Sukta 100

Mantra 1

अयं त एमि तन्वा पुरस्ताद्विश्वे देवा अभि मा यन्ति पश्चात् । यदा मह्यं दीधरो भागमिन्द्रादिन्मया कृणवो वीर्याणि ॥

Pumupunta ako sa iyo sa aking katawang pagkatao, sa harapan; at ang lahat ng mga diyos ay sumusunod sa akin. Kapag ikaw, O Indra, ay nagtakda na para sa akin ang aking bahagi, kung gayon sa akin ang mga makabayong kapangyarihan ay natatapos.

Mantra 2

दधामि ते मधुनो भक्षमग्रे हितस्ते भागः सुतो अस्तु सोमः । असश्च त्वं दक्षिणतः सखा मेऽधा वृत्राणि जङ्घनाव भूरि ॥

Inilalagay ko sa harapan mo ang pulot-pukyutan na pagkain; ang iyong bahagi ay nakatakda, ang Soma ay pindutin. At ikaw, na nakaupo sa kanan bilang aking kasama, kung gayon sana ay yurakan natin ang maraming balakid.

Mantra 3

प्र सु स्तोमं भरत वाजयन्त इन्द्राय सत्यं यदि सत्यमस्ति । नेन्द्रो अस्तीति नेम उ त्व आह क ईं ददर्श कमभि ष्टवाम ॥

Iharap ang awit, na pumipiga patungo sa kasaganaan, para kay Indra, totoo, kung ang Katotohanan ay talagang naroon. Huwag sanang magsabi ang sinuman, 'Walang Indra'; sino ang tunay na nakakita, sino ang aming pupurihin?

Mantra 4

अयमस्मि जरितः पश्य मेह विश्वा जातान्यभ्यस्मि मह्ना । ऋतस्य मा प्रदिशो वर्धयन्त्यादर्दिरो भुवना दर्दरीमि ॥

Narito ako, O mang-aawit, tingnan mo ako: sa kadakilaan ay sakop ko ang lahat ng ipinanganak. Ang mga rehiyon ng Ṛta ay nagpapalaki sa akin; pinapatakbo ng galaw na iyon, pinagugunita ko ang mga mundo at binabasag ang kanilang katigasan.

Mantra 5

आ यन्मा वेना अरुहन्नृतस्यँ एकमासीनं हर्यतस्य पृष्ठे । मनश्चिन्मे हृद आ प्रत्यवोचदचिक्रदञ्छिशुमन्तः सखायः ॥

Nang ang mga naghahanap ng pangitain ay nag-angat sa akin patungo sa Katotohanan, ako, na nakaupo sa Isa sa likod ng nagliliwanag, noon ding ang aking isipan sa loob ng puso ay sumagot ng pagsang-ayon; at ang mga kasama, na puno ng muling kapanganakan ng katuwaang parang bata, ay sumigaw na magkasama.

Mantra 6

विश्वेत्ता ते सवनेषु प्रवाच्या या चकर्थ मघवन्निन्द्र सुन्वते । पारावतं यत्पुरुसम्भृतं वस्वपावृणोः शरभाय ऋषिबन्धवे ॥

Ang lahat ng mga gawang ito ay ipinahahayag sa bawat pagpiga, O Indra na mapagbigay, para sa nagbubuhos ng Soma: kung paano mo ibinunyag ang malayong, sagana at nakaimbak na yaman para kay Śarabha, ang kamag-anak ng manghaharap.

Mantra 7

प्र नूनं धावता पृथङ्नेह यो वो अवावरीत् । नि षीं वृत्रस्य मर्मणि वज्रमिन्द्रो अपीपतत् ॥

Tumakbo ngayon, bawat isa sa kanyang sariling paraan, narito ang nais na pumigil sa inyo. Si Indra ay nagtulak ng puwersa ng kulog nang tuwid sa mahina at marupok na core ni Vṛtra.

Mantra 8

मनोजवा अयमान आयसीमतरत्पुरम् । दिवं सुपर्णो गत्वाय सोमं वज्रिण आभरत् ॥

Mabilis gaya ng isipan, na gumagalaw nang tuwid, tawirin niya ang bakal na kuta; ang may magagandang pakpak ay pumunta sa langit at nagdala pabalik ng Soma para sa may hawak ng kidlat.

Mantra 9

समुद्रे अन्तः शयत उद्ना वज्रो अभीवृतः । भरन्त्यस्मै संयतः पुरःप्रस्रवणा बलिम् ॥

Sa loob ng karagatan ang puwersa ng kulog ay nakahiga, na nakabalot ng mga tubig; ang mga agos na umaagos pasulong, na hawak sa maayos na kontrol, ay nagdadala sa kanya ng alay ng kapangyarihan.

Mantra 10

यद्वाग्वदन्त्यविचेतनानि राष्ट्री देवानां निषसाद मन्द्रा । चतस्र ऊर्जं दुदुहे पयांसि क्व स्विदस्याः परमं जगाम ॥

Kapag ang Pananalita ay nagsasalita ng mga bagay na hindi napapansin, ang soberanong reyna ng mga diyos ay nakaupo sa kanyang kaligayahan; ang apat na kapangyarihan ay naglululuha ng pwersang nagpapalakas at mga agos ng katuwaan, ngunit saan nga ba ang kanyang pinakamataas na trono ay naroon?

Mantra 11

देवीं वाचमजनयन्त देवास्तां विश्वरूपाः पशवो वदन्ति । सा नो मन्द्रेषमूर्जं दुहाना धेनुर्वागस्मानुप सुष्टुतैतु ॥

Ang mga diyos ay nagluwal ng diyosang Pananalita; ang lahat ng anyo ng mga nilalang ay nagpapahayag sa kanya. Nawa siya, ang Pananalitang baka-ang naglululuha para sa atin ng katuwaan, inspirasyon, at pwersang nagpapalakas, ay lumapit sa amin nang lubos na pinupuri.

Mantra 12

सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व द्यौर्देहि लोकं वज्राय विष्कभे । हनाव वृत्रं रिणचाव सिन्धूनिन्द्रस्य यन्तु प्रसवे विसृष्टाः ॥

O kaibigang Viṣṇu, lumakad nang mas malawak pa; O Langit, bigyan ng espasyo, suportahan itong bukas para sa puwersa ng kulog. Pumatay tayo ni Vṛtra; palayain natin ang mga ilog: na pinakawalan ng galaw, nawa sila ay umagos para kay Indra.