Sukta 31

Mantra 1

यो यजाति यजात इत्सुनवच्च पचाति च । ब्रह्मेदिन्द्रस्य चाकनत् ॥

Siya na nag-aalay, na tunay na nagbibigay, na nagpiga ng Soma at nagluluto rin ng handog: ang brahman, ang inspiradong salita, ay nagiging kalugud-lugod kay Indra.

Mantra 2

पुरोळाशं यो अस्मै सोमं ररत आशिरम् । पादित्तं शक्रो अंहसः ॥

Siya na nag-aalay sa kanya ng puroḷāśa at ng Soma na hinalo ng pampalakas na esensya, siya nga ay pinangangalagaan ng Makapangyarihan sa kabagabagan at kasalanan.

Mantra 3

तस्य द्युमाँ असद्रथो देवजूतः स शूशुवत् । विश्वा वन्वन्नमित्रिया ॥

Para sa kanya, ang maliwanag na karo, na itinutulak ng mga diyos, ay umupo na; ito ay sumusulong, na sinasakop ang lahat ng mga kapangyarihang sumasalungat sa Liwanag.

Mantra 4

अस्य प्रजावती गृहेऽसश्चन्ती दिवेदिवे । इळा धेनुमती दुहे ॥

Sa kanyang tahanan, ang kapangyarihang nagpapalaki, sagana sa supling, ay gumagalaw nang walang humpay araw-araw; si Ila, ang baka-ngatasang sagana, ay nagbibigay ng kanyang agos ng pagkakakapangyarihan.

Mantra 5

या दम्पती समनसा सुनुत आ च धावतः । देवासो नित्ययाशिरा ॥

Ang dalawang Panginoon ng tahanan, na iisa sa pag-iisip, ay nagmamadali sa pagpiga at sa kanyang panawagan, tulad ng mga diyos na may walang-hanggang kasaganaan ng kagalakan.

Mantra 6

प्रति प्राशव्याँ इतः सम्यञ्चा बर्हिराशाते । न ता वाजेषु वायतः ॥

Nakaharap dito mula rito, na bumabaling sa tamang direksyon, sila ay umuupo sa sagradang damo; sila ay hindi nabibigo sa mga kasaganaan ng lakas sa larangan ng pagkakamit.

Mantra 7

न देवानामपि ह्नुतः सुमतिं न जुगुक्षतः । श्रवो बृहद्विवासतः ॥

Sil ay hindi nawawalan ng pabor ng mga diyos, sil ay hindi tumatanggi sa mabuting pag-unawa; sa pagsamba, sil ay nananalo ng malawak na katanyagan, malawak na maliwanag na pagkilala.

Mantra 8

पुत्रिणा ता कुमारिणा विश्वमायुर्व्यश्नुतः । उभा हिरण्यपेशसा ॥

Sa kapangyarihang nagbubuhat ng anak at kapangyarihang nagpapanibago ng kabataan, sil ay nakakamit ang buong haba ng buhay; kapwa ay nagniningning na may anyo ng gintong kagandahan, na radiyante na pagiging perpekto.

Mantra 9

वीतिहोत्रा कृतद्वसू दशस्यन्तामृताय कम् । समूधो रोमशं हतो देवेषु कृणुतो दुवः ॥

O kayong ang mga kilos ng alay ay mahusay na pinangungunahan, na ang mga kayamanan ay mahusay na hinuhubog, na sumasamba sa Kagalakan na nagpapatungo sa imortalidad, na nagtakda sa mabungong utong sa ayos at nagpabagsak sa balahibong hadlang, isagawa ang mabisang paglilingkod sa gitna ng mga diyos.

Mantra 10

आ शर्म पर्वतानां वृणीमहे नदीनाम् । आ विष्णोः सचाभुवः ॥

Pinipili namin ang mapagkukubling kapayapaan ng mga bundok at ang umaagos na mga kapangyarihan ng mga ilog; at pinipili namin ang kasamang-pagiging kay Vishnu, ang malawak na sumusuportang presensya sa landas.

Mantra 11

ऐतु पूषा रयिर्भगः स्वस्ति सर्वधातमः । उरुरध्वा स्वस्तये ॥

Pumarito si Pushan, at ang kasaganaan, at si Bhaga; pumarito ang kagalingan, ang kapangyarihang nagpapatatag sa lahat. Malawak ang landas para sa ating kagalingan.

Mantra 12

अरमतिरनर्वणो विश्वो देवस्य मनसा । आदित्यानामनेह इत् ॥

Si Aramati, ang hindi nagkakamali, ay nagiging unibersal sa pamamagitan ng isip ng diyos; siya ay talagang ang hindi nangangatog na kilos ng mga Aditya, na matatag sa katotohanan ng landas.

Mantra 13

यथा नो मित्रो अर्यमा वरुणः सन्ति गोपाः । सुगा ऋतस्य पन्थाः ॥

Mangyari ito sa amin: si Mitra, si Aryaman, at si Varuna ay nakatayo bilang mga tagapagbantay ng Liwanag sa loob; mangyaring ang mga landas ng Rta ay maging madali at mabuti sa ating paglalakbay.

Mantra 14

अग्निं वः पूर्व्यं गिरा देवमीळे वसूनाम् । सपर्यन्तः पुरुप्रियं मित्रं न क्षेत्रसाधसम् ॥

Sa pamamagitan ng salita ng liwanag, sinasamba ko si Agni, ang sinaunang Kaloobang Banal, ang panginoon ng yaman sa loob; sa paglilingkod sa kanya, ang maraming minamahal, tulad ni Mitra na nagpapakita sa mga bukid, kanyang tinatapos sa amin ang tamang sakop para sa gawain.

Mantra 15

मक्षू देववतो रथः शूरो वा पृत्सु कासु चित् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

Dumarating na mabilis ang karo na puno ng lakas ng mga diyos, at ang kapangyarihan ng bayani sa anumang mga labanan, kapag ang nag-aalay ay itinatag ang kanyang kalooban sa mga Diyos at nag-aalay; noon siya ay nagiging isang mananakop sa mga bahaging hindi nag-aalay sa loob.

Mantra 16

न यजमान रिष्यसि न सुन्वान न देवयो । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

Hindi ka nahuhulog sa kapahamakan, O nag-aalay; ni ikaw na nagpipiga ng Soma, ni ikaw na naghahanap sa mga Diyos, kapag ang iyong kalooban ay nakatuon sa mga kapangyarihang banal at ikaw ay nag-aalay, ikaw ay nagiging tagumpay sa kung ano sa iyo ang tumatangging mag-alay.

Mantra 17

नकिष्टं कर्मणा नशन्न प्र योषन्न योषति । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

Walang sinuman ang makakarating sa kanya sa pamamagitan ng mapanirang gawa; walang sinuman ang makakahinto sa kanya o makapagpapahinto, kapag ang nag-aalay ay itinatag ang kanyang kalooban sa mga Diyos at nag-aalay, kanyang napagtagumpayan ang paglaban na hindi nag-aalay sa loob.

Mantra 18

असदत्र सुवीर्यमुत त्यदाश्वश्व्यम् । देवानां य इन्मनो यजमान इयक्षत्यभीदयज्वनो भुवत् ॥

Dito ay magkaroon ng tunay na lakas ng bayani, at ang mabilis na pagiging panginoon ng mga kapangyarihan ng kabayo, kapag ang nag-aalay ay itinatag ang kanyang kalooban sa mga Diyos at nag-aalay, siya ay nagiging tagumpay sa mga elementong hindi nag-aalay sa loob.