
Sukta 8.8
Kaṇva lineage (probable; hymn explicitly references Kaṇva in nearby verses)
अयं सूक्तोऽश्विनौ प्रति प्रातर्देवाह्वानरूपः; उषसि त्वरितं समागन्तुं सूर्यवस्त्रिणा रथेन, समग्रान् वरान्—आरोग्यं रक्षां च यज्ञसिद्धिं च—दातुं च याचते। तौ गभीरदर्शिनौ यमौ स्तूयेताम्, ऋतस्य पथिभिः संचरतौ, प्राणिभ्यः समीपस्थौ; च यजमानाः ऋतुसु सम्यगनुष्ठेयेषु कर्मसु निन्दां न विफलतां वा मा प्रापुः, इति प्रार्थ्यते।
Mantra 2
आ नूनं यातमश्विना रथेन सूर्यत्वचा । भुजी हिरण्यपेशसा कवी गम्भीरचेतसा ॥
आ नूनमायातमश्विना सूर्यत्वचा रथेन। भुजी हिरण्यपेशसा, कवी गम्भीरचेतसा—आगच्छतम्।
Mantra 3
आ यातं नहुषस्पर्यान्तरिक्षात्सुवृक्तिभिः । पिबाथो अश्विना मधु कण्वानां सवने सुतम् ॥
आ यातं नहुषस्पर्य, अन्तरिक्षात्सुवृक्तिभिः। पिबाथो अश्विना मधु कण्वानां सवने सुतम्।
Mantra 4
आ नो यातं दिवस्पर्यान्तरिक्षादधप्रिया । पुत्रः कण्वस्य वामिह सुषाव सोम्यं मधु ॥
आ नो यातं दिवः पर्यन्तरिक्षादधप्रिया अश्विना। इह कण्वस्य पुत्रः वां सुशाव सोम्यं मधु; तद् अस्माकम् अन्तःप्रवाहान् प्रविश्य सम्यक् स्थापयतु।
Mantra 5
आ नो यातमुपश्रुत्यश्विना सोमपीतये । स्वाहा स्तोमस्य वर्धना प्र कवी धीतिभिर्नरा ॥
आ नो यातम् उपश्रुत्य अश्विना सोमपीतये। स्वाहा—स्तोमस्य वर्धना; प्र कवी धीतिभिर्नरा।
Mantra 6
यच्चिद्धि वां पुर ऋषयो जुहूरेऽवसे नरा । आ यातमश्विना गतमुपेमां सुष्टुतिं मम ॥
यच्चिद्धि वां पुर ऋषयो जुहूरेऽवसे नरा, तदर्थमपि नूनम् आ यातम् अश्विना। गतम् उपेमां मम सुस्तुतिं; प्राचीनः प्रतिनादोऽस्मासु पुनर्जागरताम्।
Mantra 7
दिवश्चिद्रोचनादध्या नो गन्तं स्वर्विदा । धीभिर्वत्सप्रचेतसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता ॥
दिवश्चिद्रोचनादध्या नो गन्तं स्वर्विदा। धीभिर्वत्सप्रचेतसा स्तोमेभिर्हवनश्रुता॥
Mantra 8
किमन्ये पर्यासतेऽस्मत्स्तोमेभिरश्विना । पुत्रः कण्वस्य वामृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत् ॥
किमन्ये पर्यासतेऽस्मत्स्तोमेभिरश्विना। पुत्रः कण्वस्य वामृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत्॥
Mantra 9
आ वां विप्र इहावसेऽह्वत्स्तोमेभिरश्विना । अरिप्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं मयोभुवा ॥
आ वां विप्र इहावसेऽह्वत्स्तोमेभिरश्विना। अरिप्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं मयोभुवा॥
Mantra 10
आ यद्वां योषणा रथमतिष्ठद्वाजिनीवसू । विश्वान्यश्विना युवं प्र धीतान्यगच्छतम् ॥
यदा दीप्तया शक्त्या वां वाजिनीवसू रथः समास्थापितः प्रवर्तितश्च, तदा हे अश्विनौ युवां विश्वानि धीतानि मनसः सम्यग्धृतानि संकल्पान् प्रति प्रागच्छतम्—तान् सिद्धीकृत्य प्रबोध्य च त्वरयन्तौ।
Mantra 11
अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना । वत्सो वां मधुमद्वचोऽशंसीत्काव्यः कविः ॥
अतः हे अश्विनौ सहस्रनिर्णिजा रथेन आगच्छतम्। काव्यस्य प्रेरणाद्रष्टा कविः वत्सो वां मधुमद्वचः—सत्यस्य माधुर्यवाहि वाक्यम्—अशंसत्।
Mantra 12
पुरुमन्द्रा पुरूवसू मनोतरा रयीणाम् । स्तोमं मे अश्विनाविममभि वह्नी अनूषाताम् ॥
हे अश्विनौ पुरुमन्द्रौ पुरुवसू, रयीणां मनोतरौ—अन्तर्धनधारासु मनसः अपि निकटतरौ। मम इमं स्तोमं प्रति युवयोः वह्नी अनूषाताम्; सन्तौ तम् अभिवह्य सिद्ध्यर्थम् ऊर्ध्वं नयताम्।
Mantra 13
आ नो विश्वान्यश्विना धत्तं राधांस्यह्रया । कृतं न ऋत्वियावतो मा नो रीरधतं निदे ॥
हे अश्विनौ, आ नो विश्वानि राधांसि अह्रया धत्तम्। ऋत्वियावतः कृतं नः कृतं साधयतम्; मा नः निदे रीरधतम्।
Mantra 14
यन्नासत्या परावति यद्वा स्थो अध्यम्बरे । अतः सहस्रनिर्णिजा रथेना यातमश्विना ॥
हे नासत्यौ, यत् परावति स्थः यद्वा अध्यम्बरे दीप्ते; अतः सहस्रनिर्णिजा रथेन यातम्, हे अश्विनौ, अस्माकं धियः क्षेत्रम्।
Mantra 15
यो वां नासत्यावृषिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत् । तस्मै सहस्रनिर्णिजमिषं धत्तं घृतश्चुतम् ॥
यो वां नासत्यौ वृषिर्वत्सो गीर्भिर्वर्धयामास, तस्मै सहस्रनिर्णिजम् इषं धत्तम्, घृतश्चुतम्।
Mantra 16
प्रास्मा ऊर्जं घृतश्चुतमश्विना यच्छतं युवम् । यो वां सुम्नाय तुष्टवद्वसूयाद्दानुनस्पती ॥
हे अश्विनौ, घृतश्चुताम् ऊर्जं—स्निग्धतेजःसमृद्धां जीवनशक्तिम्—अस्मै प्रयच्छतम् युवाम्। यः वां सुम्नाय तुष्टवत् स्तौति, वसूयात् अन्तर्वसूनि कामयमानः—हे दानुनस्पती—स स तया शक्त्या पोष्यताम्।
Mantra 17
आ नो गन्तं रिशादसेमं स्तोमं पुरुभुजा । कृतं नः सुश्रियो नरेमा दातमभिष्टये ॥
हे अश्विनौ, घृतश्चुताम् ऊर्जं—स्निग्धतेजःसमृद्धां जीवनशक्तिम्—अस्मै प्रयच्छतम् युवाम्। यः वां सुम्नाय तुष्टवत् स्तौति, वसूयात् अन्तर्वसूनि कामयमानः—हे दानुनस्पती—स स तया शक्त्या पोष्यताम्।
Mantra 18
आ वां विश्वाभिरूतिभिः प्रियमेधा अहूषत । राजन्तावध्वराणामश्विना यामहूतिषु ॥
वां सर्वाभिर् ऊतिभिः (रक्षणशक्तिभिः) सह प्रियमेधाः आहूषत। हे अश्विनौ, अध्वराणां राजन्तौ, यामहूतिषु—नियतासु आहूतिषु यज्ञस्य च सम्यग्गतिषु—आगच्छतम्; अस्मासु च नेतृशक्तिरूपेण राज्यतम्।
Mantra 19
आ नो गन्तं मयोभुवाश्विना शम्भुवा युवम् । यो वां विपन्यू धीतिभिर्गीर्भिर्वत्सो अवीवृधत् ॥
आ नो गन्तं मयोभुवा अश्विना शम्भुवा युवम्। यो वां विपन्यू धीतिभिर्गीर्भिर्वत्सोऽवीवृधत्॥
Mantra 20
याभिः कण्वं मेधातिथिं याभिर्वशं दशव्रजम् । याभिर्गोशर्यमावतं ताभिर्नोऽवतं नरा ॥
याभिः कण्वं मेधातिथिं याभिर्वशं दशव्रजम्। याभिर्गोशर्यमा॑वतं ताभिर्नोऽवतं नरा॥
Mantra 21
याभिर्नरा त्रसदस्युमावतं कृत्व्ये धने । ताभिः ष्वस्माँ अश्विना प्रावतं वाजसातये ॥
याभिर्नरा त्रसदस्युमावतं कृत्व्ये धने। ताभिः ष्वस्माँ अश्विना प्रावतं वाजसातये॥
Mantra 22
प्र वां स्तोमाः सुवृक्तयो गिरो वर्धन्त्वश्विना । पुरुत्रा वृत्रहन्तमा ता नो भूतं पुरुस्पृहा ॥
हे अश्विनौ, अस्माकं स्तोमाः सुवृक्तयश्च गिरः युवां वर्धयन्तु। पुरुत्रा वृत्रहन्तमौ, तौ नः पुरुस्पृहौ भूत्वा अस्मासु सन्निहितौ प्रभाविनौ च भवतम्।
Mantra 23
त्रीणि पदान्यश्विनोराविः सान्ति गुहा परः । कवी ऋतस्य पत्मभिरर्वाग्जीवेभ्यस्परि ॥
अश्विनोस्त्रीणि पदानि सन्ति—आविः सन्ति, गुहा परोऽपि निहितानि। तौ कवी ऋतस्य पत्मभिरर्वाग् जीवेभ्यः समायातौ—अनवरोधौ परितश्च व्याप्नुतः।
A direct, immediate summons: the Aśvins are asked to come ‘now’ in a sun-radiant chariot, portrayed as strong-armed, golden, deep-minded seers.
The hymn expands their identity as swift benefactors who draw near to living beings and who make the properly timed, properly ordered work (ṛtu/ṛta) fruitful.
The central plea for comprehensive, prompt boons—‘bring to us all gifts without delay’—and for protection from reproach and diminishment of the rite’s effectiveness.
A contemplative sealing image of their mysterious mode of approach—‘three steps’ both manifest and hidden—affirming that by ṛta’s paths they arrive near and encompass the living.
sūryatvacā (clad with the sun’s radiance)
ā no viśvāny aśvinā dhattaṃ rādhāṃsi (bring to us all boons)
trīṇi padāny aśvinor (three are the steps of the Aśvins)
They are the divine twin riders of the dawn—swift helpers and healers—invoked to arrive quickly, protect the worshippers, and bring complete blessings.
To come immediately in their radiant chariot, grant all boons without delay, make the properly timed ritual work effective, and keep the worshippers from blame or failure.
It suggests their mysterious mode of movement: their presence can be openly experienced yet also remains hidden beyond, as they approach beings along the paths of ṛta (cosmic order).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.