Sukta 72

Mantra 1

हविष्कृणुध्वमा गमदध्वर्युर्वनते पुनः । विद्वाँ अस्य प्रशासनम् ॥

Ihanda ang handog; nawa'y ang Adhvaryu ay lumapit na naman upang manalo. Naunawaan ang kanyang utos, siya ay kumikilos ayon sa tamang patakaran ng gawain.

Mantra 2

नि तिग्ममभ्यंशुं सीदद्धोता मनावधि । जुषाणो अस्य सख्यम् ॥

Nawa'y ang Hotṛ ay maupo nang malapit sa matalas at maliwanag na sinag, sa isip: tinatanggap ang pakikipagkaibigan ng Kapangyarihang ito, pumasok siya sa tamang pagkakaintindi ng gawain.

Mantra 3

अन्तरिच्छन्ति तं जने रुद्रं परो मनीषया । गृभ्णन्ति जिह्वया ससम् ॥

Ang mga tao ay naghahanap sa loob para sa Rudrang iyon, sa kabila sa pamamagitan ng mapanuring pag-iisip; hinuhuli nila siya gamit ang dila, ang makapangyarihan, sa pamamagitan ng kapangyarihan ng inspiradong salita.

Mantra 4

जाम्यतीतपे धनुर्वयोधा अरुहद्वनम् । दृषदं जिह्वयावधीत् ॥

Sa malapit na pagkakamag-anak, sinindihan niya ang pana; ang tagapagdala ng buhay ay umakyat sa kahoy. Sa pamamagitan ng dila, kanyang ibinagsak ang matibay na paglaban, ang pananalita ay naging sandata ng panloob na puwersa.

Mantra 5

चरन्वत्सो रुशन्निह निदातारं न विन्दते । वेति स्तोतव अम्ब्यम् ॥

Gumagalaw dito, ang mapulang guya ay walang nakikitang maglalagay nito; naglalakbay ito na hinahanap ang pinagmulang ina, O mang-aawit, na nasasabik sa pinagmulang nagpapakain.

Mantra 6

उतो न्वस्य यन्महदश्वावद्योजनं बृहद् । दामा रथस्य ददृशे ॥

At bukod pa rito, tunay na dakila ang kanyang paglalakbay na sakay ng kabayo, napakalawak sa pagkakaisa: ang taling pambigkis ng kanyang karo ay nakikita, ang kanyang maayos na pagkakabigkas sa kilos.

Mantra 7

दुहन्ति सप्तैकामुप द्वा पञ्च सृजतः । तीर्थे सिन्धोरधि स्वरे ॥

Pitong kapangyarihan ang humihila ng iisang nakatagong diwa; pagkatapos ay dalawa at lima ang nagpapadaloy nito, sa tawiran ng loob na Ilog, sa ibabaw ng liwanag na tono ng paggising.

Mantra 8

आ दशभिर्विवस्वत इन्द्रः कोशमचुच्यवीत् । खेदया त्रिवृता दिवः ॥

Sa sampung liwanag na pagtulak mula kay Vivasvat, tinatanggal ni Indra ang nakatagong kayamanan; sa pamamagitan ng pumipigil sa pagod, binubuksan niya ang tatlong beses na pagkakabigkis ng langit.

Mantra 9

परि त्रिधातुरध्वरं जूर्णिरेति नवीयसी । मध्वा होतारो अञ्जते ॥

Sa palibot ng sakripisyo na nakatayo sa tatlong beses na kaayusan, ang sariwang nagtutulak na lakad ay gumagalaw; may tamis na kasiyahan, ang mga pumipintig na kapangyarihan ay nagpapahid sa kanilang sarili para sa gawain.

Mantra 10

सिञ्चन्ति नमसावतमुच्चाचक्रं परिज्मानम् । नीचीनबारमक्षितम् ॥

Sa may paggalang na handog, ibinubuhos nila sa malalim na sisidlan, ang malawak na umiikot at lahat ng gumagalaw; ito ay nagdadala ng pasanin na bumababa, ngunit hindi ito nawawasak.

Mantra 11

अभ्यारमिदद्रयो निषिक्तं पुष्करे मधु । अवतस्य विसर्जने ॥

Malapit sa loob, ang mga bato na pumipiga ay nagbubuhos ng tamis na kasiyahan sa tasa ng lotus, sa pagpapakawala ng mga kalaliman.

Mantra 12

गाव उपावतावतं मही यज्ञस्य रप्सुदा । उभा कर्णा हिरण्यया ॥

Ang mga Baka, mga sinag ng liwanag, ay lumalapit sa kalaliman; ang Dakila, nagkakaloob ng kasiyahan sa sakripisyo, ay may dalawang tainga na ginto: siya ay nakikinig at tumatanggap ng tunay na tawag.

Mantra 13

आ सुते सिञ्चत श्रियं रोदस्योरभिश्रियम् । रसा दधीत वृषभम् ॥

Ibuhos sa pinigang Soma ang kapangyarihan ng kasaganaan, isang umaapaw na karangyaan para sa Langit at Lupa; sa katas ng kasiyahan, itatag ang Lakas ng Toro sa loob.

Mantra 14

ते जानत स्वमोक्यं सं वत्सासो न मातृभिः । मिथो नसन्त जामिभिः ॥

Kilala nila ang kanilang sariling tahanan ng pagiging; tulad ng mga guya kasama ang kanilang mga ina, sila ay nagkikita at nagkakaisa, kamag-anak sa kamag-anak, sa pagkakasundo.

Mantra 15

उप स्रक्वेषु बप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि । इन्द्रे अग्ना नमः स्वः ॥

Malapit, sa ibabaw ng mga garland, sila ay nagpapahayag ng kanilang mainit na sigaw at nagtatayo ng matibay na pundasyon sa langit ng isipan; kina Indra at Agni, paggalang sa liwanag na mundo.

Mantra 16

अधुक्षत्पिप्युषीमिषमूर्जं सप्तपदीमरिः । सूर्यस्य सप्त रश्मिभिः ॥

Siya ay nagatas ng namumuong pagkain at lakas, ang pitong-hakbang na kasaganaan; sa pamamagitan ng pitong sinag ng Araw ito ay natatapos.

Mantra 17

सोमस्य मित्रावरुणोदिता सूर आ ददे । तदातुरस्य भेषजम् ॥

Ng Soma, sina Mitra at Varuna, na nagpapanatili ng batas ng Araw na tumataas, ay nagkaloob sa atin; ito ay nagiging gamot na pagpapagaling para sa nangangailangang kaluluwa sa loob.

Mantra 18

उतो न्वस्य यत्पदं हर्यतस्य निधान्यम् । परि द्यां जिह्वयातनत् ॥

At ngayon, ang kanyang katayuan, ng kanais-nais na isa, ang kanyang lihim na yaman, ay kanyang iniunat sa palibot ng langit sa pamamagitan ng dila: ang kapangyarihan ng pananalita na pumapalibot sa maliwanag na isipang kalawak.