
Sukta 8.6
Kaṇva (Kaṇva family; RV 8.6 attributed to Kaṇvas)
Indra
Anuṣṭubh (likely; compact praise verse)
Ang RV 8.6 ay isang Kaṇva na himno kay Indra na nagpapalaki sa kanyang ojas (mapagpalang kapangyarihan) at ulan-tulad na kasipagan, na hinihikayat siyang lumago sa pamamagitan ng papuri at dumating nang mabilis upang protektahan ang sumasamba na mga angkan. Ang himno ay gumagalaw sa pagitan ng kosmikong mga imahe (si Indra bilang pwersa na nagpapalawak ng mga landas at nagpapakawala ng sagana) at ritwal na kagapian (mga handog-Soma at pangkatang panalangin), na nagtatapos sa isang dānastuti-style na halimbawa na ipinagdiriwang ang pag-angat sa pamamagitan ng pagbibigay at katanyagan.
Mantra 1
महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥
Dakila si Indra sa kanyang lakas, tulad ni Parjanya na mabigat ng ulan; sa pamamagitan ng aming mga himno siya ay lumalago, tulad ng buhay na lumalaki sa loob na pinapakain - sa ganito ang kapangyarihan ng paglilinaw ay lumalawak sa naghahanap.
Mantra 2
प्रजामृतस्य पिप्रतः प्र यद्भरन्त वह्नयः । विप्रा ऋतस्य वाहसा ॥
Kapag ang mga mangunguhit, mga tagapagdala ng Katotohanan, ay iniaahon ang pagpapalaki ng supling ng kaluluwa sa ṛta, kanilang dinadala ito sa pamamagitan ng tunay na sasakyan ng kosmikong kaayusan - sa ganito ang panloob na pagiging ay tinataguyod ng tamang batas at inspiradong puwersa.
Mantra 3
कण्वा इन्द्रं यदक्रत स्तोमैर्यज्ञस्य साधनम् । जामि ब्रुवत आयुधम् ॥
Kapag ang mga Kaṇva ay bumuo kay Indra sa pamamagitan ng mga himno bilang epektibong kapangyarihan ng sakripisyo, sila ay nagsalita bilang magkakamag-anak, na humuhubog ng sandata ng pananalita - ang mantra ay ginawang matalim para sa labanan ng liwanag.
Mantra 4
समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः ॥
Sa kanyang banal na sigla ang lahat ng mga tao ay yumuyukod, tulad ng mga ilog na yumuyuko patungo sa karagatan; sa ganito ang maraming kilos ng buhay ay sumusuko sa iisang malawak na puwersa kapag ang kalooban ni Indra ay sumisiklab sa pagiging.
Mantra 5
ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चर्मेव रोदसी ॥
Ito ang puwersa ng kanyang nagniningning na enerhiya: kanyang ginawang umikot at magkaisa ang dalawang mundo, na tinipon ni Indra ang Langit at Lupa na para bang isang balat lamang - sa ganito ang kamalayan ay hawak sa iisang matibay na yakap para sa gawain ng liwanag.
Mantra 6
वि चिद्वृत्रस्य दोधतो वज्रेण शतपर्वणा । शिरो बिभेद वृष्णिना ॥
Kahit noong si Vṛtra ay umaangat at lumalaban, si Indra na may kidlat na may sangang daan ay pumutol sa kanyang ulo sa pamamagitan ng makapangyarihang lakas - sa ganito ang balakid sa subconsciente ay nabasag at ang mga nakaharang na agos ay pinakawalan para sa pagsulong ng katotohanan.
Mantra 7
इमा अभि प्र णोनुमो विपामग्रेषु धीतयः । अग्नेः शोचिर्न दिद्युतः ॥
Ang mga inspirasyong ito ay itinutuloy namin at pinapagalaw sa mismong unahan ng mga mangunguhit; sila ay nagniningning tulad ng apoy ni Agni - tulad ng kidlat ng panloob na paglilinaw.
Mantra 8
गुहा सतीरुप त्मना प्र यच्छोचन्त धीतयः । कण्वा ऋतस्य धारया ॥
Bagaman nakatago sa lihim na yungib, ang mga inspirasyon, sa kanilang sariling kalikasang-loob, ay umaabante at nagsisimulang sumiklab; ang mga Kanva ay nagdadala ng mga ito sa agos ng katotohanang-kaayusan.
Mantra 9
प्र तमिन्द्र नशीमहि रयिं गोमन्तमश्विनम् । प्र ब्रह्म पूर्वचित्तये ॥
Sa harap patungo sa Indra na iyon nais naming makamit: ang kasaganaang kayamanan ng liwanag at mga kapangyarihan ng mabilis na lakas; sa harap pumapanaw ang salita ng mantra, para sa paggising ng sinaunang kamalayan.
Mantra 10
अहमिद्धि पितुष्परि मेधामृतस्य जग्रभ । अहं सूर्य इवाजनि ॥
Ako nga, mula sa Ama, ay nakamtan ang karunungan ng katotohanang-kaayusan; ako ay ipinanganak na parang araw, na tumitindig sa malinaw at makapangyarihang liwanag.
Mantra 12
ये त्वामिन्द्र न तुष्टुवुॠषयो ये च तुष्टुवुः । ममेद्वर्धस्व सुष्टुतः ॥
Kung ang mga mangunguna ay hindi pumuri sa iyo, o kung pumuri man sila, lumago ka nga para sa akin, O Indra, kapag winiwilihang inawit; palakasin ang iyong kapangyarihan sa akin bilang tugon sa tamang pananalita.
Mantra 13
यदस्य मन्युरध्वनीद्वि वृत्रं पर्वशो रुजन् । अपः समुद्रमैरयत् ॥
Nang ang kanyang mapusok na lakas ay nagtulak, sinira ang Vrtra hiwa-hiwa, kanyang pinakilos ang mga tubig, kanyang pinagalaw ang karagatang kasaganaan: ang pagpapalaya sa mga nakapiit na agos ng kamalayan.
Mantra 14
नि शुष्ण इन्द्र धर्णसिं वज्रं जघन्थ दस्यवि । वृषा ह्युग्र शृण्विषे ॥
Kay Shushna, O Indra, ibinagsak mo ang kidlat, pinatay ang Dasyu; sapagkat ikaw ang Toro, ang mabagsik, na dapat marinig at tugunan, na hindi malabanan sa iyong lakas.
Mantra 15
न द्याव इन्द्रमोजसा नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । न विव्यचन्त भूमयः ॥
Hindi ang mga langit sa kanilang kapangyarihan, ni ang mga mundong-gitna, ni ang mga pundasyon ng lupa ay makakayang saklawin si Indra na tagahawak ng kidlat; ang kanyang lakas ay lumalampas sa sukat ng mga mundo.
Mantra 17
य इमे रोदसी मही समीची समजग्रभीत् । तमोभिरिन्द्र तं गुहः ॥
Siya na nagkamit ng dalawang dakilang Mundo, ang Langit at Lupa, na iginuhit sa tamang pagharap, siya, O Indra, iyong itinago sa mga kadiliman: ang nakatagong kapangyarihang naghihintay na mapalaya sa liwanag.
Mantra 18
य इन्द्र यतयस्त्वा भृगवो ये च तुष्टुवुः । ममेदुग्र श्रुधी हवम् ॥
O Indra, ang mga masisikap, ang mga Bhrgu, at ang mga nagpuri sa iyo, pakinggan mo ang aking panawagan, O mabagsik; ang kanilang sinaunang aspirasyon ay maging aktibo sa akin ngayon.
Mantra 20
या इन्द्र प्रस्वस्त्वासा गर्भमचक्रिरन् । परि धर्मेव सूर्यम् ॥
O Indra, ang mga kapangyarihang sumusulong ay bumuo sa iyo bilang isang anyong sinanhi, na parang tinatangkilik ang araw sa loob ng batas ng tamang kaayusan, upang ang liwanag ay mahawakan, mapangalagaan, at ihanda para sa pagpapakita sa amin.
Mantra 22
तवेदिन्द्र प्रणीतिषूत प्रशस्तिरद्रिवः । यज्ञो वितन्तसाय्यः ॥
O Indra, sa iyong mga pagpapakabay ay tunay na naroon ang papuri at tamang direksyon, O tagapanghawak ng bato; at ang sakripisyo ay lumalaganap sa buong lawak, upang ang panloob na alay ay makarating nang ligtas sa kanyang patutunguhan.
Mantra 23
आ न इन्द्र महीमिषं पुरं न दर्षि गोमतीम् । उत प्रजां सुवीर्यम् ॥
Pumarito sa amin, O Indra, na may malawak na pwersang nagpapakain, tulad ng isang muog na sagana sa sinag, at igawad din ang pagkakaroon ng tunay na supling ng kaluluwa at ang kasaganaan ng makabayaning lakas.
Mantra 24
उत त्यदाश्वश्व्यं यदिन्द्र नाहुषीष्वा । अग्रे विक्षु प्रदीदयत् ॥
At ang mabilis na kapangyarihang ipinanganak sa kabayo, noong, O Indra, sa gitna ng mga taong Nahusha, ay iyong pinasiklab sa unahan sa mga angkan: iyong binubuhay ang nangungunang liwanag ng pag-unlad sa kolektibong sangkatauhan.
Mantra 26
यदङ्ग तविषीयस इन्द्र प्रराजसि क्षितीः । महाँ अपार ओजसा ॥
Kapag, O Indra, ikaw ay nagiging mas matindi sa lakas at namumuno sa mga tahanan, ikaw ang Dakila, walang hangganan sa iyong pwersa; iyong pinapalawak ang sakop ng pagiging panginoon ng kaluluwa sa pamamagitan ng kapangyarihan ng pagiging.
Mantra 27
तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः ॥
Sa iyo, ang tagapagdala ng malawak na dumadaloy na pwersa, ang mga taong nagdadala ng alay ay tumatawag nang malapit para sa proteksyon, na nagdadala ng mga patak ng Soma: nilalapitan nila ang kapangyarihang nagpapalawak at nagpapabilis ng landas para sa pagsulong ng kaluluwa.
Mantra 28
उपह्वरे गिरीणां संगथे च नदीनाम् । धिया विप्रो अजायत ॥
Sa mga kambong ng mga bundok at sa pagtatagpo ng mga ilog, ang mangunguna ay ipinanganak sa pamamagitan ng kapangyarihan ng pananaw: ang inspirasyon ay tumitindig kung saan ang mga taas at dumadaloy na agos ay nagtatagpo sa kaluluwa.
Mantra 29
अतः समुद्रमुद्वतश्चिकित्वाँ अव पश्यति । यतो विपान एजति ॥
Mula dito ang nakakakilala ay tumitingin sa ibaba sa karagatan at sa mga tumataas na taas, mula kung saan ang umiinom ay nanginginig sa kilos: ang gising na kamalayan ay sumusuri sa kalawakan at sa pag-ahon, at natutukoy ang pinagmulan ng natutuligang kasiyahan ng kaluluwa.
Mantra 30
आदित्प्रत्नस्य रेतसो ज्योतिष्पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दिवा ॥
Kung gayon tunay na kanilang namamasdan ang araw sa pamamagitan ng liwanag ng sinaunang binhi, kapag ito ay sinindihan sa kaitaasan sa langit: ang orihinal na kapangyarihan ay nagbubunsod ng mas mataas na sinag, at ang kaluluwa ay nakikilala ang tunay na bukang-liwayway ng kamalayan.
Mantra 31
कण्वास इन्द्र ते मतिं विश्वे वर्धन्ति पौंस्यम् । उतो शविष्ठ वृष्ण्यम् ॥
Ang mga Kanva, O Indra, ay lahat nagpapatibay sa iyong kinasasangkapan na pag-iisip, ang iyong kapangyarihang panlalaki; at gayundin, O pinakamakapangyarihan, ang iyong matibay na lakas: sa pamamagitan ng aming pagpapalaki ng banal na intensyon, ang mapagpalang kapangyarihan ay lumalaki sa amin.
Mantra 32
इमां म इन्द्र सुष्टुतिं जुषस्व प्र सु मामव । उत प्र वर्धया मतिम् ॥
O Indra, tanggapin mo itong mahusay na anyong himno ko; ako ay pukawin nang malakas. At pati na rin ay paitaasin mo ang kapangyarihan ng aking pag-iisip, upang ito ay makapagtaglay at maipahayag ang pwersa ng katotohanan.
Mantra 33
उत ब्रह्मण्या वयं तुभ्यं प्रवृद्ध वज्रिवः । विप्रा अतक्ष्म जीवसे ॥
At kami, mga mangingibig sa brahman, ang salitang nagbibigay-anyo sa kaluluwa, O Vajrin, ay naghubog para sa iyo, O laging dumarami, isang sinag na pananalita, para sa aming pamumuhay: para sa paglago ng lakas ng buhay sa katotohanan.
Mantra 34
अभि कण्वा अनूषतापो न प्रवता यतीः । इन्द्रं वनन्वती मतिः ॥
Ang mga Kanva ay sumigaw patungo sa kanya, tulad ng tubig na dumadaloy sa dalisdis; ang kanilang kaisipang inspirado, na naghahangad na manalo si Indra, ay dumadaloy nang tuwid sa kanyang kapangyarihan, tulad ng agos ng kamalayan patungo sa liwanag na pinagmulan.
Mantra 35
इन्द्रमुक्थानि वावृधुः समुद्रमिव सिन्धवः । अनुत्तमन्युमजरम् ॥
Ang mga malakas na pagbigkas ay nagpalaki kay Indra, tulad ng mga ilog na nagpapalaki sa karagatan. Siya ang nag-iisang ang kanyang sigla ay walang nakakalampas, ang walang-edad na kapangyarihan, na laging nagwawagi sa pakikibaka para sa liwanag.
Mantra 36
आ नो याहि परावतो हरिभ्यां हर्यताभ्याम् । इममिन्द्र सुतं पिब ॥
Pumarito sa amin mula sa malalayong lugar, O Indra, kasama ang iyong dalawang maliwanag na kayumangging kapangyarihan, ang mga Hari. Inumin itong piniga na Soma: pahintulutan na ang kasiyahan ng liwanag na inumin ay magpukaw ng mapagtagumpay na lakas sa amin.
Mantra 37
त्वामिद्वृत्रहन्तम जनासो वृक्तबर्हिषः । हवन्ते वाजसातये ॥
Ikaw nga, ang pinakamakapangyarihang pumatay sa tagapagtakip, ang tinatawag ng mga tao na may maayos na ipinanalang na banal na upuan, upang kami ay manalo ng vaja, ang kasaganaan ng lakas at mapagtagumpay na pagganap.
Mantra 38
अनु त्वा रोदसी उभे चक्रं न वर्त्येतशम् । अनु सुवानास इन्दवः ॥
Pagkatapos mo gumalaw ang Langit at Lupa, tulad ng pag-ikot ng gulong na may mabilis na kabayo; pagkatapos mo sumunod ang mga patak ng Soma habang pinipiga, mga kapangyarihan ng kasiyahan na tumatakbo sa iyong paglalakbay at nagpapakain sa iyong pagtagumpay.
Mantra 39
मन्दस्वा सु स्वर्णर उतेन्द्र शर्यणावति । मत्स्वा विवस्वतो मती ॥
Magmasaya, O Indra, O bayani ng liwanag na langit; at sa kasaganaan ng saryana, magalak. Malasing sa kaisipang inspirado ng nagliwanag, pahintulutan na ang liwanag na ipinanganak na pananaw ay gawing masigla ka sa amin.
Mantra 40
वावृधान उप द्यवि वृषा वज्र्यरोरवीत् । वृत्रहा सोमपातमः ॥
Na lalong dumarami, ang Toro na may kidlat ay umungol patungo sa langit. Ang pumatay sa tagapagtakip, ang pinakaperpektong umiinom ng Soma, ay tumataas sa lakas upang basagin ang panloob na balakid.
Mantra 41
ऋषिर्हि पूर्वजा अस्येक ईशान ओजसा । इन्द्र चोष्कूयसे वसु ॥
Sapagkat ikaw nga ang manghaharap, ipinanganak bago ang lahat, ang nag-iisang panginoon sa iyong kapangyarihan. O Indra, ikaw ay nagpapagalaw at naglalapit ng mga Vasu, mga kapangyarihan ng sangkap at tamang kasaganaan, para sa pagtatatag ng mas mayamang pagkatao.
Mantra 42
अस्माकं त्वा सुताँ उप वीतपृष्ठा अभि प्रयः । शतं वहन्तु हरयः ॥
Sa aming piniga na kasiyahan ng Soma ay tinatawag ka naming malapit; pahintulutan na ang iyong mga maliwanag na likod na kapangyarihan, ang mga kayumangging kabayo ng Lakas, ay magdala sa iyo nang sandaan patungo sa alay, upang ang Kasiyahan ay matupad sa amin.
Mantra 43
इमां सु पूर्व्यां धियं मधोर्घृतस्य पिप्युषीम् । कण्वा उक्थेन वावृधुः ॥
Ang sinaunang inspirasyong ito, na puno ng tamis at liwanag na dinadalisay, ay pinalaki ng mga Kanva sa pamamagitan ng salita ng pahayag, upang ang kaisipan ay lumago sa kanyang buong kagalakan.
Mantra 44
इन्द्रमिद्विमहीनां मेधे वृणीत मर्त्यः । इन्द्रं सनिष्युरूतये ॥
Si Indra lamang ang pinili ng mortal sa dakilang pagsisikap ng pag-unawa; sapagkat si Indra ang kanyang nais manalo para sa tulong na nagdudulot ng kaligtasan.
Mantra 45
अर्वाञ्चं त्वा पुरुष्टुत प्रियमेधस्तुता हरी । सोमपेयाय वक्षतः ॥
Sa amin patungo, O lalong pinupuri, hayaang dalhin ka ng iyong dalawang kapangyarihang kayumanggi, na pinupuri ng minamahal na katalinuhan, upang uminom ka ng Soma ng kagalakan dito sa sisidlang pantao.
Mantra 46
शतमहं तिरिन्दिरे सहस्रं पर्शावा ददे । राधांसि याद्वानाम् ॥
Isang daan ang ibinigay ko sa Tirindira, isang libo sa Parshava, mga kaloob ng kasaganaan sa mga Yadva: mga kapangyarihan ng paglago na ipinagkaloob kapag ang panloob na tagumpay ay natatag.
Mantra 47
त्रीणि शतान्यर्वतां सहस्रा दश गोनाम् । ददुष्पज्राय साम्ने ॥
Tatlong daang kabayo, sampung libong sinag ng liwanag ang kanilang ibinigay kay Pajra para sa awit: ang panlabas na kaloob ay sumasalamin sa panloob na pagpapalaya ng lakas at liwanag.
Mantra 48
उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम् ॥
Si Kakuha ay umahon sa langit, na nagbibigay ng mga kamelyong nakaharnos nang apat; sa pamamagitan ng kapangyarihan ng katanyagan kanyang itinaas ang sambayanang Yadva, isang larawan ng pag-ahon sa pamamagitan ng mapagbigay na lakas at lumalawak na karangalan.
Indra is proclaimed ‘great by force,’ likened to a rain-laden Parjanya, and said to grow through hymns—praise as nourishment of power.
The hymn intensifies the call: offering-bearing clans summon Indra for protection, bringing Soma-drops and asking for broad, swift passage and victorious help.
Indra’s decisive aid is envisioned as widening the way and securing the people—Soma and stoma converge to draw the god’s strongest, most protective presence.
The hymn settles into affirmation and social consequence—protection, wealth, and renown—closing with exemplum/dānastuti tones that celebrate uplift through generous force and fame.
महाँ इन्द्रो य ओजसा पर्जन्यो वृष्टिमाँ इव । स्तोमैर्वत्सस्य वावृधे ॥तं त्वा हविष्मतीर्विश उप ब्रुवत ऊतये । उरुज्रयसमिन्दुभिः ॥उदानट् ककुहो दिवमुष्ट्राञ्चतुर्युजो ददत् । श्रवसा याद्वं जनम् ॥The hymn is primarily addressed to Indra, invoked as the mighty protector who comes to the sacrifice drawn by Soma and praise.
It teaches that Indra’s power is awakened and drawn near through hymns and Soma, bringing protection, victory, abundance, and a ‘widened path’ for the community’s progress.
That section works like a dānastuti (praise of generosity), showing that divine favor is mirrored in human giving—uplifting people through prosperity and lasting renown (śravas).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.