Vastu-Pratishtha & Isana-kalpa
Temple Architecture & Sacred Installation
Detailed prescriptions for temple construction (vastu-shastra), deity installation (pratishtha), and the Isana-kalpa rituals for sanctification.
Adhyayas in Vastu-Pratishtha & Isana-kalpa
Adhyaya 43
Chapter 43 — प्रासाददेवतास्थापनम् (Installation of Deities in a Temple)
பகவான் அக்னி, சரியான தேவதா-ஸ்தாபனம் மற்றும் பிரதிமா-சம்ஸ்காரம் மூலம் தான் கோவில் சடங்குப்பூர்வமாக செயல்படும் என விதிக்கிறார். பஞ்சாயதன முறையில் நடுவில் வாசுதேவன்/நாராயணன்; திசைகளில் தேவதா-வின்யாசம்—ஆக்னேயத்தில் வாமனன், நைர்ருதியில் ந்ருஹரி, வாயவ்யத்தில் ஹயக்ரீவன், ஈசானத்தில் வராஹன்; மேலும் நவதாமம், லோகபால-கிரஹ-தசாவதாரக் குழுக்கள், நடுவில் விஸ்வரூப-ஹரி உள்ள பதின்மூன்று ஆலயத் திட்டம் போன்ற மாற்று அமைப்புகளும் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் பிரதிமா-லட்சணம்: மண், மரம், உலோகம், ரத்தினம், கல், நறுமணப் பொருள், மலர் முதலியவற்றால் உருவம் செய்யலாம்; காலத்திற்கேற்ற பூஜை விரும்பிய பலனை தரும். கல் தேர்வில் வர்ணத்திற்கேற்ற நிற-லட்சணங்கள், சிறந்த கல் இல்லையெனில் சிம்ஹ-வித்யையால் பரிகாரம்/மாற்றீடு. இறுதியில் செதுக்குவதற்கு முன் செய்யவேண்டிய சடங்குகள்—காட்டிலிருந்து பெறுதல், வ்ரஜயாகம், பலி, கருவி-பூஜை, அஸ்த்ர-மந்திரத் தெளிப்பு, ந்ருஸிம்ஹ பாதுகாப்பு, பூர்ணாஹுதி, பூத-பலியிடல், உள்ளூர் சக்திகளை சமாதானப்படுத்தல்/வெளியேற்றல், கனவு-மந்திர பரிசோதனை, சிற்பி விஷ்ணு/விஸ்வகர்மா-பாவம், கல் துண்டை பணிமனைக்கு கொண்டு வந்து விதிப்படி மரியாதை—என்று விவரிக்கிறது।
Adhyaya 44
Vāsudevādi-pratimā-lakṣaṇa-vidhiḥ (Iconographic and Iconometric Procedure for Vāsudeva and the Vyūha Forms)
இந்த அதிகாரத்தில் சாந்திகர்மங்களுக்குப் பின் வாசுதேவன் மற்றும் வ்யூஹ மூர்த்திகளின் பிரதிமா-லக்ஷணம், அளவியல் விதிகள் பக்தியுடன் தொழில்நுட்பமாக விளக்கப்படுகின்றன. கோவிலின் வடபுறத்தில் பிரதிமைகளை நிறுவி, கிழக்குமுகமாக அல்லது வடமுகமாக அமைக்க வேண்டும் என வாஸ்து-தர்மத்துடன் இணைந்த இடவிதி கூறப்படுகிறது. நிறுவல் மற்றும் பலி சமர்ப்பித்த பின் மையக் குறியிட்ட கல்லை ஒன்பது பகுதிகளாகப் பிரித்து, ஸ்வாங்குல, கோலக/காலநேத்ர, தாள-பிரமாணங்களால் அளவுகள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. கிரீடம், முகம், கழுத்து, மார்பு, வயிறு, தொடை, கால், பாதம்; மேலும் கண்-புருவம்-மூக்கு-காது-உதடு, தலைச் சுற்றளவு, கை-முன்கை, உள்ளங்கை, விரல் மூட்டுகள், இடுப்பு மற்றும் கால்களின் சுற்றளவு போன்ற நுண்ணிய விகிதங்கள் தரப்பட்டுள்ளன. ஆபரண விதிகள், பிரபாமண்டலம்-பீட லக்ஷணங்கள், மற்றும் சின்னங்கள்—வலப்புறம் சக்கரம்-பத்மம், இடப்புறம் சங்கம்-கதை—உடன் ஸ்ரீ, புஷ்டி, வித்யாதரர்கள் போன்ற பரிவாரங்களும் கூறப்படுகின்றன. சரியான வழிபாட்டிற்கான முழுமையான பிரதிமாமிதி வரைபடம் இதுவாகும்.
Adhyaya 45
Chapter 45 — Piṇḍikā-Lakṣaṇa (Characteristics and Measurements of the Pedestal/Plinth)
பகவான் அக்னி பிண்டிகா-லக்ஷணத்தை தொழில்நுட்பமும் சடங்கு சார்ந்ததுமான முறையில் விளக்குகிறார். பிண்டிகையின் நீளம் விக்ரகத்துக்கு சமம், உயரம் விக்ரகத்தின் பாதி, மேலும் கட்டமைப்பு 64 புட/அடுக்குகளாக இருக்க வேண்டும் என அளவுக் கோட்பாடுகளை நிறுவுகிறார். பின்னர் குறிப்பிட்ட வெற்று பட்டைகள்/கோடுகள் விடுதல், கோஷ்டகத்தை அமைத்து சுத்தம் செய்தல், இருபுறமும் சமச்சீராக வைத்தல் ஆகிய நடைமுறைகள் கூறப்படுகின்றன—தூய்மை, சமநிலை, அளவுப்படி பகிர்வு ஆகியவை வாஸ்து நன்மையும் நீடித்த தன்மையும் தரும். தொடர்ந்து யவ, கோல, அம்ச, கலை, தாள, அங்குல அளவுகளால் முகஅங்கங்கள் மற்றும் உடல் அகலங்களின் விகிதங்கள் நிர்ணயிக்கப்பட்டு, பலன் லக்ஷ்மீ அருளுடன் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. இறுதியில் செல்வப் பிரதிநிதி, சாமரதாரிணி சேவிகைகள், கருடன், சக்கராதி சின்னங்கள் ஆகியவற்றுடன் பிண்டிகை-விக்ரகம்-பரிவாரம் ஈசானகல்பத்தில் பிரதிஷ்டைக்கு உரிய புனித ஒருமைப்பாடாக நிறைவு பெறுகிறது।
Adhyaya 46
Chapter 46 — शालग्रामादिमूर्तिलक्षणकथनं (Exposition of the Characteristics of Śālagrāma and Other Sacred Forms)
வாஸ்து–பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசான-கல்பத் தொடரில் இவ்வத்தியாயத்தில் பகவான் அக்னி, சாலக்ராமம் முதலான புனிதக் கல்லுருவங்களின் பிரதிமா-லக்ஷணங்களை விளக்குகிறார். இவை ‘புக்தி-முக்தி-ப்ரதா’ எனக் கூறி, உருவ அடையாள அறிவை சாதனையும் மோட்ச நோக்கமும் உடன் இணைக்கிறார். வாசுதேவ, சங்கர்ஷண, ப்ரத்யும்ன, அனிருத்த, நாராயண, விஷ்ணு, நரசிம்ஹ, வராஹ, கூர்ம, ஹயக்ரீவ, வைகுண்ட, மத்ஸ்ய, ஸ்ரீதர, வாமன, திரிவிக்ரம, அனந்த, சுதர்சன, லக்ஷ்மீ-நாராயண, அச்யுத, ஜனார்தன, புருஷோத்தம ஆகிய வடிவங்கள் சக்கர எண்ணிக்கை, நிறம், ரேகை, பிந்து, துளை/சுஷிரம், ஆவர்த்தம், கதா-ஆக்ருதி போன்ற குறிகளால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. சரியான லக்ஷண அறிவு சரியான பூஜை, பிரதிஷ்டைச் செயல், பரிசுத்த அனுஷ்டானத்தை உறுதிப்படுத்தி, புனிதப் பொருள் ஊடகத்தை தர்ம நோக்குடன் ஒத்திசைக்கிறது.
Adhyaya 47
Chapter 47 — शालग्रामादिपूजाकथनं (Teaching the Worship of Śālagrāma and Related Sacred Forms)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, சாலகிராமம் மற்றும் ஹரியின் சக்கர-முத்திரையுடைய வடிவங்களின் பூஜா-விஞ்ஞானத்தை ஒழுங்காக எடுத்துரைக்கிறார். பூஜை காம்யம், அகாம்யம், உபயாத்மிகம் (கலப்பு) என வகைப்படுத்தி, மீனாதி வடிவவகுப்புகளை வேண்டிய பலன்களுடன் இணைக்கிறார்; சக்கரத்தில் நுண் பிந்து-லட்சணம் கூறி, வராஹ-நரசிம்ஹ-வாமன தொடர்பான மோக்ஷ நோக்கையும் சுட்டுகிறார். பின்னர் செயன்முறை: சதுரத்தில் சக்கராப்ஜ மண்டலம்; தொடர்ந்து பதினாறு-அர, எட்டு-தள வடிவங்கள்; இதயத்தில் பிரணவ பிரதிஷ்டை, கை-உடலில் ஷடங்க ந்யாசம், முத்திரைகளின் வரிசை. திசாபூஜையில் பாதுகாப்பு வலயமாக குரு, கண, தாத்ரு, விதாத்ரு/கர்த்ரு/ஹர்த்ரு, விஷ்வக்சேன, க்ஷேத்ரபாலர் பூஜை; வேத ஆதாரங்கள், ஆதாரானந்தக, பூ, பீடம், பத்மம் போன்ற அடுக்குகள், சூர்ய-சந்திர-அக்னி மண்டலங்கள் நிறுவல் கூறப்படுகிறது. விஷ்வக்சேன/சக்கரம்/க்ஷேத்ரபாலர் முன்னர்பூஜை இன்றி சாலகிராம பூஜை ‘பலனற்றது’ என வலியுறுத்தி, ஆகமச் சுத்தியும் உள்ளார்ந்த பாவமும் சித்தி-தர்ம பலன்களின் அடிப்படை என அறிவுறுத்துகிறது।
Adhyaya 48
Chapter 48 — Account of the Hymn to the Twenty-Four Forms (Caturviṁśati-mūrti-stotra-kathana)
வாஸ்து-ப்ரதிஷ்டா மற்றும் ஈசான-கல்ப சூழலில் பகவான் அக்னி கேசவ, நாராயண முதலிய விஷ்ணுவின் இருபத்துநான்கு வைஷ்ணவ மூர்த்திகளை வரிசையாக எடுத்துரைக்கிறார். தாமரை, சங்கம், சக்கரம், கதா ஆகிய திவ்யச் சின்னங்களின் நிர்ணயிக்கப்பட்ட வரிசையால் ஒவ்வொரு ரூபத்தின் பிரதிமா-லக்ஷணம் கூறப்படுகிறது; சில இடங்களில் சார்ங்க வில், கௌமோதகி கதாவும் குறிப்பிடப்படுகிறது. இது வழிபாடு, பிரதக்ஷிணை, ரக்ஷா-ஜபம் ஆகியவற்றில் ஓத வேண்டிய ஸ்தோத்திர அலகாகவும், உருவவியல் (ஐகானோகிராபி) குறியீடாகவும் பயன்படுகிறது. பின்னர் வ்யூஹ தத்துவம் (வாசுதேவ→சங்கர்ஷண→ப்ரத்யும்ன→அநிருத்த) மூலம் மந்திரஜபம் பிரபஞ்ச வெளிப்பாட்டு வரிசையுடன் இணைக்கப்படுகிறது. இறுதியில் இது த்வாதசாக்ஷர மந்திரத்துடன் தொடர்புடைய சதுர்விம்ஶதி-மூர்த்தி ஸ்தோத்திரம் எனவும், இதை ஓதுதல் அல்லது கேட்பதும் சுத்தி, முழு சாதனை-பலன் அளித்து, பக்தருக்கு புக்க்தி மற்றும் முக்தி இரண்டையும் தரும் எனவும் கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 49
Chapter 49 — मत्स्यादिलक्षणवर्णनम् (Description of the Characteristics of Matsya and the Other Incarnations)
இந்த अध्यாயத்தில் பகவான் அக்னி, வாஸ்து-ப்ரதிஷ்டா மற்றும் ஈசான-கல்பச் சூழலில் பிரதிஷ்டைக்கு ஏற்ற தசாவதாராதி வைஷ்ணவ மூர்த்திகளின் பிரதிமா-லக்ஷணங்களை சாஸ்திரபூர்வமாகவும் பக்தி நயத்துடனும் விளக்குகிறார். மத்ஸ்ய, கூர்ம அவதாரங்களின் உடல் வகை; வராஹனின் பூமி-உத்தரண முத்திரை, க்ஷ்மா/தரா, அனந்த, ஸ்ரீ உடன் பரிவாரம், மேலும் அரசாட்சி-லாபம் மற்றும் ஸம்ஸார-தரணம் ஆகிய பலன்கள் கூறப்படுகின்றன. நரஸிம்ஹனின் உக்கிர-நாடக நிலை மற்றும் நிலையான நான்கு கரச் சின்ன-ரூபம்; வாமனன், ராம/பலராமன் ஆகியோரின் பல வடிவங்கள் ஆயுத-நிறுத்த வரிசையால் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன. புத்தரின் அமைதியான பாவம், ஆடை; கல்கியின் தோற்றம், வீரியம், யுகாந்தப் பணி விவரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் வாஸுதேவாதி நவவ்யூஹம் மற்றும் பிரம்மா, கருடாரூட விஷ்ணு, விஸ்வரூபம், அஸ்வசிர ஹரி (ஹயக்ரீவ ஸத்ருஷ), தத்தாத்ரேயர், விஸ்வக்சேனர் ஆகிய வடிவங்கள் பாடபேதங்களுடன் கூறப்பட்டு, பரம்பரைத் துல்லியம் மற்றும் கிரியாபயன் இரண்டும் வெளிப்படுகின்றன.
Adhyaya 50
Chapter 50 — देवीप्रतिमालक्षणकथनं (Devi-Pratimā-Lakṣaṇa: Characteristics of the Goddess Image)
அக்னிதேவர் பொதுப் பிரதிமா-லட்சணத்திலிருந்து முன்னேறி, வாஸ்து–ப்ரதிஷ்டா மற்றும் ஈசான-கல்ப எல்லைக்குள் தேவீ பிரதிமா-லட்சணத்தை நுட்பமாக விளக்குகிறார். சண்டீ/துர்கைக்கு ஆயுதத் தொகுப்புகள் மற்றும் கரங்களின் எண்ணிக்கை—இருபது, பதினெட்டு, பதினாறு, பத்து, எட்டு கர வடிவங்கள்—குறிப்பிடப்பட்டு, நவபத்ம (ஒன்பது தாமரை) மண்டலத்தில் தத்துவ வரிசைப்படி ந்யாச/ஸ்தாபன இடங்கள் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் ருத்ரசண்டா முதலான உக்ர ரூபப் பெயர்கள், நிற வேறுபாடுகள், நடை/கதி வேறுபாடுகள், பிரதிஷ்டையின் நோக்கங்கள் (சந்தானம், செல்வச் செழிப்பு முதலியவை) மற்றும் லக்ஷ்மீ, சரஸ்வதி, கங்கை (ஜாஹ்னவி), யமுனை, மாத்ருகா போன்ற சக்திகள் எனும் துணைத் தெய்வங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. விநாயகரின் அளவுக் கோட்பாடுகள்—சுண்டின் நீளம் அங்குலங்களில், கலா/நாடி அளவுகள்—மற்றும் ஸ்கந்தன் முதலியோரின் ரூபக் குறிப்புகளும் உள்ளன. இறுதியில் சாமுண்டா வகைகள், பைரவீ, அம்பாஷ்டக, கண்டாகர்ணன் போன்ற காவல் தெய்வ-கணங்கள் கூறப்பட்டு, சரியான ரூபநிர்ணயத்தால் பாதுகாப்பு, சித்தி, முறையான பிரதிஷ்டை-பலன் கிடைக்கும் என முடிவுறுகிறது।
Adhyaya 51
अध्याय ५१: सूर्यादिप्रतिमालक्षणम् (Characteristics of the Images of Sūrya and Others)
தேவி-பிரதிமை இலக்கணத்திற்குப் பின், பகவான் அக்னி சூரியன் மற்றும் தொடர்புடைய தெய்வ அமைப்புகளை (ஆவరణம்/பிரதிஷ்டை) விளக்குகிறார். முதலில் சூரியனின் சாஸ்திர ரத வடிவம்—ஏழு குதிரைகள், ஒரு சக்கரம், தாமரைச் சின்னங்கள், துணை உபகரணங்கள்; வாசல்/பக்க சேவகர்களாக தண்டம் ஏந்திய பிங்கலன், சாமரம் ஏந்தியோர், மேலும் ‘நிஷ்ப்ரபா’ எனக் கூறப்படும் துணைவி—என விதிக்கப்படுகிறது. மாற்று வடிவமாக சூரியனை குதிரைமேல், வரதமுத்திரையுடன், தாமரை ஏந்தியவனாகவும் கூறுகிறது. பின்னர் திக்பாலர்கள் மற்றும் இடைத்திசைத் தெய்வங்கள் குறிப்பிட்ட தாமரை இதழ் அமைப்பில் வரிசையாக நிறுவப்பட்டு, அவரவர் ஆயுத/அடையாளங்கள் சொல்லப்படுகின்றன. சூரியனின் பெயர்-அம்சங்கள், ராசி/மாத நிலையங்கள், பல நிறவகைகள் மந்திர-ந்யாசக் கோட்பாட்டுடன் உருவத்தோடு இணைக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து சந்திரன் முதல் கேது வரை நவகிரக உருவவியல், நாகப் பட்டியல்கள், மேலும் கின்னரர், வித்யாதரர், பிசாசு, வேதாளம், க்ஷேத்ரபாலர், பிரேதம் போன்ற எல்லை-காவல் சக்திகள் கூறப்பட்டு புனித இடத்தின் முழுமை நிறைவு பெறுகிறது।
Adhyaya 52
Chapter 52: देवीप्रतिमालक्षणं (Devī-pratimā-lakṣaṇa) — Characteristics of Goddess Images
பிரதிமா-லக்ஷணத் தொடரில் இவ்வத்யாயத்தில் பகவான் அக்னி யோகினீ-கணங்களின் முறையான விளக்கத்தை அறிவிக்கிறார்—ஐந்த்ரீக் குழுவில் தொடங்கி, சாந்தா (சமனப்படுத்தும்) குழுவுவரை ‘அஷ்டாஷ்டக’ (எட்டு-எட்டு) வரிசை. பின்னர் பல யோகினீ/தேவி பெயர்கள், சக்தி-பெயர்கள் பட்டியலிடப்பட்டு, ஆயுதங்கள் மற்றும் உருவவியல் விவரங்களில் கைஎழுத்துப் பாடபேத மரபும் சுட்டப்படுகிறது. பெயர்ப்பட்டியலுக்குப் பின் விதி—பரிவார தேவியரை நான்கு அல்லது எட்டு கரங்களுடன், விரும்பிய ஆயுதங்களைத் தாங்கி, சித்திகளை அருள்வோராக வடிக்க வேண்டும். பைரவனின் உருவவியல் விரிவாக—உக்கிரத் தோற்றம், ஜடைகளில் சந்திரச் சின்னம், மேலும் வாள், அங்குசம், பரசு, வில், திரிசூலம், கட்ட்வாங்கம், பாசம் முதலிய ஆயுதங்களுடன் வரதமுத்திரை. தொடர்ந்து அவிலோம முறையில் அக்னிவரை ஒழுங்கமைப்பு, மந்திரப் பிரிவு, ஷடங்க ந்யாசம் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் வீரபத்ரர், கௌரி/லலிதா, மற்றும் சிங்கவாஹினி சண்டிகை—திரிசூலத்தால் மகிஷனை வீழ்த்தும் வடிவு—இவற்றின் குறிப்பிட்ட பிரதிமா மாதிரிகள் வழங்கப்பட்டு, தத்துவம், சிற்பம், பிரதிஷ்டா-விதி அனைத்தும் ஒரே ஆகம வடிவில் இணைக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 53
Chapter 53 — Liṅga-lakṣaṇa (Characteristics and Proportions of the Śiva-liṅga and Piṇḍikā)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான், தாமரைப் பிறப்பான பிரம்மாவுக்கு, வாஸ்து-பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசான-கல்பத்தின் கீழ் சிவலிங்கமும் அதன் பிண்டிகா/பீடமும் அமைப்பதற்கான மானம், ரேகை, விபாகம் ஆகிய தொழில்நுட்ப-ஆகம விதிகளை உபதேசிக்கிறார். நீளம்-அகலம் குறிப்பிட்ட பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு, படிநிலை (க்ரம) முறையில் வடிவம் உருவாகிறது—சதுர அடிப்படையிலிருந்து 8, 16, 32, 64 கோண முகப்புகளாகச் செதுக்கி, இறுதியில் பரிபூரண வட்ட வடிவம் வரை. லிங்கத் தலைப்பகுதியின் குடைபோன்ற வளைவு, உயரம்-வியாச விகிதம், மேலும் மத்தியசூத்திரத்தில் பிரம்மா-ருத்ர பகுதிகளின் பிரிவும் கூறப்படுகிறது. பொதுலட்சணங்களுக்குப் பின் பீட உயரம், மையக் காத்தா (குழி), மேகலா-பந்தம், விகாராங்க அலங்கார உறுப்புகள், வடதிசையில் பிரணாள நீர்வெளியீடு அமைத்தல் ஆகிய பொதுவிதிகள் தரப்படுகின்றன; கைப்பிரதி வேறுபாடுகளும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. இவ்வாறு துல்லியமான சிற்பவியல் தர்மச் செயல் எனக் காட்டி, நிலையான வழிபாடும் பிரதிஷ்டைச் சாந்நித்யமும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது।
Adhyaya 54
Liṅga-māna-ādi-kathana (Measurements and Related Particulars of the Liṅga)
அக்னிதேவர் பிரதிஷ்டை சார்ந்த உபதேசத்தில் பொதுவான லிங்க-லட்சணத்திலிருந்து முன்னேறி திரவ்யம், மானம், விதி ஆகிய தொழில்நுட்ப நியமங்களை விளக்குகிறார். துணி, மண் லிங்கம் (சுட்ட மண் சிறப்பு) முதல் மரம், கல், உலோகங்கள் மற்றும் மதிப்புமிக்க ஊடகங்கள் (முத்து, இரும்பு, தங்கம்; மேலும் வெள்ளி, செம்பு, பித்தளை, தகரம், ரச-லிங்கம்) வரை பொருள்-வரிசை கூறி, சில பொருட்களை போக–மோக்ஷ பலன்களுடன் இணைக்கிறார். பின்னர் நிறுவும் இடத் தர்க்கமும் அளவீட்டு முறையும்—வீட்டு லிங்கம் 1–5 அங்குலம்; ஆலயத்தில் வாசல், கர்ப்பகிருஹ அளவுகளின் விகிதங்களால் மானம்; 36×3 மான வேறுபாடுகள், அவற்றின் சேர்க்கையால் 108 மானத் தந்திரம். சல (எடுத்து செல்லக்கூடிய) லிங்க வகைகள் 1–5, 6–10, 11–15 அங்குலம்; சூத்திர (கயிறு/வழிகோடு) முறை, ஹஸ்த அடிப்படையிலான விரிவாக்கமும் கூறப்படுகிறது. இறுதிப்பகுதியில் பிரதிமாமிதி ஜியாமிதி, மீதமுள்ள அங்குலங்களால் சகுன நிர்ணயம், த்வஜ/சிம்ஹ/வ்ருஷ வகைகள், ஸ்வர-சுபம், வடிவங்கள், பிரம்மா–விஷ்ணு–சிவ பகிர்வு தத்துவம், மேலும் முகலிங்கம், சிரோபேதங்களில் முக அம்சங்கள் மற்றும் உயர்வுகளின் அளவுகள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன।
Adhyaya 55
Chapter 55 — Piṇḍikā-lakṣaṇa-kathana (Defining Features of the Pedestal/Base for Icons)
வாஸ்து–பிரதிஷ்டா மற்றும் ஈசான-கல்ப மரபில், அக்னிதேவர் முந்தைய அதிகாரத்தின் வெளிப்படை/அவ்யக்த விளக்கத்திலிருந்து முன்னேறி, விக்ரஹ நிறுவலுக்கான துல்லியமான சிற்ப விதிகளை கூறுகிறார். பிண்டிகா (அடித்தளம்/பீடம்) அளவுகள் விக்ரஹப் பிரமாணத்திற்கு ஏற்ப நிர்ணயிக்கப்படுகின்றன—நீளம் விக்ரஹத்துடன் தொடர்பாகவும், அகலம் மற்றும் மேகலா-பந்தம் போன்றவை பகுதி-அளவுகளாலும். பின்னர் அடித்தளக் குழியின் அளவு, வடக்கு நோக்கி சிறு சாய்வு, மற்றும் பிராணாள (நீர் வெளியேற்றத் துளை) எங்கு வெளிவர வேண்டும் என்பதையும் விதித்து, நீர் மேலாண்மையால் சுத்தம் காக்கப்படுவதை காட்டுகிறார். பதினாறு-பங்கு (ஷோடசாம்ச) முறையில் உயரப் பிரிவுகள், மேலும் கீழ், நடு, கழுத்துப் பகுதிகளின் துண்டுப் பிரிவுகளும் ஒருமைப்படுத்தப்படுகின்றன. ‘பொதுவான’ விக்ரஹங்களுக்கும் இவ்விதிகள் பொருந்தும்; கருவறை/சன்னதி வாசல் விகிதம் கோவில் வாசல் அளவுடன் இணைக்கப்படுகிறது; விக்ரஹப் பிரபையில் யானை மற்றும் வ்யாளக வடிவ அலங்காரமும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் அளவியல் பொதுநியமம்—ஆண் தெய்வங்கள் ஹரி/விஷ்ணு அளவின்படி, தேவியர் லக்ஷ்மீ அளவின்படி—அழகு (சோபா) தர்மக் கடமை என நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 56
Chapter 56 — दिक्पालयागकथनम् (Account of the Worship of the Guardians of the Directions)
பகவான் பிரதிஷ்டா-பஞ்சகத்தை தத்துவத் திரயமாக விளக்குகிறார்—பிரதிமை புருஷனால் உயிரூட்டப்படுகிறது, பிண்டிகை பிரக்ருதியைச் சுட்டுகிறது, லக்ஷ்மீ பிரதிஷ்டா-கர்மத்தின் நிலைத்தன்மையை குறிக்கிறாள்; இம்மூன்றின் சேர்க்கை ‘யோகக’ எனப்படும். இஷ்ட-பல சித்திக்காக யாகம் தொடங்கி வாஸ்து-முன்செயல்களுடன் நடைபெறுகிறது—கர்பசூத்திர அச்சை வரைவது, மண்டப வகை-அளவீடு, ஸ்நானம் மற்றும் கலசப் பணிகளின் அமைப்பு, யாகத் திரவியத் தயாரிப்பு. வேதி ஒரு-மூன்றில்/அரை அளவுகளில் அமைக்கப்பட்டு கலசம், घटிகை, சத்திரம் முதலியவற்றால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது; அனைத்துப் பொருட்களும் பஞ்சகவ்யத்தால் சுத்திகரிக்கப்படுகின்றன. குரு விஷ்ணு தியானம் செய்து தன்னை யஜ்ஞாதிஷ்டானமாகக் கருதி ஆத்மபூஜை செய்கிறார்; ஒவ்வொரு குண்டத்திலும் தகுதியான மூர்த்திபாசங்கள் நிறுவப்படுகின்றன. திசைமுறையில் தோரண-ஸ்தம்பங்களுக்கு மரவகைகள், “ஸ்யோனா ப்ருதிவீ” மந்திரபூஜை, ஸ்தம்பமூலங்களில் அங்குராரோபணம், சுதர்ஷனச் சின்னம், த்வஜ விதானம், பல கலச நிறுவல் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் கலசங்களில் திக்பாலர்களை ஆவாஹனம் செய்து வரிசையாகப் பூஜை—கிழக்கு இந்திரன், அக்னேய அக்னி, தெற்கு யமன், நைருதி நைருதன், மேற்கு வருணன், வாயவ்ய வாயு, வடக்கு சோமன்/குபேரன், ஈசான ஈசானன்; மேலே பிரம்மா, கீழே அனந்தன்—என ஒவ்வொருவரும் தம் தம் வாசல்-திசையைப் பாதுகாத்து யாகவெளியை காவலுடனான பிரபஞ்ச மண்டலமாக உறுதிப்படுத்துகின்றனர்।
Adhyaya 57
Chapter 57 — कुम्भाधिवासविधिः (Kumbhādhivāsa-vidhi: Rite of Installing/Consecrating the Ritual Jar)
வாஸ்து-பிரதிஷ்டைச் சூழலில் அபிஷேகத்திற்குப் பயன்படும் கலச(ங்கள்) நிறுவும் கும்பாதிவாச விதியை பகவான் அக்னி படிப்படியாக விளக்குகிறார். முதலில் பூமி-பரிக்ரஹம், பாதுகாப்பிற்காக அரிசி மற்றும் கடுகு சிதறல், நரசிம்ஹ மந்திரத்தால் ராக்ஷோ்ன சுத்தி, பஞ்சகவ்யத் தெளிப்பு ஆகியவை செய்யப்படுகின்றன. பின்னர் நிலத்திலிருந்து கலசம் வரை பூஜை, ஹரிக்கு அங்க-உபசாரங்கள், துணைப் பாத்திரங்களுக்கு அஸ்திர மந்திரத்தால் ஸம்ஸ்காரம்; அச்சின்ன தாரை மற்றும் பிரதக்ஷிணை மூலம் அபிஷேகப் பிரவாகம் இடையறாது நிலைநிறுத்தப்படுகிறது. மண்டலத்தில் “யோகே யோகே” மந்திரத்தால் சய்யா நிறுவல், ஸ்நான மண்டபத்தில் திசைமுறைப்படி விஷ்ணு ரூபங்களின் நியமனம், ஈசான திசைக்கு சிறப்பு இடம் கூறப்படுகிறது. ஸ்நானமும் அனுலேபனமும் செய்ய பல கும்பங்கள் நிறுவப்பட்டு, இலைகள், மரம், மண், மூலிகை, தானியம், உலோகம், ரத்தினம், நீர், தீபம் முதலிய விரிவான திரவியங்கள் திசைமுறைப்படி அமைக்கப்பட்டு அர்க்யம், பாத்யம், ஆச்சமனம், நீராஜனம் போன்ற உபசாரங்களுக்கு பயன்படுகின்றன. மந்திரம்–திரவியம்–இடம்–வரிசை என்ற ஒழுங்கால் தெய்வ சன்னிதியை நிலைபெறச் செய்யும் ஆக்னேய வித்யையின் சடங்கு-தொழில்நுட்பம் இவ்வத்யாயத்தில் வெளிப்படுகிறது।
Adhyaya 58
Chapter 58 — स्नानादिविधिः (Snānādi-vidhiḥ): Rules for Ritual Bathing and Related Consecration Rites
கலசாதிவாசத்திற்குப் பின் வாஸ்து–பிரதிஷ்டை வரிசையில் பகவான் அக்னி ஸ்நானாதி விதியை உரைக்கிறார்; இதனால் சிற்பி செய்த விக்ரகம் விழிப்புற்று, தூய்மையடைந்து, பொதுப் பூஜைக்குத் தகுந்ததாகிறது. ஆசார்யர் ஈசான மூலையில் வைஷ்ணவ அக்னியை நிறுவி தீவிர காயத்ரீ ஹோமம் செய்து, சம்பாதம் மூலம் கலசங்களை அபிமந்திரணம் செய்கிறார். பணிமனை மற்றும் யஜமானக் குழுவின் சுத்தி, இசை-வாத்தியங்கள், வலது கையில் ரக்ஷா-கௌதுக பந்தனம் (தேசிகருக்கும்) நடைபெறும். விக்ரக நிறுவல், ஸ்துதி, சிற்பி-தோஷ நிவாரண வேண்டுதல் முடிந்து ஸ்நான மண்டபத்திற்கு அழைத்து சென்று மந்திரங்களும் ஆஹுதிகளும் கொண்டு நேத்ரோன்மீலனம் செய்கின்றனர். பின்னர் அப்யங்கம், உராய்வு, வெந்நீரால் கழுவல், ப்ரோட்சணம், தீர்த்த/நதிநீர், நறுமணப் பொருட்கள், மூலிகைகள், பஞ்சகவ்யம் ஆகியவற்றால் பல மந்திரப் புடங்களில் விரிவான ஸ்நபனம்; பல கலசங்களால் விஷ்ணு ஆவாஹனம் வரை நிறைவேறும். இறுதியில் கௌதுகமோசனம், மதுபர்க்கம், பவித்ரக தயாரிப்பு, தூபம்-அஞ்சனம்-திலகம்-மாலைகள்-ராஜசின்ன உபசாரங்கள், சோபயாத்திரை, அஷ்டமங்கல அமைப்பு; ஹரன் உட்பட பிற தெய்வங்களுக்கும் பொதுவாகும், ‘நித்ரா’ கலசத்தை தலைப்பகுதியில் வைக்க உத்தரவு கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 59
Chapter 59 — अधिवासनकथनं (Adhivāsana: The Rite of Inviting and Stabilizing Hari’s Presence)
அத்தியாயம் 59 ‘அதிவாஸனம்’ என்பதை ஹரியின் பிரதிஷ்டைச் சடங்குகளுக்காக அவரது சன்னிதியை ஆவாஹனம் செய்து நிலைநிறுத்தும் முறையாக விளக்குகிறது. அக்னிதேவர் முதலில் உள்ளார்ந்த ஒழுக்கத்தைச் சொல்கிறார்—ஆசார்யன் ஓங்காரத்தில் விழிப்புணர்வை இணைத்து மனத்தை மையப்படுத்தி, லய-வரிசையில் தத்துவங்களை மீள்உள்வாங்கச் செய்கிறான்: ப்ருதிவி வாயுவில், வாயு ஆகாசத்தில், ஆகாசம் மனத்தில், மனம் அஹங்காரத்தில், அஹங்காரம் மஹத்தில், மஹத் அவ்யக்தத்தில் லயமாகிறது; அவ்யக்தம் வாசுதேவ-ஸ்வரூபமான தூய ஞானம் எனக் கூறப்படுகிறது. பின்னர் சிருஷ்டி-வரைபடம் (வ்யூஹ/காஸ்மோஜெனெசிஸ்) போல தன்மாத்திரைகள், ஞானேந்திரியங்கள், கர்மேந்திரியங்கள், ஸ்தூல தேகம் ஆகியவற்றை எண்ணி, சாதகர் பிரபஞ்சத்தை ‘ஸம்ஸ்க்ருத தேகம்’ போல சடங்காக மீண்டும் கட்டமைக்கிறார். அதன் பின் பீஜாக்ஷரங்களால் தத்துவங்களுக்கும் உடல்-இடங்களுக்கும் மந்திர-ந்யாசம், வைஷ்ணவ நாம-ந்யாசம் (கேசவ முதல் தாமோதர வரை), ஷடங்க-ந்யாசம் செய்யப்படுகிறது. த்வாதச-அர சக்கர மண்டலம், சௌர-சோம்ய கலைகள், பரிவார பூஜை முடிவில் பிரதிமையில் ஹரியை நிறுவி, வைஷ்ணவ அக்னியை ஏற்றி ஹோமம்-சாந்தி கர்மங்கள், புனித நதிகள் நிறுவல், பிராமண போஜனம், திக்பதிகளுக்கு பலி, இரவு ஜாகரணம் மற்றும் புனித பாராயணம் மூலம் அதிவாஸனத்தால் எல்லா சடங்கு அங்கங்களும் புனிதப்படுத்தப்படுகின்றன.
Adhyaya 60
Chapter 60 — वासुदेवप्रतिष्ठादिविधिः (Procedure for the Installation of Vāsudeva and Related Rites)
அக்னி பகவான் வாசுதேவ/ஹரியின் பிரதிஷ்டை முறையை படிப்படியாக விளக்குகிறார். கர்ப்பகிரகத்தை ஏழு பகுதிகளாகப் பிரித்து, பிரஹ்ம-பாகத்தில் பிம்பத்தை நிறுவி, தேவர்–மனிதர்–பூதர் பங்கீடுகளை முறையாகக் காக்க வேண்டும். பின்னர் பிண்டிகா-ஸ்தாபனம், தேவையெனில் ரத்ன-ந்யாசம், நரசிம்ஹ ஆஹுதிகளுடன் தொடர்பு, வர்ண-ந்யாசம், மேலும் இந்திராதி மந்திரங்களால் ஒன்பது திசைக் குழிகளில் அரிசி, ரத்தினம், திரிதாது, உலோகங்கள், சந்தனம் முதலியவற்றை நிக்ஷேபித்து குக்குலு சுற்றிவைப்பதும் கூறப்படுகிறது. கண்டுில ஹோமவேதியை அமைத்து எட்டு திசைகளிலும் கலசங்களை வைத்து, அஷ்டாக்ஷரி மந்திரத்தால் அக்னி ஆவாஹனம் செய்து, காயத்ரி-முன்னிலை ஆஹுதிகள், பூர்ணாஹுதி, சாந்த்யுதகத்தால் தேவத் தலை மீது அபிஷேகம் நிறைவேறும். பின்னர் பிரஹ்மயானமாக பிம்பத்தை பாடல்-வாத்தியம், வேத ஒலியுடன் ஆலயத்திற்கு கொண்டு சென்று, எட்டு மங்கள கலசங்களால் ஸ்நானம் செய்து, சுப லக்னத்தில் பீடத்தில் பிரதிஷ்டை செய்து திரிவிக்ரம நமஸ்காரத்தால் நிலைநிறுத்துவர். ஜீவ-ஆவாஹனம், சான்னித்ய-கரணம் மூலம் சைதன்யம் பிம்பத்தில் இறங்குதல் விளக்கப்பட்டு, பரிவார தேவதைகள், திக்பாலர்கள், கருடன், விஸ்வக்சேனன் நிறுவல், பூதபலி, தக்ஷிணா நெறி கூறப்படுகிறது. முடிவில்—மூலமந்திரம் தேவதைக்கேற்ப மாறினாலும், மீதியுள்ள நடைமுறை எல்லா பிரதிஷ்டைகளிலும் ஒன்றே என்ற விதி சொல்லப்படுகிறது.
Adhyaya 61
Chapter 61 — द्वारप्रतिष्ठाध्वजारोहाणादिविधिः (Gateway Installation, Flag Hoisting, and Allied Rites)
இந்த அதிகாரம் ஆலயக் கட்டுமானத்தை உயிர்ப்புள்ள யாக-சக்தியுடன் இணைக்கும் ஆக்நேய விதிகளின் ஒழுங்கை வகுத்துரைக்கிறது. அவப்ருத-ஸ்நானத்திற்குப் பின் 81 இடங்களில் கும்பங்களை வலைப்பின்னல் போல அமைத்து முழுமையான மண்டலீகரணம் செய்து, பின்னர் ஹரியின் பிரதிஷ்டைக்கு அடித்தளம் அமைக்கிறது. வாசல் (த்வார) பிரதிஷ்டையில் ஹோம ஆஹுதிகள், பலி, குரு-பூஜை, திண்ணை/தாழ்வாரத்தின் கீழ் தங்க நிக்ஷேபம், நிர்ணய ஹோமம்; மேலும் சண்ட–ப்ரசண்ட காவல் தெய்வங்கள் மற்றும் ஸ்ரீ/லக்ஷ்மி நிறுவல், ஸ்ரீஸூக்த ஆராதனை, தக்ஷிணை மூலம் சமூக-யாக ஒழுங்கு நிறைவு பெறுகிறது. தொடர்ந்து ஹ்ருத்-பிரதிஷ்டையில் அஷ்டரத்தினம், மூலிகை, உலோகம், விதை, இரும்பு, நீர் சேர்த்த சுத்திகரிக்கப்பட்ட கும்பம்; நரசிம்ஹ மந்திர சம்பாதம், நாராயண தத்துவ ந்யாசம் மூலம் பிராணரூப நிக்ஷேபம் உயிரூட்டப்படுகிறது. வாஸ்து கோட்பாடாக பிராசாதத்தை புருஷனாக தியானித்து—வாசல் வாய், சுகநாசா மூக்கு, பிரணாளம் கீழ் துவாரங்கள், சுதா தோல், கலசம் முடி/சிகை என அங்க-ஒப்புமை கூறப்படுகிறது. இறுதியில் த்வஜாரோஹணம்—அளவுகள், ஈசான/வாயவ்ய இடநிறுத்தம், கொடி பொருள்-அலங்காரம், சக்கரம் (8/12 அரங்கள்) அமைப்பு, தண்டில் சூத்ராத்ம ந்யாசம், கொடியில் நிஷ்கல ந்யாசம்; பிரதக்ஷிணை, மந்திரம், தானம் மற்றும் கொடிதானத்தின் அரசோசித புண்ணியம் விளக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 62
Chapter 62 — Lakṣmīpratiṣṭhāvidhiḥ (The Procedure for Installing Lakṣmī)
பகவான் அக்னி வசிஷ்டருக்கு சமுதாயேன தெய்வப் பிரதிஷ்டை முறையை உபதேசிக்கிறார்—லக்ஷ்மியிலிருந்து தொடங்கி முழு தேவீக் கூட்டம் வரை. முன் கூறிய மண்டப அமைப்பு, ஸ்நானாதி முன்னகர்மங்களுக்குப் பின் ஸ்ரீயை பத்ராசனத்தில் நிறுவி அஷ்டகலசங்களை பிரதிஷ்டை செய்கின்றனர். அப்யங்கம், பஞ்சகவ்ய ஸ்நானம், நேத்ரோன்மீலனம், மதுரத்ரயாதி நைவேத்யம்; சில மந்திரவாக்கியங்கள்/இடங்களில் பாடபேதங்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. திசைதோறும் தனித்த மந்திரங்களால் ப்ரோட்சணம் செய்து, இறுதியில் ஈசான திசையில் 81 குடங்களளவாக சிரஸ்நானம் செய்து நீரை பூமிக்கு விடுகின்றனர். கந்த-புஷ்ப ஸம்ஸ்காரம், தன்மயாவஹ மூலம் தாதாத்மியம், ‘ஆனந்த’ ருக் பாராயணம்; சய்யையில் ஷாயந்தீய ந்யாசத்தால் நிலைபெறுதல், ஸ்ரீஸூக்தத்தால் ஸான்நித்யம், லக்ஷ்மீபீஜத்தால் சிச்சக்தி விழிப்பு, பின்னர் தாமரை அல்லது கரவீர மலரால் நிர்ணய எண்ணிக்கையில் ஹோமம். முடிவில் உபகரண-மந்திர ஸம்ஸ்காரம், பிண்டிகா அமைத்தல், ஸ்ரீஸூக்தம் பதபதமாக பாராயணம், குரு/பிராமண தானம், ஸ்வர்காதி பல தியானம்—மங்களமும் தர்மமும் நிறைவேறும் விதித் துல்லியம் காட்டப்படுகிறது.
Adhyaya 63
Chapter 63 — सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं (Procedure for Consecrating the Sudarśana Discus and Other Divine Emblems)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, விஷ்ணு-பிரதிஷ்டை முறையை விஷ்ணுவுடன் தொடர்புடைய தெய்வ வடிவங்கள் மற்றும் தெய்வச் சின்னங்கள்—தார்க்ஷ்ய (கருடன்), சுதர்சனம், பிரம்மா, நரசிம்மன்—என விரிவாக்குகிறார். நிறுவல் ‘விஷ்ணுவைப் போல’ செய்யப்பட வேண்டும்; ஆனால் ஒவ்வொன்றும் தத்தம் மந்திரத்தால் உயிரூட்டப்பட வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது. முதலில் பாதுகாப்பும் போர்திறனும் அளிக்கும் வலிமையான சுதர்சன மந்திரம் தரப்படுகிறது; சக்கரம் நீதிமான்களுக்கு சாந்தம், தீயோருக்கு பயங்கரம்; பகைவர்-பூதாதிகளை எரித்து, எதிர்மந்திரங்களைத் தடுக்கிறது. பின்னர் ‘பாதாள’ எனப்படும் விரிவான நரசிம்ம-வித்யை கூறப்படுகிறது; அது பாதாள/அசுர சக்திகளை அடக்கி, சந்தேகம் மற்றும் பேரிடரை நீக்குகிறது. அடுத்து ‘த்ரைலோக்ய-மோஹன’ மூர்த்தியின் இலக்கணங்கள் மற்றும் ‘த்ரிலோக்ய-மோஹன’ மந்திரங்களால் பிரதிஷ்டை—கதாதாரி, இரண்டு அல்லது நான்கு கரங்கள்—மேலும் சக்கரம், பாஞ்சஜன்யம் உடன், ஸ்ரீ–புஷ்டி, பல–பத்ரா ஆகியோருடன் குழு அமைப்பு விளக்கப்படுகிறது. தொடர்ந்து பல விஷ்ணு ரூபங்கள்/அவதாரங்கள், மேலும் சைவ-சாக்த இணை வடிவங்கள்—ருத்ரமூர்த்தி லிங்கம், அர்த்தநாரீஸ்வரர், ஹரி-சங்கரர், மாத்ரிகைகள்—மற்றும் சூரிய/கிரக தெய்வங்கள், விநாயகர் பிரதிஷ்டை கூறப்படுகிறது. பின்னார்பகுதியில் தனித்துவமாக புத்தக-பிரதிஷ்டை விதி: ஸ்வஸ்திக மண்டல பூஜை, எழுதும் கருவிகள் மற்றும் கைஎழுத்துப் பிரதிக்கு மரியாதை, நாகரி எழுத்துமுறை, ரத்தின எழுத்தாணி/பெட்டக நெறி, ஈசான திசையில் அமர்வு, கண்ணாடி தரிசனம், ப்ரோட்சணம், கண் திறத்தல், பௌருஷ சூக்த ந்யாசம், சஜீவீகரணம், ஹோமம், ஊர்வலம், வாசிப்பு தொடக்கம்-முடிவில் தொடர்வழிபாடு. இறுதியில் வித்யாதானம்/கிரந்த தானம் அక్షய புண்ணியம் என உயர்த்தி, சரஸ்வதி-கல்வி தானம் உத்தமம் என்றும், இலைகள்-எழுத்துகள் அளவுக்கேற்ப புண்ணிய வளர்ச்சி என்றும் கூறி, சடங்கு தொழில்நுட்பம், மூர்த்திசாஸ்திரம், உரை பரம்பரை ஆகியவற்றை ஒரே தர்ம பொருளாதாரமாக இணைக்கிறது।
Adhyaya 64
Chapter 64 — कूपादिप्रतिष्ठाकथनं (The Account of the Consecration of Wells and Other Water-Works)
பகவான் அக்னி, வசிஷ்டருக்கு கிணறு, படிக்கிணறு, குளம், ஏரி போன்ற நீர்வள அமைப்புகளுக்கான வருணமையமான பிரதிஷ்டை முறையை உபதேசிக்கிறார். நீர் ஹரி (விஷ்ணு), சோமன், வருணன் ஆகியோரின் உயிர்ப்பான சன்னிதியாகக் கருதப்படுகிறது. தொடக்கத்தில் தங்க/வெள்ளி/மணியால் செய்யப்பட்ட வருண மூர்த்தி மற்றும் தியானலட்சணம்—இருகை, ஹம்சாசனம், அபயமுத்திரை, நாகபாசம்—விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் மண்டபம், வேதி, குண்டம், தோரணம், வாருண கும்பம் ஆகிய சடங்கு-அமைப்பு விதிகள் கூறப்படுகின்றன. அடுத்து அஷ்டகும்ப முறை: திசைகளுக்கு ஏற்ப நீர்மூலங்கள்—கடல், கங்கை, மழை, ஊற்று/சுனை, நதி, தாவரமூல நீர், தீர்த்தநீர் முதலியவை—இல்லையெனில் மாற்று விதிகள் மற்றும் மந்திராபிமந்திரணம். சுத்திகரிப்பு, நேத்ரோன்மீலனம், அபிஷேகம், மதுபர்க்கம்-வஸ்திரம்-பவித்ரம் அர்ப்பணம், அதிவாசம், சஜீவகரணம்; ஹோம வரிசை, பத்து திசை பலி, சாந்திதோயம் ஆகியவற்றால் நிறைவேறுகிறது. இறுதியில் நீர்நிலையின் நடுவில் குறிப்பிட்ட அளவுகளுடன் யூப/குறியீடு நிறுவி, ஜகச்சாந்தி, தக்ஷிணை, போஜனம் செய்து, தடையற்ற நீர்தான தர்மம் மகாயாகங்களையும் மிஞ்சும் புண்ணியமெனப் போற்றப்படுகிறது।
Adhyaya 65
Chapter 65 — सभास्थापनकथनं (Account of Establishing an Assembly-hall)
பகவான் அக்னி சபா-ஸ்தாபன உபதேசத்தை கட்டுமானத்தின் சடங்கு-வழிப்பட்ட நியாயத்துடன் இணைத்து தொடங்குகிறார்—நிலத்தைச் சோதித்த பின் யஜமானன் முதலில் வாஸ்து-யாகம் செய்ய வேண்டும்; அப்போதுதான் இடம் பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் ஒத்திசைந்து சமூக/அரசியல் பயன்பாடு முறையாகத் தொடங்கும். சபைமண்டபம் கிராமத்தின் நான்கு சாலைகள் சந்திக்கும் இடத்தில் அல்லது கிராம எல்லையில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; வெறிச்சோடிய இடத்தில் அல்ல—மக்கள் அணுக எளிதாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இருக்க. திறனுக்கேற்ப கட்டுதல் நன்று; ஆனால் திறனை மீறிய செலவு தோஷம். சதுஃசால திட்டம் தோஷமற்ற சிறந்தது; திரிசால/த்விசால/ஏகசால விருப்பங்கள் திசை எச்சரிக்கைகளுடன் நிபந்தனையாக மதிப்பிடப்படுகின்றன. ‘கரராசி’ கணக்குகள், எட்டாகப் பிரித்தல், கார்க சாஸ்திரத்தின் விளக்க முறை, மேலும் கொடி, புகை, சிங்கம் போன்ற சகுனங்களைத் திசை வாரியாகப் பார்ப்பதும் கூறப்படுகிறது. இறுதியில் குடியேற்றத்தில் சமூக அனுமதி, விடியற்காலை மூலிகை-நீராடல் சுத்தி, பிராமண போஜனம், மங்கள அலங்காரம், மற்றும் நந்தா, வாசிஷ்டீ, ஜயா, பூர்ணா, பத்ரா, காஷ்யபீ, பார்கவீ, இஷ்டகா ஆகியவற்றை அழைக்கும் செழிப்பு மந்திரம்—செல்வம், மக்கள், கால்நடை வளர்ச்சி மற்றும் இல்லமும் புனித செங்கலும் வெற்றிகரமாக பிரதிஷ்டை பெற வேண்டி வேண்டுகிறது.
Adhyaya 66
Chapter 66: साधारणप्रतिष्ठाविधानम् (The Procedure for General Consecration)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி, எல்லா தெய்வங்களுக்கும் புனித நிலையங்களுக்கும் பொருந்தும் பொதுவான (சாதாரண) பிரதிஷ்டை முறையை விளக்குகிறார்—தனிப்பட்ட நிறுவலிலிருந்து வாசுதேவ மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்ட சமூஹ பிரதிஷ்டை வரை. தொடக்கத்தில் ஆதித்யர், வசுக்கள், ருத்ரர், சாத்யர், விஶ்வேதேவர், அஷ்வின்கள், ரிஷிகள் ஆகியோரின் ஆவாஹன வரிசை. பின்னர் மந்திர அமைப்பில் தெய்வநாமத்தை மாத்ரா/நீளப் பகுதிகளாகப் பிரித்து பீஜம் உருவாக்கி, அதில் பிந்து, பிரணவம் (ஓம்), ‘நமः’ சேர்த்தல் கூறப்படுகிறது. மாதந்தோறும் த்வாதசி நோன்பு, ஆதார பீடம்–கலச நிறுவல், கபிலா பசு பாலில் யவ சரு சமைத்து ‘தத் விஷ்ணோः’ ஜபம், ஓம் மூலம் அபிஷேகம். வ்யாஹ்ருதி, காயத்ரியுடன் ஹோமச் சுழற்சி; சூர்ய, பிரஜாபதி, அந்தரிக்ஷ, த்யௌः, பிரம்மா, ப்ருதிவி, சோம, இந்திரன் முதலியோருக்கு ஹவி. கிரகங்கள், லோகபாலர்கள், மலைகள், நதிகள், சமுத்திரங்கள் போன்ற சக்திகளின் பூஜை, பூர்ணாஹுதி, விரத விடுவிப்பு, தக்ஷிணை, பிராமண போஜனம்; மடம், பிரபா, வீடு, சாலைகள்/பாலங்கள் தானத்தின் ஸ்வர்க பலன்—வாஸ்து, யாகம், சமூக தர்மம் ஒன்றிணைவதை காட்டுகிறது।
Adhyaya 67
Jīrṇoddhāra-vidhāna (Procedure for Renovation / Replacement of Dilapidated Installations)
முன்னைய கூட்டுப் பிரதிஷ்டை உரையாடலின் தொடர்ச்சியாக, பகவான் அக்னி வஸிஷ்ட முனிவருக்கு ஜீர்ணோத்தார விதானத்தை உபதேசிக்கிறார்—ஜீர்ணம், குறைபாடு அல்லது உடைப்பு ஏற்பட்ட புனித நிறுவல்களைச் சரியாக கையாளும் முறை. அலங்கரிக்கப்பட்ட விக்ரகத்தை ஸ்நானம் செய்து, அது நிலையாகவும் சேவைக்குத் தகுதியானதாகவும் இருந்தால் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்; மிகுந்த சிதைவு இருந்தால் விலக்க வேண்டும். மாற்றம் தேவைப்பட்டால் ஆசார்யர் முன்புபோல் புதிய விக்ரகத்தை நிறுவி, ஸம்ஹார-விதியால் பழைய வடிவிலிருந்து தத்துவங்களைப் பின்வாங்கச் செய்து மூலத்தில் லயிக்கச் செய்கிறார். பொருளின்படி நீக்கம்—மர உருவை பிளந்து அக்கினியில் தகனம், கல் உருவை நீரில் விடுதல், உலோகம்/ரத்தின உருவை துணியால் மூடி வாகனத்தில் மரியாதையுடன் எடுத்துச் செல்லுதல். இறுதியில் நரசிம்ஹ மந்திர ஹோமம், நீரார்ப்பணத்திற்கு வாத்தியங்கள், குருவுக்கு தக்ஷிணை; அளவுகள் மற்றும் பொருட்கள் அதே நாளில் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. கிணறு, குளம், ஏரி போன்ற பொதுநீர் அமைப்புகளின் புதுப்பிப்பு மிகப் பெரிய புண்ணியத்தை அளிக்கும் என சிறப்பாக கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 68
Chapter 68 — यात्रोत्सवविधिकथनं (Account of the Procedure for the Processional Festival / Yātrā-Utsava Vidhi)
பகவான் அக்னி வசிஷ்டரிடம் கூறுகிறார்—உற்சவமின்றி தேவதையின் பிரதிஷ்டை (பிரதிஷ்டா) முழுமையடையாது; ஆகவே பிரதிஷ்டைக்குப் பின் விரைவில் யாத்திரோற்சவம் நடத்த வேண்டும்—ஒரு, மூன்று அல்லது எட்டு இரவுகள்; மேலும் அயனமாற்றம், விஷுவம் போன்ற காலச் சந்திகளிலும். முதலில் மங்கள முன்னோட்டங்கள்—தானியமும் பருப்பும் கொண்டு உரிய பாத்திரங்களில் அங்குராரோபணம், திசைபலிகள், விளக்குகளுடன் இரவில் நகரப் பரிக்ரமணம்; இதனால் கோயிலின் புனிதம் நகர வெளிக்குள் விரிகிறது. பின்னர் குரு தீர்த்தயாத்திரை தொடங்க தேவதையிடம் அனுமதி வேண்டி, நான்கு தூண்மண்டபத்தில் ஸ்வஸ்திகத்தின் மீது விக்ரகத்தை வைத்து அதிவாசனம் செய்கிறார்; இரவு முழுதும் நெய்யபிஷேகத் தாரை, நீராஜனம், இசை, பூஜை, புனிதச் சூர்ணங்களின் கிரீடார்ப்பணம் போன்ற மங்கள சேவைகள் நடைபெறும். உற்சவமூர்த்தி ரதத்தில் ஏற்றி அரசச் சின்னங்களுடன் ஊர்வலம் செல்கிறது; தயார் வேதியில் நிறுவி ஹோமம் செய்து, வைதிக நீர்மந்திரங்களால் தீர்த்தங்களை ஆவாஹனம் செய்கின்றனர். அகாமர்ஷண சுத்தி, ஸ்நான விதிகளுக்குப் பின் தெய்வ சன்னிதி மீண்டும் கோயிலுக்கு கொண்டு வரப்படுகிறது; முறையாக உற்சவம் நடத்தும் குரு போகமும் மோட்சமும் அளிப்பவர் எனப் புகழப்படுகிறார்.
Adhyaya 69
Chapter 69 — स्नानविधानम् (Rules for Ritual Bathing / Snapanotsava-vidhi)
பகவான் அக்னி ஸ்நபனோத்ஸவ விதியை உரைக்கிறார்—கோயில் முன்புறத்தில் பிரதிஷ்டை மற்றும் திருவிழா-சுழற்சிகளில் நடைபெறும் மாபெரும் சடங்கு நீராட்டுத் திருவிழா. முதலில் தியானம், அர்ச்சனை, ஹரிக்கான ஹோமம் செய்து பூர்ணாஹுதியால் நிறைவு செய்கின்றனர். மண்டபத்தில் மண்டலம் அமைத்து, நூல்-மாலைகளால் ஸம்ஸ்காரம் செய்யப்பட்ட கலசங்களை நிறுவுவர்; சதுர ஆவணத்தை ருத்ர-பாகங்களாகப் பிரித்து திசைமுறையில் தானிய-விதைகள், தீர்த்தநீர், பழம்-மலர்கள், மூலிகைகள், நறுமணங்கள், ரத்ன/கனிமப் பொருட்கள் வைக்கப்படுகின்றன. நடுவில் சிறப்பு கலசங்கள்—நெய் (இந்திரக் குழு), தேன் (ஆக்னேயக் குழு), எள்ளெண்ணெய் (யாம்ய/தெற்கு), பால் (நைர்ருத்ய/தென்-மேற்கு), தயிர் (சௌம்ய/கிழக்கு)—என நவக அடிப்படையிலான ஒழுங்கு. கஷாயம், மிருத்திகை, சங்கநாதம் போன்ற மங்கள ஒலிகள் சடங்கின் நிறைவைத் தருகின்றன. மூலமந்திரத்தால் ஸ்நபனம் செய்து பின் அக்னிபூஜை, சர்வபூத பலி, அன்னதானம் மற்றும் தக்ஷிணை; முழு ஸ்நபனோத்ஸவத்தில் 1008 கலசங்கள் வரை பயன்படலாம். கௌரி–லக்ஷ்மி திருமணம் போன்ற பிற திருவிழாக்களுக்கு இது முன்னோடிச் செயல் எனக் கூறி, பிரதிஷ்டை-சுத்தியுடன் உత్సவவிதியை இணைக்கிறது।
Adhyaya 70
Chapter 70 — वृक्षादिप्रतिष्ठाकथनम् (Consecration of Trees and Related Objects)
இந்த அத்தியாயத்தில் பகவான் மரம்/வனஸ்பதி மற்றும் தோட்டப் பகுதிகளுக்கான பிரதிஷ்டா-விதியை ஒழுங்காக உபதேசித்து, உயிருள்ள தாவரங்களைப் புனிதப்படுத்தினால் போகமும் மோட்சமும் இரண்டும் கிடைக்கும் என உறுதி செய்கிறார். முதலில் மூலிகை கலந்த நீரால் அப்யங்கம், மாலைகள்–துணி சுற்றுதல் மூலம் அலங்காரம், பொன் ஊசியால் குறியீட்டு ‘கர்ணவேதம்’, பொன் கருவியால் அஞ்சன லேபனம் செய்யப்படுகிறது. வேதியில் ஏழு பழங்களின் அதிவாசம், ஒவ்வொரு கலசத்திற்கும் பலி, இந்திராதி தேவர்களின் அதிவாசம், வனஸ்பதிக்கான ஹோமம் நடைபெறும். தனிச்செயலாக மரத்தின் நடுவிலிருந்து பசுவை விடுவித்து, நிர்ணயிக்கப்பட்ட அபிஷேக மந்திரங்களால் அபிஷேகம் செய்கின்றனர். ரிக்/யஜுர்/சாம மந்திரங்கள், வருண மந்திரங்கள், மங்கள ஒலிகள், மரவேதிகையில் அமைக்கப்பட்ட கும்பங்களுடன் ஸ்நாபனம் செய்யப்படுகிறது. யஜமான உதவி, தக்ஷிணை (பசுக்கள், நிலம், ஆபரணங்கள், ஆடைகள்), நான்கு நாள் பால் சார்ந்த உணவு, எள்ளும் பலாச சமித்தும் கொண்டு ஹோமம், ஆசார்யருக்கு இரட்டிப்பு காணிக்கை எனக் கூறி, மரவாடிகை பிரதிஷ்டை பாபநாசினி–சித்திதாயினி என்று நிறைவு செய்து ஹரியின் பரிவார பிரதிஷ்டைகளுக்குத் தொடர்வதைச் சுட்டுகிறது.
Adhyaya 71
Gaṇeśa-pūjā-vidhiḥ (The Procedure for Worship of Gaṇeśa)
வாஸ்து-பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசான-கல்பப் பின்னணியில், முக்கியமான கிரியைகளைத் தொடங்குமுன் நிர்விக்நதா (தடையின்மை) பெற கணேச-பூஜை விதியை ஈஸ்வரன் விளக்குகிறார். தொடக்கத்தில் மந்திர-ந்யாசம் மூலம் கணபதியின் சிறப்புப் பெயர்கள் ஹ்ருதயம், சிரஸ், சிகா, வர்மம், நேத்ரம், அஸ்த்ரம் ஆகிய உடல் நிலையங்களில் நிறுவப்பட்டு சாதகனின் உடல் புனித கருவியாக்கப்படுகிறது. பின்னர் மண்டல-மைய பூஜையில் கணங்கள், குரு மற்றும் பாதுகை, சக்தி மற்றும் அனந்தன், தர்மம், மேலும் யந்திரத்தின் அடுக்குகள் (முக்கிய ‘அஸ்தி-சக்கரம்’ மற்றும் மேல்/கீழ் ஆவரணங்கள்) சேர்ந்து பரம்பரை, சக்தி, பிரபஞ்ச ஆதாரம், ஒழுங்கு ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கின்றன. பத்மகர்ணிகா-பீஜா, ஜ்வாலினி, நந்தயா, சூர்யேசா, காமரூபா, உதயா, காமவர்த்தினி போன்ற தேவீ ரூபங்கள் ஆவாஹனம் செய்யப்படுகின்றன; பாடபேதக் குறிப்புகள் மற்றும் பீஜ ஒலிகளின் தத்துவ-செயல் இணைப்பு சுருக்கமாக தரப்படுகிறது. இறுதியில் கணபதி காயத்ரி மற்றும் நாமாவளி மூலம் அவரை விக்நநாசகனாகப் போற்றி பிரதிஷ்டை வெற்றி மற்றும் தர்மசித்தி வலியுறுத்தப்படுகிறது.
Adhyaya 72
Chapter 72 — स्नानविशेषादिकथनम् (Special Rules of Bathing, Mantra-Purification, and Sandhyā)
இந்த அதிகாரம் வாஸ்து-பிரதிஷ்டா & ஈசான-கல்பப் பிரவாகத்தில் வழிபாடு, பிரதிஷ்டை ஆகியவற்றின் தொழில்நுட்ப அடித்தளமாகிய சௌச-சுத்தி விதிகளை தொகுக்கிறது. பகவான் ஸ்கந்தனுக்கு நித்ய/நைமித்திக ஸ்நானம் கூறுகிறார்—ம்ருத்/மண் எடுப்பு, அஸ்த்ர-மந்திரத்தால் சோதனம், குசப் பிரிவுகளால் உடல் கழுவல், பிராணாயாமம் மற்றும் நீர்மூழ்கல், ஹ்ருத்யாஸ்த்ர ஸ்மரணம், ஸ்நானத்திற்குப் பிந்தைய சுத்தி; பின்னர் அஸ்த்ர-ஸந்த்யா, விதி-ஸ்நானம். தொடர்ந்து முத்திரை-ஆளும் செயல்கள் (அங்குஷ, ஸம்ஹார), திசை நோக்கி மந்திரப் ப்ரக்ஷேபம், சிவமையமான குளிர்ச்சி/மங்கள ஜபங்களை தலை முதல் பாதம் வரைப் பயன்படுத்து, இந்திரியத் துளைகளின் ‘ஸம்முகீகரணம்’ ஆகியவை விளக்கப்படுகின்றன. ஆக்நேய, மாஹேந்திர, மந்திர-ஸ்நானம், மானஸ-ஸ்நானம் போன்ற சிறப்பு ஸ்நானங்களும், உறக்கம்/உணவு/ஸ்பரிசம் பின் சுத்திகளும் கூறப்படுகின்றன. பின்னர் ஸந்த்யா-விதி—ஆசமனம், பிராணாயாமம், மன ஜபம், காலை/மதியம்/மாலை தேவதா தியானங்கள், ஞானிகளுக்கான நான்காம் ‘சாட்சி’ ஸந்த்யா மற்றும் ரகசிய அந்தஃஸந்த்யா. இறுதியில் ஹஸ்த-தீர்த்தங்கள், மார்ஜனம், அகமர்ஷணம், அர்க்யம், காயத்ரீ ஜபம், தேவர்-ரிஷி-பித்ரு-திசை-பாதுகாவலர் ஆகியோருக்கு ஒழுங்கான தர்ப்பணம்—இவை பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசானோபாசனையின் வெற்றிக்குச் சுத்தியை வாசலாக நிறுவுகின்றன.
Adhyaya 73
अध्याय ७३: सूर्यपूजाविधिः (Sūrya-pūjā-vidhi — The Procedure for Sun-Worship)
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசான-கல்ப முறையில் ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட சூர்ய-உபாசனை விளக்கப்படுகிறது—ந்யாசம், பீஜமந்திர-வின்யாசம், முத்திரைச் செயல்கள், ரக்ஷா/அவகுண்டன போன்ற பாதுகாப்பு அடுக்குகள் முக்கியம். கை மற்றும் அங்கங்களில் ந்யாசம் செய்து “நான் தேஜோமய சூரியன்” என்ற ஆத்ம-பாவனையுடன் தொடங்கி, முதன்மை அர்ப்பணமாக அர்க்யம் அளிக்கப்படுகிறது. சிவப்பு குறி/ரேகாமண்டலம் அமைத்து அதை பூஜா-கேந்திரமாகக் கொண்டு பூஜை, திரவியப் ப்ரோட்சணம், கிழக்குமுக ஆராதனை நடைபெறும். இடப் பாதுகாப்பிற்காக குறிப்பிட்ட இடங்களில் கணேச பூஜை, அக்னியில் குரு-வணக்கம், மத்திய பீடம்/ஆசனத்தில் சூரியரூப நிறுவல் செய்யப்படுகிறது. பத்மமண்டலத்தில் ராம், ரீம், ரம், ரூம், ரேம், ரைம், ரோம், ரௌம் ஆகிய சௌர பீஜங்களும் சக்திகளும் நிரப்பப்பட்டு, ஷடக்ஷர சூரியரூபம் அர்காசனத்தில் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகிறது. “ஹ்ராம் ஹ்ரீம் ஸஃ” போன்ற ஆஹ்வான மந்திரங்களுடன் விம்ப, பத்ம, பில்வ முத்திரைகள்; ஹ்ருதய-சிரஸ்-சிகா-கவச-நேத்ர-அஸ்த்ர அங்கந்யாசம் திக்-வின்யாசத்துடன் நடைபெறும். சோம, புத, ப்ருஹஸ்பதி, சுக்ரன் மற்றும் செவ்வாய், சனி, ராகு, கேது ஆகியோருக்கு பீஜபூஜை மூலம் கிரஹ-ப்ரணாமமும் இணைக்கப்படுகிறது. முடிவில் ஜபம், அர்க்யம், ஸ்துதி, க்ஷமா-யாசனை, ஸம்ஹாரிணீ உபஸம்ஸ்க்ருதி மூலம் சூக்ஷ்ம ஸம்ஹாரம்; ரவி அருளால் ஜப-த்யான-ஹோமம் சித்தியாகும் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 75
Agnisthāpana-vidhi (Procedure for Establishing the Sacred Fire) and Protective Īśāna-kalpa Homa Sequences
இந்த அத்தியாயம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட யாகவளயத்தில் யாகாக்னியை நிறுவி உயிரூட்டும் முறையை படிப்படியாக விளக்குகிறது. ஆசாரியர் அர்க்யப் பாத்திரம் கொண்டு அக்ன்யாகாரத்தை அணுகி, வடக்கு நோக்கிய குண்டத்தை ஆய்ந்து, ப்ரோக்ஷணம், குச-தாடனம், அஸ்த்ரமந்திரம், வர்ம/கவச பாதுகாப்புகள் மூலம் ரட்சை நிலைநிறுத்துகிறார். குண்டத்தின் அகழ்வு, அழுக்கு நீக்கம், நிரப்பு, சமப்படுத்தல், பூச்சு, கோடு இழுத்தல் நடைபெறும்; உள்ளார்ந்த ந்யாசம், பீஜத்யானம், வாகீஸ்வரி மற்றும் ஈசா ஆவாஹனம் செய்யப்படுகிறது. நித்யாக்னியிலிருந்து அக்னி கொண்டு வந்து சுத்தி-ஸம்ஸ்காரம் செய்து அனல-த்ரயமாக ஒருமைப்படுத்தி, தேனு-முத்ரா மற்றும் பிரதக்ஷிணை மூலம் முத்திரை இடப்படுகிறது. பின்னர் கர்பாதானம், பும்ஸவனம், சீமந்தோன்னயனம், ஜாதகர்மம் போன்ற கிருஹ்யஸம்ஸ்காரங்களுக்கு உதவும் குறிப்பிட்ட ஆஹுதிகள், பஞ்சப்ரஹ்ம (ஸத்யோஜாத–ஈசான) வரிசைகள், வக்த்ர-உத்காடனம், வக்த்ர-ஏகீகரணம் (ஐந்து முகங்களின் ஒருமை) கூறப்படுகிறது. இறுதியில் ஹோம நடைமுறைகள், யாகாக்னி–சிவ நாடி ஒத்திசைவு, மேலும் ருத்ரர், மாத்ரிகை, கணம், யக்ஷ, நாக, கிரஹ, ராக்ஷச, க்ஷேத்ரபாலன் முதலியோருக்கு உள்/வெளி பலி அளித்து, ஸம்ஹார முத்ரையால் திரும்பப் பெற்று, க்ஷமாப்ரார்த்தனையுடன் நிறைவு செய்யப்படுகிறது.
Adhyaya 76
Chapter 76 — चण्डपूजाकथनम् (Narration of the Worship of Caṇḍa/Caṇḍeśa)
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசான-கல்பத்திற்கேற்ப சைவ-ஆகம மரபில் சண்ட/சண்டேசரின் பூஜைமுறை விளக்கப்படுகிறது. சாதகர் சிவனை அணுகி பூஜையும் ஹோமமும் செய்து, அந்தக் கிரியையின் புண்ணியத்தை ஏற்றருள வேண்டி வேண்டுகிறார். உத்பவ முத்திரையுடன் அர்க்யம் அளித்தல், ஹ்ருத்-பீஜத்தை மூலமந்திரத்திற்கு முன் வைக்கும் மந்திரவரிசை, ஸ்துதி-ப்ரணாமம், மேலும் முதுகு திரும்பி மன்னிப்புக் கோரியபடி தனித்த அர்க்யம் செலுத்துதல்—தாழ்மை மற்றும் குற்றஒப்புதல் குறியீடாக—கூறப்படுகிறது. பின்னர் நாராச முத்திரையுடன் ‘பட்’ முடிவுடைய அஸ்த்ர மந்திரத்தால் உள்ளார்ந்த சக்திகளைப் பின்வாங்கச் செய்தல், மూర్తி மந்திரத்தால் லிங்கத்தை சக்தியூட்டுதல் நடைபெறும். சண்டனை ஆவாஹனம் செய்தல், ஹ்ருதயம்-சிரஸ்-சிகா-கவச-அஸ்த்ர அங்க/ந்யாச மந்திரங்கள், தியானத்தில் அவரின் ரூபம்—ருத்ர-அக்னி தோற்றம், கருநிறம், திரிசூலம்-டங்கம், ஜபமாலை-கமண்டலு—என்று வர்ணிக்கப்படுகிறது. முக்கிய மந்திர வாசிப்புகளில் கைப்பிரதி வேறுபாடுகள், ஜப அளவு (அங்கங்களுக்கு பத்திலொன்று), சில பொருள் தானங்களுக்கு கட்டுப்பாடு, சிவ ஆணையால் நிர்மால்யம் மற்றும் உண்டபின் மீதமுள்ள நைவேத்யம் அர்ப்பணிக்கச் சொல்வதும் உள்ளது. இறுதியில் ஸம்ஹார முத்திரை-ஸம்ஹார மந்திரத்தால் லய/விஸர்ஜனம், கோமயநீரால் நிக்ஷேப இட சுத்தி, அவசேஷ நிக்ஷேபம், ஆச்சமனம், மீதிக் கிரியைகள் தொடர்வதும் கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 77
Kapilādipūjāvidhāna — Procedure for Worship Beginning with Kapilā
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் இல்லறச் சடங்குகளின் தொடர்ச்சியான திட்டத்தை உபதேசிக்கிறார்; வாஸ்து-பிரதிஷ்டா உணர்வை ஈசான-கல்பத்தின் தூய்மை ஒழுக்கங்களுடன் இணைக்கிறார். தொடக்கத்தில் கபிலா (புனிதப் பசு) வழிபாடு—சிறப்பு மந்திரங்களும் ப்ராயச்சித்த/ஒப்புதல் வாக்கியங்களும் உடன்—அவளை ஜகன்மாதாவாகவும் பாபநாசினியாகவும் நிறுவுகிறது. பின்னர் மதியத்தில் அஷ்டபுஷ்பிகா முறையால் சிவோபாசனை (பீடரூபம், சிவனின் அங்க/தத்துவ அம்சங்கள்) விதிக்கப்படுகிறது. சமைத்த அன்னம் ம்ருத்யுஞ்ஜய மந்திர ஜபமும் தர்பை-சம்ஸ்க்ருத நீர் தெளிப்பும் மூலம் புனிதமாக்கப்படுகிறது. கூல்லிகா ஹோமத்தில் நாபி-அக்னி, ரேசக, வஹ்னி-பீஜம், வர்ண-ஸ்தான-கதி போன்ற உள்நிலை அக்னி குறியீடுகள் கூறப்பட்டு, இறுதியில் ஆஹுதி, க்ஷமா, விசர்ஜனம் செய்யப்படுகிறது. இல்ல வாஸ்து-பலியின் இடங்கள்—வாசல், உலூகல-முசலம், துடைப்பிடம், படுக்கையறை, மையத் தூண்—அவற்றில் விக்னராஜ, காம, ஸ்கந்த முதலிய தெய்வ நியமனம். தூய பாத்திரம், மௌன உணவு, தவிர்ப்புகள், பிராணோபசாரங்கள், துணை வாயுக்களுக்கு அர்ப்பணம், உணவுக்குப் பின் ஆசமனம்; பாடபேதக் குறிப்புகள் வாழும் மரபை காக்கின்றன।
Adhyaya 78
Chapter 78 — पवित्रारोहणकथनं (Pavitrārohaṇa: Installing the Sanctifying Thread/Garland)
இந்த அத்தியாயத்தில் பவித்ராரோஹண விதி தொடங்கப்படுகிறது—இது ஆகமப் ‘பரிபூரண’ சாதனை; பூஜை மற்றும் பிரதிஷ்டையில் ஏற்பட்ட குறை/விடுபாடுகளை நிறைவு செய்கிறது. இறைவன் நித்யம், நைமித்திகம் என இரு முறைகளைச் சொல்லி, ஆஷாடம் முதல் பாத்ரபதம் வரை சுக்ல/கிருஷ்ண பக்ஷங்களில் சதுர்தசி, அஷ்டமி திதிகளில் (அல்லது கார்த்திகீ அனுஷ்டானமாக) காலநியமத்தை நிர்ணயிக்கிறார். யுகத்திற்கேற்ப தங்கம்/வெள்ளி/செம்பு முதலியன; கலியுகத்தில் பருத்தி/பட்டு/தாமரைநார் போன்ற பொருட்கள்; பின்னர் நூல் எண்ணிக்கை, முடிச்சு எண்ணிக்கை, இடைவெளி, அங்குல-ஹஸ்த அளவுகள், மேலும் கிரந்தி வகைகள்—பிரக்ருதி, பௌருஷீ, வீரா, அபராஜிதா, ஜயா-விஜயா முதலிய சக்திநாமங்களுடன்—விளக்கப்படுகின்றன. தொடர்ந்து இடசுத்தி, வாசல் மற்றும் த்வாரபால பூஜை (கலா-தத்துவத்துடன்), வாஸ்து-பூதசுத்தி, கலச/வர்தனி பிரதிஷ்டை, இடையறாத மூலமந்திர ஜபம், அஸ்த்ர ரக்ஷை, ஹோம வரிசை, ருத்ர/க்ஷேத்ரபால/திக்பாலர்களுக்கு பலி விநியோகம், ‘விதி-ச்சித்ர-பூரண’ பிராயச்சித்தம் நடைபெறும். இறுதியில் உலகரட்சைக்காக பவித்ரகம் அர்ப்பணம்—சிறப்பாக சிவன், குரு, சாஸ்திரம் ஆகியோருக்காக—மற்றும் கட்டுப்பட்ட ஜாகரணம், தூய்மை ஒழுக்கங்கள், ஈச ஸ்மரணத்தில் ஓய்வு விதிக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 79
पवित्रारोहणविधिः (The Rite of Raising/Placing the Pavitra)
இந்த அதிகாரம் வாஸ்து-பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசான-கல்பத்தில் நிறைவு மற்றும் குறைநீக்கம் பெற ‘பவித்ராரோஹணம்’—பவித்ரம் (சுத்திகரிக்கும் வளையம்/நூல்) உயர்த்தி/நிறுத்தும் விதி—என்று விளக்குகிறது. ஆச்சார்யர் காலை ஸ்நானம், ஸந்த்யாவந்தனம் செய்து தூய்மையடைந்து மண்டபத்தில் நுழைந்து ஈசான மூலையில் சுத்தமான பாத்திரத்தில் பவித்ரங்களை வைத்து, ஆவாஹித்த தெய்வத்தை விஸர்ஜனம் செய்யாமல் செய்கிறார். பின்னர் விதிப்படி சுத்தி-விஸர்ஜனத்திற்குப் பின் சூரியன் (பானு/ஆதித்ய), வாசல் தெய்வங்கள், திக்பாலர்கள், கும்பேச/ஈசான, சிவன், அக்னி ஆகியோருக்கு நைமித்திக பூஜை நடைபெறுகிறது; மந்திர-தர்ப்பணம், பிராயச்சித்த ஹோமம், 108 ஆஹுதிகள், பூர்ணாஹுதி நிறைவேற்றப்படுகிறது. மந்திரம்-கிரியா-திரவ்யத்தில் ஏற்பட்ட குறைகளை ஒப்புக்கொண்டு நிறைவு வேண்டி பிரார்த்தனை, ‘கங்கை-அவதாரக’ அவதரணப் பிரார்த்தனை மூலம் தவறுகள் தெய்வ ஆணையின் ஒரே நூலில் இணைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் வ்யாஹ்ருதி மற்றும் அக்னி/சோம வரிசையுடன் நான்கு வகை ஹோமங்கள், பவித்ரத்துடன் திக்பாலர்களுக்கு அர்ப்பணம், குருபூஜையை சிவபூஜையாகக் கருதி, த்விஜ-போஜனம், நாடி-யோகத்தால் உள்ளக-சம்ஹாரத்துடன் விஸர்ஜனம், சண்டேஸ்வர பூஜை; மேலும் தூரத்தில் இருந்தாலும் பவித்ரக் கர்மத்திற்கு குரு-ஸன்னிதி அவசியம் என உறுதிப்படுத்துகிறது.
Adhyaya 80
दमनकारोहणविधिः (Dāmanaka-ārohaṇa-vidhi) — Procedure for Raising/Placing the Dāmanaka Garland
இந்த அத்தியாயம் வாஸ்து-பிரதிஷ்டை வழிபாட்டில் தமனக (மாலை/அர்ப்பணம்) தொடர்பான ஈசான-முனைவு கொண்ட விதிக்கிரமத்தை வகுத்துரைக்கிறது. ஹரனின் கோபத்திலிருந்து தோன்றிய பைரவன் தேவர்களை அடக்கி, சிவவாக்கினால் இவ்வழிபாட்டின் தவறாத பலன் உறுதியாகும் என புராண அதிகாரம் நிறுவப்படுகிறது. சாதகர் சுப திதிகள் (சப்தமி அல்லது திரயோதசி) தேர்ந்து, சைவ உச்சாரணத்தால் புனித மரத்தைப் பூஜித்து ‘எழுப்பி’, முறையாக ஆவாஹனம் செய்து, பிற்பகலில் அதிவாசனம் செய்ய வேண்டும். சூரியன், சங்கரன், பாவகன் (அக்னி) பூஜைக்குப் பின் வேர், தலை, தண்டு, இலை, மலர், கனி ஆகியவற்றை தேவதையின் சுற்றிலும் குறிப்பிட்ட திசைகளில் நிறுவி, குறிப்பாக ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் சிவபூஜை முக்கியமாக்கப்படுகிறது. காலை ஸ்நானத்திற்குப் பின் ஜகன்னாத பூஜை, தமனக அர்ப்பணம், அஞ்சலியுடன் மந்திர ஜபம் (ஆத்மவித்யா, சிவாத்ம, மூலத்திலிருந்து ஈசுவராந்த மந்திரங்கள்) செய்து, இறுதியில் குறை/அதிகப் பிழை நீங்கப் பிரார்த்தித்து, சைத்ர மாதப் புண்ணியத்தால் ஸ்வர்கப் பிராப்தி கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 81
Chapter 81 — समयदीक्षाविधानम् (Procedure for Samaya Initiation)
இந்த அதிகாரம் சமய-தீட்சையின் விதியை விளக்குகிறது. சமயதீட்சை சீடனில் ஞானத்தை எழுப்பி, மலம் மற்றும் மாயை என்ற பந்தங்களை அறுத்து, போகம் (புக்தி) மற்றும் விடுதலை (முக்தி) இரண்டிற்கும் துணை செய்கிறது. கலா-வகைப்பாட்டால் உடல்நிலை (ப்ரளய-ஆகல; சகல) கூறப்பட்டு, தீட்சை நிராதாரா (தீவிர சக்திநிபாதத்தால்) மற்றும் சாதாரா (சடங்கு ஆதாரங்களுடன்) எனப் பிரிக்கப்படுகிறது; மேலும் சமயாசாரம்/தகுதி படி சவீஜா–நிர்வீஜா என நுண்ணிய வேறுபாடும் கூறப்படுகிறது. பின்னர் ஷைவ ஆகமக் கிரமம்—விக்னநாசனம், பூதசுத்தி, விசேஷ அர்க்யம், பஞ்சகவ்யம், அஸ்திர-கவசப் பயன்பாடுகள், ஸ்ருஷ்ட்யாதி/தாதாத்ம்ய ந்யாசங்கள், இறுதியில் ‘சிவோऽஹம்’ என்ற உறுதி—விரிவாக வருகிறது. சிவன் மண்டலம், கலசம், அக்னி, சீடன் ஆகிய பல இடங்களில் பிரதிஷ்டை செய்யப்படுவதால், வெளிப்புற பிரதிஷ்டையும் உள்ளார்ந்த மோட்சமும் ஒருங்கே நிறைவேறுகின்றன. தொடர்ந்து ஹோம விதிகள்—ஆஹுதி பொருட்கள், எண்ணிக்கை நியமங்கள், தீபன/தர்ப்பணம், சரு தயாரிப்பு, பூர்ணாஹுதி—கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் போகம்–மோட்சம் நோக்கில் சீடன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய விதிகள், மந்திரஜலம்/பஸ்மம் மூலம் சுத்தி, பாசபேதத்தின் குறியீடு, மற்றும் சிவஹஸ்தப் பிரദானம் மூலம் பாவபூஜை அதிகாரம் வழங்கப்படுவது சொல்லி, சமயதீட்சை ஷைவார்ச்சனைக்கு தகுதி அளிக்கிறது என முடிக்கிறது.
Adhyaya 82
अध्याय 82 — संस्कारदीक्षाकथनम् (Saṃskāra-Dīkṣā: Consecratory Initiation)
இந்த அதிகாரம் சமய-தீக்ஷையின் விவரத்தை நிறைவு செய்து உடனே ஸம்ஸ்கார-தீக்ஷையைத் தொடங்குகிறது; இது மேலும் மாற்றமளிக்கும் புனித அபிஷேக-தீக்ஷையாகக் கூறப்படுகிறது. ஆகம முறையில் ஹோமஅக்னியில் மஹேசனை ஆவாஹனம் செய்தல், இதயமைய ந்யாஸம், தெய்வ சன்னிதியை நிலைநிறுத்த எண்ணிக்கையுடன் பஞ்சாஹுதி (ஐந்து ஆஹுதிகள்) வரிசை ஆகியவை விளக்கப்படுகின்றன. உள்நடப்பில் அஸ்த்ர-மந்திர ஸம்ஸ்காரம், ‘குழந்தை’யின் இதயத்தில் தாடனம், நட்சத்திரம் போன்ற சைதன்ய மின்னலின் தியானம் இடம்பெறுகிறது. ரேசக–பூரக–கும்பக பிராணாயாமம், ‘ஹும்’ பீஜ உச்சாரம், ஸம்ஹார–உத்பவ முத்திரைகளால் மந்திரசக்தியைப் பின்வாங்கி நிறுவி முத்திரித்து, முதலில் சாதகனிலும் பின்னர் சீடனின் இதயத் தாமரையின் கர்ணிகையிலும் பிரதிஷ்டை செய்கின்றனர். ஹோமத்தின் பரிசோதனையும் கூறப்படுகிறது—எரியும் புகையற்ற அக்னி வெற்றியின் குறி; மந்தமான புகையுடன் கூடிய அக்னி தோல்வியின் குறி; சுப அக்னி-நிமித்தங்கள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. பின்னர் ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடுகள்—நிந்தை விலக்கு, சாஸ்திரம் மற்றும் நிர்மால்யத்திற்கு மரியாதை, சிவ–அக்னி–குருவை வாழ்நாள் முழுதும் வழிபாடு, திறனுக்கேற்ப கருணைத் தானம். இறுதியில் இந்த தீக்ஷை சீடனை ஆகம ஹோம-ஞானத்திற்கு தகுதியானவனாக்கி, சுத்தியுடன் வாஸ்து-பிரதிஷ்டா மற்றும் ஈசான-கல்ப பயன்பாடுகளுக்கு வல்லமையளிக்கிறது.
Adhyaya 83
Chapter 83 — निर्वाणदीक्षाकथनम् (Description of the Nirvāṇa Initiation)
இந்த अध्यாயத்தில் சமய-தீட்சையிலிருந்து நிர்வாண-தீட்சைக்கான மாற்றம் நிகழ்ந்து, ஈசான-கல்ப நடைமுறையில் மோக்ஷ நோக்கிய தீட்சா-விதி விளக்கப்படுகிறது. மூலமந்திரத்தின் மந்திர-தீபனம், இதயம்–சிரம்–வாய் இடங்களில் அங்க-ந்யாசம், மேலும் ஹோம முறைகள்—ஒற்றை அல்லது மும்முறை ஆஹுதி, வஷட்/வௌஷட் முடிவுகள், த்ருவ மந்திரங்கள்—உக்ர, சாந்தி, புஷ்டி கர்மங்களுக்கு ஏற்றவாறு கூறப்படுகின்றன. முக்கிய தொழில்நுட்பம் புனிதமாக்கப்பட்ட சூத்திரம் (நூல்); அதை சுஷும்ணா என தியானித்து, ஸம்ஹார-முத்திரை, நாடி-செயல்கள், அவகுண்டன பாதுகாப்பு மூலம் பிரதிஷ்டை செய்கின்றனர்; மும்முறை ஆஹுதி மற்றும் ஹ்ருதய-மந்திரம் மூலம் தேவ-சன்னிதி நிறுவல் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. பின்னர் கலாபாச சுத்தி-பந்தனம், கிரஹண–பந்தனம், தத்துவ அடிப்படையிலான கற்பனைகள், சாந்த்யதீத தியானம் வருகின்றன. இறுதியில் பிராயச்சித்த ஹோமம், சீடர் ஒழுங்குகள் (திசை-நியமம், ஸ்நானம், உணவு நியமம்), விசர்ஜனம், சண்டேச பூஜை, தீட்சா-அதிவாசன நிறைவு—எல்லாம் மோக்ஷ இலக்குடன் இணைக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 84
अधिवासनं नाम निर्वाणदीक्षायाम् (Adhivāsana in the Nirvāṇa-dīkṣā)
இந்த அத்தியாயம் நிர்வாண-தீட்சைக்கான முன்தயாரியான ‘அதிவாசனம்’ முறையை விளக்குகிறது. தீட்சை பலனடைய யாகப் பரிசரத்தின் தூய்மை மற்றும் குருவின் சுத்தாசாரம் அவசியம் என நிறுவுகிறது. குரு பிரம்மமுஹூர்த்தத்தில் எழுந்து ஸ்நானம், தினசரி சுத்திகரிப்புகளை செய்து, உணவில் சாத்த்விக ஒழுக்கம் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்—தயிர், கச்சா மாமிசம், மதுபானம் போன்ற அசுத்தப் பொருட்களை விலக்க வேண்டும். சுப-அசுப கனவு-நிமித்தங்கள் நுண்ணிய நிலைகளின் குறியீடுகள்; அசுப அறிகுறிகள் ‘கோர’ ஆதாரமான சாந்தி-ஹோமத்தால் சமப்படுத்தப்படுகின்றன. இவ்வாறு வெளிப்புற ஆச்சாரம், உள்ளார்ந்த தயார்ச்சி, நிமித்தவியல், மந்திர-சடங்கு தொழில்நுட்பம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து தீட்சையை மோக்ஷ இலக்குடன் இணைக்கிறது; பின்னர் யாகாலயப் பிரவேசம், சுத்தி-வித்யா, சாதகன் ஒத்திசைவு ஆகிய அடுத்த கட்டங்களுக்கு அடித்தளம் அமைக்கிறது।
Adhyaya 85
Pratiṣṭhā-Kalaśa-Śodhana-Ukti (Instruction on Purifying the Consecration Pitcher) — Chapter 85
இந்த அதிகாரம் நிவ்ருத்தி-கலா சுத்திக்குப் பின் உடனே தொடங்கி, ஈசான-கல்பத்தின் தொழில்நுட்ப முறையாக பிரதிஷ்டா-கலசம் (அபிஷேகக் குடம்) சோதனம் மற்றும் பிரபோதனத்தை எடுத்துரைக்கிறது. ஈசுவரன் ஹ்ரஸ்வ–தீர்க உச்சரிப்பு நியமங்கள், நாத–அநாத–நாதாந்த நிலைகள், ஒலி அளவீடுகள் மூலம் சுத்த–அசுத்த தத்துவங்களின் ‘சந்தான’த்தை போதித்து, மந்திர-ஒலியியலை தத்துவ-சுத்தியுடன் இணைக்கிறார். பிரதிஷ்டா-வெளியில் பஞ்சவிம்சதி தத்துவங்கள்—புருஷனை சதுர்விம்சதிதமெனக் கொண்டு—குறித்த அக்ஷரத் தொடர் உடன் தியான-ந்யாசமாக நிறுவப்படுகின்றன. பின்னர் ருத்ர ரூபங்களும் தொடர்புடைய லோகங்களும் நீண்ட பட்டியலாக வந்து, பிரதிஷ்டாவிற்கு பாதுகாப்பு மற்றும் ஒண்டாலஜி வலையமைப்பாக அமைகின்றன. தொடர்ந்து தீக்ஷை சார்ந்த செயல்—யஜ்ஞோபவீதத்தை உடலுக்குள் செலுத்துதல், பாச சக்தியைப் பிரித்து முத்திரை, பிராணாயாமம் மூலம் கும்பத்தில் மாற்றுதல், தீக்ஷை அதிகாரதாரியாக விஷ்ணுவை ஆவாஹனம் செய்தல்—விளக்கப்படுகிறது. இறுதியில் பிராயச்சித்த ஜபம், பந்தச்சேதக அஸ்திர-மந்திரங்கள், ஹோம எண்ணிக்கைகள், அதிகாரத் தியாகம், பூர்ணாஹுதி மூலம் இறுதி சுத்தி செய்து பிரதிஷ்டா ‘சுத்தம்’ என அறிவிக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 86
Vidyā-viśodhana-vidhāna (Procedure for Purifying Mantra-Vidyā)
பகவான் அக்னி (ஈசுவரன்) முன் கூறிய பிரதிஷ்டா-கலச-சுத்தியிலிருந்து நகர்ந்து, நிர்வாண-தீக்ஷையின் கட்டமைப்பில் மந்திர-வித்யா-சோதன விதியை விளக்குகிறார். குறிப்பிட்ட பீஜ-குறிகளால் சந்தானம் (இணைப்பு) செய்து, ராகம், சுத்தவித்யா, நியதி (கலையுடன்), காலம், மாயை, அவித்யை ஆகிய சப்த தத்துவங்களை எண்ணி, இந்தச் செயலை வெறும் தொழில்நுட்பமல்ல; தத்துவ-வரைபடத்தில் நிலைநிறுத்துகிறார். பிரணவம் முதலான புனித பதங்களின் எண்ணிக்கை, எழுத்துக் குழுக்கள், மேலும் கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் உள்ள பாடபேதங்கள் கூறப்பட்டு பல பரம்பரைகளின் பாராயணங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன. பின்னர் ருத்ர-கோஸ்மாலஜியில் வாமதேவன் முதல் ருத்ரன் எனவும், பெயர் வரிசை இருபத்தைந்து வரை எனவும் கூறப்படுகிறது. அடுத்து இரண்டு பீஜங்கள், நாடிகள், வாயுக்கள், மற்றும் இந்திரிய-விஷய/குணங்களின் சுருக்கமான தொடர்பு தரப்படுகிறது. சாதகர் இதயப் பகுதியில் இருந்து தாடன, சேதன, பிரவேச, யோஜன, ஆகர்ஷண-கிரஹணங்களை செய்து கலையை குண்டத்தில் நிக்ஷேபித்து, ருத்ரனை காரணரூபமாக ஆவாஹனம் செய்து தீக்ஷிதன் (குழந்தை) உள்ளே சன்னிதியை பிரதிஷ்டை செய்கிறார். இறுதியில் 100 ஆஹுதிகளுடன் ப்ராயச்சித்த ஹோமம், ருத்ராணி பூஜை, பாச-சூத்திரத்தில் சைதன்ய-பிரதிஷ்டை, பூர்ணாஹுதி, மேலும் தன் சொந்த பீஜத்தாலேயே வித்யா-சோதனம் செய்ய வேண்டும் என்ற நியமம்—இவ்வாறு வித்யா-விசோதனம் நிறைவு பெறுகிறது।
Adhyaya 87
Śānti-Śodhana-Kathana (Instruction on the Purification of Śānti) — Agni Purāṇa, Adhyāya 87
நிர்வாண-தீக்ஷை வரிசையில் ஈஸ்வரன், விதிப்படி வித்யா (மந்திர ஒழுக்கம்) எவ்வாறு சாந்தி-கிரியையுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்றும், சாந்தி-நிலையில் பாவேஸ்வர–சதாசிவ இருமைத் தத்துவம் எவ்வாறு லயமடைகிறது என்றும் போதிக்கிறார். பின்னர் ஹ, க்ஷ எழுத்துகள் உள்ளிட்ட ஒலியியல்-பிரபஞ்ச ஒப்புமைகள், சாந்தி செயலுக்காக நிறுவப்படும் ருத்ர ரூபங்களின் பட்டியல் கூறப்படுகிறது. பன்னிரண்டு-பாத புருஷவிதானம் மூலம் சிவனின் சர்வவ்யாபகத்தைக் கீர்த்தனையாகச் சொல்லி, கவச-மந்திர ஜோடிகள், பீஜக் கருத்துகள், நாடி–வாயு குறிப்புகள், இந்திரிய–விஷய தொடர்புகள் விளக்கப்படுகின்றன. சாதகனுக்கு தாடன, பேத, பிரவேச, வியோஜன செயல்கள், உள்நிலைப்படுத்தல் மற்றும் கலாவை குண்டத்தில் நிக்ஷேபம் செய்வது கற்பிக்கப்படுகிறது; விஜ்ஞாபனா, சைதன்ய பிரதிஷ்டை, தேவியில் ‘கர்ப்ப’ நியாசம், உடல் உருவாக்கம்-சுத்திக்கான நியாசப் பயன்பாடுகளும் உள்ளன. ஜப-ஹோமம், அஸ்திர மந்திரங்களால் பாச (பந்தம்) தளர்த்தி வெட்டுதல், புத்தி–அஹங்கார வடிவ சுல்க அர்ப்பணம், அம்ருத பிந்து வழங்கல், பூர்ணாஹுதி நிறைவு—துன்பமின்றி நிறைவேறும் சுத்தியை வலியுறுத்துகிறது.
Adhyaya 88
Adhyāya 88 — निर्वाणदीक्षाकथनं (Teaching of the Nirvāṇa-Initiation)
இந்த அதிகாரம் சாந்தி-விதி சுத்திகரிப்புக்குப் பின் ஈசான (சிவ) கட்டமைப்பில் நிர்வாண-தீட்சையை போதிக்கிறது. இதில் சந்தானம் (மந்திர இணைப்புகள்), சக்தி–சிவ தத்துவ நோக்கு, அ முதல் விசர்கம் வரை பதினாறு வர்ணங்கள், மேலும் சூட்சுமதேக ஒப்புமைகள் (குஹூ/சங்கினி நாடிகள்; தேவதத்த/தனஞ்சய வாயுக்கள்) கூறப்படுகின்றன. சாந்த்யதீத செயல்களில் கலாபாசத்தைத் தாக்கி பிளத்தல், ‘பட்/நமோ’ முடிவுடைய மந்திரங்களால் பிரவேச-விபாகம், முத்திரையுடன் பிராணாயாமம் (பூரக–கும்பக–ரேசக) செய்து பாசத்தை மேலே இழுத்து குண்டத்தில் அக்னி பிரதிஷ்டை செய்வது இடம்பெறுகிறது. சதாசிவ ஆவாஹன-பூஜை, சீடனின் சைதன்ய-விபாகம், தேவியின் கர்ப்ப-சின்னத்தில் ந்யாசம், ஜபம் மற்றும் கணக்கிட்ட ஹோம ஆஹுதிகள் (முக்கியமாக 25, பின்னர் 5 மற்றும் 8) மூலம் விடுதலை விதிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் சதாசிவனுக்கு அதிகார-சமர்ப்பணம், த்வாதசாந்தம் வரை லய சாதனை, ஷட்குண ஆதானம், அம்ருதத் துளிகளால் சமனம், ஆசீர்வாதம், மகா யாகத்தின் நிறைவு கூறப்படுகிறது.
Adhyaya 89
Teaching of the One-Principle (Ekatattva) Initiation (एकतत्त्वदीक्षाकथनम्)
பகவான் அக்னி, வசிஷ்ட முனிவரிடம் ‘ஏகதத்த்வ-தீக்ஷை’ எனும் சுருக்கமான தீக்ஷா முறையை எடுத்துரைக்கிறார்; இது ஈசான-கல்பம் மற்றும் பிரதிஷ்டா சூழலில் எளிய வழியாகக் கூறப்படுகிறது. சாதகர் முதலில் தாமே முறையாக சூத்ரபந்தம் முதலிய முன்னோடி கிரியைகளை நிறைவேற்ற வேண்டும். பின்னர் காலாக்னி முதல் சிவம் வரை உள்ள தத்த்வத் தொடரை ஒரே சமமான பரம யதார்த்தத்தில் உள்ளடக்க வேண்டும்—ஒரே நூலில் மணிகள் கோர்த்ததுபோல். சிவதத்த்வத்திலிருந்து தேவதையை ஆவாஹனம் செய்து, முன் கூறிய கர்பாதானம் முதலிய ஸம்ஸ்காரங்களை மூலமந்திரத்தின் பலத்தால் நடத்தி, பூரணத்திற்காக சுல்கம்/தக்ஷிணை உள்ளிட்ட எல்லா கொடுப்பனவுகளையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இறுதியில் தத்த்வ-வாதம் கொண்ட ‘பூர்ண’ தீக்ஷையை வழங்கி, ஒரே முறையால் சீடனுக்கு நிர்வாணசித்தி போதுமானது என அறிவிக்கிறது. முடிவில் யோஜனா மற்றும் ஸ்திரத்துவத்திற்காக குறிப்பிட்ட கலசங்களால் சிவ-கும்பாபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது.
Adhyaya 90
Abhiṣeka-Ādi-Kathana (Consecratory Bathing and Related Rites)
இந்த அதிகாரம் முன் கூறிய தீட்சைத் தலைப்பிலிருந்து நகர்ந்து, சீடனுக்கு சக்தி-அருளும் நல்வாழ்வு-செல்வம் தரும் சைவ அபிஷேக விதியைத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. முதலில் சிவபூஜை, பின்னர் ஈசான (வடகிழக்கு) திசையிலிருந்து ஒழுங்காக ஒன்பது கும்பங்கள் நிறுவப்படுகின்றன; அவை உப்புநீர், பால், தயிர், நெய், கரும்புசாறு, காதம்பரி, இனிய நீர், மோர்/வெய் போன்ற ‘சமுத்திர’ப் பொருட்களுடன் குறிக்கப்படுகின்றன. அதன் பின் யாகாலயமாகச் செயல்படும் ஸ்நானமண்டபத்தில் நடுவில் சிவன், சமுத்திரம், சிவமந்திரம் நிறுவப்பட்டு, எட்டு வித்யேஸ்வரர்கள் மற்றும் ருத்ர வடிவங்கள் (சிகண்டின், ஸ்ரீகண்டன், த்ரிமூர்த்தி, ஒருகண், ‘சூக்ஷ்மநாம’, ‘அனந்த’ முதலியவை) பிரதிஷ்டை செய்யப்படுகின்றன. சீடனை கிழக்குநோக்க அமர்த்தி குறிப்பிட்ட திரவியங்களால் நிர்மாஞ்சன சுத்தி செய்து, கும்பநீரால் ஸ்நானம் செய்து, விரத நியமங்களைப் பேணச் செய்கின்றனர்; வெள்ளை ஆடை அணிவித்து, தலைப்பாகை, யோகப்பட்டை, கிரீடம் போன்ற அதிகாரச் சின்னங்களால் கௌரவிக்கின்றனர். இறுதியில் உபதேசம், விக்னநிவாரண வேண்டுதல், ஐந்து-ஐந்து ஆஹுதிகளின் ஐந்து தொகுதிகளால் மந்திரசக்கர பூஜை, திலகச் சின்னமிடல், அரசர் மற்றும் இல்லறத்தார்க்கு பாதுகாப்பளிக்கும் ராஜாபிஷேக மந்திரம்—இவ்வாறு அக்னிபுராணம் வாஸ்து-யாக அமைப்பையும் முக்தி ஒழுக்கத்தையும் ஒருங்கிணைக்கிறது।
Adhyaya 91
Chapter 91 — विविधमन्त्रादिकथनम् (Teaching of Various Mantras and Related Matters)
முந்தைய अध्यாயத்தின் அபிஷேக விதி முடிந்த பின், இவ்வத்தியாயம் பிரதிஷ்டையை தொடர்ச்சியான வழிபாட்டுடன் இணைக்கிறது. மங்கள வாத்திய ஒலிகளிடையே சாதகர் பஞ்சகவ்யத்தால் தேவதைக்கு ஸ்நானம் செய்து சிவன், விஷ்ணு, சூரியன் மற்றும் பிற தேவதைகளுக்கு பூஜை செய்கிறார். பின்னர் கிரியையிலிருந்து வித்யைக்கு மாறுகிறது—குறியிடப்பட்ட/விளக்கத்துடன் உள்ள புனித நூலை நேரடியாகப் படித்து சேவிப்பது புண்ணியம் தரும் எனவும், நெய் மற்றும் சந்தனம் போன்ற திரவியங்கள் தூய்மையையும் உயர்வையும் அளிக்கும் அர்ப்பணங்கள் எனவும் கூறப்படுகிறது. அடுத்து முக்கூட்டம்-நால்கூட்டம் குறியீடுகளால் ஜீவ, மூலதாது, ஞான வகைகள் விளக்கப்படுகின்றன; முடிவு-நடு நிலைகளால் சுபாசுப பலன் கணிக்கப்படுகிறது; எண்-கூட்டங்கள், மேலும் பூর্জபத்திரத்தில் தேவதா மந்திரங்களை எழுதும் விதி கூறப்படுகிறது. கோடு வரைவின் வரிசை, மருத்/வ்யோம வகைகளுடன் 64 மடங்கு திட்டம், மற்றும் சந்தப் பிரிவுகள்—சமா, ஹீனா, விஷமா—விளக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் மந்திரசாஸ்திரம்: ஸ்வரங்களும் க-வர்க்க எழுத்துகளும் கொண்டு உருவான திரிபுரா நாமமந்திரங்கள், முக்கிய தேவதைகளின் பீஜங்கள், மேலும் ரவி, ஈச, தேவி, விஷ்ணுவுக்கான 360 ஜப கணக்குடன் மண்டலச் சுழற்சி—தியானம், குரு தீக்ஷையுடன் இணைந்து, வாஸ்து-பிரதிஷ்டா அதிகாரத்தையும் ஈசானகல்ப மந்திரப் பயிற்சியையும் ஒன்றாக்குகிறது।
Adhyaya 92
Chapter 92 — प्रतिष्ठाविधिकथनम् (Narration of the Consecration / Installation Procedure)
ஈசுவரன் குகனிடம் ஆலயப் பிரதிஷ்டையின் தத்துவ மையத்தை உரைக்கிறார்—பீடம் சக்தி, லிங்கம் சிவன்; சிவனின் நுண்ணிய ‘சிவாணு’ சக்திகளால் இரண்டும் ஒன்றுபட்டு சைதன்யத்தை ஆவாஹனம் செய்வதே பிரதிஷ்டை என நிறுவுகிறார். பிரதிஷ்டையின் ஐந்து வகைகள், பிரம்மசிலா (அடித்தளக் கல்) என்பதின் தனிச்சிறப்பு, மேலும் ஸ்தாபன, ஸ்தித-ஸ்தாபன, உத்தாரணத்திற்குப் பின் உத்தாபன (மீள் நிறுவல்) முறைகள் விளக்கப்படுகின்றன. பின்னர் வாஸ்து-சாஸ்திரப்படி மண் ஐந்து விதமாகப் பரிசோதனை, வர்ணத்திற்கேற்ற நிலக் குணங்கள், திசைத் தேர்வு, மாசடைந்த நிலத்தின் சுத்திகரிப்பு, அகழ்வு/மாடுகள் தங்கவைத்தல்/உழுதல் மூலம் மீண்டும் மீண்டும் நில-ஸம்ஸ்காரம் கூறப்படுகிறது. மண்டபக் கிரியைகள், அகோராஸ்திர பாதுகாப்பு, மங்களப் பொருட்களால் கோடிடுதல், ஈசானக் கோஷ்டத்தில் சிவபூஜை, கருவிகள் அபிஷேகம்/பிரதிஷ்டை, எல்லை குறித்தல், அர்க்யம் மற்றும் தளப் பரிக்ரஹம் ஆகியவை வரிசையாக வருகின்றன. நிலத்தடியில் புதைந்த தீங்குப் பொருட்களை (சல்யதோஷம்) கண்டறிய சகுனங்கள், விலங்கு ஒலிகள், மாத்ருகா எழுத்துக் குழுக்களின் திசை ஒதுக்கீடு கூறப்படுகிறது. இறுதியில் சிலா தேர்வு-பிரதிஷ்டை (நவசிலா தொகுப்புகள் உட்பட), ஸ்நான-அனுலேபனம், மேலும் சிவ-வித்யா-ஆத்ம தத்துவங்களின் விரிவான தத்த்வந்யாசம்—அதிதேவதைகள், லோகபாலர்கள், பீஜங்கள், கும்பங்கள், பிராகார பாதுகாப்பு, ஹோமம், அஸ்திர ஆஹுதிகள் உடன்—தோஷநிவாரணம் மற்றும் வாஸ்து-பூமி சுத்திக்காக விவரிக்கப்படுகிறது.
Adhyaya 93
Chapter 93 — वास्तुपूजादिविधानम् (Procedure for Vāstu-worship and Related Rites)
பகவான் அக்னி ஈசான-கல்ப ஒழுங்கின்படி வாஸ்து-பிரதிஷ்டைக்கான தொழில்நுட்பமும் சடங்குமிக்க விதிகளைத் தொடங்குகிறார். ஆலயத் திட்டம் அமைந்த பின் சமமான, வேதிபோன்ற பலகோணத் தளத்தில் வாஸ்து-மண்டபம்/மண்டலத்தை நிறுவி, அதை சாஸ்திரக் கட்டங்களாகப் பிரிக்கிறார்—முக்கியமாக 64-பத அமைப்பு; மேலும் வீடு, நகரம், வேதி முதலிய சூழல்களுக்கு 81, 100, 25, 16, 9-பத முறைகளும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. மூங்கில் அளவுக் கம்பிகள், கயிறுகள், திசை/கோண (கண்ணோட்ட) கோடுகள், மற்றும் வடக்கு நோக்கி படுத்துள்ள அசுரவடிவ வாஸ்து-புருஷனைத் தியானித்து கட்டுமான அமைப்பு விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் வாஸ்து-உடல்/பதங்களில் தேவதைகளின் ந்யாசம், மூலை அதிபதிகள், 1/2/6/9-பத வாசிகள் நிர்ணயிக்கப்படுகின்றனர்; ஸ்வஸ்திகம், வஜ்ரம், திரிசூலம் போன்ற குறியீடுகளால் சுட்டப்படும் மர்மஸ்தானங்களில் கட்டுதல் தடை செய்யப்படுகிறது. திசைத் தேவதைகளுக்கும் வெளிப்புறச் சுற்றின் பூத-பதங்களுக்கும் (சரகீ, விதாரீ, பூதனா முதலியவை) உரிய நைவேத்யப் பொருட்களுடன் நீண்ட பலி/அர்ப்பண வரிசை கூறப்படுகிறது. இறுதியில் ஐந்து-முழ அளவுக் கோட்பாடு மீண்டும் வலியுறுத்தப்பட்டு, பிரதிஷ்டையில் இனிப்பு பாயசம்/கீர் போன்ற நைவேத்யம் விதிக்கப்படுகிறது—கைவினைத் துல்லியத்தை தர்மப் புனிதீகரணத்துடன் இணைத்து।
Adhyaya 94
Chapter 94 — शिलाविन्यासविधानम् (The Procedure for Laying the Foundation Stones)
ஈஸ்வரர் முன் கூறிய வாஸ்து-பூஜை முறையைத் தொடர்ந்து, ஶிலாவிந்யாஸம் (அடித்தளக் கற்கள் அமைத்தல்) விதியை படிப்படியாக உரைக்கிறார். முதலில் வெளியில் ஈசனையும் ‘சரக்ய’ முதலான தேவகணங்களையும் வழிபட்டு, ஒவ்வொருவருக்கும் வரிசையாக மூன்று ஆஹுதிகள் அளிக்கப்படுகின்றன. சுப லக்னத்தில் பூதபலி கொடுத்து பூதத் தத்துவம் மற்றும் எல்லைச் சக்திகளை சமநிலைப்படுத்தி, மத்திய-சூத்திரத்தில் சக்தியை கும்பம் மற்றும் அனந்தனுடன் நிறுவுவர். “ந” எழுத்துடன் தொடர்புடைய மந்திரமூலம் மூலம் கும்பத்தில் கல்லை நிலைநிறுத்தி, கிழக்கிலிருந்து திசைவரிசையில் சபத்ரா/சுபத்ரா முதலான எட்டு கும்பங்களை அமைப்பர். லோகபால அங்கங்களால் ந்யாசம், குழிகளில் சக்தி நிறுவல், பாடபேதப்படி அனந்தனை முடிவில்/அருகில் நியமித்தல்; நந்தா முதலிய சக்திகள் கற்களில் பிரதிஷ்டை பெறுகின்றன. ஶம்பரக் கயிறுகளால் சுவர் நடுப்பகுதிகளில் அதிதேவதைகளின் இடம் நிர்ணயம், தர்மம் முதலிய தத்துவங்கள் மூலைமுதல் மூலை வரை பகிர்வு. தியானத்தில் பிரம்மா மேலாகவும், மகேஸ்வரர் அனைத்திலும் வியாபித்தவராகவும்; வ்யோம-ப்ராசாதத்தில் ஆதானம். பலி மற்றும் அஸ்த்ரமந்திரத்தால் விக்னநாசம் செய்து நடுவில் பூர்ணஶிலையை வைத்து, இறுதியில் வ்யோமதியானம், தத்த்வத்ரய ந்யாசம், ப்ராயச்சித்த ஆஹுதி, யாகவிஸர்ஜனம் செய்யப்படுகிறது.
Adhyaya 95
Pratiṣṭhā-sāmagrī-vidhāna — Prescription of Materials and Conditions for Consecration
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் கோயிலில் லிங்கப் பிரதிஷ்டையை விளக்குகிறார்; அது ‘தெய்வீக’ சுப நாளிலும், ஆதரவான ஜோதிட நிலையிலும் செய்யப்படின் போகமும் மோட்சமும் அளிக்கும். முதலில் கால நிர்ணயம்: மாகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஐந்து மாத எல்லை (சைத்ரம் விலக்கு), ஏற்ற திதிகள், தவிர்க்க வேண்டிய விதிகள், விரும்பத்தகுந்த நக்ஷத்திரங்கள் மற்றும் லக்னங்கள். பின்னர் கிரகங்களின் நிலை, பார்வை, பாவப் பலன்கள் மூலம் சுபாசுபம் கணித்து, ஜோதிட நிதானத்துடன் கர்மசித்தியை இணைக்கிறது. அடுத்ததாக இடவமைப்பு: துணை நிலப் பகிர்வு, மண்டப அமைப்பு, தூணுடன் கூடிய சதுர வேதி, குண்டங்கள்–மேகலாக்களின் எண்ணிக்கை/இடம்/வடிவு/அளவுகள், யோனி அமைப்பு மற்றும் அதன் திசை. இறுதியில் பிரதிஷ்டா சாமக்ரி: தோரணங்கள், கொடிகள், தண்டுகள், புனித மண், கஷாயங்கள், நீர்கள், ఔஷதி வேர்கள், பாதுகாப்பு–சுத்திகரிப்பு திரவியங்கள், கும்பங்களின் அமைப்பு, ஹோம உபகரணங்கள், ஹவி அர்ப்பணங்கள், ஆசார்ய தக்ஷிணை, ரத்தின–உலோகம்–கனிமம்–தானிய பட்டியல்—இவ்வாறு பிரபஞ்சம், தலம், திரவியம் ஒன்றிணையும் புனித தொழில்நுட்பமாக பிரதிஷ்டை கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 96
Adhivāsana-vidhi (Procedure for Preliminary Consecration in Vāstu–Pratiṣṭhā / Īśāna-kalpa)
அத்தியாயம் 96 ‘அதிவாசன-விதி’யை விளக்குகிறது—கோவில் பிரதிஷ்டையில் ஒழுங்குமுறை நுழைவு. ஸ்நானம், நித்யகர்மங்களால் தூய்மையடைந்த குரு உதவியாளர்கள், புரோகிதர்களுடன் யாகமண்டபத்தில் நுழைந்து பாதுகாப்பு, ஒழுங்கு, தெய்வசன்னிதியை நிறுவுகிறார். தோரணபூஜை, த்வாரபாலர் நியமனம், ரக்ஷோபகரணங்களின் அமைப்பு மூலம் விக்னநிவாரணமும் கிரதுரட்சையும் உறுதியாகிறது. த்வஜதேவதைகள், க்ஷேத்ரபாலர்கள், கலசங்களில் லோகபாலர்கள், நிர்ணய மந்திரங்கள், ஹோமம், உபஹாரங்கள், தியானம் ஆகியவற்றால் திசை மற்றும் எல்லைப் பாதுகாப்பு வலுப்பெறுகிறது. பின்னர் வெளி வாஸ்துவிலிருந்து உள் வாஸ்துவுக்கு—பூதசுத்தி, அந்தர்யாகம், மந்திர-திரவ்ய சோதனம், பலஅடுக்கு ந்யாசம், இறுதியில் அனைத்திலும் நிறைந்த நிஷ்கல சிவனை லிங்கத்தில் பிரதிஷ்டை செய்வது. ஹோமச் செயல்கள், சாகைமுறைப்படி வேதபாட ஒதுக்கீடு, அபிஷேக வரிசைகள்—பஞ்சகவ்யம், பஞ்சாம்ருதம், தீர்த்தநீர், மூலிகைத் தாரைகள்—பின்னர் விக்ரஹ கையாளல், சயனம், லக்ஷ்மி-அவதரணம்/குறியிடல் ஆகியவை அளவுமுறைகளுடன் கூறப்படுகின்றன. முடிவில் அதிவாசம் என்பது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இரவு தங்குதல் (அல்லது குறுகிய மாற்றுகள்) என வரையறுத்து, சுருக்கமாக செய்தாலும் பலன் உண்டு என உறுதிப்படுத்தி, தர்மசித்தி மற்றும் சிவசாக்ஷாத்காரத்திற்கான பாலமாக விதியை நிறைவு செய்கிறது।
Adhyaya 97
Śiva-pratiṣṭhā-kathana — Account of Installing Śiva (Liṅga-Pratiṣṭhā within Vāstu-Pratiṣṭhā & Īśāna-kalpa)
இந்த அதிகாரத்தில் முன் கூறிய அதிவாசனச் சடங்குகளுக்குப் பின், சைவ பிரதிஷ்டை முறைகள் விரிவாக விளக்கப்படுகின்றன. நாள் நித்யகர்மம் மற்றும் த்வாரபாலர் பூஜையால் தகுதி நிறுவி கர்ப்பகிரஹப் பிரவேசத்துடன் தொடங்குகிறது. பின்னர் திக்பாலர், சிவகும்பம், வர்தனி ஆகியவற்றை வழிபட்டு, அஸ்திர மந்திரங்கள்—குறிப்பாக “ஹும் பட்”—மூலம் விக்னநிஷ்காசனம் செய்கிறது. வாஸ்து விதியாக லிங்கத்தைத் துல்லிய மையத்தில் வைக்கக் கூடாது; பேததோஷம் தவிர்க்க யவ அளவு சிறிது இடமாற்றம் அவசியம். ஈசான திசை ஒழுங்கில் அடித்தளத்தைப் புனிதப்படுத்தி, அனைத்தையும் தாங்கும் அனந்தா நிறுவல், ஸ்ருஷ்டியோக/ஆஸன மந்திரங்கள், நிலைநிறுத்தும் முத்திரைகள் கூறப்படுகின்றன. உலோகம்-ரத்தினம்-மூலிகை-தானியம் நிக்ஷேபம், நான்கு திசை குழிகள் (கர்த்த) அமைப்பு, வாசல் விதிகள், பீட பந்தனம், திரிதத்துவம்–ஷடர்ச்சா ந்யாச வரிசை, பஞ்சாம்ருத அபிஷேகம் ஆகியவை வர்ணிக்கப்படுகின்றன. குறைநீக்கமாக சிவசாந்தி, ம்ருத்யுஞ்ஜய ஜபம், நிறைவு பிரார்த்தனைகள்; பிரதிஷ்டைக்குப் பின் உற்சவம்-தானம், சாதாரண/விசேஷ லிங்க விதிகள், சில லிங்கங்களுக்கு சண்ட ஆச்சாரியர் தடை, நிறுவுநர் தட்சிணை, மேலும் சல லிங்கம் மற்றும் பிற தெய்வங்களின் பிரதிஷ்டை வரை விரிவாக்கம்—மந்திர தொழில்நுட்பம், வாஸ்து அறிவியல், பக்தி நோக்கம் ஆகியவற்றின் ஒருங்கிணைப்பை காட்டுகிறது।
Adhyaya 98
Chapter 98 — गौरीप्रतिष्ठाकथनम् (Gaurī-Pratiṣṭhā: Installation and Worship of Gaurī; Īśāna-kalpa Elements)
அத்தியாயம் 98ல் முதலில் சுருக்கமான பாடபேதக் குறிப்பு கூறப்பட்ட பின், கௌரீ-பிரதிஷ்டை விதி தொடங்குகிறது. ஈசுவரன்—முதலில் மண்டபம் மற்றும் முன்னோட்டச் சடங்கு ஏற்பாடுகளைச் செய்து, பின்னர் பிரதிஷ்டை இடத்தை உயர்த்தி நிறுவ வேண்டும் என அறிவுறுத்துகிறார். சாதகர் மூர்த்தி மந்திரங்களிலிருந்து சய்யா (சடங்கு படுக்கை) தொடர்பான மந்திரங்கள் வரை முறையாக ந்யாசம் செய்கிறார்; குகா மந்திரம், ஆத்மவித்யை முதல் சிவன் வரை உள்ள வரிசை ந்யாசம் செய்து இறுதியில் ஈசான-நிவேசனம் நிறைவேற்றுகிறார். பின்னர் பரா-சக்தி ந்யாசம், முன்விதிப்படி ஹோமம், ஜபம், அழைக்கப்பட்ட சக்திகளின் ஐக்கியம் செய்து கிரியா-சக்தியின் உருவமாக பிண்டி அமைக்கப்படுகிறது. யாகப் பகுதியில் தேவியை அனைத்திலும் வியாபித்தவளாக தியானித்து ரத்தினங்கள், காணிக்கைகள் வைத்து அவளை பிரதிமை/ஆசனத்தில் நியமிக்கின்றனர். இறுதியில் கிரியா-சக்தியை பீடத்தில், ஞான-சக்தியை விக்ரகத்தில் நிறுவி அம்பிகா/சிவாவை மரியாதையுடன் ஸ்பரிச-சம்ஸ்காரத்துடன் முழு உபசாரங்களால் பூஜிக்கின்றனர்.
Adhyaya 99
Sūrya-pratiṣṭhā-kathana (Account of Installing Sūrya)
இந்த अध्यாயத்தில் பகவான் வாஸ்து–பிரதிஷ்டை மற்றும் ஈசான-கல்பச் சூழலில் சூர்ய-பிரதிஷ்டை முறையை விளக்குகிறார். பீஜ/வர்ணக் குழுக்களின் மந்திரவரிசையால் தொடங்கி, முன் கூறியபடி மண்டப அமைப்பு, ஸ்நானம், சுத்தி போன்ற முன்னோட்டச் செயல்கள் நடைபெறுகின்றன. வித்யா-ஆசனம்/சய்யையில் ஆசார்யர் பாஸ்கரருக்கான அங்க-ந்யாசம் செய்து, திரி-தத்துவத்தை நிறுவி, ஸ்வரங்களுடன் கூடிய காதி-பஞ்சகத்தை ந்யசித்து மந்திர–தத்துவ–ரூப நிறுவலின் அடுக்குக் கட்டமைப்பை காட்டுகிறார். பிண்டியை மீண்டும் சுத்தி செய்து, தத்துவ-பஞ்சகத்தின் மூலம் குறிப்பிட்ட ச-தேச-பதம் வரை ந்யாசம் விரிவடைகிறது. குரு சர்வதோமுகீ சக்தியை நிறுவி, தன் கையால் சக்தியுடன் கூடிய சூர்யனை பிரதிஷ்டை செய்கிறார். இறுதியில் ‘ஸ்வாமின்’ என முடியும் பெயரிடும் மரபும், முன் போதித்த சூர்ய மந்திரங்களின் பிராமாண்யமும் பிரதிஷ்டைக்காக மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன.
Adhyaya 100
Chapter 100 — द्वारप्रतिष्ठाकथनम् (Dvāra-pratiṣṭhā-kathana: Procedure for Door Consecration)
இந்த அதிகாரத்தில் ஈசுவரன் ‘த்வார-ப்ரதிஷ்டா’ எனும் வாசல் பிரதிஷ்டை முறையை விளக்குகிறார். கதவின் கூறுகளை கஷாயம் முதலிய சுத்திகரிப்பு திரவங்களால் சுத்தி செய்து, பிரதிஷ்டை-சயனத்தில் வைக்க வேண்டும். மூல, நடு, முனை பகுதிகளில் மும்முறை ந்யாசம்—ஆத்மத் தத்துவத்திலிருந்து இடைத் தத்துவங்களின் வரிசையால் ஈசுவரம் வரை—பின்னர் ஸன்னிவேசம், ஹோமம், ஜபம் செய்து ‘யதாரூப’ சித்தி பெறப்படுகிறது. வாசலில் அனந்த-மந்திர ரட்சையுடன் வாஸ்து பூஜை, ரத்ன-பஞ்சக நிறுவல், தடைகள் நீங்க சாந்தி-ஹோமம் கூறப்படுகிறது. பாதுகாப்பிற்காக மூலிகை, தானிய முதலிய பொருட்கள் பட்டியலிடப்பட்டு, பிரணவ உச்சாரணத்துடன் உதும்பர ஆதாரத்தில் ரக்ஷா-பொட்டலி கட்ட வேண்டும். இடவமைப்பில் சிறு வடக்கு சாய்வு, கீழே ஆத்மத் தத்துவ ந்யாசம், பக்கத் தூண்களில் வித்யா-தத்துவம், ஆகாசப் பகுதியில் சிவ ந்யாசம்; இறுதியில் மூலமந்திரத்தால் பிரதிஷ்டை. த்வாரபால தேவர்கள் மற்றும் தல்பம் முதலிய ஆதாரங்களுக்கு யதாசக்தி அர்ப்பணம், குறைபாடுகளுக்குப் பிராயச்சித்த ஆஹுதி, திக்-பலி, உரிய தக்ஷிணை ஆகியனவும் சொல்லப்படுகின்றன.
Adhyaya 101
Chapter 101 — प्रासादप्रतिष्ठा (Prāsāda-pratiṣṭhā): Consecration and Installation of the Temple
இந்த अध्यாயத்தில் பகவான் அக்னி பிராசாத-பிரதிஷ்டை முறையை விளக்குகிறார்; இதில் வாஸ்து-வின்யாசமும் தாந்திரிக-ஆகம உள்ள்நிறுத்தலும் ஒன்றிணைகின்றன. பிரதிஷ்டை இடம் சுகநாசையின் இறுதிக்கருகில், கிழக்கு வேதி/வேதிகாபீடத்தின் மையத்தில் நிர்ணயிக்கப்படுகிறது; இதனால் ஆலய உயிர்சக்திக்கான இட-வியாகரணம் நிலைபெறும். ஆதார-சக்தியிலிருந்து தொடங்கி பத்மாசனம் நிறுவி பிரணவத்தால் முத்திரை இடப்படுகிறது; பின்னர் பொன் முதலிய அடிப்படையில் பீடம் செய்து பஞ்சகவ்யம் உள்ளிட்ட புனிதப் பொருட்களால் ஸம்ஸ்காரம் செய்யப்படுகிறது. தேன்-பால் கலந்த கும்பம் நிறுவி, ஐவகை ரத்தின-நிக்ஷேபம் வைக்கப்படுகிறது; துணி, மாலை, நறுமணம், மலர், தூபம் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்படுகிறது; துணை யாக உபகரணங்களும் மாம்பழப் பல்லவங்களும் அமைக்கப்படுகின்றன. அதன் பின் பிராணாயாமம் (பூரக-ரேசக) மற்றும் ந்யாசம் மூலம் குரு ஷம்புவை விழிப்பூட்டி, த்வாதசாந்தத்திலிருந்து அগ্নி போன்ற ச்புலிங்கத்தை இழுத்து கும்பத்தில் பிரதிஷ்டை செய்கிறார். பின்னர் ஆயுதங்கள், கலைகள், க்ஷாந்தி, வாகீஸ்வரன், நாடி-ப்ராண வலை, இந்திரியங்கள் மற்றும் அவற்றின் தேவதைகள், அனைத்தையும் வியாபிக்கும் சிவன் ஆகியவை முத்திரை, மந்திரம், ஹோமம், ப்ரோட்சணம், ஸ்பர்ஷம், ஜபம் மூலம் ஒருமைப்படுத்தப்பட்டு தேவ ரூபம் நிறைவு பெறுகிறது; இறுதியில் கும்பத்தை மூன்று பகுதிகளாக அமைத்து நிலையான தெய்வ வாசம் உறுதியாக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 102
Chapter 102 — ध्वजारोपणं (Dhvajāropaṇa: Raising/Installing the Temple Flag)
இந்த அதிகாரம் ஈசான-கல்பத்தின் சைவ ஆகம விதியாக வாஸ்து–பிரதிஷ்டை வரிசையைத் தொடர்கிறது. சூலகம் (சிகர அగ్రம்/முடிச்சு), த்வஜதண்டம் (கொடிக்கம்பம்), த்வஜம் (பதாகை) ஆகியவற்றின் ஸம்ஸ்காரம் மற்றும் நிறுவல் கூறப்படுகிறது. கும்பத்தில் வைஷ்ணவச் சின்னங்கள், ‘அக்ரசூல’ என்ற பெயரிடல், லிங்கத்தில் ஈசசூல-சூலகம் போன்ற அடையாளங்கள் விளக்கப்படுகின்றன; கொடியேற்றத்தில் உடைதல் அரசன்/யஜமானனுக்கு அசுப நிமித்தம் எனக் கூறப்படுகிறது. சாந்திகர்மம், த்வாரபால பூஜை, மந்திரதேவதைகளுக்கு தர்ப்பணம், அஸ்த்ரமந்திரத்தால் ஸ்நான-ப்ரோட்சணம், பின்னர் ந்யாசம் மற்றும் அங்கபூஜை ஆகிய நடைமுறை தரப்படுகிறது. சிவனை சர்வதத்த்வமயனாகவும் வ்யாபகனாகவும் தியானிக்க வேண்டும்; அனந்தன், காலருத்ரன், லோகபாலர்கள், புவனங்கள், ருத்ரகணங்கள் ஆகியவை பிரம்மாண்ட அமைப்பில் நிறுவப்பட்டதாகக் கற்பிக்கப்படுகின்றன. த்வஜம் ஒரு செங்குத்துக் கோஸ்மோகிராம் போல—தத்த்வங்கள், சக்திகள் (குண்டலினி உட்பட), நாதம், காவல் சன்னிதிகள்—வின்யாசமாக நிறுத்தப்படுகிறது. முடிவில் வேண்டிய பலனுக்காக பிரதக்ஷிணை, பாசுபத சிந்தனையால் பாதுகாப்பு, குறைபாடுகளுக்கான பிராயச்சித்தம், தக்ஷிணை, மேலும் பிரதிமை/லிங்க/வேதி உருவாக்குவோர்க்கு நீண்டகால புண்ணியப் பயன் வாக்குறுதி கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 103
जीर्णोद्धारः (Jīrṇoddhāra) — Renovation and Ritual Handling of Defective Liṅgas and Old Shrines
த்வஜாரோஹணச் சடங்கு முடிந்த பின், இவ்வத்யாயம் ஜீர்ணோத்தாரம்—பழைய ஆலயங்களும் குறைபாடுள்ள சிவலிங்கங்களும் சாஸ்திரப்படி புதுப்பித்து மீட்பது—என்பதை விளக்குகிறது. ஈசுவரன் லிங்கத் தோஷங்களைச் சொல்கிறார்: மங்கள இழப்பு, உடைதல், வீக்கம்/தடிமன், மின்னல் தாக்கம், மூடல், பிளவு, விகாரம், நிலையின்மை, சீர்கேடு, திசைமயக்கம், கவிழ்தல். பரிகாரமாக பிண்டி (பீடம்), வ்ருஷச் சின்னம் போன்ற துணை அமைப்புகள், மண்டப அமைத்தல், வாயில் பூஜை, ஸ்தண்டிலத் தயாரிப்பு, மந்திரத் திருப்தி, வாஸ்துதேவ பூஜை, வெளித் திசை பலி ஆகியவை வரிசையாகச் செய்யப்படுகின்றன. ஆசார்யர் சம்புவை வேண்டி, குறிப்பிட்ட திரவியங்களும் எண்ணிக்கையும் கொண்டு சாந்தி ஹோமம் செய்து, அங்க மந்திரங்கள் மற்றும் அஸ்திர மந்திரத்தால் ஸம்ஸ்காரம் செய்து, கோபலிங்கத்துடன் தொடர்புடைய தடையாற்றல்களை விடுவித்து, ப்ரோட்சணம், குசஸ்பரிசம், ஜபம், தத்த்வாதிபதிகளுக்கு பிரதிலோம வரிசையில் அர்க்யம் செலுத்துகிறார். பின்னர் லிங்கத்தை கட்டி நடத்தி, நிமஜ்ஜனம் செய்து, புஷ்டி ஹோமம் மற்றும் ரக்ஷா கர்மங்கள் நிறைவேற்றப்படுகின்றன. முக்கிய விதி மீண்டும்: பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட லிங்கமோ பழைய/உடைந்த ஆலயமோ இடமாற்றக் கூடாது; புதுப்பிப்பில் புனிதம் காக்கப்பட வேண்டும். இறுதியில் கர்ப்பகிரக வடிவமைப்பு எச்சரிக்கை: மிகச் சுருக்கம் மரணச் சுட்டி, மிக விரிவு செல்வ இழப்புக்குக் காரணம்.
Adhyaya 104
Prāsāda-Lakṣaṇa (Characteristics of Temples): Site Division, Proportions, Doorways, Deity-Placement, and Bedha-Doṣa
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் ஈசுவரன், சிகத்வஜனுக்கு பிராசாதம் (கோவில்) பற்றிய பொதுவான லக்ஷணங்களை உபதேசிக்கிறார். முதலில் கட்டிடத் தளத்தை ஒழுங்குடன் பிரிப்பது, கர்ப்பகிரகம், பிண்டிகை, உள்ளக வெற்றிடம், பித்தி-பட்டம் ஆகியவற்றின் பிரமாண (அளவுக் கோல்) அடிப்படையிலான விகித நியாயம் கூறப்படுகிறது. நான்கு, ஐந்து, பதினாறு பகுதிப் பிரிவுகள் போன்ற வேறுபட்ட பாட/பாரம்பரியங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், அதிகாரப்பூர்வ அளவின் முதன்மை காக்கப்படுகிறது. பின்னர் ஜகதி, நேமி-பரிகர வளையங்கள், சுற்றளவு பிரிவு, ரதகப் ப்ரக்ஷேபங்கள் ஆகிய உயர்வு-வின்யாசம் விளக்கப்படுகிறது. திசை-பிரதிஷ்டையில் கிழக்கில் ஆதித்யர்கள், பிற திசைகளில் யமாதிகள், வாயுத் திசையில் ஸ்கந்த–அக்னி நிறுவல்; வெளியில் பிரதட்சிணை விதியும் கூறப்படுகிறது. பிராசாத, மேரு, மந்தர, விமானம்; மேலும் பலபீ, க்ருஹராஜ, சாலாக்ருஹம் போன்ற வடிவங்களின் வகைப்பாடு, சதுரம், வட்டம், நீள வடிவு, அஷ்டகோணம் முதலிய வடிவங்களில் இருந்து தோன்றும் ஒன்பது உபவகைகளுடன் தரப்படுகிறது. இறுதியில் வாசல் விதிகள்—இடைத் திசைகளில் வாசல் வேண்டாம், அங்குல அளவுகளால் படிநிலை அளவுகள், சாகை எண்ணிக்கை, த்வாரபாலர் அமைப்பு, பித்த/பேத தோஷ அறிகுறிகள், மற்றும் எந்த நிலைகளில் எல்லை மீறல் தோஷம் ஏற்படாதது—தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது।
Adhyaya 105
नगरादिवास्तुकथनं (Discourse on Vāstu for Cities and Related Settlements)
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் ஈசுவரர் நகரம், கிராமம், கோட்டை முதலிய குடியிருப்புகளின் செழிப்பிற்காக 81-பத (9×9) மண்டலத்தின் மூலம் வாஸ்து பூஜை-பிரதிஷ்டை விதிகளை உரைக்கிறார். கிழக்கு திசை நாடிகளின் பெயர்கள், மண்டலத்தின் ‘பாதம்’/பதங்களுக்குரிய பெயர்ச்சொற்கள், மேலும் திசை-விதிசை, இடைவெளிகள் மற்றும் இதழ் போன்ற துணைப்பிரிவுகளில் தேவதா-சக்திகளின் நியமனம் (மாயா, ஆபவத்ஸ, சவித்ரு/சாவித்ரீ/விவஸ்வான், விஷ்ணு, மித்ர முதலியோர்) விவரிக்கப்படுகிறது. பின்னர் கட்டுமானத்தில் ஏகாசீபத ஆலயத் திட்டம், சதாங்க்ரிக மண்டபம் போன்ற வடிவங்கள், அறை அமைப்பு, சுவர் விகிதங்கள், வீதி/உபவீதி பாதைகள், பத்ரா, ஸ்ரீ-ஜய போன்ற அமைப்புவகைகள் கூறப்படுகின்றன. ஒன்று-இரண்டு-மூன்று-நான்கு-எட்டு-சாலை இல்லவகைகள், திசை குறைபாடுகளின் அறிகுறிகள், சூல/திரிசூல/திரிசாலா குறிகளால் சகுன-நிர்ணயம், திசைமுறைப்படி உறக்கம், ஆயுதம், செல்வம், மாடு, தீட்சை இடங்கள் போன்ற செயல்பாட்டு பகிர்வு, மீதி-அடிப்படையிலான இல்லவகை வகைப்பாடு, வாசல் பலன்கள் ஆகியவற்றைத் தர்ந்து—தேவதா ஒழுங்குடன் இணைந்த தர்மவழி வாஸ்து சாஸ்திரமாக, நிலையான போகம் மற்றும் மங்கள வாழ்வை உறுதி செய்வதாக நிறுவுகிறது।
Adhyaya 106
Chapter 106 — नगरादिवास्तुः (Vāstu Concerning Towns and Related Settlements)
ஈஸ்வரரூபமான பகவான் அக்னி, ராஜ்யவிருத்திக்காக நகர நிறுவலும் நகர அமைப்பும் பற்றிய வாஸ்து நியமங்களை வசிஷ்டருக்கு உபதேசிக்கிறார். முதலில் யோஜனை அளவுகளால் இடத் தேர்வு, பின்னர் பிரதிஷ்டை-முன்சடங்காக வாஸ்து தேவதைகளின் பூஜை மற்றும் பலி அர்ப்பணம் கூறப்படுகிறது. அதன் பின் 30-பத வாஸ்து மண்டலம் மற்றும் வாயில் அமைப்பு: கிழக்கில் சூர்ய பகுதி, தெற்கில் கந்தர்வ, மேற்கில் வருண, வடக்கில் சௌம்ய—என்று நிர்ணயம். யானைகள் செல்லத் தகுந்த வாயில் அளவுகள், அசுப வாயில் வடிவங்களின் தடை, நகர பாதுகாப்புக்கான சாந்திகர அமைப்புகள் விளக்கப்படுகின்றன. நான்கு திசைகளிலும் தொழில்/நிர்வாகப் பகுதிப்பாடு—கைவினையர், கலைஞர்-நடிகர், அமைச்சர்கள், நீதியதிகாரிகள், வணிகர், வைத்தியர், குதிரைப்படை—மேலும் சுடுகாடு, மாட்டுத் திடல், விவசாயிகளின் இடம் ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. தேவ பிரதிஷ்டை இல்லாத குடியிருப்பு ‘நிர்தைவத’மாகி துன்பங்களுக்கு ஆளாகும்; தேவ பாதுகாப்புள்ள நகரம் வெற்றி, போகம், மோக்ஷம் தரும். இறுதியில் வீட்டின் உள் அமைப்பு—சமையலறை, கருவூலம், தானியக் களஞ்சியம், தேவ அறை—மற்றும் வீட்டு வகைகள்—சதுஃசாலை, திரிசாலை, த்விசாலை, ஏகசாலை; ஆலிந்த/தலிந்த வகைகள்—விவரிக்கப்படுகின்றன.