Adhyaya 106

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गृहादिवास्तुर्नाम पञ्चाधिकशततमो ऽध्यायः अथ षडधिकशततमो ऽध्यायः नगरादिवास्तुः ईश्वर उवाच नगरादिकवास्तुश् च वक्ष्ये राज्यादिवृद्धये योजनं योजनार्धं वा तदर्थं स्थानमाश्रयेत्

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் ‘கிருஹாதி வாஸ்து’ எனும் 105ஆம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது 106ஆம் அத்தியாயம்—‘நகராதி வாஸ்து’ தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்: அரசும் வளமும் பெருகுவதற்காக நகரம் முதலிய குடியிருப்புகளின் வாஸ்து நெறிகளை நான் விளக்குவேன்; அதற்காக ஒரு யோஜனை அல்லது அரை யோஜனை அளவுள்ள ஏற்ற இடத்தைத் தேர்ந்து அடைய வேண்டும்।

Verse 2

हनमिति घ धर्मः कलिश्चेत्यादिः, मृतिर्धनमित्यन्तः पाठो झ पुस्तके नास्ति आयुः प्रावाह्यशस्यानीति ख , छ च भोगं च पत्यं चेति ख , छ च द्वारतः प्रोक्त इति घ भोजनार्धन्तदर्धं च इति घ , ङ च अभ्यर्च्य वास्तु नगरं प्राकाराद्यन्तु कारयेत् ईशादित्रिंशत्पदके पूर्वद्वारं च सूर्यके

“ஹனா” (என்று): ஘ கைப்பிரதியில் பாடம் “தர்மம், கலி முதலியவை” எனத் தொடங்குகிறது; “ம்ருதி, தனம்” எனும் முடிவுப் பாடம் ஝ கைப்பிரதியில் இல்லை. க மற்றும் ச கைப்பிரதிகளில் “ஆயுஃ ப்ராவாஹ்யஶஸ்யானீ” என்றும் “போகம் ச பத்யம் ச” என்றும் பாடாந்தரங்கள் உள்ளன. ஘-இல் “த்வாரதஃ ப்ரோக்த” என்றும், ஘ மற்றும் ங-இல் “போஜனார்தம் ததர்தம் ச” என்றும் உள்ளது. வாஸ்து தேவதைகளை வழிபட்டு, பிராகார முதலிய பாதுகாப்புகளுடன் நகரத்தை அமைக்கச் செய்ய வேண்டும். ஈசானத்திலிருந்து தொடங்கும் முப்பது-பத வాస్తுமண்டலத்தில் கிழக்கு வாயிலை சூர்ய-பதத்தில் நிறுவ வேண்டும்।

Verse 3

गन्धर्वाभ्यां दक्षिणे स्याद्वारुण्ये पश्चिमे तथा सौम्यद्वारं सौम्यपदे कार्या हट्टास्तु विस्तराः

தெற்கில் வாயில் கந்தர்வ-பதத்தில் அமைய வேண்டும்; மேற்கில் வருண-பதத்தில் அதுபோல. வடக்கு வாயில் சௌம்ய-பதத்தில் அமைக்கப்பட வேண்டும்; ஹட்டா (சந்தைத் தெருக்கள்) அகலமாக அமைக்க வேண்டும்।

Verse 4

येनेभादि सुखं गच्छेत् कुर्याद् द्वारं तु षट्करं छिन्नकर्णं विभिन्नञ्च चन्द्रार्धाभं पुरं न हि

யானை முதலியவை சுலபமாகச் செல்லும்படி வாயிலை ஷட்கர (ஆறு ஹஸ்த) அளவில் செய்ய வேண்டும். ஆனால் நகரத்தில் ‘சின்னகர்ண’ (பக்கங்களில் குறை), ‘விபின்ன’ (பிளந்தது/சிதைந்தது) அல்லது அரைச்சந்திர வடிவ வாயில் செய்யக்கூடாது।

Verse 5

वज्रसूचीमुखं नेष्टं सकृद् द्वित्रिसमागमं चापाभं वज्रनागाभं पुरारम्भे हि शान्तिकृत्

‘வஜ்ரஸூசீமுக’ வகை விரும்பத்தக்கதல்ல. ஒருமுறை அல்லது இரு/மூன்று-சமாஹமம் உடையது, மேலும் வில் வடிவமான (சாபாப) மற்றும் ‘வஜ்ரநாகாப’ வகைகள் விரும்பத்தக்கவை. நகரத் தாக்குதல்/முற்றுகையின் தொடக்கத்தில் இவை சாந்திகர (அமங்கல நிவாரணி) எனக் கூறப்படுகின்றன।

Verse 6

प्रार्च्य विष्णु हरार्कादीन्नत्वा दद्याद् बलिं बली आग्नेये स्वर्णकर्मारान् पुरस्य विनिवेशयेत्

விஷ்ணு, ஹரன் (சிவன்), சூரியன் முதலிய தேவர்களை முறையாக வழிபட்டு வணங்கி, யஜமானன் பலி (ஆஹுதி/அர்ப்பணம்) செலுத்த வேண்டும். நகரத்தின் ஆக்நேய (தென்-கிழக்கு) பகுதியில் பொற்கொல்லர்கள் மற்றும் உலோகக் கைவினையர்களை குடியமர்த்த வேண்டும்।

Verse 7

दक्षिणे नृत्यवृत्तीनां वेश्यास्त्रीणां गृहाणि च नटानाञ्चक्रिकादीनां कैवर्तादेश् च नैरृते

தெற்கு திசையில் நடனவாழ்வோர் மற்றும் வேசியர் பெண்களின் இல்லங்களை அமைக்க வேண்டும்; நைர்ருத (தென்-மேற்கு) திசையில் நடிகர்கள், சக்கிரிகா முதலிய கலைஞர்கள், மேலும் கைவார்த்தர் (மீனவர்) போன்ற சமூகங்களின் குடியிருப்புகளை நிறுவ வேண்டும்।

Verse 8

रथानामायुधानाञ्च कृपाणाञ्च वारुणे शौण्डिकाः कर्माधिकृता वायव्ये परिकर्मणः

வாருணப் பிரிவில் ரதங்கள், ஆயுதங்கள், க்ருபாணங்கள் முதலியவற்றிற்கு பொறுப்பாளர்களை நியமிக்க வேண்டும்; வாயவ்யப் பிரிவில் துணைச் சேவைகள் மற்றும் பராமரிப்புப் பணிகளுக்குப் பரிகர்மணர் (பணியாளர்கள்) நியமிக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 9

ब्राह्मणा यतयः सिद्धाः पुण्यवन्तश् च चोत्तरे फलाद्यादिविक्रयिण ईशाने च वणिग्जनाः

வட திசையில் பிராமணர்கள்—யதிகள், சித்தர்கள் மற்றும் பிற புண்ணியவான்கள்—வசிக்க வேண்டும்; ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் பழம் முதலியவற்றை விற்கும்வர்கள் மற்றும் வணிகர் மக்கள் அமைக்கப்பட வேண்டும்।

Verse 10

पूर्वतश् च बलाध्यक्षा आग्नेये विविधं बलं स्त्रीणामादेशिनो दक्षे काण्डारान्नैरृते न्यसेत्

கிழக்குப் புறத்தில் படைத்தலைவர்கள் (பலாத்யக்ஷர்) அமர வேண்டும்; ஆக்னேய (தென்-கிழக்கு) திசையில் படையின் பல பிரிவுகள் அமைக்கப்பட வேண்டும். தெற்கில் பெண்கள் குடியிருப்பின் மேற்பார்வையாளர்கள் இருக்க வேண்டும்; நைர்ருதத்தில் காண்டாரங்கள் (களஞ்சியம்/ஆயுதசாலை) நிறுவப்பட வேண்டும்।

Verse 11

पश्चिमे च महामात्यान् कोषपालांश् च कारुकान् व्यायतं वज्रनासाभमिति घ चापाभं चक्रनाभाभमिति ङ स्तुत्वा नत्वा बलिं बली इति ङ आग्नेये तु कर्मकारानिति ख दक्षिणे भृत्यधूर्तानामिति छ नटानां वाह्लिकादीनामिति ख , ज च परिकर्मण इति छ , ज च उत्तरे दण्डनाथांश् च नायकद्विजसङ्कुलान्

மேற்கு திசையில் மகாமாத்யர்கள், கோஷபாலர்கள் (கருவூலக் காவலர்) மற்றும் காருகர் (கைவினைஞர்) அமர்த்தப்பட வேண்டும். தெய்வத்தைப் போற்றி வணங்கி பலி-அர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும். ஆக்னேய திசையில் கர்மகாரர் (தொழிலாளர்/சிற்பி) இருக்க வேண்டும்; தெற்கில் பணியாளர்கள், துரோகிகள்/தூற்றர், நடிகர்கள், வாஹ்லிகர் முதலியோர், மேலும் சேவை செய்யும் பரிகர்மணரும் இருக்க வேண்டும். வடக்கில் தண்டநாதர் (தண்ட-நீதித் தலைவர்), நாயகர் மற்றும் பிராமணக் கூட்டங்கள் நிறுவப்பட வேண்டும்।

Verse 12

पूर्वतः क्षत्रियान् दक्षे वैश्याञ्छून्द्रांश् च पश्चिमे दिक्षु वैद्यान् वाजिनश् च बलानि च चतुर्दिशं

கிழக்கில் க்ஷத்திரியர்களையும், தெற்கில் வைசியர்களையும், மேற்கில் சூத்ரர்களையும் நிறுத்த வேண்டும். பிற திசைகளில் வைத்தியர்களையும் குதிரைப்படையையும் வைத்து, நான்கு புறங்களிலும் படைகளை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 13

पूर्वेण चरलिङ्ग्यादीञ्छ्मशानादीनि दक्षिणे पश्चिमे गोधनाद्यञ्च कृषिकर्तॄंस्तथोत्तरे

கிழக்கில் சறலிங்கி முதலிய சுற்றித் திரியும் துறவிகளை, தெற்கில் சுடுகாடு முதலிய இடங்களை, மேற்கில் கோதனம் முதலிய (பசு-செல்வ வளாகங்களை), வடக்கில் உழவர்கள் (விவசாயிகள்) ஆகியோரை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 14

न्यसेन्म्लेच्छांश् च कोणेषु ग्रामादिषु तथा स्मृतिं श्रियं वैश्रवणं द्वारि पूर्वे तौ पश्यतां श्रियं

கிராமம் முதலியவற்றின் மூலைப் பகுதிகளில் ம்லேச்சர்களை அமைக்க வேண்டும். மேலும் கிழக்கு வாயிலில் ஸ்ம்ருதி, ஸ்ரீ, வைஷ்ரவணன் (குபேரன்) ஆகியோரை நிறுவ வேண்டும்; அவர்களைப் பார்ப்போர் செல்வம் பெறுவர்.

Verse 15

देवादीनां पश्चिमतः पूर्वास्यानि गृहाणि हि पूर्वतः पश्चिमास्यानि दक्षिणे चोत्तराननान्

தேவர்களின் இடத்தின் மேற்கில் அவர்களின் இல்லங்கள் கிழக்குநோக்கி இருக்க வேண்டும்; கிழக்கில் மேற்குநோக்கி இருக்க வேண்டும்; மேலும் தெற்கு பக்கத்தில் வடக்குநோக்கிய இல்லங்களை அமைக்க வேண்டும்.

Verse 16

नाकेशविष्ण्वादिधामानि रक्षार्थं नगरस्य च निर्दैवतन्तु नगरग्रामदुर्गगृहादिकं

நகரத்தின் பாதுகாப்பிற்காக நாகேசன் (இந்திரன்), விஷ்ணு முதலிய தேவர்களின் தாமங்கள்/ஆலயங்களை நிறுவ வேண்டும். ஆனால் அதிதேவதை இல்லாத நகரம், கிராமம், கோட்டை, வீடு முதலியவை ‘தெய்வப் பாதுகாப்பு’ அற்றவை எனக் கருதப்படுகின்றன.

Verse 17

भुज्यते तत् पिशाचाद्यै रोगाद्यैः परिभूयते नगरादि सदैवं हि जयदं भुक्तिमुक्तिदं

அந்த இடம் அல்லது இல்லம் பிசாசு முதலியவற்றால் ‘உண்டுபோனது’ போலவும், நோய் முதலிய துன்பங்களால் அடக்கப்பட்டதுபோலவும் ஆகிறது. ஆனால் நகரம் முதலிய குடியிருப்பு தெய்வீகக் காவலுடன் இருந்தால் அது எப்போதும் வெற்றியளித்து, இன்பமும் முக்தியும் வழங்கும்.

Verse 18

पूर्वायां श्रीगृहं प्रोक्तमाग्नेय्यां वै महानसं शनयं दक्षिणस्यान्तु नैरृत्यामायुधाश्रयं

கிழக்குத் திசையில் ஸ்ரீகிருஹம் (மங்கள அறை) கூறப்பட்டுள்ளது; அக்னேயக் கோணத்தில் சமையலறை; தெற்குப் பக்கத்தில் களஞ்சியம்/சேமிப்பறை; நைர்ருத்யம் (தென்-மேற்கு) பகுதியில் ஆயுதக் காப்பகம் அமைக்க வேண்டும்.

Verse 19

भोजनं पश्चिमायान्तु वायव्यां धान्यसङ्ग्रहः उत्तरे द्रव्यसंस्थानमैशान्यां देवतागृहं

மேற்கு திசையில் உணவுண்ணும் இடத்தை அமைக்க வேண்டும்; வாயவ்யம் (வடமேற்கு) பகுதியில் தானியச் சேமிப்பு; வடக்கில் செல்வப் பொருட்களின் களஞ்சியம்; ஈசான்யம் (வடகிழக்கு) பகுதியில் தெய்வங்களின் இல்லம்/ஆலயம் இருக்க வேண்டும்.

Verse 20

चतुःशालं त्रिशालं वा द्विशालं चैकशालकं चतुःशालगृहाणान्तु शालालिन्दकभेदतः

வீடு நான்கு-சாலை, மூன்று-சாலை, இரண்டு-சாலை அல்லது ஒற்றை-சாலை வகையாக இருக்கலாம். நான்கு-சாலை வீடுகளில் சாலைகளும் அலிந்தம் (தாழ்வாரம்/வராந்தா) என்பதின் வேறுபாடுகளின்படி துணைவகைகள் கூறப்படுகின்றன.

Verse 21

इ इति ग पूर्वत इति ख दक्षिणे चोत्तरेण चेति ख , ग , घ च नगरस्य हीति ख , छ च रोगाद्यैर् अभिभूयते इति ज दक्षिणायां त्विति ग , घ , झ च देवतालयमिति झ शालालिन्दप्रभेदत इति क शतद्वयन्तु जायन्ते पञ्चाशत् पञ्च तेष्वपि त्रिशालानि तु चत्वारि द्विशालानि तु पञ्चधा

சாலை மற்றும் அலிந்தம் (தாழ்வாரம்) ஆகியவற்றின் வேறுபாடுகளால் இருநூறு வகைகள் தோன்றுகின்றன; மேலும் ஐம்பத்தைந்து வகைகளும் உண்டாகின்றன. இவற்றில் மூன்று-சாலை நான்கு வகை; இரண்டு-சாலை ஐந்து வகை எனக் கூறப்படுகிறது.

Verse 22

एकशालानि चत्वारि एकालिन्दानि वच्मि च अष्टाविंशदलिन्दानि गृहाणि नगराणि च

ஒரே-சாலை (ஒரே மண்டப/அறை) கொண்ட இல்லங்களின் நான்கு வகைகளையும், ஒரே-ஆலிந்த வகையையும் நான் விளக்குவேன்; மேலும் இல்லங்களுக்கும் நகரங்களுக்கும் பொருந்தும் இருபத்தெட்டு தலிந்த அமைப்புகளையும் கூறுவேன்।

Verse 23

चतुर्भिः सप्रभिश् चैव पञ्चपञ्चाशदेव तु षडलिन्दानि विंशैव अष्टाभिर्विंश एव हि

நான்கு (மாத்திரை/அட்சர-கணம்) உடனும், ஏழு ‘பிரபா’ உடனும்; மேலும் ஐம்பத்தைந்து (வின்யாசங்கள்) உண்டு; ஆறு ஆலிந்தங்களில் இருபது (வகைகள்), எட்டு ஆலிந்தங்களிலும் நிச்சயமாக இருபதே.

Verse 24

अष्टालिन्दं भवेदेवं नगरादौ गृहाणि हि

இவ்வாறு நகரத் திட்டத்தின் தொடக்கத்தில் இல்லங்கள் அஷ்ட-ஆலிந்த (எட்டுமடங்கு திண்ணை/நுழைவு அமைப்பு) முறையிலேயே அமைக்கப்பட வேண்டும்।