Sukta 14

Mantra 1

यदिन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोषखा स्यात् ॥

यदीन्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत्। स्तोता मे गोषखा स्यात्॥

Mantra 2

शिक्षेयमस्मै दित्सेयं शचीपते मनीषिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ॥

अस्मै शिक्षेयम्, अस्मै दित्सेयम्—हे शचीपते, मनीषिणे—यदहं गोपतिः स्याम्, रश्मिगवां दीप्तधनानां च स्वामी।

Mantra 3

धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामश्वं पिप्युषी दुहे ॥

हे इन्द्र, तव सूनृताधेनुः सोमसुत्वते यजमानाय दुहे; सा रश्मिगां च अश्वं च—प्राणबलम्—पिप्युषी दुग्धं निष्पादयति, साधकं पोषयति वर्धयति च।

Mantra 4

न ते वर्तास्ति राधस इन्द्र देवो न मर्त्यः । यद्दित्ससि स्तुतो मघम् ॥

हे इन्द्र, तव राधसः सीमा नास्ति—न देवो न मर्त्यः। यन्मघं दित्ससि, स्तुतो ह्वयमानश्च, तत् भूय एव ददासि।

Mantra 5

यज्ञ इन्द्रमवर्धयद्यद्भूमिं व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥

यज्ञ इन्द्रम् अवर्धयत् यदा स भूमेः आधारं विस्तीर्य सम्यक् प्रवर्तयत्, दिवि च ऊर्ध्वकर्मणः सुनिश्चितम् आधारम्—ओपशं—चकार।

Mantra 6

वावृधानस्य ते वयं विश्वा धनानि जिग्युषः । ऊतिमिन्द्रा वृणीमहे ॥

हे इन्द्र, त्वं वावृधानः; वयं विश्वानि धनानि जिगीषवः तव ऊतिं वृणीमहे। तव वर्धनेन अस्माकं स्वामित्वशक्तिः परिपूर्णा भवति।

Mantra 7

व्यन्तरिक्षमतिरन्मदे सोमस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥

सोममदे इन्द्रः अन्तरिक्षं तस्य च रोचनाः अत्यतार्षीत्; यदा स वलस्य गुहां अभिनत्—गूढस्य ज्योतिषः आवरणं दीप्तया मनोबलशक्त्या व्यशातयत्।

Mantra 8

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्कृण्वन्गुहा सतीः । अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥

स अङ्गिरोभ्यः गवः-रश्मीन् ऊर्ध्वम् उद्गा आजद्; गुहायां सतीः सत्याः आविष्कृण्वन्। वलम् आवरण-प्रतिरोधं च अर्वाञ्चं नुनुदे, यथा ज्योतिः अस्मान् प्रति पुनरागच्छेत्।

Mantra 9

इन्द्रेण रोचना दिवो दृळ्हानि दृंहितानि च । स्थिराणि न पराणुदे ॥

इन्द्रेण दिवः रोचनाः दृढाः सुदृढतया च संस्थापिताः भवन्ति; ताः स्थिराः सन्ति, न पराणुद्यन्ते—यथा उच्चमनसः प्रतिष्ठिता ज्योतिः अस्मासु न पतति।

Mantra 10

अपामूर्मिर्मदन्निव स्तोम इन्द्राजिरायते । वि ते मदा अराजिषुः ॥

अपां ऊर्मिः इव मदन्निव, अयं स्तोमः हे इन्द्र, त्वां प्रति शीघ्रं प्रवर्तते। तव मदा आनन्द-उल्लासरूपाः दीप्ताः प्रसृता भवन्ति—सत्तायां प्रकाशमानाः आनन्दशक्तयः।

Mantra 11

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्थवर्धनः । स्तोतॄणामुत भद्रकृत् ॥

त्वं हि स्तोमवर्धन इन्द्रास्युक्तवर्धनः। स्तोतṝणामुत भद्रकृत्॥

Mantra 12

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः । उप यज्ञं सुराधसम् ॥

इन्द्रमित्केशिना हरी सोमपेयाय वक्षतः। उप यज्ञं सुराधसम्॥

Mantra 13

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः । विश्वा यदजयः स्पृधः ॥

अपां फेनेन नमुचेः शिर इन्द्रोदवर्तयः। विश्वा यदजयः स्पृधः॥

Mantra 14

मायाभिरुत्सिसृप्सत इन्द्र द्यामारुरुक्षतः । अव दस्यूँरधूनुथाः ॥

हे इन्द्र, स्वमायाभिः दीप्तकौशलशक्तिभिः, यदा त्वम् उत्सिसृप्सन् ऊर्ध्वं प्रयत्नं कृत्वा चैतन्यस्य द्याम् आरुरुक्षः, तदा दस्यून्—तमोबाधकान्—अवाधूनुथाः, अवापातयश्च।

Mantra 15

असुन्वामिन्द्र संसदं विषूचीं व्यनाशयः । सोमपा उत्तरो भवन् ॥

हे इन्द्र, असुन्वतां विषूचीं संसदं त्वं व्यनाशयः—भित्त्वा विदार्य च व्यपसारयः; सोमपाः सन् उत्तरोऽभवः, उच्चतरः पराजयकः।