Rig Veda Sukta 6
Mandala 8Sukta 643 Mantras

Sukta 6

Sukta 8.6

Rishi

Kaṇva (Kaṇva family; RV 8.6 attributed to Kaṇvas)

Devata

Indra

Chandas

Anuṣṭubh (likely; compact praise verse)

ऋग्वेदस्य ८.६ सूक्तं काण्वं इन्द्रस्तुतिः। अस्मिन् सूक्ते इन्द्रस्य ओजः (विजयी बलम्) वृष्टिसदृशी च दानशीलता मह्यते; स्तुतिभिः स वर्धताम्, शीघ्रं च आगत्य यजमानकुलानि गोपायतामिति प्रार्थ्यते। सूक्तं कदाचित् विश्वरूपैः प्रतिमाभिः (मार्गविस्तारकः, समृद्धिविमोचकः इन्द्रः) कदाचित् यज्ञसमीप्येन (सोमाहुतयः, सामूहिकाह्वानम्) च सञ्चरति; अन्ते दानस्तुतिरूपेण दृष्टान्तेन दानेन यशसा च उन्नतिः प्रकीर्त्यते।

Mantras

Mantra 1

महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥

महानिन्द्र ओजसा; पर्जन्यो वृष्टिमानिव। स्तोमैर्वत्सस्येव वावृधे।

Mantra 2

प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥

यदा विप्रा ऋतस्य वह्नयः प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र भरन्ति, तदा ऋतस्य वाहसा तामग्रे नयन्ति।

Mantra 3

कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम् ॥

यदा कण्वा इन्द्रं स्तोमैः यज्ञस्य साधनं चक्रुः, तदा जामय इव ब्रुवन्तो वाचमायुधं तीक्ष्णमकुर्वन्।

Mantra 4

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः ॥

तस्य दिव्याय मन्यवे सर्वा विशो विश्वाः कृष्टयो नमन्त; समुद्रायैव सिन्धवः।

Mantra 5

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥

एतदस्य तित्विष ओजः—यदुभे रोदसी समावर्तयत्; इन्द्रश्चर्मेव रोदसी।

Mantra 6

वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना ॥

वृत्रस्य दोधतः अपि शतपर्वणा वज्रेण इन्द्रः वृष्णिना शिरो बिभेद।

Mantra 7

इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः ॥

इमाः धीतयः वयं प्र नो नुनुमः, विपाम् अग्रेषु अभि प्रचोदयामः; अग्नेः शोचिरिव दीप्ताः, अन्तर्ज्योतेः विद्युत इव दिद्युतन्ति।

Mantra 8

गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया ॥

गुहायां सतीरपि धीतयः स्वेन त्मना प्र यच्छन्ति, शोचन्ति च; कण्वाः ऋतस्य धारया—सत्यऋतस्य प्रवाहेन—ताः (आनयन्ति)।

Mantra 9

प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये ॥

तं इन्द्रं वयं प्र नशीमहि—गोमन्तं रयिम्, अश्विनं (वेगशक्तियुक्तम्) पूर्तिम्; तथा पूर्वचित्तये—प्राचीनचेतनाप्रबोधाय—ब्रह्मापि प्र गच्छतु।

Mantra 10

अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि ॥

अहमेव पितुः परितोऽवस्थितः ऋतस्य मेधां जग्रभ; अहं सूर्य इवाजनि—उदितः शुद्धे स्वराज्यप्रकाशे।

Mantra 12

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुॠषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥

ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुः, ये च तुष्टुवुः—ममेद् वर्धस्व सुष्टुतः; मयि ते बलं वर्धतां सम्यगुक्तेः प्रत्युत्तररूपम्।

Mantra 13

यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत् ॥

यदस्य मन्युरध्वनि द्वि वृत्रं पर्वशो रुजन्, अपः समुद्रमैरयत्—समुद्रीयां पूर्णतामुद्वेजयामास।

Mantra 14

नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे ॥

हे इन्द्र, शुष्णे त्वं वज्रं निन्यथ दस्युं जघन्थ। त्वं हि वृषा उग्रः, श्रूयसे प्रत्युत्तर्यसे च, अजेयवीर्यः।

Mantra 15

न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः ॥

न द्यावः स्वेन ओजसा, नान्तरिक्षाणि, न भूमयः—वज्रिणम् इन्द्रं परिमातुं शक्नुवन्ति; तस्य तेजो लोकमानात् अतिवर्तते।

Mantra 17

य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः ॥

यः इमे महती रोदसी—द्यावापृथिव्यौ—समीची समजग्रभीत्, तं हे इन्द्र तमोभिः गुहासु न्यगूहः; स निहितः शक्तिः प्रकाशाय प्रतीक्षते।

Mantra 18

य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम् ॥

हे इन्द्र, ये यतयस्त्वां भृगवो ये च तुष्टुवुः—हे उग्र, मम हवं नूनं शृणु। तेषां पुरातनी तपस्या-प्रेरणा मय्यधुना प्रबोधताम्।

Mantra 20

या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम् ॥

हे इन्द्र, या अग्रगामिन्यः शक्तयस्त्वां गर्भवन्तं रूपमचक्रिरन्—यथा धर्मेण सूर्यं परितो वेष्टयन्ति। यथा ज्योतिः धार्यते रक्ष्यते च, अस्मासु प्रकाशाय सज्जीभवति।

Mantra 22

तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः ॥

हे इन्द्र, तव प्रणीतीषु एव प्रशस्तिर् नयश्च, हे अद्रिवः। यज्ञश्च स्वपूर्ण-विताने विततः—येनान्तर्हविः क्षेमेण स्वलक्ष्यं गच्छेत्।

Mantra 23

आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम् ॥

आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्शि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम् ॥

Mantra 24

उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत् ॥

उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विख्षु प्रदीदयत् ॥

Mantra 26

यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा ॥

यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा ॥

Mantra 27

तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः ॥

तं त्वाम् उरुज्रयस-बलवाहिनं हविष्मतीर्विशः ऊतये उप ब्रुवते, इन्दुभिः सोमबिन्दुभिः समानीताḥ।

Mantra 28

उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत ॥

उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम्, धिया विप्रो अजायत।

Mantra 29

अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति ॥

अतः समुद्रम् उद्वतश्च चिकित्वान् अव पश्यति, यतो विपान एजति।

Mantra 30

आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा ॥

अथैव प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिषा वासरं पश्यन्ति, यदा तत् दिवि परे प्रज्वलते। तदा आद्या शक्तिः परां दीप्तिम् उद्भासयति, आत्मा च चेतनायाः सत्यामुषसम् अवगच्छति।

Mantra 31

कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम् ॥

हे इन्द्र, कण्वासः सर्वे तव मतिं वर्धयन्ति, तव पौंस्यं च; उतो हे शविष्ठ, तव वृष्ण्यं अपि वर्धयन्ति। अस्माकं दैवीं धियं वर्धयतः, अस्मासु जयिनी शक्तिः प्रवर्धते।

Mantra 32

इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम् ॥

हे इन्द्र, इमां मम सुष्टुतिं जुषस्व; दृढं मां पालय। उतो मम मतिं (धीं) प्रवर्धय, यया सा सत्यबलं धारयित्वा प्रकाशयितुं शक्नोति।

Mantra 33

उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे ॥

उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे ॥ अपि च वयं ब्रह्मण्याः, हे वज्रिवः, हे प्रवृद्ध, तुभ्यं जीवसे विप्राः स्तुतिं (वाचं) अतक्ष्म।

Mantra 34

अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः ॥

अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः ॥ कण्वाः तमभ्यनूषत, आप इव प्रवता यतीः; इन्द्रं वनन्वती मतिः तस्य तेजः प्रति सरति।

Mantra 35

इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम् ॥

इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम् ॥ उक्थानि इन्द्रं वावृधुः, सिन्धवः समुद्रमिव; स अनुत्तममन्युः अजरः।

Mantra 36

आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब ॥

हे इन्द्र, परावतः अस्मान् प्रति हरिभ्यां हर्यताभ्यां च आ नो याहि। इमं सुतं सोमं पिब।

Mantra 37

त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । हवन्ते वाजसातये ॥

त्वाम् एव वृत्रहन्तमावृण्वन्ति जनासो वृक्तबर्हिषः; वाजसातये त्वां हवन्ते।

Mantra 38

अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् । अनु सुवानास इन्दवः ॥

अनु त्वा रोदसी उभे द्यावापृथिव्यौ चक्रं न वर्त्येतशम्; अनु च सुवानास इन्दवः।

Mantra 39

मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति । मत्स्वा विवस्वतो मती ॥

हे इन्द्र स्वर्णरः, सु मन्दस्व; उते शर्यणावति समृद्धौ मत्स्व। विवस्वतः धिया मत्तो भव; सा ज्योतिष्मती धीरस्मान् प्रति त्वां प्रवर्तयतु।

Mantra 40

वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् । वृत्रहा सोमपातमः ॥

वावृधानो वज्र्यः वृषा द्यवि उप अरोरवीत्। स वृत्रहा सोमपातमः, बलम् आरोह्य अन्तर्बाधां भेत्तुं प्रववृते।

Mantra 41

ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा । इन्द्र चोष्कूयसे वसु ॥

त्वं हि ऋषिः पूर्वजः, एक ईशानः स्वेन ओजसा। हे इन्द्र, वसून् चोष्कूयसे—द्रव्यसमृद्धि-ऋत्प्राचुर्यरूपान्—समृद्धतरस्य भावस्य प्रतिष्ठापनाय।

Mantra 42

अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः । शतं वहन्तु हरयः ॥

अस्माकं सुतान् सोम-आनन्दान् प्रति त्वाम् उपाह्वयामः, हे वीतपृष्ठ! तव हरयः—अरुणवर्णा बलाश्वाः—यज्ञोपहारं प्रति त्वां शतगुणं वहन्तु; यथा अस्मासु आनन्दः परिपूर्यते।

Mantra 43

इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् । कण्वा उक्थेन वावृधुः ॥

इमां पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य माधुर्य-दीप्त्या परिपूर्णाम्, कण्वाः उक्थेन वाचा वावृधुः; यथा सा मतिḥ परमानन्दं प्रति विवर्धते।

Mantra 44

इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः । इन्द्रं सनिष्युरूतये ॥

महति मेधासंघर्षे मर्त्यः इन्द्रमेव वृणीते; मोक्षदायिन्यै ऊतये स इन्द्रं सनीष्यति।

Mantra 45

अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥

हे पुरुष्टुत, प्रियमेधस्तुत! तव हरी अर्वाञ्चौ वक्षताम्, यथा त्वं मानुषे पात्रेऽत्र सोमपेयं सोमं पिबेः।

Mantra 46

शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे । राधांसि याद्वानाम् ॥

तिरिन्दिरे शतमहं ददे, पर्शावे सहस्रं ददे; याद्वानां राधांसि ददे।

Mantra 47

त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् । ददुष्पज्राय साम्ने ॥

अर्वतां त्रीणि शतानि, गोनां दश सहस्राणि; ददुष्पज्राय साम्ने ददुः।

Mantra 48

उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम् ॥

ककुहः दिवम् उदानट्, चतुर्युगान् उष्ट्रान् ददाति; श्रवसा (कीर्तिबलेन) याद्वं जनम् उदस्थापयत्।

Frequently Asked Questions

The hymn is primarily addressed to Indra, invoked as the mighty protector who comes to the sacrifice drawn by Soma and praise.

It teaches that Indra’s power is awakened and drawn near through hymns and Soma, bringing protection, victory, abundance, and a ‘widened path’ for the community’s progress.

That section works like a dānastuti (praise of generosity), showing that divine favor is mirrored in human giving—uplifting people through prosperity and lasting renown (śravas).

Read Rig Veda in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App