
Sukta 8.64
अयं सूक्तः इन्द्राय सोमाह्वानरूपः तीव्रः। स्तुतिगीतयः तं प्रहर्षयन्तु, स राधांसि ददातु, ब्रह्मद्विषः शक्तीः भिनत्तु इति प्रार्थ्यते। इन्द्रः अनम्रः, युवान्, बलवान् वृषभः इव वर्ण्यते; सत्येन ब्रह्मणा (प्रेरितवचसा) विना स दुरापः। अन्ते त्वरितं आह्वानम्—“शीघ्रम् आगच्छ, उज्ज्वलं सोमं पिब”—इति, वीर्याय ज्वलद्बलाय च।
Mantra 1
उत्त्वा मन्दन्तु स्तोमाः कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विषो जहि ॥
उत् त्वा मन्दन्तु स्तोमाः। हे अद्रिवः, अस्मभ्यं राधः कृणुष्व। ब्रह्मद्विषः अव जहि।
Mantra 2
पदा पणीँरराधसो नि बाधस्व महाँ असि । नहि त्वा कश्चन प्रति ॥
पदा पणीन् आराधसः निबाधस्व; महानसि। न हि त्वा कश्चन प्रति तिष्ठति।
Mantra 3
त्वमीशिषे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वं राजा जनानाम् ॥
त्वम् ईशिषे सुतानाम् इन्द्र, त्वम् असुतानाम्; त्वं राजा जनानाम्।
Mantra 4
एहि प्रेहि क्षयो दिव्याघोषञ्चर्षणीनाम् । ओभे पृणासि रोदसी ॥
एहि, प्रेहि—हे इन्द्र, दिव्ये क्षये स्थितः, चर्षणीनां घोषं जनयन्। उभे रोदसी पृणासि।
Mantra 5
त्यं चित्पर्वतं गिरिं शतवन्तं सहस्रिणम् । वि स्तोतृभ्यो रुरोजिथ ॥
त्यमपि पर्वतं गिरिं शतवन्तं सहस्रिणं स्तोतृभ्यः प्रशस्तृभ्यः त्वं विस्तीर्णं रुरोजिथ, येन गूढा पूर्णता चेतनसत्तायां प्रकाश्येत।
Mantra 6
वयमु त्वा दिवा सुते वयं नक्तं हवामहे । अस्माकं काममा पृण ॥
वयं त्वा दिवा सुते हवामहे, वयं नक्तमपि हवामहे। अस्माकं कामं च इच्छां च सम्यक् आपृणु—अस्माकम् आकाङ्क्षां सत्तायां परिपूरय।
Mantra 7
क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति ॥
क्व स वृ्षभो युवा तुविग्रीवोऽनानतः? कः ब्रह्मा वाचः प्रेरितो ऋत्विक् तं सत्यं सपर्येतोपसर्पेत?
Mantra 8
कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वाँ अव गच्छति । इन्द्रं क उ स्विदा चके ॥
कस्य स्वित्सवनं वृषा जुजुष्वान् अव गच्छति? इन्द्रं क उ स्विदा चके?
Mantra 9
कं ते दाना असक्षत वृत्रहन्कं सुवीर्या । उक्थे क उ स्विदन्तमः ॥
कं ते दाना असक्षत वृत्रहन् कं सुवीर्या? उक्थे क उ स्विदन्तमः?
Mantra 10
अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते । तस्येहि प्र द्रवा पिब ॥
अयं ते मानुषे जने सोमः पूरुषु सूयते। तस्येहि प्र द्रवा पिब।
Mantra 11
अयं ते शर्यणावति सुषोमायामधि प्रियः । आर्जीकीये मदिन्तमः ॥
अयं ते सोमः—शर्यणावति सुसोमायामधि प्रियः; आर्जिकीये मदिन्तमः। अस्मासु ते जयवीर्यं प्रबोधयतु।
Mantra 12
तमद्य राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये । एहीमिन्द्र द्रवा पिब ॥
तमद्य सोमं राधसे महे चारुं मदाय घृष्वये। एहीन्द्र द्रवा पिब; अस्मासु बलतेजः प्रज्वलतु।
Praises are offered to exhilarate Indra and to secure abundance; a direct plea is made to strike down the haters of brahman (sacred word).
Indra’s formidable, unbowing nature is emphasized—he is the youthful bull of power, approachable only through true inspired service and potent praise.
The hymn turns into an urgent, living invitation: the beautiful Soma is ready for Indra’s great giving and blazing ecstasy.
It ends by calling Indra to come swiftly and drink, implying the expected return-flow of boon, strength, and protection to the worshippers.
ava brahmadviṣo jahi
क्व स्य वृषभो युवा तुविग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तं सपर्यति ॥ehīm indra dravā piba
It calls Indra to be gladdened by hymns and Soma, to grant abundance, and to defeat forces that oppose sacred truth and right inspiration.
Literally “haters of brahman (sacred word).” In ritual it can mean hostile opponents; inwardly it points to impulses that resist truth, prayer, and higher insight.
In Vedic ritual, Soma is the empowering offering that intensifies Indra’s heroic force; by inviting him to drink, the worshippers seek protection, victory, and generous gifts in return.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.