव यजते—यः सोमं सुनोति च पचति च; तस्य ब्रह्मैव इन्द्रस्य प्रियम् भवति।

Mantra 2

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः ॥

यः अस्मै पुरोळाशं च आशिरं सोमं च ररति, तं शक्रः अंहसः पापात् च पादित्तं रक्षति।

Mantra 3

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया ॥

तस्य द्युमान् देवजूतः रथः आसदत्; स शूशुवत्, विश्वाः अमित्रियाः वन्भन्।

Mantra 4

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे ॥

अस्य गृहे प्रजावती इळा दिवे-दिवे असश्चन्ती; धेनुमती पोषणधाराः दुहे।

Mantra 5

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा ॥

यौ दम्पती समनसा सूनुतम् आ च धावतः, देवासो नित्ययाशिरा इव।

Mantra 6

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः ॥

प्रतिप्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिर् आशाते; न तौ वाजेषु वायतः।

Mantra 7

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः ॥

न देवानाम् अपि ह्नुतः, सुमतिं न जुगुक्षतः; श्रवो बृहद् विवासत:।

Mantra 8

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वम् आयुः व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

Mantra 9

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्ता अमृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

Mantra 10

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः ॥

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचा भुवः ॥

Mantra 11

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये ॥

ऐतु पूषा, रयिर्भगश्च; स्वस्तिः सर्वधातमः आगच्छतु। उरुरध्वा अस्माकं स्वस्तये।

Mantra 12

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत् ॥

अरमतिरनर्वणा देवस्य मनसा विश्वा भवति; सा आदित्यानाम् अनेह इद्—ऋतपथे स्थिरा।

Mantra 13

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

यथा नः मित्रोऽर्यमा वरुणश्च गोपाः स्युः; सुगा ऋतस्य पन्थानः अस्माकं यात्रायै सन्तु।

Mantra 14

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

ज्योतिष्मत्या गिरा वः पूर्व्यं देवं वसूनाम् अधिपतिं दिव्य-क्रतुम् अग्निम् ईळे। तं सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं इव क्षेत्रसाधसम्, स नः कर्मणे सम्यक् क्षेत्रं साधयति।

Mantra 15

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

मक्षु देववतो रथः समायाति, शूरश्च पृत्सु कासु चित् प्रादुर्भवति। यदा यजमानो देवानां मनः समर्प्य यजते, तदा स आत्मन्य् अयज्वभागान् अभि जयी भवति।

Mantra 16

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

न यजमान रिष्यसि, न सुन्वानः, न देवयुः। यदा देवानां मनः समर्प्य यजमानो यजते, तदा स आत्मन्य् अयज्वं यद् अस्ति तद् अभि जयी भवति।

Mantra 17

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

न कश्चिद् एनं वैरकर्मणा नाशयितुं शक्नोति, न कश्चिद् एनं निरोद्धुं वा निवर्तयितुं शक्नोति। यदा यजमानो देवानां प्रति मनः सम्यक् निधाय यजते, तदा सः स्वान्तःस्थितम् अयज्वन-प्रतिरोधम् अभिभूय जयति।

Mantra 18

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

अत्र सत्यम् सुवीर्यम् अस्तु, उत तद् आश्वाश्व्यम् (अश्वशक्तीनां शीघ्राधिपत्यम्) अपि अस्तु। यदा यजमानो देवानां प्रति मनः सम्यक् निधाय यजते, तदा सः स्वान्तःस्थितान् अयज्वन-तत्त्वान् अभिभूय विजयी भवति।