Dhanurveda
The Martial Science
The ancient science of archery and warfare (dhanurveda) covering weapons, military formations, training methods, and martial codes.
Adhyayas in Dhanurveda
Adhyaya 248
Chapter 248: धनुर्वेदः (Dhanurveda — Science of War and Archery Discipline)
பகவான் அக்னி தனுர்வேதத்தைத் தொடங்கி, போர்-விஞ்ஞானம் ‘நான்கு அங்கங்களால்’ (ரதம், யானை, குதிரை, காலாட் படை) அமைந்தது எனவும், வேதக் கற்பித்தல் முறையில் ஆயுதப் பயன்பாடு ‘ஐந்துவகை’ எனவும் கூறுகிறார்: எறிந்து விடப்படும் ப்ரக்ஷேப்யம், கையால் எறியப்படும் பாணிமுக்தம், இயந்திரத்தால் விடப்படும் யந்திரமுக்தம், விடாமல் பயன்படுத்தும் அமுக்த ஆயுதங்கள், மேலும் நிராயுத கைமோதல். பின்னர் சஸ்திர–அஸ்திர வேறுபாடு, நேர்முறை vs மாயா/வஞ்சக முறை ஆகிய இரட்டை வகைப்பாடுகளை விளக்கி, யந்திரமுக்தம், பாணிமுக்தம் போன்ற பிரதிநிதி முறைகளைச் சுட்டுகிறார். தொடர்ந்து கவசம் முதலிய பாதுகாப்புச் சீரமைப்பு, வில்-மையமும் ஈட்டி/சூலம்-மையமும் கொண்ட படிப்படியான மோதல்கள், கற்பித்தல் ஒழுங்கு—பிராமணன் ஆசானாக க்ஷத்திரிய/வைசியருக்கு போதிக்க வேண்டும்; சூத்ரனும் பயிற்சி, பழக்கம், அரசனுக்கான துணைச் சேவையால் தகுதி பெறலாம்—என்று கூறப்படுகிறது. சமபத, வைசாக, மண்டல, ஆலீட, பிரத்யாலீட, விகட, சம்புட போன்ற நிலைப்பாடுகள்-அளவுகள், மேலும் வில்வித்தை நடைமுறை—வணக்கம், நாண் கட்டும் இடைவெளி, நாபி/இடுப்பு நிலை, கண்–காது கோட்டால் குறி, விரல் பிடிகள், இழுத்து விடுதல், தொடர்ச்சி இயக்கம், திறன் மதிப்பீடு—விரிவாக உள்ளது. அம்பு-வில் அளவுகள் நிர்ணயிக்கப்பட்டு, குதிரை, ரதம், யானைச் சூழல்களிலும் இத்தத்துவங்கள் விரிவுபடுத்தப்பட்டு, போர் கலை தர்மத்தால் கட்டுப்படும் ஒழுக்கமாக நிறுவப்படுகிறது।
Adhyaya 249
Chapter 249 — धनुर्वेदकथनम् (Exposition of Dhanurveda): Archery Procedure, Target-Training, and Yogic Restraint
அக்னிபகவான் தர்மத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட முன்னோட்டச் சடங்குகளும் ஆயுதத் தயார்ப்பாடும் உடன் தனுர்வேதப் போதனையைத் தொடங்குகிறார்—வில் சரியான முழுநீளத்தில் செய்து சுத்திகரித்து யாகச் சூழலில் நிறுவ வேண்டும். பின்னர் வில்லாளர் அம்பை எடுத்து, தூணீர்ப் பட்டையை வலப்புறம் கட்டி, வலக்கையால் அம்பை இழுக்கும் போது இலக்கில் பார்வையை உறுதியாகப் பதித்து, இடக்கையால் விலை உயர்த்தி, சிம்ஹகர்ணம் போன்ற கருவியால் அம்பை உறுதியாகச் சந்தானம் செய்ய வேண்டும். மனம் தளராமல் இலக்கில் ஒருமுகமாக இருக்க வேண்டும்; வலப்பக்கத்தின் உரிய குறியிடத்திலிருந்து விடுதல் செய்ய வேண்டும். பயிற்சியில் பதினாறு அங்குலச் சந்திரக போன்ற அளவிடப்பட்ட குறிகள், விடுதலையின் பின் கட்டுப்பாட்டு பயிற்சி (உல்கா-சிக்ஷை), மேலும் கண்-குறி, சதுர இலக்கு, திரும்பிச் சுடுதல், நகரும் இலக்குச் சுடுதல், தாழ்வு/உயர்வு துளைத்தல் போன்ற மேம்பட்ட முறைகள் வரிசையாக கூறப்படுகின்றன. இலக்குகள் உறுதி (த்ருட), கடினம் (துஷ்கர), மிகக் கடினம் (சித்ர-துஷ்கர) என வகைப்படுத்தப்பட்டு, வலம்-இடம் இருபுறப் பயிற்சியும் இலக்கை நிலையாகப் பொருத்துதலும் விதிக்கப்படுகின்றன. இறுதியில் செயல்முறை நிபுணத்துவம் (கர்மயோக விதி) யோகக் கல்வியுடன் இணைக்கப்பட்டு, மனம்-பார்வை-யம வெற்றியால் போர்க்கலை தன்னடக்கத்துடன் ஒன்றுபடுத்தப்படுகிறது.
Adhyaya 250
Dhanurveda-kathanam (The Teaching of Martial Science)
இந்த தனுர்வேதக் கவனம் கொண்ட அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி போர்திறனை ஒழுங்கான முன்னேற்றமாக அமைக்கிறார்—கை, மனம், பார்வை ஆகியவற்றின் பயிற்சியால் முதலில் இலக்குவேதத்தில் உறுதி கிடைத்து, அதன் பின்பே குதிரை/வாகனத்தில் இருந்து செயல்படும் தகுதி வரும். பின்னர் கயிறு, பாசம் ஆகியவற்றின் அளவுகள், விரும்பத்தக்க வடிவங்கள், வில்லின் நாணுக்குத் தகுந்த பொருட்கள் கூறப்படுகின்றன—வெற்றி துணிச்சலால் மட்டும் அல்ல, சரியான அமைப்பாலும் அமையும். பயிற்சியில் குரு சாதகனின் நிலைப்பாட்டை அமைத்து, கைகளின் ஒருங்கிணைந்த செயல்களை வழிநடத்துகிறார். அடுத்து நடைமுறைப் போர் பயன்பாடுகள்—கவசம் அணிந்த எதிரியின்மேல் சுழலும் ஆயுதத்தைச் சுருட்டி எறிதல், சம்யோக (சமயோக) விதிப்படி வல்கித, ப்லுத, ப்ரவ்ராஜித போன்ற இயக்கமுறைகள், வெற்றிக்குப் பின் கட்டுப்படுத்தும் பந்தனம். ஆயுதம் சுமத்தல் மற்றும் இழுத்தெடுக்கும் முறை—வாள் இடப்புறம், இடக்கையால் உறுதிப் பிடிப்பு, வலக்கையால் எடுப்பு; கருவிகள், முள்/சூலம் அளவுகள், கவசம் வைக்கும் இடங்கள். இறுதியில் நகர்வு மற்றும் அணிவகுப்புக்காக குதிரை/வாகனப் பயிற்சி-சீரமைப்பு வலியுறுத்தப்பட்டு, தர்ம முறையில் தனிநபர் திறன் மற்றும் ஏற்பாட்டு தயார்நிலை ஒன்றிணைக்கப்படுகிறது।
Adhyaya 251
Dhanurveda-kathana (Exposition of Martial Science): Movements, Weapon-Operations, Combat Postures, and Battle Readiness
இந்த அதிகாரத்தில் பகவான் அக்னி போர்க்கள இயக்கங்கள் மற்றும் தாக்குதல்-முறைகளின் தொழில்நுட்ப வகைப்பாட்டைச் சொல்கிறார்—ப்ராந்த, உத்ப்ராந்த, ஷ்யேனபாத, ஆகுல முதலியவை—பின்னர் பயிற்சி/பாடத்திற்கான ஜோடி-பெயர்கள் மற்றும் கட்டமைப்பு பிரிவுகளை வழங்குகிறார். தொடர்ந்து பாடத்திட்டம்: (1) கக்ஷ-சர்ம (வாள்-கேடயம்) முறை, 32 நிலைகள்—ப்ரத்யாலீட, ஆலீட, வராஹ, லுலித முதலியவை; (2) மல்லயுத்த/பிடிப்பு நுட்பங்கள்—திருப்புதல், பிடித்தல், மேலே/கீழே எறிதல், தடுத்து வைத்தல், விடுவித்தல்; (3) தண்ட/பாச பந்தங்களின் வகைகள் மற்றும் வ்யஸ்த-பாச முதலியவற்றின் நிர்ணயச் செயல்கள்; (4) சக்ர, சூல, தோமர, கதா, பரசு, முத்கர, பிந்திபால, லகுட, வஜ்ர, பட்டிஷ, வாள் ஆகிய ஆயுதங்களின் தனித்த கర్మங்கள், இறுதியில் யந்திர-கర్మ (இயந்திர இயக்கம்). கைமுத்திரைகள், உடல் குறிகள்/விளைவுகள், பாதுகாப்பு/மருந்து/சடங்கு பொருட்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. முடிவில் யானை-ரத ஆயுதசஜ்ஜை, அங்குஷதாரி, வில்லாளர், வாளாளர், கேடயாளர் நியமனம், மந்திரத்தால் ஆயுத-சம்ஸ்காரம், மேலும் தர்மப்படி வென்று நாட்டை காக்கும் அரசக் கடமை கூறப்படுகிறது।
Adhyaya 252
Chapter 252 — व्यवहारकथनं (Vyavahāra-kathana: On Legal Procedure)
அக்னி தனுர்வேதப் பிரசங்கத்தில் நீதிவ்யவஹார நூலுரையைத் தொடங்குகிறார். ‘வ்யவஹாரம்’ என்பது நய–அநய விவேகம் என வரையறுத்து, நான்கு அங்கங்கள், நான்கு ஆதாரங்கள், நான்கு நीतியுபாயங்களால் நிறைவேறும் வகை என அடுக்குவகைப் பிரிவுகளால் விளக்குகிறார். தீர்ப்பு தர்மம், நீதிமன்ற நடைமுறை, ஆசாரம்/சாரித்ரம், ராஜசாசனம் ஆகியவற்றில் நிலைபெறும் எனக் கூறி, வாதி–பிரதிவாதியின் கோரிக்கை–பதில் மற்றும் சாட்சிகளின் மையத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார். அத்தியாயம் அஷ்டாதச விவாதத் தலைப்புகள்—கடன், நிக்ஷேபம் (ஒப்படைப்பு), கூட்டுத்தொழில், தானம் திரும்பப்பெறல், சேவை–ஊதியம், உரிமையில்லா விற்பனை, வழங்காமை, குறைபாடுள்ள வாங்கல், ஒப்பந்த மீறல், எல்லை/நில விவாதம், திருமணம்/ஸ்த்ரீதனம், வாரிசு, சாகசம், வாக்குப் பாருஷ்யம் மற்றும் உடல் தாக்குதல், சூதாட்டம், பிரகீர்ணகம்—எனக் கணித்து, மனிதச் செயலால் இவை நூறு உபவகைகளாகப் பிரியும் எனச் சொல்கிறது. பின்னர் நடுநிலைச் சப்யர்கள், பண்டித பிராமணர்கள், ஆவணச் சான்று விதிகள், எதிர்முறை குற்றச்சாட்டு மற்றும் ஜாமீன், பொய்யான குற்றச்சாட்டுக்குத் தண்டனை, சான்றுகளின் வரிசை (ஆவணம், அனுபவ/கைப்பற்றல், சாட்சி; இல்லையெனில் தெய்வப் பரீட்சை) ஆகியவை கூறப்படுகின்றன. இறுதியில் காலவரம்பு, உரிமை–அனுபவ வேறுபாடு, மோசடி/பலத்தால் செய்த வியவஹாரத்தின் செல்லாமை, தணிக்கும் சூழ்நிலைகள், திருட்டு ஈடுசெய்தல், வட்டி நெறிகள் கூறி, ஒழுங்குபடுத்தப்பட்ட நடைமுறையால் அரசன் ஒழுங்கின் உத்தரவாதி என நிறுவுகிறது.