Adhyaya 63

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये लक्ष्मीस्थापनं नाम द्विषष्टितमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्टितमो ऽध्यायः सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच एवं तार्क्ष्यस्य चक्रस्य ब्रह्मणो नृहरेस् तथा प्रतिष्ठा विष्णुवत् कार्या स्वस्वमन्त्रेण तां शृणु

இவ்வாறு ஆதிமஹாபுராணமான அக்னிபுராணத்தில் “லக்ஷ்மீ-ஸ்தாபனம்” எனும் அறுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. இப்போது அறுபத்துமூன்றாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது—“சுதர்ஶனச் சக்கரம் முதலியவற்றின் பிரதிஷ்டை முறையின் விளக்கம்.” பகவான் கூறினார்: “அதே முறையில் தார்க்ஷ்யன் (கருடன்), சக்கரம், மேலும் பிரம்மா மற்றும் ந்ருஹரி (நரசிம்ஹன்) ஆகியோரின் பிரதிஷ்டையும் விஷ்ணுவைப் போலவே, ஒவ்வொன்றுக்கும் தத்தம் மந்திரத்தால் செய்யப்பட வேண்டும். அதைக் கேள்.”

Verse 2

सुदर्शन महाचक्र शान्त दुष्टभयङ्कर च्छिन्द छिन्द भिन्द भिन्द विदारय विदारय परमन्त्रान् ग्रस ग्रस भक्षय भक्षय भूतान् त्रायस त्रायस हूं फट् सुदर्शनाय नमः अभ्यर्च्य चक्रं चानेन रणे दारयेते रिपून्

“ஓ சுதர்ஶன மகாசக்கரமே! நீதிமான்களுக்கு அமைதி, தீயோர்க்கு அச்சமூட்டுபவனே! வெட்டு, வெட்டு; துளை, துளை; கிழி, கிழி. பகை மந்திரங்களை விழுங்கு, விழுங்கு; தீய பூதாதிகளை உண்டு, உண்டு. காப்பாற்று, காப்பாற்று—ஹூம் பட். சுதர்ஶனாய நமः।” இம்மந்திரத்தால் சக்கரத்தை அர்ச்சித்து போரில் பகைவரைச் சிதைக்கிறான்.

Verse 3

ॐ क्षौं नरसिंह उग्ररूप ज्वल ज्वल प्रज्वल प्रज्वल स्वाहा नरसिंहस्य मन्त्रोयं पातालाख्यस्य वच्मि ते ह शोषय शोषय निकृन्तय निकृन्तय तावद्यावन्मे वशमागताः पातालेभ्यः फट् असुरेभ्यः फट् मन्त्ररूपेभ्यः फट् मन्त्रजातिभ्यः फट् संशयान्मां भगवन्नरसिंहरूप विष्णो सर्वापद्भ्यः सर्वमन्त्ररूपेभ्यो रक्ष रक्ष ह्रूं फट् नमो ऽस्तु ते नरसिंहस्य विद्येयं हरिरूपार्थसिद्धिदा

“ஓம் க்ஷௌம்—ஓ உக்ரரூப நரசிம்ஹா! ஜ்வல, ஜ்வல; ப்ரஜ்வல, ப்ரஜ்வல—ஸ்வாஹா. இது ‘பாதாள’ எனப்படும் நரசிம்ஹ மந்திரம்; உனக்குச் சொல்கிறேன்: ‘ஹ—உலரச் செய், உலரச் செய்; வெட்டித் தள்ளு, வெட்டித் தள்ளு—அவர்கள் என் வசம் வரும் வரை.’ பாதாளவாசிகள்மேல் பட்; அசுரர்கள்மேல் பட்; மந்திரரூப சக்திகள்மேல் பட்; மந்திரஜாதிகள்மேல் பட். பகவான், நரசிம்ஹரூப விஷ்ணுவே, சந்தேகங்களிலிருந்து, எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்து, எல்லா மந்திரரூப விரோத சக்திகளிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்று, காப்பாற்று—ஹ்ரூம் பட். உமக்கு நமஸ்காரம்।” இந்த நரசிம்ஹ வித்யை ஹரியின் ரூபத்தால் வேண்டிய இலக்கைச் सिद्धி செய்கிறது.

Verse 4

त्रिलोक्यमोहनैर् मन्त्रैः स्थाप्यस्त्रैलोक्यमोहनः गदो दक्षे शान्तिकरो द्विभुजो वा चतुर्भुजः

‘த்ரைலோக்யமோஹன’ தேவனை ‘த்ரிலோக்யமோஹன’ மந்திரங்களால் பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும். அவன் வலக்கையில் கதையைக் கொண்டவன்; சாந்தி அளிப்பவன்; அவனை இருகை அல்லது நான்குகை வடிவில் வரையலாம்.

Verse 5

वामोर्ध्वे कारयेच्चक्रं पाञ्चजन्यमथो ह्य् अधः श्रीपुष्टिसंयुक्तं कुर्याद् बलेन सह भद्रया

இடப்புற மேல்பகுதியில் சக்கரத்தை வரைய வேண்டும்; அதன் கீழே பாஞ்சஜன்ய சங்கை அமைக்க வேண்டும். மேலும் ஸ்ரீ, புஷ்டியுடன், பலன் மற்றும் பத்ராவுடன் சேர்த்து (உருவ/வின்யாசம்) செய்ய வேண்டும்.

Verse 6

प्रासादे स्थापयेद्विष्णुं गृहे वा मण्डपे ऽपि वा वामनं चैव वैकुण्ठं हयास्यमनिरुद्धकं

கோவிலில் விஷ்ணுவை நிறுவ வேண்டும்; அல்லது வீட்டில், அல்லது மண்டபத்திலும்—வாமனன், வைகுண்டன், ஹயாஸ்ய (ஹயக்ரீவன்), அனிருத்தன் ஆகிய ரூபங்களாகவும்.

Verse 7

स्थापयेज्जलशय्यास्थं मत्स्यादींश्चावतारकान् सङ्कर्षणं विश्वरूपं लिङ्गं वै रुद्रमूर्तिकं

நீர்சயனத்தில் பள்ளிகொண்ட இறைவனையும், மತ್ಸ்ய முதலான அவதாரங்களையும் நிறுவ வேண்டும். மேலும் சங்கர்ஷணன், விஸ்வரூபம், ருத்ரமூர்த்தியாகிய லிங்கத்தையும் நிறுவ வேண்டும்.

Verse 8

अर्धनारीश्वरं तद्वद्धरिशङ्करमातृकाः भैरवं च तथा सूर्यं ग्रहांस्तद्विनायकम्

அதேபோல் அர்த்தநாரீஸ்வரன், ஹரி-சங்கரன் மற்றும் மாத்ரிகைகள்; மேலும் பைரவன், சூரியன், கிரகத் தெய்வங்கள் மற்றும் அவைகளுடன் தொடர்புடைய விநாயகனையும் (வழிபட/நிறுவ) வேண்டும்.

Verse 9

दर दर इति ख, ग, ङ, इति चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ॐ फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिरूपा सुमिद्विदा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गौरीमिन्द्रादिकां लेप्यां चित्रजां च बलाबलां पुस्तकानां प्रतिष्ठां च वक्ष्ये लिखनतद्विधिं

சில குறியிடப்பட்ட கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் “தர தர” என்ற பாடம் உள்ளது; மற்றொரு குறியிடப்பட்ட பிரதியில் “ரக்ஷ ரக்ஷ, ஓம் பத்”; இன்னொன்றில் “ரக்ஷ ரக்ஷ, ஹ்ரீம் பட்”; மேலும் இரண்டு குறியிடப்பட்ட பிரதிகளில் “ஹரிரூபா சுமித்விதா” என்ற பாடம் காணப்படுகிறது. இப்போது நான் கௌரி, இந்திர முதலிய தெய்வங்களுடன் தொடர்புடைய லேபம் (அப்புதல்), சித்ரஜ விதி, பலம்–அபலம் பற்றிய விதானம், மேலும் நூல்களின் பிரதிஷ்டை—அவற்றின் எழுத்துமுறை உட்பட—விளக்குவேன்.

Verse 10

स्वस्तिके मण्डले ऽभ्यर्च्य शरपत्रासने स्थितं लेख्यञ्च लिखितं पुस्तं गुरुर्विद्यां हरिं यजेत्

ஸ்வஸ்திக வடிவ மண்டலத்தில் ஹரியை வழிபட்டு, அம்பு இலைகளால் ஆன ஆசனத்தில் அமர்ந்த தெய்வத்தைத் தியானிக்க வேண்டும். எழுத்துக் கருவிகள், எழுதப்படும் பொருள், எழுதப்பட்ட நூல் ஆகியவற்றையும் பூஜிக்க வேண்டும்; குரு வித்யையையும் ஹரியையும் ஆராதிக்க வேண்டும்.

Verse 11

यजमानो गुरुं विद्यां हरिं लिपिकृतं नरं प्राङ्मुखः पद्मिनीं ध्यायेत् लिखित्वा श्लोकपञ्चकं

யஜமானன் கிழக்கு நோக்கி இருந்து குரு, வித்யா, ஹரி ஆகியோரைக் தியானிக்க வேண்டும். நியமிக்கப்பட்ட எழுத்தர் ஆணையும் பத்மினியையும் நினைக்க வேண்டும்; ஐந்து ச்லோகங்களை எழுதி பின்வரும் விதியைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 12

रौप्यस्थमस्या हैम्या च लेखन्या नागराक्षरं ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्या शक्त्या दद्याच्च दक्षिणां

இதனை நாகரீ எழுத்துகளில் எழுத வேண்டும்; பொன் எழுத்தாணியால் எழுதி வெள்ளிப் பெட்டியில் வைக்க வேண்டும். இயன்ற அளவு பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து தக்ஷிணையும் வழங்க வேண்டும்.

Verse 13

गुरुं विद्यां हरिं प्रार्च्य पुराणादि लिखेन्नरः पूर्ववन्मण्डलाद्ये च ऐशान्यां भद्रपीठके

முதலில் குரு, வித்யா, ஹரி ஆகியோரைக் பூஜித்து, ஒருவர் புராணங்கள் முதலியவற்றை எழுத வேண்டும். முன் கூறிய மண்டலம் முதலிய முறைகளைச் செய்து, ஈசான (வடகிழக்கு) திசையில் வைக்கப்பட்ட பத்திரபீடத்தில் அமர்ந்து எழுத வேண்டும்.

Verse 14

दर्पणे पुस्तकं दृष्ट्वा सेचयेत् पूर्ववद् घटैः नेत्रोन्मीलनकं कृत्वा शय्यायां तु न्यसेन्नरः

கண்ணாடியில் நூலின் பிரதிபலிப்பைக் கண்டு, முன் விதித்தபடி குடங்களால் தெளித்தல் செய்ய வேண்டும். பின்னர் ‘நேத்ரோன்மீலனம்’ எனும் கண் திறப்பு சடங்கை செய்து, அதை படுக்கை/இளைப்பாறும் இடத்தில் வைக்க வேண்டும்.

Verse 15

न्यसेत्तु पौरुषं सूक्तं देवाद्यं तत्र पुस्तके कृत्वा सजीवीकरणं प्रार्च्य हुत्वा चरुं ततः

பின்னர் அந்த நூலில் தேவஆவாஹனத்துடன் தொடங்கும் பௌருஷஸூக்த ந்யாசத்தைச் செய்ய வேண்டும். சஜீவீகரண விதியை நிறைவேற்றி முதலில் வழிபட்டு, அதன் பின் அக்னியில் சரு ஆஹுதியை அளிக்க வேண்டும்.

Verse 16

सम्प्राश्य दक्षिणाभिस्तु गुर्वादीन् भोजयेद्द्विजान् रथेन हस्तिना वापि भ्राम्येत् पुस्तकं नरैः

உண்ட பின் தக்ஷிணையுடன் குரு முதலிய மதிக்கத்தக்கோர் மற்றும் த்விஜர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும். மேலும் ஆட்கள் ரதத்திலோ யானையிலோ அந்த நூலைச் சடங்காகச் சுற்றி எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.

Verse 17

गृहे देवालयादौ तु पुस्तकं स्थाप्य पूजयेत् वस्त्रादिवेष्टितं पाठादादावन्ते समर्चयेत्

வீட்டிலோ அல்லது முதலில் கோவிலிலோ நூலை நிறுவி வழிபட வேண்டும். துணி முதலியவற்றால் மூடப்பட்ட அந்த நூலைப் பாராயணத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் முறையாகப் போற்ற வேண்டும்.

Verse 18

त्वा च प्रदापयेत् ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या शक्त्यादद्याच्च दक्षिणामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्वमण्डपपार्श्वे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुस्तकं नर इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्ते सदार्चयेदिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः जगच्छान्तिञ्चावधार्य पुस्तकं वाचयेन्नरः अध्यायमेकं कुम्भाद्भिर्यजमानादि सेचयेत्

அதையும் (நூல்/விதி) தானமாக அளிக்கச் செய்ய வேண்டும். இயன்ற அளவு பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து, இயன்றபடி தக்ஷிணை வழங்க வேண்டும். ‘ஜகச்சாந்தி’ என்ற சங்கல்பத்துடன் நூலை வாசிக்கச் செய்ய வேண்டும்; ஒரு அத்தியாயம் வாசிக்கப்பட வேண்டும். பின்னர் கும்ப நீரால் யஜமானன் முதலியோருக்கு சிஞ்சனம்/அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 19

द्विजाय पुस्तकं दत्वा फलस्यान्तो न विद्यते त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वीं सरस्वती

த்விஜருக்கு நூலைத் தானமாக அளித்தால் அந்த தானத்தின் பலனுக்கு முடிவில்லை. மூன்று தானங்கள் ‘அதிதானம்’ எனக் கூறப்படுகின்றன—பசுக்கள், நிலம், மற்றும் சரஸ்வதி எனப்படும் கல்வி/ஞானம்.

Verse 20

विद्यादानफलं दत्वा मस्यन्तं पत्रसञ्चयं यावत्तु पत्रसङ्ख्यानमक्षराणां तथानघ

ஓ குற்றமற்றவனே! மையால் எழுதப்பட்ட ஓலை/பத்திரத் தொகுப்பாகிய வித்யாதானப் பலனை அளித்தால், பத்திரங்களின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்பவும், அதுபோல எழுத்துகளின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்பவும் அதன் புண்ணியம் நிலைத்திருக்கும்.

Verse 21

तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते पञ्चरात्रं पुराणानि भारतानि ददन्नरः कुलैकविंशमुद्धृत्य परे तत्त्वे तु लीयते

ஐந்து இரவுகள் பாஞ்சராத்திர உபதேசங்கள், புராணங்கள், பாரதம் ஆகியவற்றை தானமாக அளிப்பவன், விஷ்ணுலோகத்தில் ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகள் போற்றப்படுவான்; தன் குலத்தின் இருபத்தொன்று தலைமுறைகளை உயர்த்தி இறுதியில் பரமத் தத்துவத்தில் லயமடைவான்.