
Sukta 8.9
Kāṇva tradition (Vatsa prominently)
Jagatī (probable due to longer line; requires metrical verification)
अयं सूक्तोऽश्विनाव् अत्यन्तं शीघ्रं ह्वयति—वात्सं ऋषिं तस्य च जनान् सहाय्याय। अत्र प्रार्थ्यते विस्तीर्णा दुर्धर्षा च रक्षाः, तथा शत्रूनां बलानां दूरतः प्रहाणम्। ततश्चाश्विनोः पालनं केवलात् तात्कालिकाश्रयात् विश्वव्यापि रक्षां प्रति विस्तार्यते—जगतो जङ्गमस्य, शरीरस्य, तथा सन्तानानां भावि-कल्याणस्यापि। अन्ते च सूक्तं अधिकं अन्तर्मुखं ध्यानात्मकं भवति—प्रेरितया धिया आशीर्भिश्च युगलौ ‘उपविशेताम्’ इव, अन्तःस्थं सौख्यं स्थिरयतः।
Mantra 1
आ नूनमश्विना युवं वत्सस्य गन्तमवसे । प्रास्मै यच्छतमवृकं पृथु च्छर्दिर्युयुतं या अरातयः ॥
आ नूनमश्विनौ युवां वत्सस्यावसे गच्छतम्। तस्मै पृथु छर्दिरवृकं प्रयच्छतम्; ये अरातयः अभ्यायान्ति तान् युयुतम्।
Mantra 2
यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषाँ अनु । नृम्णं तद्धत्तमश्विना ॥
यदन्तरिक्षे यद्दिवि यत्पञ्च मानुषाननु नृम्णं तत् धत्तमश्विनौ।
Mantra 3
ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः । एवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥
ये वां दंसांस्यश्विना विप्रासः परिमामृशुः । एवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥
Mantra 4
अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते । अयं सोमो मधुमान्वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः ॥
अयं वां घर्मो अश्विना स्तोमेन परि षिच्यते । अयं सोमो मधुमान्वाजिनीवसू येन वृत्रं चिकेतथः ॥
Mantra 5
यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु पुरुदंससा कृतम् । तेन माविष्टमश्विना ॥
हे पुरुदंससौ अश्विनौ! यदप्सु यद्वनस्पतौ यदोषधीषु च युष्माभ्यां कृतं, तेन युष्मत्कृतबलेन मां आविष्टं रक्षतम्।
Mantra 6
यन्नासत्या भुरण्यथो यद्वा देव भिषज्यथः । अयं वां वत्सो मतिभिर्न विन्धते हविष्मन्तं हि गच्छथः ॥
हे नासत्यौ! यन्ना भुरण्यथो यद्वा हे देवौ भिषज्यथः—अयं वां हविष्मान् वत्सो मतिभिर्न विन्दते; हि युष्माकं गमनं हविष्मन्तमेव।
Mantra 7
आ नूनमश्विनोॠषिः स्तोमं चिकेत वामया । आ सोमं मधुमत्तमं घर्मं सिञ्चादथर्वणि ॥
इदानीमश्विनोः ऋषिर्वां हर्षवत्या शक्त्या स्तोमं चिकेत; अथर्वणि विधौ मधुमत्तमं सोमं घर्मं च सिञ्चतु।
Mantra 8
आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठाथो अश्विना । आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत ॥
आ नूनं रघुवर्तनिं रथं तिष्ठथो अश्विना। आ वां स्तोमा इमे मम नभो न चुच्यवीरत॥
Mantra 9
यदद्य वां नासत्योक्थैराचुच्युवीमहि । यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्काण्वस्य बोधतम् ॥
यदद्य वां नासत्यौक्थैराचुच्युवीमहि। यद्वा वाणीभिरश्विनेवेत्काण्वस्य बोधतम्॥
Mantra 10
यद्वां कक्षीवाँ उत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव । पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम् ॥
यद्वां कक्षीवाँ उत यद्व्यश्व ऋषिर्यद्वां दीर्घतमा जुहाव। पृथी यद्वां वैन्यः सादनेष्वेवेदतो अश्विना चेतयेथाम्॥
Mantra 11
यातं छर्दिष्पा उत नः परस्पा भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा । वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम् ॥
यातं छर्दिष्पा उत नः परस्पा; भूतं जगत्पा उत नस्तनूपा। वर्तिस्तोकाय तनयाय यातम्॥
Mantra 12
यदिन्द्रेण सरथं याथो अश्विना यद्वा वायुना भवथः समोकसा । यदादित्येभिॠभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथः ॥
यदिन्द्रेण सरथं याथो अश्विना यद्वा वायुना भवथः समोकसा। यदादित्येभिऋभुभिः सजोषसा यद्वा विष्णोर्विक्रमणेषु तिष्ठथः॥
Mantra 13
यदद्याश्विनावहं हुवेय वाजसातये । यत्पृत्सु तुर्वणे सहस्तच्छ्रेष्ठमश्विनोरवः ॥
यदद्याश्विनावहं हुवेय वाजसातये। यत्पृत्सु तुर्वणे सहस्तच्छ्रेष्ठमश्विनोरवः॥
Mantra 14
आ नूनं यातमश्विनेमा हव्यानि वां हिता । इमे सोमासो अधि तुर्वशे यदाविमे कण्वेषु वामथ ॥
आ नूनं यातम् अश्विनौ; इमा हव्यानि वां हितानि। इमे सोमासोऽधि तुर्वशे निहिताः; इमे च कण्वेषु वामर्थ—तस्माद् आगच्छतम्।
Mantra 15
यन्नासत्या पराके अर्वाके अस्ति भेषजम् । तेन नूनं विमदाय प्रचेतसा छर्दिर्वत्साय यच्छतम् ॥
यन्नासत्यौ पराकेऽर्वाके च भेषजमस्ति, तेन नूनं प्रचेतसौ विमदाय छर्दिर्यच्छतम्; वत्सायापि यच्छतम्।
Mantra 16
अभुत्स्यु प्र देव्या साकं वाचाहमश्विनोः । व्यावर्देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः ॥
अभूत्स्यु प्र देव्या साकं वाचा अहम् अश्विनोः। व्यावर्द् देव्या मतिं वि रातिं मर्त्येभ्यः।
Mantra 18
यदुषो यासि भानुना सं सूर्येण रोचसे । आ हायमश्विनो रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम् ॥
हे उषः, यदा त्वं स्वभानुना यासि सूर्येण सह संरोचसे, तदैवायम् अश्विनोः रथो वर्तिर्याति नृपाय्यम्।
Mantra 19
यदापीतासो अंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः । यद्वा वाणीरनूषत प्र देवयन्तो अश्विना ॥
यदापीतासोऽंशवो गावो न दुह्र ऊधभिः, यद्वा वाणीः अनूषत देवयन्तोऽश्विना प्र—तदा, हे अश्विनौ, सहाय्येनागच्छतम्।
Mantra 20
प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे । प्र दक्षाय प्रचेतसा ॥
प्र द्युम्नाय प्र शवसे प्र नृषाह्याय शर्मणे । प्र दक्षाय प्रचेतसे ॥
Mantra 21
यन्नूनं धीभिरश्विना पितुर्योना निषीदथः । यद्वा सुम्नेभिरुक्थ्या ॥
हे अश्विनौ, यन्नूनं धीभिर् दीप्ताभिः पितुर्योनौ निषीदथः; यद्वा सुम्नेभिर् उक्थ्यौ (अस्मान् उपयाथः)—तदस्मासु एव प्रतिष्ठेथाम्।
An immediate summons to the Aśvins to help Vatsa, asking for broad, unbreakable shelter and removal of hostile forces.
The hymn widens from personal aid to layered protection: shelter, defense from ‘beyond,’ guardianship of the moving world, and protection of embodied life, with special concern for children and descendants.
The Aśvins are hailed as comprehensive guardians (chardiṣpā, jagatpā, tanūpā), bringing the ‘path of safety’ (vartiḥ) for progeny—protection becomes cosmic and intimate at once.
It turns inward: through inspired thoughts and glad blessings the Twins ‘take their seat,’ suggesting the deity’s protection is to be established within the worshipper’s own being.
avṛkaṃ pṛthu chardiḥ (wide shelter that no wolf can break)
jagatpā … tanūpā (guardians of the moving world … guardians of the body)
pitur yonā niṣīdathaḥ (you take your seat in the Father’s womb)
They are the divine twin helpers—swift, youthful horsemen—invoked for rescue, healing, protection, and safe passage, especially at dawn and in times of danger.
It asks for a broad, unbreakable shelter, the driving away of hostile forces, protection of body and world, and a safe, secure future for children and descendants.
It is a vivid symbol for complete protection: a secure refuge that cannot be breached by threats (whether literal dangers, enemies, illness, or harmful influences).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.