Adhyaya 86

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां प्रतिष्ठाकलाशोधनं नाम पञ्चाशीतितमो ऽध्यायः अथ षडशीतितमो ऽध्यायः विद्याविशोधनविधानं ईश्वर उवाच सन्धानमथ विद्यायाः प्राचीनकलया सह कुर्वीत पूर्ववत् कृत्वा तत्त्वं वर्णय तद्यथा

இவ்வாறு ஆதிமஹாபுராணமான ஆக்னேய புராணத்தில் நிர்வாணதீக்ஷை பகுதியில் ‘பிரதிஷ்டா கலச சோதனம்’ எனும் எண்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவு பெற்றது. இப்போது எண்பத்தாறாம் அத்தியாயம் ‘வித்யா விசோதன விதானம்’ தொடங்குகிறது. ஈச்வரன் கூறினார்—இனி வித்யையின் ஸந்தானத்தைப் பழமையான கலையுடன் முன்புபோல் செய்ய வேண்டும்; செய்து அதன் தத்துவத்தை முறையாக விளக்குக, அதாவது இவ்வாறு।

Verse 2

ॐ हों क्षीमिति सन्धानं राग्श् च शुद्धविद्या च नियतिः कलया सह कालो मया तथाविद्या तत्त्वानामिति सप्तकं

‘ஓம் ஹோம் க்ஷீம்’—இதுவே ஸந்தானத்தின் மந்திர-சஞ்ஞை. மேலும் ராகம், சுத்தவித்யை; கலையுடன் நியதி; காலம்; மாயை; அவித்யை—இவ்வாறு தத்துவங்களின் ஏழகம் கூறப்படுகிறது।

Verse 3

रलवाः शषसाः वर्णाः षड् विद्यायां प्रकीर्तिताः पदानि प्रणवादीनि एकविंशतिसङ्ख्यया

ஷட்வித்யா முறையில் ர, ல, வ முதலிய எழுத்துகளும், ஶ-ஷ-ஸ குழுவின் எழுத்துகளும் கூறப்பட்டுள்ளன; மேலும் பிரணவம் (ஓம்) முதலிய புனிதப் பதங்கள் இருபத்தொன்று என நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளன।

Verse 4

पूर्ववत् धृत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः इं शिवाय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वचोगुह्याय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सद्योजाताय मूर्तये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ निधाय सर्वाधिपतय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ रुद्राणां भुवनानाञ्च स्वरूपमथ कश्यपे प्रथमो वामदेवः स्यात्ततः सर्वभवोद्भवः

‘பூர்வவத் த்ருத்வா’—என்று குறியிடப்பட்ட கைப்பிரதியில் வாசகம்; ‘இம் சிவாய’, ‘வசோகுஹ்யாய’, ‘ஸத்யோஜாதாய மூர்தயே’, மேலும் ‘அத நிதாய ஸர்வாதிபதயே’—என்றும் அதே கைப்பிரதியில் உள்ளது. ஓ கஷ்யபா, இப்போது ருத்ரர்களும் புவனங்களும் கொண்ட உண்மைச் சொரூபத்தை உரைக்கிறேன்—முதலில் வாமதேவன்; அவனிடமிருந்து எல்லா இருப்பின் தோற்றமும் நிகழ்கிறது.

Verse 5

वज्रदेहः प्रभुर्धाता क्रविक्रमसुप्रभाः वटुः प्रशान्तनामा च परमाक्षरसञ्ज्ञकः

அவர் வஜ்ரம் போன்ற உடலுடையவர்; ஆண்டவன், தாதா (தாங்கி-படைக்கும் ஆதாரம்); அவரது நடை/வீரம் கடுமையானது, ஒளி மிகச் சிறந்தது; அவர் தெய்வ வடு (இளையவன்); ‘ப்ரசாந்த’ என்ற பெயராலும், ‘பரமாக்ஷர’ எனும் உன்னத அவிநாசி அక్షரச் சஞ்ச்ஞையாலும் அழைக்கப்படுகிறார்.

Verse 6

शिवश् च सशिवो बभ्रुरक्षयः शम्भुरेव च अदृष्टरूपनामानौ तथान्यो रूपवर्धनः

மேலும் அவர் ‘சிவ’, ‘ஸசிவ’, ‘பப்ரு’, ‘அக்ஷய’ மற்றும் ‘சம்பு’ எனவும்; ‘அத்ருஷ்டரூபநாமா’—ரூபமும் நாமமும் வெளிப்படாதவர்—எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்; இன்னொரு பெயர் ‘ரூபவர்தன’—ரூப/ஒளியை வளர்ப்பவர்—என்பதாகும்.

Verse 7

मनोन्मनो महावीर्यश्चित्राङ्गस्तदनन्तरं कल्याण इति विज्ञेयाः पञ्चविंशतिसङ्ख्यया

‘மனோன்மன’, ‘மஹாவீர்ய’, ‘சித்ராங்க’ மற்றும் அதன் பின் ‘கல்யாண’—இவை (அடுத்த) நாமங்களாக அறியப்பட வேண்டும்; இவற்றால் இருபத்தைந்தின் எண்ணிக்கை நிறைவு பெறுகிறது.

Verse 8

मन्त्रो घोरामरौ वीजे नाड्यौ द्वे तत्र ते यथा पूषा च हस्तिजिह्वा च व्याननागौ प्रभञ्जनौ

அந்த (முறையில்) மந்திரத்திற்கு ‘கோர’ மற்றும் ‘அமர’ எனும் இரண்டு பீஜங்கள் உள்ளன; அங்கே இரண்டு நாடிகள்—‘பூஷா’ மற்றும் ‘ஹஸ்திஜிஹ்வா’; அதுபோல (வாயுக்கள்) ‘வ்யான’, ‘நாக’ மற்றும் ‘ப்ரபஞ்சன’ என்பனவும் உள்ளன.

Verse 9

विषयो रूपमेवैकमिन्द्रिये पादचक्षुषी शब्दः स्पर्शश् च रूपञ्च त्रय एते गुणाः स्मृताः

பாதமும் கணும்—இந்த இரு இந்திரியங்களின் பொருள் ரூபமே. சப்தம், ஸ்பரிசம், ரூபம்—இம்மூன்றும் (இந்திரியங்களால் அறியப்படும்) குணங்கள் என ஸ்மிருதியில் கூறப்பட்டுள்ளது.

Verse 10

अवस्थात्र षुप्तिश् च रुद्रो देवस्तु कारणं विद्यामध्यगतं सर्वं भावयेद्भवनादिकं

சுப்தி எனப்படும் நிலையிலும் தேவ ருத்ரனே காரணத் தத்துவம். வித்யையின் நடுவில் நிலைத்த அனைத்தையும், தேகம் முதலியவற்றிலிருந்து தொடங்கும் வெளிப்பட்ட உலகமாகத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 11

ताडनं छेदनं तत्र प्रवेशञ्चापि योजनं आकृष्य ग्रहणं कुर्याद्विद्यया हृत्प्रदेशतः

அங்கே வித்யையின் மூலம் தாடனம், சேதனம் செய்ய வேண்டும்; மேலும் பிரவேசமும் யோஜனமும் (நிறுத்தலும்) செய்ய வேண்டும். பின்னர் இதயப் பகுதியில் இருந்து (இலக்கை) இழுத்து வந்து கைப்பற்ற வேண்டும்.

Verse 12

आत्मन्यारोप्य सङ्गृह्य कलां कुण्डे निवेशयेत् रुद्रं कारणमावाह्य विज्ञाप्य च शिशुं प्रति

முதலில் அதை தன்னில் ஆரோபித்து, கலாவைச் சேகரித்து குண்டத்தில் நிவேசிக்க வேண்டும். பின்னர் காரணத் தத்துவமாக ருத்ரனை ஆவாஹனம் செய்து, சிசுவை நோக்கி விதிப்படி அறிவித்தல்/உபதேசம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 13

पित्रोरावहनं कृत्वा हृदये ताडयेच्छिशुं प्रविश्य पूर्वमन्त्रेण तदात्मनि नियोजयेत्

தந்தை மற்றும் தாயை ஆவாஹனம் செய்து, சிசுவின் இதயப் பகுதியில் தாடனம் செய்ய வேண்டும். பின்னர் முன் மந்திரத்தால் பிரவேசித்து, அந்த (ஆஹூத தத்துவத்தை) சிசுவின் ஆத்மாவில் நியமித்து/பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.

Verse 14

आकृष्यादाय पूर्वोक्तविधिनाअत्मनि योजयेत् वामया योजयेत् योनौ गृहीत्वा द्वादशान्ततः

அதை இழுத்து எடுத்துக் கொண்டு, முன் கூறிய விதிப்படி தன்னுள் ஒன்றுபடுத்த வேண்டும். இட நாழி/கையால் த்வாதசாந்தத்திலிருந்து ஓட்டத்தைப் பற்றிக் கொண்டு யோனி நிலையிலே பொருத்த வேண்டும்.

Verse 15

बुद्ध इति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आवाहनं कुर्यादिति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुर्वीत देहसम्पत्तिं जन्माधिकारमेव च भोगं लयन्तथा श्रोतःशुद्धितत्त्वविशोधनं

சில கைஎழுத்துப் பிரதிகளில் ‘புத்த’ என்ற பாடம்; சிலவற்றில் ‘ஆவாஹனம் செய்ய வேண்டும்’ என்ற பாடம் உள்ளது. இவ்விதியில் உடல் நலம், பிறப்புரிமை உறுதி, போகம் மற்றும் லயம், மேலும் ச்ரோதஸ் சுத்தி, தத்துவ விசோதனம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 16

निःशेषमलकर्मादिपाशबन्धनिवृत्तये निष्कृत्यैव विधानेन यजेत शतमाहुतीः

மாசுக் கர்மம் முதலிய பாசப் பந்தம் முற்றிலும் நீங்குவதற்காக, விதிப்படி பிராயச்சித்தம் செய்து அக்னியில் நூறு ஆஹுதிகளை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 17

अस्त्रेण पाशशैथिल्यं मलशक्तिं तिरोहितां छेदनं मर्दनं तेषां वर्तुलीकरणं तथा

அஸ்திர மந்திரத்தால் பாசங்கள் தளர்கின்றன; மலம்-சக்தி செயலிழந்து மறைக்கப்படுகிறது; மேலும் அவற்றின் வெட்டுதல், நசுக்குதல், வட்டமாய் சுழற்றுதல் (திசைமாறுதல்) ஆகியனவும் நிகழ்கின்றன.

Verse 18

दाहं तदक्षराभावं प्रायश्चित्तमथोदितं रुद्राण्यावाहनं पूजा रूपगन्धसमर्पणं

பின்பு பிராயச்சித்தம் விதிக்கப்படுகிறது—அக்ஷராபாவம் (எழுத்து குறைவு/லோபம்) காரணமாக தாகம் (ஹோமம்) செய்ய வேண்டும்; அதன் பின் ருத்ராணியை ஆவாஹனம் செய்து, பூஜை செய்து, ரூபமும் கந்தமும் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

Verse 19

ॐ ह्रीं रूपगन्धौ शुल्कं रुद्र गृहाण स्वाहा संश्राव्य शाम्भवीमाज्ञां रुद्रं विसृज्य कारणं विधायात्मनि चैतन्यं पाशसूत्रे निवेशयेत्

“ஓம் ஹ்ரீம்—ரூபமும் நறுமணமும் தக்ஷிணையாக அர்ப்பணம்; ஓ ருத்ரா, ஏற்றுக்கொள்; ஸ்வாஹா।” இவ்வாறு ஷாம்பவியின் ஆணையை அறிவித்து ருத்ரனை விடுவித்து, தன்னுள் காரணத் தத்துவத்தை நிறுவி, பின்னர் பாசசூத்திரத்தில் (சடங்கு-கயிற்றில்) சைதன்யத்தை ந்யாசம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 20

विन्दुं शिरसि विन्यस्य विसृजेत् पितरौ ततः दद्यात् पूर्णां विधानेन समस्तविधिपूरणीं

(சடங்கு) பிந்துவை தலைமேல் ந்யாசம் செய்து, பின்னர் இரு பித்ருக்களை (பித்ரு தேவங்களை) விடுவிக்க வேண்டும். அதன் பின் விதிப்படி எல்லா விதிகளையும் நிறைவு செய்யும் ‘பூர்ணா’ ஆஹுதியை அளிக்க வேண்டும்।

Verse 21

पूर्वोक्तविधिना कार्यं विद्यायां ताडनादिकं स्ववीजन्तु विशेषः स्यादिति विद्या विशोधिता

முன்னர் கூறிய முறையின்படி வித்யா (மந்திரம்) தொடர்பாக தாடன முதலிய செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்; ஆனால் தனிச்சிறப்பு என்னவெனில், அவை தன் சொந்த பீஜாக்ஷரத்துடன் இணைத்து செய்யப்படுகின்றன. இவ்வாறு வித்யா சுத்தமாகிறது।