
Chapter 70 — वृक्षादिप्रतिष्ठाकथनम् (Consecration of Trees and Related Objects)
இந்த அத்தியாயத்தில் பகவான் மரம்/வனஸ்பதி மற்றும் தோட்டப் பகுதிகளுக்கான பிரதிஷ்டா-விதியை ஒழுங்காக உபதேசித்து, உயிருள்ள தாவரங்களைப் புனிதப்படுத்தினால் போகமும் மோட்சமும் இரண்டும் கிடைக்கும் என உறுதி செய்கிறார். முதலில் மூலிகை கலந்த நீரால் அப்யங்கம், மாலைகள்–துணி சுற்றுதல் மூலம் அலங்காரம், பொன் ஊசியால் குறியீட்டு ‘கர்ணவேதம்’, பொன் கருவியால் அஞ்சன லேபனம் செய்யப்படுகிறது. வேதியில் ஏழு பழங்களின் அதிவாசம், ஒவ்வொரு கலசத்திற்கும் பலி, இந்திராதி தேவர்களின் அதிவாசம், வனஸ்பதிக்கான ஹோமம் நடைபெறும். தனிச்செயலாக மரத்தின் நடுவிலிருந்து பசுவை விடுவித்து, நிர்ணயிக்கப்பட்ட அபிஷேக மந்திரங்களால் அபிஷேகம் செய்கின்றனர். ரிக்/யஜுர்/சாம மந்திரங்கள், வருண மந்திரங்கள், மங்கள ஒலிகள், மரவேதிகையில் அமைக்கப்பட்ட கும்பங்களுடன் ஸ்நாபனம் செய்யப்படுகிறது. யஜமான உதவி, தக்ஷிணை (பசுக்கள், நிலம், ஆபரணங்கள், ஆடைகள்), நான்கு நாள் பால் சார்ந்த உணவு, எள்ளும் பலாச சமித்தும் கொண்டு ஹோமம், ஆசார்யருக்கு இரட்டிப்பு காணிக்கை எனக் கூறி, மரவாடிகை பிரதிஷ்டை பாபநாசினி–சித்திதாயினி என்று நிறைவு செய்து ஹரியின் பரிவார பிரதிஷ்டைகளுக்குத் தொடர்வதைச் சுட்டுகிறது.
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये यज्ञावभृतस्नानं नाम ऊनसप्ततितमो ऽध्यायः अथ सप्ततितमो ऽध्यायः वृक्षादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच प्रतिष्ठां पादपानाञ्च वक्ष्ये ऽहं भुक्तिमुक्तिदां सर्वौषध्युदकैर् लिप्तान् पिष्टातकविभूषितान्
இவ்வாறு ஆதிமகாபுராணமான அக்னி புராணத்தில் ‘யஜ்ஞாவப்ருத ஸ்நானம்’ எனும் அறுபத்தொன்பதாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. இப்போது எழுபதாம் அதிகாரம்—‘மரமுதலியவற்றின் பிரதிஷ்டை விளக்கம்’. பகவான் உரைத்தார்—போகமும் முக்தியும் அளிக்கும் மரப் பிரதிஷ்டை முறையை நான் கூறுகிறேன்; எல்லா மூலிகைகளும் கலந்த நீரால் பூசி, பிஷ்டாதக அலங்காரத்தால் அலங்கரித்து.
Verse 2
वृक्षान्माल्यैर् अलङ्कृत्य वासोभिरभिवेष्टयेत् सूच्या सौवर्णया कार्यं सर्वेषां कर्णवेधनम्
மரங்களை மாலைகளால் அலங்கரித்து, துணிகளால் சுற்றி, பொன் ஊசியால் அனைவருக்கும் கர்ணவேதனம் (காது குத்தும்) சடங்கு செய்ய வேண்டும்.
Verse 3
हेमशलाकयाञ्जनञ्च वेद्यान्तु फलसप्तकम् अधिवासयेच्च प्रत्येकं घटान् बलिनिवेदनं
பொன் சலாகையால் அஞ்சனம் இட வேண்டும். வேதியில் ஏழு கனிகளை அதிவாசம் (முன்-பிரதிஷ்டை) செய்து, ஒவ்வொரு கலசத்திற்கும் பலி-நிவேதனம் (போக நைவேத்யம்) செலுத்த வேண்டும்.
Verse 4
इन्द्रादेरधिवासो ऽथ होमः कार्यो वनस्पतेः वृक्षमध्यादुत्सृजेद्गां ततो ऽभिषेकमन्त्रतः
பின்பு இந்திரன் முதலிய தேவர்களின் அதிவாசம் செய்ய வேண்டும்; வனஸ்பதிக்காக ஹோமம் செய்ய வேண்டும். மரத்தின் நடுப்பகுதியிலிருந்து ஒரு பசுவை விடுவித்து, அதன் பின் அபிஷேக மந்திரங்களின்படி அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 5
ऋग्यजुःसाममन्त्रैश् च वारुणैर् मङ्गलै रवैः वृक्षवेदिककुम्भकैश् च स्नपनं द्विजपुङ्गवाः
ஓ இருபிறப்போரில் சிறந்தவர்களே! ரிக்-யஜுஸ்-சாம மந்திரங்களாலும், வருண மந்திரங்களாலும், மங்கள ஒலிகளாலும், மேலும் மரவேதிகையில் வைக்கப்பட்ட கலச நீராலும் ஸ்நாபனம் (அபிஷேக ஸ்நானம்) செய்ய வேண்டும்.
Verse 6
तरूणां यजमानस्य कुर्युश् च यजमानकः भूषितो दक्षिणां दद्याद्गोभूभूषणवस्त्रकं
இளைய யஜமானருக்காக உதவி புரியும் ரித்விக்கள் சடங்கை நடத்த வேண்டும். யஜமானன் அலங்கரித்து, பசுக்கள், நிலம், ஆபரணங்கள், ஆடைகள் ஆகியவற்றாக தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்.
Verse 7
वारुणमनुमिर्वररिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः वृक्षवेदीशकुम्भैस्तु इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः क्षीरेण भोजनं दद्याद्यावद्दिनचतुष्टयं होमस्तिलाद्यैः कार्यस्तु पलाशसमिधैस् तथा
‘வாருணமனுமிர்வரர’—என்று குறிக்கப்பட்ட கைஎழுத்துப் பாடம்; மேலும் ‘மரவேதி மற்றும் கும்பம் முதலியவற்றுடன்’—என்றும் குறிக்கப்பட்ட பாடம். நான்கு நாட்கள் பால் சேர்த்து செய்த உணவை அளிக்க வேண்டும்; எள்ளு முதலியவற்றால், பலாச சமிதைகளுடன் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.
Verse 8
आचार्ये द्विगुणं दद्यात् पूर्ववन् मण्डपादिकम् पापनाशः परा सिद्धिर्वृक्षारामप्रतिष्ठया
ஆசாரியருக்கு இரட்டிப்பு தக்ஷிணை அளிக்க வேண்டும்; முன் விதிப்படி மண்டபம் முதலிய அமைப்புகளையும் செய்ய வேண்டும். மரத்தோட்டம்/உத்யானம் பிரதிஷ்டை செய்தால் பாவம் நாசமாகி பரம சித்தி கிடைக்கும்.
Verse 9
स्कन्दायेशो यथा प्राह प्रतिष्ठाद्यं तथा शृणु सूर्येशगणशक्त्यादेः परिवारस्य वै हरेः
ஈசன் ஸ்கந்தனுக்கு பிரதிஷ்டை முதலிய விதிகளை எவ்வாறு கூறினானோ, அதுபோலக் கேள். ஹரியின் பரிவாரம்—சூர்யேச, கண, சக்தி முதலியோரின் சடங்கு விதிகள் (இங்கு) உரைக்கப்படுகின்றன.
The chapter details a full vṛkṣa-pratiṣṭhā sequence: medicinal-water anointment, ornamentation, symbolic kārṇavedha with a golden needle, añjana application with a golden stick, adhivāsa of seven fruits, bali per ghaṭa, Indrādi adhivāsa, Vanaspati-homa, cow-release, and abhiṣeka/snāpana using Ṛg–Yajus–Sāman and Vāruṇa mantras with kumbha-vedikā arrangements.
By presenting grove and tree consecration as a dharmic act that destroys sin (pāpa-nāśa) and yields supreme attainment (parā siddhi), it turns environmental and civic cultivation into sādhana—uniting prosperity-oriented ritual efficacy (bhukti) with liberation-oriented merit (mukti).