Sukta 97

Mantra 1

या इन्द्र भुज आभरः स्वर्वाँ असुरेभ्यः । स्तोतारमिन्मघवन्नस्य वर्धय ये च त्वे वृक्तबर्हिषः ॥

Ang mga kasayahan at kapangyarihang dala mo, O Indra, na yaman sa daigdig ng araw, mula sa mga pwersang Asuriko, sa pamamagitan nito, O Mapagkalooban, palakihin ang umaawit; at palakihin din ang mga naglatag ng banal na upuan para sa iyo.

Mantra 2

यमिन्द्र दधिषे त्वमश्वं गां भागमव्ययम् । यजमाने सुन्वति दक्षिणावति तस्मिन्तं धेहि मा पणौ ॥

Anumang di-nasisirang bahagi, kabayo na lakas, baka na liwanag, bahaging hindi napapako, na inilalagay mo, O Indra: ilagay iyon sa nag-aalay na nagpupiga ng Soma at nagbibigay ng handog na kaloob; huwag itong ilagay sa mangangalakal.

Mantra 3

य इन्द्र सस्त्यव्रतोऽनुष्वापमदेवयुः । स्वैः ष एवैर्मुमुरत्पोष्यं रयिं सनुतर्धेहि तं ततः ॥

Sinuman, O Indra, ay mapagwawalang-bahala, walang batas ng tamang gawain, lubog sa pagkakatulog, hindi humahanap sa mga diyos, sa kanyang sariling lakad ay nahuhulog siya. Ngunit ilagay ang nagpapakain na kasaganaan ng pagkatao sa taong nanalo nito sa tunay na pagpupursigi; ilagay iyon doon, malayo sa iba.

Mantra 4

यच्छक्रासि परावति यदर्वावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिर्द्युगदिन्द्र केशिभिः सुतावाँ आ विवासति ॥

Kung ikaw ay nasa malayong rehiyon o sa mas malapit, O pumapatay ng Vrtra, kaya't ang nagpipiga ng Soma, na may maliwanag na buhok na sinag ng pananalita, ay tumatawag sa iyo rito at ginagawa kang naroroon sa pamamagitan ng mga himno.

Mantra 5

यद्वासि रोचने दिवः समुद्रस्याधि विष्टपि । यत्पार्थिवे सदने वृत्रहन्तम यदन्तरिक्ष आ गहि ॥

Kung ikaw ay nananahanan sa maliwanag na kaharian ng langit, o sa tuktok sa itaas ng karagatan ng pagkatao, o sa lupaing upuan, O pinakapumapatay ng Vrtra, kung man ay sa kalagitnaang rehiyon: pumarito ka.

Mantra 6

स नः सोमेषु सोमपाः सुतेषु शवसस्पते । मादयस्व राधसा सूनृतावतेन्द्र राया परीणसा ॥

Kaya't para sa amin, sa mga handog ng Soma, O umiinom ng Soma, panginoon ng lakat, magalak ka sa iyong pagkakaloob; O Indra, sa pamamagitan ng katotohanang pagsasalita at kasaganaan ng pagkatao, pasayahin at palakasin mo kami.

Mantra 7

मा न इन्द्र परा वृणग्भवा नः सधमाद्यः । त्वं न ऊती त्वमिन्न आप्यं मा न इन्द्र परा वृणक् ॥

Huwag mo kaming itaboy, O Indra; maging sa amin ang kasama sa karaniwang diwa. Ikaw ang aming tulong; ikaw nga ang aming malapit na pag-aari. Huwag mo kaming itaboy, O Indra.

Mantra 8

अस्मे इन्द्र सचा सुते नि षदा पीतये मधु । कृधी जरित्रे मघवन्नवो महदस्मे इन्द्र सचा सुते ॥

Kasama namin, O Indra, sa pinipigang Soma, umupo ka upang uminom ng tamis. Bumuo para sa umaawit, O Mapagkalooban, ng isang dakilang tulong, narito kasama namin, O Indra, sa pinipigang Soma.

Mantra 9

न त्वा देवास आशत न मर्त्यासो अद्रिवः । विश्वा जातानि शवसाभिभूरसि न त्वा देवास आशत ॥

Hindi ka naaabot ng mga diyos, ni ng mga mortal, O tagapanghawak ng bato; sa iyong lakas ay sinasaklaw mo ang lahat ng ipinanganak. Hindi ka naaabot ng mga diyos.

Mantra 10

विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरं सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे । क्रत्वा वरिष्ठं वर आमुरिमुतोग्रमोजिष्ठं तवसं तरस्विनम् ॥

Ang lahat ng mga labanan, na nagkakaisa sa iisang kilos, ay naghubog at nagluwal kay Indra, ang Lalaking Mananakop, para sa soberanong paghahari: pinakamainam sa kalooban, pinakamainam sa kataas-taasang pagpili, hindi mapigilan sa pagsalakay, at mabangis, pinakamakapangyarihan, matibay na tagapagdala ng tagumpay.

Mantra 11

समीं रेभासो अस्वरन्निन्द्रं सोमस्य पीतये । स्वर्पतिं यदीं वृधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥

Ang mga naliwanagang mang-aawit ay bumangon na magkakasama sa kanilang sigaw kay Indra para sa pag-inom ng Soma, Panginoon ng Daigdig ng Liwanag, nang, matatag sa kanyang batas ng kilos, siya ay lumalaki sa enerhiya at pinipisan sa kanyang sarili ang kasaganaan ng tulong.

Mantra 12

नेमिं नमन्ति चक्षसा मेषं विप्रा अभिस्वरा । सुदीतयो वो अद्रुहोऽपि कर्णे तरस्विनः समृक्वभिः ॥

Ang mga mangunguna na may pananaw ay yumuyuko sa gilid patungo sa Tupa, na umaawit ng kanilang dasal; maliwanag na nagniningas at walang pagkapoot, ang inyong mga mabilis na sumasaklaw, sa pamamagitan ng kanilang mga himno, ay pumasok sa tainga, kaya ang pagdinig ay nagiging tarangkahan para sa lakas.

Mantra 13

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं शवांसि । मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्तद्राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री ॥

Si Indra ay tinatawag ko nang paulit-ulit, mapagkaloob, nakapangyayari, na nagtataglay ng kanyang mga lakas sa palagi at hindi maibabalik. Ang pinakamapagkaloob, karapat-dapat sa sakripisyo, ay pumarito sa pamamagitan ng aming mga salita; ang tagapanghawak ng lakas ng kulog ay gagawa ng lahat ng landas para sa aming paglago sa pagiging na tuwid at liwanag.

Mantra 14

त्वं पुर इन्द्र चिकिदेना व्योजसा शविष्ठ शक्र नाशयध्यै । त्वद्विश्वानि भुवनानि वज्रिन्द्यावा रेजेते पृथिवी च भीषा ॥

Ikaw, Indra, ay nakakakita ng sinaunang mga harapan at sa iyong lakas ay iyong winawasak ang mali; O pinakamakapangyarihan, O Shakra, upang wasakin ang kalaban. Mula sa iyo ang lahat ng mga mundo ay kumukuha ng kanilang batas: ang Langit at Lupa ay nanginginig sa takot sa harap ng tagapanghawak ng lakas ng kulog.

Mantra 15

तन्म ऋतमिन्द्र शूर चित्र पात्वपो न वज्रिन्दुरिताति पर्षि भूरि । कदा न इन्द्र राय आ दशस्येर्विश्वप्स्न्यस्य स्पृहयाय्यस्य राजन् ॥

Ang Katotohanan at Kaayusan ay mag-ingat sa akin, O Indra, bayani, kamangha-manghang isa; tulad ng tubig, O Vajrin, dalhin mo ako sa malayo sa kabila ng mga maling paghihirap. Kailan mo ibibigay sa amin ang kapuspusan ng pagiging, na pandaigdig sa pagpapalabas, kanais-nais at dapat hanapin, O Hari?