
Sukta 8.35
अयं सूक्तः प्रातःकाले अश्विनोः प्रति दृढं प्रबोधनाह्वानम्। तौ शीघ्रम् आगत्य सम्यग् देवगणेन सह—अग्निना, इन्द्रेण, आदित्यैः, रुद्रैः, वसुभिः, उषसा, सूर्येण च—सुतं सोमं पिबतामिति प्रार्थ्यते। अश्विनौ विश्वसहायौ ऋतधर्मसमन्वितौ कवेराह्वानं शृणुतः, यजमानाय च ‘रत्नानि’ (धनसमृद्धीन्) प्रतिददात इति वर्ण्यते। पुनःपुनरुक्तं समाह्वानम् (‘आ यातम्… आ गतम्’) सूक्तं यज्ञीयस्वागतभावेन रक्षायै, आयुष्याय, समृद्ध्यै च याचनारूपं करोति।
Mantra 1
अग्निनेन्द्रेण वरुणेन विष्णुनादित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना ॥
अग्निनेन्द्रेण वरुणेन विष्णुना आदित्यै रुद्रैर्वसुभिः सचा भूत्वा, सजोषसा उषसा सूर्येण च—अश्विनौ सोमं पिबतम्; पेषितं मदु स्वान्तः प्रविश्य अस्मासु सिञ्चतम्।
Mantra 2
विश्वाभिर्धीभिर्भुवनेन वाजिना दिवा पृथिव्याद्रिभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना ॥
विश्वाभिर्धीभिर्भुवनेन वाजिना दिवा पृथिव्या अद्रिभिः सचा भूत्वा, सजोषसा उषसा सूर्येण च—अश्विनौ सोमं पिबतम्; अस्माकं चेतनां तस्य मदोः योग्यं पात्रं कुरुतम्।
Mantra 3
विश्वैर्देवैस्त्रिभिरेकादशैरिहाद्भिर्मरुद्भिर्भृगुभिः सचाभुवा । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं पिबतमश्विना ॥
विश्वैर्देवैस्त्रिभिरेकादशैरिहाद्भिर्मरुद्भिर्भृगुभिः सचा भूत्वा । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विनौ सोमं पिबतं बह्वीर्दिव्याः शक्तीर्नोऽन्तः प्रवर्तयतम् ॥
Mantra 4
जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना ॥
जुषेथां यज्ञं बोधतं हवस्य मे विश्वेह देवौ सवनावगच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना ॥
Mantra 5
स्तोमं जुषेथां युवशेव कन्यनां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना ॥
स्तोमं जुषेथां युवशेव कन्यनां विश्वेह देवौ सवनावगच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना ॥
Mantra 6
गिरो जुषेथामध्वरं जुषेथां विश्वेह देवौ सवनाव गच्छतम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चेषं नो वोळ्हमश्विना ॥
गिरो नः जुषेथाम्, अध्वरं च जुषेथाम्। विश्वेह देवौ सर्वेषु सवनेषु गच्छतम्। उषसा सूर्येण च सजोṣसा, हे अश्विनौ, अस्मभ्यं वोळ्हं सहाय्यस्य पोषकं चेषम्।
Mantra 7
हारिद्रवेव पतथो वनेदुप सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना ॥
हारिद्रवेव पतथो वनेदुप; महिषाविव सुतं सोमं प्रति गच्छथः। उषसा सूर्येण च सजोṣसा, हे अश्विनौ, त्रिर्वर्त्या पथा अस्मान् यातम्।
Mantra 8
हंसाविव पतथो अध्वगाविव सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना ॥
हंसाविव पतथो, अध्वगाविव पथा याथः; महिषाविव सुतं सोमं प्रति गच्छथः। उषसा सूर्येण च सजोṣसा, हे अश्विनौ, त्रिर्वर्त्या गत्या अस्मान् यातम्।
Mantra 9
श्येनाविव पतथो हव्यदातये सोमं सुतं महिषेवाव गच्छथः । सजोषसा उषसा सूर्येण च त्रिर्वर्तिर्यातमश्विना ॥
श्येनाविव युवां हव्यदातये पतथः; महिषाविव सुतं सोमं प्रति गच्छथः। उषसा सूर्येण च सजोषसा, हे अश्विनौ, त्रिर्वर्त्या पथा अस्मान् उप यातम्।
Mantra 10
पिबतं च तृप्णुतं चा च गच्छतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना ॥
पिबतं च तृप्णुतं च, अस्मान् प्रति चागच्छतम्; प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम्। उषसा सूर्येण च सजोषसा, हे अश्विनौ, नोऽस्मभ्यं ऊर्जं धत्तम्।
Mantra 11
जयतं च प्र स्तुतं च प्र चावतं प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना ॥
जयतं च, प्र स्तुतं च, प्र चावतं; प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम्। उषसा सूर्येण च सजोषसा, हे अश्विनौ, नोऽस्मभ्यं ऊर्जं धत्तम्।
Mantra 12
हतं च शत्रून्यततं च मित्रिणः प्रजां च धत्तं द्रविणं च धत्तम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चोर्जं नो धत्तमश्विना ॥
शत्रून् हतं, मित्रिणः सन्मार्गे यततां च स्थापयतम्; प्रजां च धत्तं, द्रविणस्य च पूर्णतां धत्तम्। सजोषसा उषसा सूर्येण च, हे अश्विनौ, अस्मभ्यं ऊर्जं धत्तम्।
Mantra 13
मित्रावरुणवन्ता उत धर्मवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना ॥
मित्रावरुणवन्तौ, उत धर्मवन्तौ, मरुत्वन्तौ—हे अश्विनौ—जरितुः हवम् आगच्छतम्। सजोषसा उषसा सूर्येण च, आदित्यैः सह यातम्, हे अश्विनौ।
Mantra 14
अङ्गिरस्वन्ता उत विष्णुवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना ॥
अङ्गिरस्वन्तौ, उत विष्णुवन्तौ, मरुत्वन्तौ—हे अश्विनौ—जरितुः हवम् आगच्छतम्। सजोषसा उषसा सूर्येण च, आदित्यैः सह यातम्, हे अश्विनौ।
Mantra 15
ऋभुमन्ता वृषणा वाजवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना ॥
ऋभुमन्ता वृषणा वाजवन्ता मरुत्वन्ता—जरितुर्हवं गच्छथो। सजोषसा उषसा सूर्येण च आदित्यैः सह यातम्, अश्विनौ।
Mantra 16
ब्रह्म जिन्वतमुत जिन्वतं धियो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना ॥
ब्रह्म जिन्वतमुत जिन्वतं धियः; हतं रक्षांसि, सेधतममीवाः। सजोषसा उषसा सूर्येण च—सुन्वतो सोमं पिबतम्, अश्विनौ।
Mantra 17
क्षत्रं जिन्वतमुत जिन्वतं नॄन्हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना ॥
क्षत्रं जिन्वतमुत जिन्वतं नॄन्; हतं रक्षांसि, सेधतममीवाः। सजोषसा उषसा सूर्येण च—सुन्वतो सोमं पिबतम्, अश्विनौ।
Mantra 18
धेनूर्जिन्वतमुत जिन्वतं विशो हतं रक्षांसि सेधतममीवाः । सजोषसा उषसा सूर्येण च सोमं सुन्वतो अश्विना ॥
हे अश्विनौ, धेनूः जिन्वतम्, उत जिन्वतं विशः। रक्षांसि हतं, अमीवाः सेधतम्। उषसा सूर्येण च सजोषसा, सोमं सुन्वतो पिबतम्, हे अश्विनौ।
Mantra 19
अत्रेरिव शृणुतं पूर्व्यस्तुतिं श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम् ॥
हे मदच्युतौ अश्विनौ, अत्रेरिव शृणुतं पूर्व्यां स्तुतिम्—श्याावाश्वस्य सुन्वतोऽयं स्तवः। उषसा सूर्येण च सजोषसा, तिरोअह्न्यं गत्वा, अस्मासु प्रभावं धारयतम्।
Mantra 20
सर्गाँ इव सृजतं सुष्टुतीरुप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम् ॥
हे मदच्युतौ अश्विनौ, सर्गानिव सृजतं सुष्टुतीरुप—श्याावाश्वस्य सुन्वतोऽमाः। उषसा सूर्येण च सजोषसा, तिरोअह्न्यं विचरतम्, क्षिप्रां सहाय्यां प्रकटयतम्।
Mantra 21
रश्मीँरिव यच्छतमध्वराँ उप श्यावाश्वस्य सुन्वतो मदच्युता । सजोषसा उषसा सूर्येण चाश्विना तिरोअह्न्यम् ॥
हे मदच्युतावश्विनौ, रश्मीँरिवाध्वरानुप यच्छतम्—श्यावाश्वस्य सुन्वतोऽन्तिकम्। उषसा सूर्येण च सजोषसा तिरोऽह्न्यं व्यतिक्रम्य, युवयोः सहायस्य ऋजुं ज्योतिरावहतम्।
Mantra 22
अर्वाग्रथं नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे ॥
अश्विनौ, अर्वाग्रथं नि यच्छतम्, समीपे स्थापयतम्; सोम्यं मधु पिबतम्। आ यातमश्विना गतम्। अवस्युर्वामहं हुवे—दाśुषे रत्नानि धत्तम्।
Mantra 23
नमोवाके प्रस्थिते अध्वरे नरा विवक्षणस्य पीतये । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे ॥
नमोवाके प्रस्थितेऽध्वरे, हे नरा, विवक्ष॑णस्य पीतये आ यातमश्विना गतम्। अवस्युर्वामहं हुवे—दाśुषे रत्नानि धत्तम्।
Mantra 24
स्वाहाकृतस्य तृम्पतं सुतस्य देवावन्धसः । आ यातमश्विना गतमवस्युर्वामहं हुवे धत्तं रत्नानि दाशुषे ॥
स्वाहाकृतस्य सुतस्य देवावन्धसः तृम्पतम्। आ यातम् अश्विना, गतम्। अवस्युर्वामहं हुवे; धत्तं रत्नानि दाशुषे॥
The hymn opens by seating the Aśvins amid the whole pantheon, urging them to drink Soma in harmony with Dawn and Sun (a cosmic-liturgical alignment).
Repeated calls intensify: the Aśvins are praised as bearers of Mitra-Varuṇa’s powers, dharma/ṛta, and Marut-force, and are asked to come to the singer’s cry and accept the offering.
The direct liturgical moment of satisfaction—Soma made ready with svāhā is offered; the poet urgently commands arrival (“ā yātam… ā gatam”) and requests saving help.
The sukta closes with the promise/hope of reciprocity: the Aśvins, pleased by Soma, are asked to bestow treasures and fullness upon the sacrificer-giver.
somam pibatam aśvinā
मित्रावरुणवन्ता उत धर्मवन्ता मरुत्वन्ता जरितुर्गच्छथो हवम् । सजोषसा उषसा सूर्येण चादित्यैर्यातमश्विना ॥dhattam ratnāni dāśuṣe
The Aśvins are twin deities, swift like horsemen, closely linked with dawn. In RV 8.35 they are invited to arrive quickly, drink Soma, protect the worshipper, and grant prosperity.
It presents the Aśvins as coming in companionship with the whole divine order—Agni, Indra, Ādityas, Rudras, Vasus, Dawn, and the Sun—so the sacrifice is aligned with the full cosmic harmony (ṛta).
The poet asks them to come at dawn, accept the Soma offered with svāhā, give saving help, and bestow ‘ratnāni’—treasures or plenitudes—upon the sacrificer who offers.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.