Sukta 18
Sukta 8.18
Ādityas (collective), with emphasis on their grace (súmna)
अयं सूक्तः आदित्येभ्यः सुम्नं (अनुग्रहं) शर्म (रक्षणं) च याचते, तथा एनसः (दोषस्य/पापस्य) मोचनं प्रार्थयते। ऋतस्य धारकाः आदित्याः मनुष्याणां अपराधबन्धं शिथिलयितुं शक्नुवन्ति, भयेषु सुरक्षितं पारं दातुं, मृत्युबद्धानां मर्त्यानां च आयुः प्रसारयितुं समर्थाः इति प्रतिपाद्यते।
Mantras
Mantra 1
इदं ह नूनमेषां सुम्नं भिक्षेत मर्त्यः । आदित्यानामपूर्व्यं सवीमनि ॥
इदानीं नूनं मर्त्यः एषां—आदित्यानाम्—अपुर्व्यं सवीमनि सदा-विजयि सुम्नं भिक्षेत।
Mantra 2
अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम् । अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः ॥
अनर्वाणो ह्येषां पन्था आदित्यानाम्। अदब्धाः सन्ति पायवः सुगेवृधः॥
Mantra 3
तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा । शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे ॥
तत्सु नः सविता भगो वरुणो मित्रो अर्यमा। शर्म यच्छन्तु सप्रथो यदीमहे॥
Mantra 4
देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि । स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः ॥
देवेभिर्देव्यदितेऽरिष्टभर्मन्ना गहि। स्मत्सूरिभिः पुरुप्रिये सुशर्मभिः॥
Mantra 5
ते हि पुत्रासो अदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः ॥
ते हि पुत्रासोऽदितेर्विदुर्द्वेषांसि योतवे । अंहोश्चिदुरुचक्रयोऽनेहसः ॥
Mantra 6
अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा ॥
अदितिर्नो दिवा पशुमदितिर्नक्तमद्वयाः । अदितिः पात्वंहसः सदावृधा ॥
Mantra 7
उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः ॥
उत स्या नो दिवा मतिरदितिरूत्या गमत् । सा शंताति मयस्करदप स्रिधः ॥
Mantra 8
उत त्या दैव्या भिषजा शं नः करतो अश्विना । युयुयातामितो रपो अप स्रिधः ॥
उत तौ दैव्यौ भिषजावश्विनौ नः शं करोताम् । इतो रपः अप युयुयाताम्, अप च स्रिधः ॥
Mantra 9
शमग्निरग्निभिः करच्छं नस्तपतु सूर्यः । शं वातो वात्वरपा अप स्रिधः ॥
शम् अग्निरग्निभिः करोतु, शं नः तपतु सूर्यः । शं वातो वात्व् अरपाः, अप स्रिधः ॥
Mantra 10
अपामीवामप स्रिधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यासो युयोतना नो अंहसः ॥
अप अमीवाम्, अप स्रिधम्, अप सेधत दुर्मतिम् । आदित्यसो युयोतन नः अंहसः ॥
Mantra 11
युयोता शरुमस्मदाँ आदित्यास उतामतिम् । ऋधग्द्वेषः कृणुत विश्ववेदसः ॥
हे आदित्याः, अस्मद्-आत् शत्रु-प्रहार-शरुं युयोत, उत अमतिं (विपथगामिनीं कुमतिं) अपि युयोत। हे विश्ववेदसः, ऋधग्-द्वेषः (विभेदकः द्वेषः) कृणुत—विच्छिनत्त।
Mantra 12
तत्सु नः शर्म यच्छतादित्या यन्मुमोचति । एनस्वन्तं चिदेनसः सुदानवः ॥
हे आदित्याः, तत् नः शर्म यच्छत—यत् मुमोचति (मोचयति)। हे सुदानवः, एनस्वन्तं चिद् एनसः (अपि) मुञ्चथ—दोषात् विमोचयथ।
Mantra 13
यो नः कश्चिद्रिरिक्षति रक्षस्त्वेन मर्त्यः । स्वैः ष एवै रिरिषीष्ट युर्जनः ॥
यो नः कश्चिद् मर्त्यः रक्षस्त्वेन रिरिक्षति (हिंसितुमिच्छति), सः स्वैरेव बलैः एक एव रिरिषीष्ट—विनश्येत्। युर्जनः (कुटिलः) स्वां हिंसां स्वस्मिन्नेव प्रत्यावर्तयति।
Mantra 14
समित्तमघमश्नवद्दुःशंसं मर्त्यं रिपुम् । यो अस्मत्रा दुर्हणावाँ उप द्वयुः ॥
यः दुष्शंसो मर्त्यः रिपुः अस्मत्रा दुर्हणावान् उप द्वयुः आगच्छति, तं समित्तम् अघम् अश्नवत्। स च द्वयुः वैरभावेन उपसर्पन् स्वेनैव दुर्दैवेन गृहीतः भवति।
Mantra 15
पाकत्रा स्थन देवा हृत्सु जानीथ मर्त्यम् । उप द्वयुं चाद्वयुं च वसवः ॥
देवाः, पाकत्रा स्थत; हृत्सु मर्त्यं जानीथ। वसवः, उप द्वयुं च अद्वयुं च आगच्छत, भूतं च ऋते सम्यक् स्थापयत।
Mantra 16
आ शर्म पर्वतानामोतापां वृणीमहे । द्यावाक्षामारे अस्मद्रपस्कृतम् ॥
वयं पर्वतानां शर्म च, अपां च शर्म वृणीमहे। हे द्यावापृथिवी, अस्मद् दूरं रक्षतम्—अस्मद्रपस्कृतं निर्मितं क्लेशं क्षारकं च दुःखम्।
Mantra 17
ते नो भद्रेण शर्मणा युष्माकं नावा वसवः । अति विश्वानि दुरिता पिपर्तन ॥
हे वसवः, भद्रेण शर्मणा नः पालयत; युष्माकं नावाऽस्मान् सर्वाणि दुरितानि अतिपारयतु।
Mantra 18
तुचे तनाय तत्सु नो द्राघीय आयुर्जीवसे । आदित्यासः सुमहसः कृणोतन ॥
सन्तत्यै तनायाय च, नः जीवसे द्राघीयः आयुः कुरुत; हे सुमहस आदित्याः, आयुः प्रवर्धयत।
Mantra 19
यज्ञो हीळो वो अन्तर आदित्या अस्ति मृळत । युष्मे इद्वो अपि ष्मसि सजात्ये ॥
हे आदित्याः, यज्ञो हि वः अन्तरः हीळः—मृळत। युष्मे एव वयं, सजात्येऽपि वः स्मः।
Mantra 20
बृहद्वरूथं मरुतां देवं त्रातारमश्विना । मित्रमीमहे वरुणं स्वस्तये ॥
स्वस्तये वयं मित्रं वरुणं च बृहद्वरूथौ ईमहे; अश्विनौ त्रातारौ मरुतां देवं गणं च आह्वयामः, यथा बृहद्वरूथं नः परितः स्थिरं भवेत्।
Mantra 21
अनेहो मित्रार्यमन्नृवद्वरुण शंस्यम् । त्रिवरूथं मरुतो यन्त नश्छर्दिः ॥
हे मित्रार्यमन्, हे नृवद्वरुण, नः शंस्यं भवतं; हे मरुतः, त्रिवरूथं नः छर्दिः शान्त्यावरणं वहन्तो यन्त।
Mantra 22
ये चिद्धि मृत्युबन्धव आदित्या मनवः स्मसि । प्र सू न आयुर्जीवसे तिरेतन ॥
यद्यपि वयं मृत्युबन्धवः, हे आदित्याः, मनवः स्मसि; तस्मात् नः आयुर्जीवसे प्र सू तिरेतन—अस्माकं जीवनकालं पारं नयत, यथा वयं सम्यक् जीवेम।
Frequently Asked Questions
The Ādityas are a group of deities—such as Mitra, Varuṇa, and Aryaman—who uphold truth (ṛta), protect society, and grant well-being. In this sukta they are approached as gracious guardians who can also ‘release’ a person from fault.
Súmna means gracious favor or benevolent support—divine goodwill that protects, strengthens, and helps a person succeed in a wholesome way. The hymn treats this grace as powerful and ‘ever-victorious’ in action.
Enas refers to fault, moral stain, or harmful wrongdoing and its burden. The hymn asks the Ādityas for a kind of shelter that loosens this burden, restoring a person to right order and enabling a fuller span of life.
Ask anything about Sukta 18 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.